Jak złożyć serce? - Netkobiety.pl

No cóż Clash, w uj kolorowo masz.
Nie dźwignął bym twojej tęczy.
Jak już jesteś tam gdzieś sam, to co na chwile obecną która pigułkę wybierasz ?
blue- to co było jest i raczej już nie będzie - tykająca bomba ale to musi jebnąć
red - nowe wszystko nowe, a jednak niesmak pozostanie
( mózg ma feler, iż wg własnego życzenia, przeszłości nie wymażesz, a ta z kolei rzutuje na teraźniejszość, ratunkiem mogłaby być wybiórcza amnezja której na chwile obecna nie można sobie zaaplikować   )

Ja bym Ci ziom czerwona zapodał, tamto już znasz miałeś, było minęło ....odgrzewasz 2-3x ten sam kotlet - chyba ze jesteś smakoszem kotletów no to hicior:).
Wiesz.... tak ci doradzam bo sam w ciepełku sobie siedzę i tu na forum czasem podniosę ciśnienie z mizernym/mizeryjnym skutkiem ( mizeria jest Ok ale tzatziki robi burdel do grillowanego mięcha )

Gdybym miał bardziej zarośnięte/rozrosnięte kojones... wiosłowałbym łódkę życia a Anką, się już rozeszła i raczej wie czego teraz chce.... przynajmniej ma zasady, a twoja żona to tak średnio bym powiedział średnio.

Autor, jak wielu przed nim, zdecydował się na romans. Jak w wielu przypadkach, tak i tu żona "ocknęła się" i mężowskie uczucia powróciły. Autor, jak wielu przed nim, nie decyduje się dokonać wyboru między żoną a kochanką i czeka na cud, czyli na podjęcie decyzji choćby przez jedną z pań. I tak jak jego poprzednicy przekona się, że wybrana przez niego pozycja (życie w rozkroku) niesie przykre konsekwencje.
Póki co, usiłuje zakłamać rzeczywistość.

Zachowania opisane w wątku nie przynależą jednej płci.

Żenujący poziom - pani dostała ataku wścieklizny, bo ktoś śmiał zwrócić uwagę, że prawi od rzeczy.

OK, uznawaj jak chcesz - w takim razie jest to permanentny dwuletni kryzys, wystarczający powód, żeby wariatkę robiącą dwuletni kryzys kopnąć w odwłok. Naprawdę dwa lata takiego czegoś uznajesz za Tyle lat razem i pierwszy taki duży kryzys, Autorze? Nie jest chyba źle... Całkiem przyzwoicie? To twoje standardy są na poziomie chyba jakiegoś zaburzenia.

Masz jeszcze parę takich bełkotliwych przemów pod ręką?

To, że ci przywali po raz kolejny, masz jak w banku. Dorośli ludzie się nie zmieniają.

chyba żona to będzie tą która przyjdzie po rozum do głowy i Cię pogoni. A Ania nigdy Ci nie wybaczy że nie kochałeś jej wystarczająco aby być z nią z własnego wyboru. Oj bądź tego pewny.

Pewnym, to tylko można być śmierci, której mi życzysz, droga M!ri.

A póki się żyje to trzeba się liczyć z przeróżnymi scenariuszami, które bardzo mocno nas potrafią zaskoczyć w jedną i drugą stronę. Mam wrażenie, że Ty, podobnie jak inne tu sekutnice (ależ mi się spodobało to słowo:) ) chyba jeszcze do takich wniosków w życiu nie doszłyście.

a do Ciebie jeszcze nie dotarło, że wszyscy tu próbują Cię przed skutkami tych nieprzewidzianych scenariuszy przestrzec? Nie masz za grosz dystansu do sprawy ale my, zarówno my sekutnice jak i Panowie którzy z pewnością zazdroszczą Ci brania (bo niby z jakiego innego powodu mieliby nie kibicować i nie klepać po plecach), mamy. I widzimy więcej. Życie nie znosi próżni i jak Ty nie decydujesz to życie decyduje samo. Zazwyczaj nie zostawia opcji do wyboru tylko stawia przed faktem. Zalecam wizytę u psychologa. Nie żeby było z Tobą coś nie tak (całkiem zdrowy też nie jesteś)ale to pomoże Ci zobaczyć to co my tu wszyscy widzimy po kilku postach a co Tobie umyka. Ty niczego nie kreujesz teraz poza kosmicznym chaosem. Dryfujesz sobie biernie na tratwie i czekasz do którego brzegu Cię zniesie. Serio ja na miejscu tych kobiet nie chciałabym takiej marionetki

