Żona zostawiła mnie po 13 latach. Proszę o pomoc, poradę - Netkobiety.pl

Tak, masz rację. Właśnie sobie zdałem sprawę, że żona dawała mi jasne sygnały przed świętami. Chciała się spotkać, pogadać, być może teraz próbowalibyśmy się zejść ponownie. Ja jednak nie potraktowałem jej priorytetowo. Głupota z mojej strony i tyle. Teraz co mi pozostało... chyba jeszcze raz do niej napisać, poprosić jeszcze o to jedno spotkanie. Może wyślę jej list tradycyjny, napiszę parę słów. Nie mam już nic do stracenia, a czekanie na jej sygnał nie ma sensu.

Jesteś pewny, że nie masz nic do stracenia?

Przy okazji zadam Ci jeszcze kilka pytań, na które nie musisz tutaj odpowiadać, ważne, abyś uczciwie sam sobie dał na nie odpowiedź:
* jesteś pewny, że macie wystarczające fundamenty, aby odbudować na nich coś wartościowego, trwałego?
* sądzisz, że proszenie o uczucia to jest coś, czym zyskasz w jej oczach?
* uważasz, że po tym wszystkim będziesz potrafił żonie jeszcze zaufać, poczuć emocjonalną stabilizację?

Podobna , a może ????  https://www.netkobiety.pl/t59122.html

Kontynuując temat. Wczoraj doszedł do mnie pozew rozwodowy, rozprawa za pół roku. Zastanawia mnie kwestia odpowiedzi na pozew. Jeden z zarzutów mojej żony brzmi tak: "Pozwany przeszedł covid-19 czego następstwem zaczęły się pojawiać u niego zaburzenia psychiczne, które jak się okazało pozwany przejawiał już wcześniej, o czym powódka nie wiedziała przed ślubem." Jest to nieprawda. Żona nie ma podstaw tak twierdzić, ja sam nawet nigdy nie miałem zdiagnozowanej żadnej psychicznej choroby. Wyciągnęła takie wnioski po rozmowie z moją siostrą, która jej powiedziała, że jak byłem dzieckiem, nastolatkiem, to byłem po prostu "nerwusem". Nie wiem czy jak tak to zostawię i zaakceptuję w pełni treść pozwu, to czy potem nie będę miał tego "w papierach", że rzekomo miałem problemy psychiczne w dzieciństwie. Czy ktoś tutaj się rozwodził i wie jak to wygląda później w sądzie?

Przy okazji tego pozwu miałem pretekst, żeby skontaktować się z żoną. Chciałem wyczuć jej stosunek do mnie po tych prawie 3 miesiącach. Zadzwoniłem do niej i szczerze mówiąc jest tak samo jak po zaraz rozstaniu. To jest totalnie obca dla mnie kobieta. Oschła, nieprzyjemna, unosząca się. Ciągle jest w niej złość, te same teksty w moją stronę, zrzucanie całej winy na mnie. Żona twierdzi, że nie potrzebuje kontaktu ze mną, że ma nowe życie, podobno fajną pracę, poznaje ludzi, jest szczęśliwa itd. Sprawia wrażenie podbudowanej i pewnej siebie, zupełnie inaczej niż jeszcze miesiąc temu przed świętami. No i super, niech się jej wiedzie. Ja już ten temat też zamykam, bo nie ma sensu na własne życzenie się katować.

Właśnie chodzi o to, żeby to załatwić bez udziału prawnika. W sumie sprawa jest prosta. Rozwód bez orzekania o winie, nie mamy dzieci, żadnych majątków, generalnie żadnych zobowiązań wobec siebie. Pewnie wszystko zakończy się w pół godziny na tej pierwszej rozprawie. Tylko ten jeden zarzut mnie trochę niepokoi. Nie chciałbym później w uzasadnieniu rozwodu mieć wpisane, że miałem problemy psychiczne.