Clash, A nie możecie spróbować zyc wszyscy razem?.
Pon Sr Pt Zona, wt czw sob Ania a w niedziele bo swieto, to w nieparzysta niedziela trojkat, parzysta niedziela księciunho odpoczywa od galimatiasu.
Moze troche sie babki obrusza i poszarpia....ale jak kochaja ...zawsze to jakas alternatywa .
Popytaj zamożnych muzułmanów jak oni układaja sie w haremie:)

Clask, na razie jesteś oddalony od tych kobiet, ponieważ wyjechałeś. Przyjdzie jednak taki dzień, gdy wrócisz do domu.
Ten dzień wiele Ci podpowie, a może nawet da odpowiedź na Twoje pytanie.
Pierwsza zobaczysz żonę, bo albo wyjedzie po Ciebie, by Cię przywitać, albo będzie czekała w domu i tam Cię przywita.
Zobaczysz ja i będziesz wiedział czy bardzo się cieszysz na jej widok, czy raczej średnio.
Po niej też będziesz widział czy bardzo tęskniła.
Gdy już nacieszysz się domem, żona, rodzina na pewno będziesz chciał przywitać się z Anną. W bezpośrednim kontakcie z nią też odczujesz wielkie emocje, jednak spotkania z jedną i drugą, takie po dłuższej rozłące powinny dać Ci wiele odpowiedzi.

Nie wiem też, jak często kontaktujesz się z tymi kobietami. Na kontakt z która cieszysz się bardziej i z która kontaktujesz się, gdy tylko otworzysz oczy?
A może swój powrót zaplanujesz inaczej i np umówisz się z Anną, żeby po Ciebie wyszła?
Co poczujesz na widok jednej i drugiej?

Życie potrafi nieźle człowieka zaskoczyć, a Ty autorze od dwóch lat ciągle jesteś zaskakiwany.
Wcześniej prowadziłeś unormowane i bez żadnych niespodzianek fajne życie.
Zaskoczyła Cię jednak żona, gdyż przechodziła wtedy przez bardzo trudny czas i zgotowała Ci piekło w domu.
Potem zupełnie niespodziewanie wyszla ta sprawa z Anną.
Same niespodzianki. Ponad dwa lata temu, gdyby ktoś powiedział Ci, że vis takiego będzie miało miejsce w Twoim życiu, nie uwierzyłbyś.

Jednak to dzieje się, dzieje się naprawdę.
Jeśli istnieją jakieś prawdziwe wróżki, to one widzą wyraźnie, jak potoczą się dalsze Twoje losy.
Ja wróżka nie jestem, ale biorę rzecz bardziej na logikę i myślę, że więzi łączące Cię z żoną są tak silne, że żadna inna kobieta nie ma szans na to, bys potrafił wypracować sobie z nią silniejsze więzi od tych, które masz z żoną.
Ona zawsze będzie w Twoim sercu, a inna kobieta, z która się zwiazesz będzie jedynie substytutem żony, jej namiastką.
Musi coś się stać, żebys w dobitny sposób przekonał się o tym. Może Twój powrót do domu da Ci odpowiedź?
Tego bardzo Ci życzę, gdyż czas troszkę już zaczyna Cię gonić.

No jasne. To bardzo trudne do zrozumienia, gdy ktoś zabiera się za osobę zajętą, że mogą być problemy oczywiste. A Ania jest taką naiwną dziewczyną, że z całą pewnością na to nie wpadła.
Mnie tylko dziwi jedno, dlaczego kobieta robi z kobiety kogoś na poziomie nierozumnego dziecka.

Clash - trzeba, oj trzeba liczyć się z przeróżnymi scenariuszami.
Jeśli żona jest atrakcyjną kobietą, która potrafi wiele dać partnerowi, to wcale nie jest powiedziane, że bez Ciebie zginie. Może i tak się zdarzyć, że ułoży sobie życie lepiej od Ciebie jak przeciągniesz strunę. Więc nie czuj się zbyt wielkim łaskawcą, jeśli zdecydujesz posklejać swój związek.

A jak Ty poznajesz faceta to pytasz: mój drogi a czy aby na pewno ci się nie odwidzi. I co ważniejsze: wierzysz mu, jak gorliwie zapewni, że nigdy!!??

Nie pytaj mnie czego Ania była pewna bo niby skąd ja mogę to wiedzieć. Mogę się domyślać że wyznanie miłości potraktowała jako umowę wstępną bo czymże ono jest, jak nie zobowiązaniem? Nie twierdzę, że jest bez winy, ale i tak mi jej szkoda bo stawiam że zostanie z niczym po tym wszystkim. Jednocześnie mnie wkurza jej dupowatość bo nie próbuje kreować rzeczywistości tylko czeka aż jeszcze większa dupa wołowa (autor w sensie) podejmie jakieś kroki uprzednio informując ją jaki zajebisty seks uprawiał z małżonką…

Autorze, na wstępie chciałabym ci zadać dwa istotne pytania. Dlaczego pozwalasz, by ludzie na tym forum obrażali twoją żonę? Padają pod jej adresem niewybredne epitety, a ty nie reagujesz. Tobie oczywiście też się dostaje, ale siebie bronisz i odpierasz ataki, a obelgi i wyzwiska pod adresem twojej małżonki ignorujesz. To przecież twoja żona, matka twoich dzieci, zapewne nosi też twoje nazwisko. I pytanie drugie, jak zabezpieczasz się w czasie seksu z panią na A., która występuje w roli określanej na tym forum jako "sucz, boczniara" i jakże romantycznie "kurewna". Uprawiając seks z kobietą, której przeszłość seksualna nie jest ci znana, narażasz swoją żonę na zarażenie jakąś paskudną chorobą. Ta pani błyskawicznie wskoczyła ci do łóżka, mogła innym też tak wskakiwać, chyba, że w swoim zadufaniu sądzisz, że ty jesteś absolutnie wyjątkowy i tylko ty po tak krótkim czasie dostąpiłeś tego "zaszczytu". A teraz ad rem. To co robisz swojej żonie, to czyste okrucieństwo, sadyzm właściwie. Oczywiście w twoich okrutnych działaniach popierają cię różne "netfacety" skrzywdzone przez kobiety lub kobiety krzywdzące, które twoimi rękoma chcą zemścić się na żonach lub swoją podłość wobec żon usprawiedliwić. Już może lepiej posłuchaj "sekutnic", bo to kobiety jak twoja żona i czują jak kobiety. Ja akurat żyję w bardzo satysfakcjonującym związku, choć oczywiście na przestrzeni lat też mieliśmy jakieś tam zawirowania i powiem ci, że nie przeżyłabym tego, co robisz swojej żonie. Wiem, że żona cię kocha, a ty ranisz ją okrutnie. Powiesz, że ona też cię zraniła. Owszem, zrobiła to, ale czym jest regularne posuwanie kochanki w porównaniu, z powtarzanym nawet codziennie, "Chcę się rozwieść". Jest dla mnie sadystycznym znęcaniem się nad kochającą osobą.
Twoja żona zrobiła wiele głupot, te jej wszystkie jazdy to było wołanie o pomoc, o refleksję, o zmianę. Wasza sytuacja przypomina mi historię mojej bliskiej przyjaciółki, ta jednak skończyła się happy endem. Ona też robiła mężowi takie zagrywki. Mówiła, że go nie kocha, on nic, mówiła, że chce się rozwieść (zostawiła nawet otwarty na komputerze pozew, by zobaczył), a on nic. Kazała mu się wynieść z sypialni, a on nic. Brak reakcji męża odebrała jako kompletny brak zainteresowania jej osobą. W końcu wpadła w nocy do męża do gościnnego, zrobiła mu potworną awanturę i wykrzyczała wszystkie swoje żale. Awantura skończyła się w łóżku, a rano zabrali się za naprawę małżeństwa. A wiesz, czego jej w małżeństwie brakowało? Brakowało jej adoracji, pasji, pożądania i dzikiego seksu. A to głupia nie mogła wcześniej powiedzieć? A no nie mogła, bo dla niej miało znaczenie to, by to wszystko wyszło od niego. Dzisiaj są bardzo szczęśliwymi ludźmi. Kobiety też przechodzą cos w rodzaju kryzysu wieku średniego, szczególnie panie wolne od trosk dnia codziennego, mają więcej czasu na refleksje na swoim życiem Tak jak twoja żona. I tak to, co miało tobą wstrząsnąć, zaprowadziło cię do kochanki. Jeszcze masz czas, opamiętaj się, skończ ten romans i wracaj do żony póki jeszcze nie zabiłeś jej miłości. Pani na A jest po rozwodzie, nie znamy jego powodu. Ale pamiętaj, że prezentuje ci się teraz z najlepszej możliwej strony, jej złej strony jeszcze nie znasz, w przeciwieństwie do swojej żony. Jest jeszcze jeden aspekt, o którym w zasadzie nie wspominasz - to dzieci. To już nastolatki, znienawidzą cię na 100% za krzywdy wyrządzone ich matce. I co powiesz im, że ich mama była dla ciebie niemiła? Dla nich też pewnie wielokrotnie była niemiła, one tego nie zrozumieją, stracisz je na długie lata, a może i na zawsze. Autorze, wracaj do żony, przeproś ją jak ona ciebie przeprosiła i starajcie się odbudować wasze życie, jeszcze macie ku temu szansę. A twoją żonę chciałabym mocno przytulić i przesłać dużo dobrej energii, by nie cierpiała niewspółmiernie do swoich błędów.