W kwestii technicznej: w samym wyroku nie ma uzasadnienia, będzie uzasadnienie wyroku, jeśli o nie wystąpisz pisemnie w terminie 7 dni od daty orzeczenia sądowego. O uzasadnienie występują strony raczej w sytuacji, gdy chcą się odwoływać od wyroku sądu.Więc nie przejmuj się zanadto. Wyrok po prostu stwierdza rozwód.  Chyba, że żona z powodu rzekomo zatajonej choroby psychicznej wystąpi o unieważnienie małżeństwa. Unieważnienie, a rozwód ma inne konsekwencje prawne.
Ja nawet nie pamiętam, czy w moim przypadku sędzia ustnie uzasadniała wyrok, chyba nie.

Za chwilę okaże się że nie jest sama. A Ty straciłeś 3 miesiące na udowadnianie sobie i nam że ona taka pogubiona, że ona nigdy i takie tam...się mówi trudno, teraz zajmij się sobą.

Ja widzę to tak...odnowiła kontakty z lat młodości(znasz może jej sympatię z przed Was?) nawijali sobie makaronik, u Was coraz gorzej, to pojechała do mamusi.
Wasz kontakt wynikał z tego żeby wybadać co wiesz a i tam dopiero początek to mościka się za sobą nie pali.
A że pokazuje jak jest jej dobrze? a jak ma Ci dopiekać?
Rób tak samo, nie siedź w domu, odnów kontakty, zacznij zwiedzać itd. itp. i pokazuj na FB jak świetnie się bawisz. Myślę ze się odezwie z pretensjami i oskarżeniami jaki to jesteś zły a to będzie oznaczać że ją ukuło.
I rób to tak długo aż sam uwierzysz że tak jest.

O tym już było parę razy w Twoim wątku,resentyment,nienawiść, złość ze wstydu, mechanizmy obronne, tłumienie wyrzutów oskarżeniami, zastarzałymi i odnowionymi urazami etc jż ma fazę usprawiedliwiania się z odejścia od Ciebie, w sumie w trudnej sytuacji, wiec w kółko uzasadnia to na takie różne sposoby sterując, kontrolując w dziwny wydawało się sposób różne uczucia to próby dojścia do równowagi
najprościej z ciebie zrobić toksyka, narcyza, psychola wtedy jest czysta i zasłona dymna nad jej ukrytym życiem zastawiona Ty się obwiniasz i rozkminiasz ona robi co chce sprawdzając co jakiś czas jaki jeszcze ma wpływ na ciebie ,dla niej to rodzaj wyżywania się zabawy Twoim kosztem to co robi nie jest czymś wyjątkowym u porzucających tych co zainicjowali rozstanie rozwód.
Ona chce być Twoją ofiarą i bardzo chce w to wierzyć przekonać otoczenie o tym.

To ją usuń, teraz chyba już się nie łudzisz?
Nie chodzi o gierki, tylko o wyjście z rutyny.

Zachowanie jeszcze żony jest bardzo dziwne, niby boczniaka nie ma ale reaguje na ciebie wyrzutami sumienia wskazującymi że jednak. Zdradzający widząc w sobie winę (olbrzymią bezsprzeczną) którą nie mogą uzmysłowić sobie starają się wybielić na tysiące sposobów (usprawiedliwianie). Nie mogąc naprawić tego co zrobili, przeprosić, przyznać się starają za wszelką cenę w celu obniżenia wartości zdradzonej osoby znalesc w niej zło coś co by usprawiedliwiło ją. Za każdym razem gdy widzą lub pomyślą o małżonku nie mogą psychicznie unieść tego że to oni właśnie są tą złą osobą która bez skrupułów oszukiwała, kłamała, okradała. Ja bym dla świętego spokoju i szybkiego poradzenia z emocjami przyjął że ,,ktoś" tam się pojawił a z czasem się dowiesz kto bo po rozwodzie prawdopodobnie będzie z nim jakiś tam czas. Teraz się miotasz, łudzisz się, tłumaczysz ją że bidulka że ma doła że ..... ale te jej zachowania ??? Jeżeli by tak było to na pewno jej matka chciałaby twojej współpracy aby wyciągnąć córkę z choroby.

A ty jak się teraz czujesz, jak sobie radzisz?