Król dramy.
Nie przypuszczałam, że na tym forum poznam męską wersję Piegowatej..

To prawda, autor jest królem dramy, jednak będzie nim tylko do czasu.
Przyjdzie w końcu opamiętanie.

One_of_the_kind - postawiłabym Ci piwo. w punkt!

Paranoja jest z tym oczekiwaniem domyślania się  i "by to wszystko wyszło od niego"
to największe głupstwo, najbardziej dziecinna wymówka występująca  u ludzi
urastająca do jakiejś durnej rangi niby magii i wielkiej koniecznej do życia "spontaniczności"
" że każdy,zawsze,wszystko,nigdy,on, ona powinien " mylne, nierealne przekonania,które życie bezlitośnie,boleśnie weryfikuje .
faceci wbrew pozorom postępują podobnie  jak żona Autora, taka prawda jest
a nawet jak nie mają kochanki i siedzą z rozsądku,wygody wypaleni z uczuć po latach relacji w małżeństwie to
mają całe cysterny różnych, dyżurnych pretensji do żon o brak domyslania się brak inicjowania i brak spontaniczności nie tylko w seksie i romantyczności

Skąd to wiesz że "żona Cię kocha "? Po czym to poznałaś ,Skąd taka pewność? Żadnych wątpliwości nie masz ?
Żona Autora powiedziała Ci to na ucho zwierzała się  ? Powiedziała prawdę intymnie szczerze uczciwie, "jak na spowiedzi",a może kłamała,oszukując samą siebie też ?
Siedzisz jej w głowie ?
To że jesteś kobietą nie ma tu najmniejszego znaczenia absolutnie.
Jednostronne to założenie co do postawy żony i jej niby wzniosłych intencji,ona czuje co czuje niekoniecznie ma sama jasność
Co zostało zranione  w żonie oto jest pytanie ? Bardzo trudna odpowiedź
jej słabe ego, jakaś duma, honor, godność czy wreszcie marne poczucie wartości ,czy po prostu nie udał się blef,fortel,manipulacje ?
Z zewnątrz nie wygląda jej postawa w działaniu najlepiej
ona wcześniej na poważnie i konkretnie planowo ,podjęła starania o rozwód
fakt zrzuciła to na męża w praktyce,
słowa wypowiedziane również miały dużą wagę dla Clasha ,"nie kocham Cię już" nie mówi się w żartach nie w takim kontekście i sytuacjach jakie opisał Autor
zaufanie i wiarę szlag trafił u niego na to wygląda
on niestety pierwszy został zraniony słowami i działaniem wcześniejszym jej zaniechaniem brakiem komunikacji o co jej chodzi,
jej nie było wolno więcej w związku granice wytrzymałości zostały przekroczone to czego się spodziewać - krach i chaos, kryzys u obojga
"wymaganie" od Autora teraz lub przed tym jego plastro/romansem, jeszcze większej wspaniałomyślności to mocno na wyrost na pewno nie w takim stanie w jakim był tam już był definitywny KONIEC odtrąbiony nie raz przez żonę i ta zabawa przyciąganie odpychanie to okrutne sprawy są działają i mają spory wpływ a tytanów to ni ma .
Za ten romans z Anną nie zauważyłem żeby dostał pochwały o kogokolwiek tu piszących.To ogromny był błąd dla niego samego i jego psychiki z największym prawdopodobieństwem w konsekwencji.
Zrobił w sumie to czego żona chciała,
czasem marzenia/życzenia sugestie się spełniają - obracają w przekleństwo dla wypowiadających takie życzenia osób.
niestety, taka karma ,wtedy ma się to na co zasługuje we własnym mniemaniu,
zwłaszcza wiele takich nieszczęść pochodzi od nas samych,na co trudno dać sobie zgodę
a co odnosi się do nich dwojga .
"by nie cierpiała niewspółmiernie do swoich błędów." - takie coś nie istnieje w życiu .

Takie to niby czarno- białe, w przyrodzie słabo u ludzi występuje i raczej jest życzeniem a nie faktycznym stanem uczuć oraz myślenia ,dokonywanych wyborów wielu wzorów motywacji i intencji - upraszczanie płasko i powierzchownie to nie jest dobry sposób na wyjaśnienie w czym może być problem tego konkretnego związku .
Tyle samo wiesz co reszta "sekutnic" i tych różnych "netfacetów" czyli "tyle wiesz ile zjesz"
o małżeństwie Clasha i jego żony oraz o użytkownikach tu piszących
możesz też tylko jak my zakładać coś,spekulować,domniemywać dopowiadać,życzyć sobie
ma to taką równą wartość co inne wypowiedzi - poniosło Cię z tym idealizowaniem  żony oraz minimalizowaniem jej błędów
nas może porosło w inna stronę cała różnica ot co .
Z kochanki Clasha Anny natomiast zrobiłaś  zasyfiałą kvrwę występną,niebezpieczną dla otoczenia
to nie fair oj mocno nie fair.Mam wrażenie że czegoś nie doczytałaś albo nie chciałaś przyjąć do wiadomości nie pasowało do układanki.

Na pewno nie czytałaś całej historii. Nie ja chciałem odejść, ale ona. Rozstaczała ponad rok wizję życia, gdy nas już nie ma razem, pocieszała, że przecież i tak będziemy się spotykać ze względu na dzieci, że przecież możemy nawet spędzać święta ze swoimi nowymi partnerami przy jednym stole, mówiła mi to nieraz, że nie miałaby z tym problemu... Pocieszała, że będąc znów singlem będę mógł robić co mi się podoba, nikt nie będzie mi truł, będę miał czas tylko dla siebie. I tak mówiła i mówiła, a ja z każdym dniem odchodziłem od zmysłów coraz bardziej. Przez bardzo długi czas zmieniałem w sobie to, co mi wygarniała, że nie było ok, uważam że naprawdę dużą robotę z sobą zrobiłem, a mimo wszystko byłem przez nią notorycznie kopany... Przyszedł jednak ten dzień, gdy Ania pokazała mi, że życie znów może być piękne i wtedy właśnie nabrałem sił, żeby jej powiedzieć, że zgadzam się na rozstanie. Co się wydarzyło dalej już wiecie.

One_of_the_kind: obrażanie kogoś anonimowego to żadne obrażanie. Ona robiła to naprawdę, gdy obgadywała mnie przy wspólnych znajomych, czy mojej rodzinie. Takich ciosów nożem miałem więcej, niestety.