Kontynuując mój wątek. W zeszłym tygodniu wysłałem odpowiedź na pozew. Zgodziłem się na rozwód bez orzekania o winie. Odbijanie argumentów żony nie ma większego sensu. Żona dalej milczy, nic się w tej kwestii nie zmieniło. Natomiast zauważyłem pewną rzecz. Jestem na FB w grupie o odzyskiwaniu byłych partnerów, rozwoju osobistym itp. Zapisałem się tam zaraz po naszym rozstaniu i od czasu do czasu zerkam. No i parę dni temu ku mojemu zdziwieniu zauważyłem komentarz żony w tej grupie właśnie, że chce odzyskać faceta i prosi o przesłanie jakiegoś tam poradnika na ten temat. Doszło do mnie, że to co tutaj niektórzy z Was pisali może być, a w zasadzie chyba jest prawdą. Pewnie pojawił się inny, z którym jej w międzyczasie nie wyszło. Stąd pewnie to zachowanie mojej żony, ta chęć szybkiego rozwodu. No chyba że jakimś cudem ona chce "odzyskać" mnie, tylko dlaczego w taki sposób. Nie, to chyba niemożliwe. Ma do mnie kontakt, wie że mi zależało, nie musiałaby więc szukać porad na internecie.

Autorze, gdyby ona chciała Ciebie odzyskać, to uwierz mi, potrafiłaby wykonać telefon do Ciebie i to nie tylko jeden ani dwa.
Jest inny, który z jakiegoś powodu jej nie chce, może chwilowo jej nie chce, a może definitywnie?
Ona tego drugiego chciałaby odzyskać.
Zapomnij o tej kobiecie.

To coś jak sprzężenie zwrotne z katalizatorem w tle,miała Ciebie podanego na tacy, słabego teraz, to wykorzystała jeszcze stare urazy,nienawiść ze wstydu,wybielaniem się,katalizator zadziałał jak zniekształcone szkło powiększające i niby się jej ulało poczuła nadzieję na poprawę losu i szczęście,teraz podejrzewam notorycznie myśli o tamtym nawet na krawędzi obsesji, stąd to rozdrażnienie i wyżywanie się na Tobie zwodzenie i potem chłód,uwikłała się jak w nieszczęśliwe zakochanie.
Ten epizod z portalem randkowym gdzie zarejestrowała się jż to też wygląda że nie dla Ciebie
możliwe że to była jakaś próba odreagowania na niedoszłym,podłym, niewdzięcznym kochanku lub facecie co odrzucił jż od razu .
Przestań już śledzić jż
nieważne co ona czuje, istotne żebyś zaczął się odcinać i nie pielęgnować figury jż w głowie obserwowaniem jej
dla siebie to zrób.

Standard, jż też desperacko próbowała odzyskać boczniaka, jak ją olał. Wyplakiwala mi się w ramię nawet.

Gdyby chciała Ciebie odzyskać to by to zrobiła, i naprawdę musiałbyś mieć w chuj silną wolę by się temu oprzeć i dobić tego trupa jakim jest wasze "małżeństwo". Zapewne ten trzeci jak zobaczył że Panna się rozwodzi to ulotnił się póki mógł, zapewne sam ma rodzinę, dzieci a wiadomo że rozwódka będzie cisnąć by odszedł od swoich skoro w większości przypadków faceci kłamią jak to im źle w małżeństwie ale siedzą w nich dla dzieci, ale w nie to szczeniacka miłość się obudziła, ta prawdziwa, niewinna bla bla bla harlequin chapter...

ogólnie jakoś masz dużo szczęścia do trafiania na tą żonę, a to przez przypadek na portalu randkowym, a to przez przypadek na grupie na fb.. hmmm..

grupy nie kojarzę, ale jako że sama jestem w temacie to takie stronki są w skrócie, bierzesz na klate swoje błędy i je przepracowujesz i tu jest rozwój, później wracasz do ex rozwinięty i bez błędów i go odzyskujesz.
sama teraz trochę ironizuję, no ale jeśli czytać jakieś poradniki o odzyskiwaniu to tego typu nie szkodzą.