Nigdy nie zostałam zdradzona, a mój mąż nigdy nie miał kochanki. Jesteśmy razem 33 lata. Skonstruuj zatem inną teorię.

o matko, dziękuję!!
ale mi się miło na sercu zrobiło.

@Clash, może i możemy mieć uczucia do dwóch osób. ale mamy też rozum. i Ty codziennie podejmujesz decyzję co robisz. codziennie wsiadając w samochód i jadąc do Anki, ranisz drugą kobietę. a tamtą ranisz jak decydujesz wrócisz.
naoglądałam się mnóstwa podcastów w ostatnim czasie i ten "codzienny wybór" jedna z rzeczy którą sobie dobrze zapamiętałam i którą sobie codziennie powtarzam odnośnie mojej sytuacji. ale inna (jest ich parę ) "when the pain of the even exceeds the plesaure of the event - that's usually when peopl change". może i odczuwasz jakiś ból odnośnie sytuacji w której jesteś, ale korzyści z aktualnej sytuacji musza być dla Ciebie większe, bo inaczej byś to zmienił.  ja miałam dosyć niedawno dzień w którym ból sytuacji w końcu był większy niż korzyści. w końcu któraś z pań do tego momentu też dojdzie.

podpisuję się pod radą żebyś zastanowił się przede wszsytkim nad tym co stracisz i podjął w końcu jakąś (męską) decyzję.

Clash.

Nie będę oceniać, ani Ciebie ani sytuacji.

Ale wyrażę swoje zdanie. Jeśli coś dla Ciebie znaczy szacunek do drugiego człowieka, to pożegnaj obie Panie.

Już pomijając że żona zapoczątkowała tę karuzelę, każdą z nich potraktowałeś bez szacunku w chwili kiedy stały się opcją.

Są ludzie którzy się na to godzą (bycie opcją), ale to nie znaczy że powinni. Zdrowy człowiek, mający poczucie swojej wartości, szanujący się, i kochający siebie, nie pozwoli sobie na bycie opcją.

Dlatego wybierz bramkę nr 3. Odejdź. Zostaw Anię w spokoju. Rozwiedź się z żoną. Ułóż sobie życie od nowa. I zacznij pracować nad wybaczeniem sobie tego co zrobiłeś.

Przestrogą to jesteś Ty dla kobiet które w ogóle sie nie szanują. Jesteś wystraszoną cipą i nie powinieneś sie na to obrażać tak samo jak pies nie obraza sie na to ze jest psem. Mały, niezdecydowany chłopczyk któremu mama musiała ubierać spodnie do szkoły bo sam by pewnie założył sukienkę. Zwykły chujek, który zakłada temat z myślą o tym ze ktoś go będzie klepał po pleckach i mówił mu jaki jest fajny. Jesteś typowym przerostem formy nad treścią. Oby karma dobrze Cię wyruchała. Masz w sobie tyle głębi co moja miska w której właśnie umyłem stopy.

Przeraża mnie czasem mój pragmatyzm, ale gdy ja wyobrażam sobie położenie autora, to aż prosi mi się włączenie przez niego także i zdrowego myślenia.
Nie może być przecież tak, że tylko popędy i emocje kierują dorosłym 45-letnim mężczyzną.
Na vis takiego może pozwolić sobie np egzaltowana nastolatka, która nie musi martwić się, za co kupi sobie ciuch albo jedzenie.
Ona może bujać sobie w obłokach.
Autor ma jednak inną sytuację.
Jest ojcem nastoletnich dzieci, posiada niemały dorobek materialny całego swojego zawodowego życia i żonę, która prosi go o powrót do niej, do domu oraz przeprasza za to, ze swego czasu dała mu do wiwatu, nigdy jednak nie zdradziła, miała po prostu załamanie nerwowe i kryzys egzystencjalny.
Tak więc po co rozwalać wszystko i zaczynać od nowa?
Nie ma to żadnych podstaw do tego, by budować dalsze życie ze swoją rodziną?

Ci ludzie mają naprawdę wielką szansę.
A to że będą musieli wylizać się z tego wszystkiego, to przecież oczywiste.

Uważam, że jeśli serce nie daje rady, to musi włączyć się też zdrowy rozsądek i najlepiej zacząć od przeanalizowania korzyści na stratach.
Jeśli do kogoś nie przemawia argument, ile skorzysta na jakimś przedsięwzięciu, to niech przemówi do niego argument, ile na tym straci.

Witold, ale z tego, co Ty opisywałes wynikało, że sprawa z Hindusem, to był zaledwie czubek góry lodowej.
Twojej żonie odbiła palma totalna, a Wy nie mieliście żadnych szans.
Domyślam się, że po trosze utożsamiasz się z żoną Clasha, jednak zważ na to, że żona Clasha może będzie potrafiła uporać się z tym, że przez jakiś czas była była inna.
Ona dobija się do męża, który tak do końca nie jest na to jej dobijanie się obojętny. On ciągle ja kocha.
W Twoim przypadku było całkowicie pozamiatane, ponieważ Twoja żona była całkowicie zamknięta na Ciebie.
Mogłeś chodzić nawet na rzęsach, a przecież dla niej liczył się tylko bogaty Hindus.
Jak pisałeś później na znajomości z nim ona bardzo finansowo skorzystała i prawdę mówiąc nawet byłeś zdziwiony, jak ta kobieta potrafi tak skutecznie doić jakiegoś faceta.
Nie wiem z kim Ty się ożeniłes, ale wydaje mi się, że przez całe swoje małżeństwo miałeś wielkie klapki na oczach.
Szambo musiało więc u Ciebie wybić.
Super, że dzieci będą z Tobą, jednak nie wiem czy wiesz, że takie rozwiązanie jest tej kobiecie bardzo na rękę?
Głowa siwieje, a dupa szaleje - teraz to ona, według jej standardów, sobie pożyje.
Niczego nie straciłeś oprócz żony, jednak gdzieś Ty to indywiduum wyszukał, to dopiero zagadka?
Pewnie żeniąc się z nią nie patrzyłeś na to, co trzeba, tylko poleciales na jej wygląd. Hindus zapewne też na to poleciał, a ona doi go z kasy.
Wracając do Clasha, to mimo wszystko nie jest to człowiek pokroju Twojej żony.
Jakby to napisać, żeby nikogo nie urazić?
No Clash nie jest facetem, który siedziałby non stop w internecie i etatowo wyczesywal coraz to inne baby celem urozmaicenia sobie życia. Jego system wartości i życiowe priorytety różnią się od tego, co preferuje Twoja jeszcze żona.
Ty Witold tak naprawdę skorzystales na tym, że taka kobieta poszła w długą, bo wyobraź sobie, że dalej musiałbyś pracować na nią i spełniać jej kaprysy.
Pozbyles się po prostu zwykłej pijawki.
Teraz będziesz żył dla siebie i dla dzieci bez poczucia, że harujesz na pasożyta.
Teraz niech Hindus na nią pracuje.
Od początku była stuknięta czy odbiło jej z wiekiem, gdy zaczęła się starzec?
Trzeba przyznać, że ma ona iście ułańską fantazje. Ciekawe jak wyjdzie na tym finalnie.
Sorry Clash, że troszkę odbiłam się od Twojego tematu.
Pamiętam jednak wątek Witolda, nie udzielałam się w jego wątku, bo uznałam, że Witold ma bardzo bujną wyobraźnię.
Teraz jednak chyba jestem w stanie uwierzyć w jego historię.
Widzisz Clash? Nie tylko Tobie przydarzyły się takie poprzekręcane sytuacje.

Życie jest niesamowite.