Może żona Cię znalazła na tej grupie To akurat żaden problem. Dziwne, że wśród pierdyliona grup trafiła na tą samą co Ty.

W każdym razie, czy robi podchody czy faktycznie przeżyła szybki i płomienny romans (na portalu?? tak szybko? farciara ) to i tak kiedyś będziecie musieli chyba pogadać jak ludzie. Byliście małżeństwem a zachowujecie się dzieciaki...

Oj, bullet. Skoro napisałam już A to po co mi piszesz A. Mogę napisać "pada deszcz, dziwne, że nie zmokłeś bez parasolki, chowałeś się gdzieś?". A ty, "nie, to nie jest dziwne, że nie zmókł bez parasolki, bo może się gdzieś chował" Uh... Bystrzak

Wujek Google?? To by był przypadek level kucyki pony

Czyli nie gadacie ze sobą w ogóle. Nie pytałeś czy kogoś ma. Nic. Jesteście na siebie tak źli i obrażeni, że do tej pory nie udało się pogadać. To ludzie po zdradach ze złapaniem na gorącym uczynku potrafią gadać. Wy nie. Chyba więcej komunikacji jest między oprawcą i ofiarą domowej przemocy niż między Wami... Choć tam taka cisza jak u Was jest zalecana jeśli padają groźby, wyzwiska itd U Was to taki chleb powszedni teraz. Tylko jakieś podglądanie na Fejsie... Tak się rozstają ludzie, którzy przeżyli tylko jeden cięższy okres. Małżeństwo, które przeżyło razem szczęśliwie wiele lat. Jasne...

Co z Wami???

No i ta ściana jest zastanawiająca. A Ty mało konkretny w tych rozmowach. Telefoniczne "jak tam, co tam". Proszę Cię. Żyjesz w marazmie.

Windy Ale szczerze, to naprawdę komuś takiemu przydałby się zimny prysznic..Noż ja pierdziu, próbuje sobie to wyobrazić i mi zwyczajnie brakuje słów, żęby okreslić to, że ktoś może być tak bezczelny..

Porzuca się kogoś, z kim się było tyle czasu i potem się mu wypłakuje w rękaw, że skończyła się jej przygoda, która de facto rozbiła ten długi związek..

Raz wyjaśniasz dlaczego coś się wydarzyło by po chwili się dziwić, że tak się dzieje. Warto być konsekwentnym.
Bardzo grzecznie napisałem, a Ty od razu z pazurami.

To zdziwienie retoryczne

Grzecznie odpisałam. Grzecznie wyjaśniłam. A Ty od razu się czepiasz.

Bystrzak? To ironia. Lubię jak ludzie nie marnują czasu na zbędne nieporozumienia.

Może sama panuj nad nerwami?? Akurat mam dobry humor Zazwyczaj mam dobry humor a na forum to z wieloma użytkownikami wręcz wyśmienity Nie za bardzo mnie też podniecają takie drobne sprzeczki, bo to nieporozumienia dość śmieszne, stąd żarty

A, że Tobie się nie podobam to cóż... Nie jestem tu po to aby się Tobie podobać. Nie jestem tu dla Ciebie. A Ty nie masz u mnie autorytetu, więc uwagi wyrzucam do śmietnika. Trzeba samemu się do własnych słów stosować, aby móc pouczać innych. Ty tego nie robisz...

Jeśli tak objawia się u Ciebie dobry humor, to nawet wolę nie wyobrażać sobie, jak musisz być rozdarta mając zły humor.
Ok, koniec na tym.
Wiem, że się wtraciłam, ale źle reaguje na agresję, a Ty już nie pierwszy raz czepiasz się do kogoś w taki właśnie sposób.
Po prostu przestań i pisz normalnie. Masz do powiedzenia dużo mądrych rzeczy - byłam np pod wrażeniem Twojego wpisu w wątku Deszczu.
Bez sensu pajacujesz.
Tyle na ten temat.

W ubiegłym tygodniu miałam bliskie spotkanie z lampartowa ( widziałam ją po prostu w sklepie), jejku myślałam że padnę z wrażenia.
DeepAndBlue potrafi naprawdę madrze napisać np u Deszcza, ale czasem wypali z takim tekstem, oczywiście w kierunku innej osoby, że człowiek zastanawia się, co jest nie tak z tą kobietą. Mnie takie zachowania zwyczajnie drażnią.