Witold: cóż Ci mogę napisać, chyba to, że współczuję Ci horroru, przez który przechodziłeś i zazdroszczę zarazem, że już jesteś na końcu tego tunelu zwanego powszechnie czarną d*pą. U mnie ta sytuacja na pewno się w końcu rozwiąże, wiadomo że im szybciej tym lepiej, ale też mówi się, że co nagle, to po diable. Pochopną decyzję można podjąć bardzo łatwo, ale konsekwencje mogą być bardzo dotkliwe. W moim przypadku odpowiedzialność spoczywa po równo, każdy z nas tak naprawdę wiedział w co wchodzi, jesteśmy w końcu dorośli pomimo tego, że czytając tą historię niektórzy mogą mieć faktycznie wątpliwości. Temat jest zagmatwany i nakłada się tu bardzo wiele szczegółów, o których już nie chce mi się tu nawet pisać. Powiem krótko, że takiego wpie**olu od życia po kilkunastu słodkich latach nie spodziałbym się nigdy. I to praktycznie za darmo. A rady nakłaniające mnie do jak najszybszego zakończenia sprawy mogę porównać do namówienia Bidena, żeby się nie cackał, tylko przypieprzył bombą atomową w Moskwę. Jest wtedy opcja, że ludzie na Ukrainie nagle przestaną cierpieć, ale czy aby na pewno?

Gdybyś czytał ze zrozumieniem to wiedziałbyś, że nie potrzebuję tu żadnego klepania po plecach, ot po prostu miałem potrzebę się wygadać, no ale widocznie jak na ciebie to jest to zbyt duży wyczyn. Żeby móc kogoś tak naprawdę dobrze ocenić to trzeba byłoby chociaż na chwilę wejść w jego buty, ty akurat szans na to nie masz żadnych, bo masz w nich za dużo słomy napchanej i zdjąć ich rady nie dasz, choćbyś nie wiem jak bardzo stękał przy tym. Jeśli mogę Ci jednak dać jakąś radę to napiszę tak: zupełnie niepotrzebnie się unosisz, bo i tak nie odfruniesz.

ps. masz ksywę adekwatną do stanu swojego umysłu.

I jak tam dalej sprawy się rozwijają Clash? Wybrałeś jedną? Czy nadal "legalny trójkąt"?

Healing: na razie wyjechałem, żeby pobyć sam, jak coś konkretnego się wydarzy to napiszę tutaj

wrzosiec: chłopiec to ma to do siebie, że chce lizaka teraz, zaraz i tupie nóżką, bo nie potrafi czekać.

Bardzo odkrywcze spostrzeżenie.

Clash, napiszę tylko tutaj - Twój problem polega na tym, że Tobie ciągle wydaje się, iż masz wybór, że to Ty jesteś głównym rozgrywającym, że od Ciebie zależy i wiecznie zależeć będzie, która z nich wybierzesz.
Tymczasem Ty tak naprawdę od samego początku niczego w swojej garści nie masz. Nie jesteś i nie byłeś tym, który ostatecznie któraś wybierze.
Ani one nie mają Ciebie, ani Ty żadnej z nich nie masz.
Jest tylko kwestią czasu, kiedy ta smutna prawda do Ciebie dotrze.
Nie masz już rodziny, nawet jeśli ja wybierzesz- za rok dwa zrozumiesz, co mam na myśli.
Nie masz kandydatki do życia w przyszłości - też przekonasz się o tym góra za rok.

Jesteś sam z całkowicie rozwalonym życiem osobistym.

,

.

Ulle w punkt, nic dodać, nic ująć. Idealna prognoza rozwoju wydarzeń.

Może i nie będzie, bo na kogoś przyjdzie np jakaś choroba albo jakaś inna siła wyższa?

A może wszystko ułoży się szczęśliwie obojętne dla której z tych konfiguracji?

Ty zakładasz, że moje prognozy raczej się nie spełnią. Może i nie, ale istnieje duże prawdopodobieństwo, że jednak się spełnią.
A poprawkę na niespodzianki od życia też wzięłam.

Sytuacja autora jest trudna, jednak nie jest nierozwiązywalna, tyle tylko że tu chyba trzeba będzie wybierać mniejsze zło, w tym sensie, żeby wybrać coś, co na przyszłość przyniesie mniejsze ryzyko porażki.

Dlatego ja mimo wszystko bardziej kibicuje żonie, chociaż nie mam nic do Anny.
Chyba nie bez powodu najczęściej bywa tak, że zdradzający facet wraca do żony, do rodziny. Tak jest po prostu dla faceta mądrzej i bardziej bezpiecznie.
Nie znaczy to jednak, że autor ma być wszystkimi albo prawie wszystkimi zdradzającym żonatymi.
On może pójść własną drogą i na przekór wszystkim wybrać kochankę.