To wyjaśnij autorowi o co chodzi z tymi grupami, bo on już kompletnie pogubil się w tym wszystkim. Ktoś powinien postawić go do pionu. Ja zaczęłam czytać. Jego wątek, ale zabrakło mi cierpliwości, a on naprawdę potrzebuje pomocy.
DeepAndBlue może Ty będziesz potrafiła wyciągnąć go z tego labiryntu.

Ciężko to poukładać, Ulle... Do tego dochodzą różne domysły... Robi się bajzel informacyjny, a ich komunikacja leży i kwiczy.

A czemu straciłaś cierpliwość? Taka emocja też niesie informację.

Do pionu... Hmm... Jeśli ma nerwicę, jak wspominał i jest w trakcie leczenia (?) to na efekty trzeba poczekać, za mało czasu upłynęło. Do tego ma dość pasywną postawę. I chyba jeszcze się nie zreflektował nad tym związkiem tak naprawdę.

Na dodatek jest jeszcze ona ze swoimi demonami.

Myślę, że z ustawianiem do pionu to akurat Ty masz lepsze predyspozycje Ja mogę być za miętka bo mam taki pik pik w głowie, że jak pojawia się temat zaburzeń psychicznych to stąpam po kruchym lodzie.

Postaram się coś napisać, ale nie chce teraz wysłać jakiegoś babola. Przyjdzie na to czas.

A z tymi grupami to chodzi o to, że jeśli jakiś znajomy jest aktywny na jakiejś grupie to jego aktywność pokazuje się w feedzie u znajomych. Np żona przegląda ścianę na fejsie, widzi jakiś post z obcej jej grupy ale polubionej przez jej męża, o ile grupa jest publiczna. To by mogło wyjaśnić jak się tam pojawiła, ale za mało danych by to stwierdzić na pewno. Natomiast prawdopodobieństwo, że pojawiła się tam przypadkiem jest dość niskie.

Najwięcej pomogła by im szczera rozmowa ale oni nie potrafią tego robić. Bazują na domysłach. Mają zawahania. Potem jakiś obrany cel, typu to koniec. A potem chwila zwątpienia. A potem powrót do postanowienia. I taka huśtawka. A szczere rozmowy nie są łatwe. Naprawdę, niektórzy ludzie są bardzo ułomni pod tym względem. Sama się do nich zaliczam. I nie chodzi o brak szczerości ale o brak kierunku w rozmowie, czasem uprzedzenia, właśnie ten mur... Nieporządek w głowie. Brak planu co chce się przekazać. Co chce się dowiedzieć. Czego się chce i jak się chce to zrobić. Często wstyd. Często duma. Często poczucie, że się spieprzyło, ale i poczucie, że się zostało skrzywdzonym. Jak dzieci we mgle... Potem masz świadomość, że zostałeś źle odebrany. Nie wiesz jak to naprawić. Po drugiej stronie jest osoba, która też sobie z tym nie radzi...

Opcja ze zdradą, myślę, że byłaby takim ułatwieniem akurat. Scenariusz, który spadłby z nieba. Bo po co wtedy się plątać w swoich nadziejach i ułomnościach? Zdradziła. Wszystko jasne. Wszystkie dziwne zachowania można wtedy przypisać do tego czynu. Czas na leczenie ran. A tak? Są domysły, owszem ale one nie dają zaspokojenia. Zostawiają okienko "a co jeśli nie" i mózg świruje. Wtedy przez tydzień można chodzić hardo, zdradziła to koniec. A potem kolejny tydzień z wątpliwościami.

Ciężka sytuacja. Na dodatek żaden z nich nie jest człowiekiem typu "opoka", ani on, ani ona. Oboje słabi i chyba nawet ich sytuacja materialna na to wskazywała. Ona była słaba cały czas a Autor jak się rozleciał to oboje uciekli do rodziców, ona do swoich a on potem do swoich.