Co ukrywają mężczyźni (w USA) - Netkobiety.pl

Ja bym to trochę inaczej porównała
Masz 3 półki w jednej lodówce. Na jednej półce kładę coś, co sobie kupiłam, bo mam na to mega ochotę i jakby mi zjadł to bym zabiła, na drugiej rzeczy na obiad. Na trzeciej mój partner położył sobie piwa, żebym nie ruszała

2 konta osobiste, ale druga osoba ma pełnomocnictwo na wszelki wypadek. 3 konto wspólne.

Zresztą ja sama dla siebie mam 4 różne rachunki w banku podpięte pod moje konto i uważam, że jest mega wygodne, kiedy mogę przelać na początku miesiąca na inne konto kasę na wszystkie możliwe opłaty typu prąd, mieszkanie, internet, i przez to wiem, ile mi zostaje. Do tego jedno konto oszczędnościowe i jedno walutowe. Na jednym wspólnym koncie nie dałabym rady to jest moje, mam ten system ułożony od lat i wkurzałoby mnie wtrącanie się do niego. Dlatego rachunek opłatowy zrobi się wspólny i będzie jak znalazł.

U nas funkcjonuje to dokładnie tak samo. Mam sporą lodówkę, ale jedna półka jest moja, bo trzymam na niej takie produkty, które chcę, by zawsze były pod ręką. I każdy z domowników ma takie, a dzięki temu, że wiemy co jest czyje, bo leży na "jego" miejscu, to nie zdarzają się sytuacje, że idę po mój ulubiony serek, który jeszcze rano w niej był, a wieczorem muszę obejść się smakiem.
Taki układ ogranicza konflikty, dokładnie tak, jak w przypadku oddzielnych kont, do których każdy ma dostęp, ale z tego nie korzysta, bo tak się umówiliśmy. I jasne, że jak ktoś zgłodnieje i będzie miał ochotę na "mój" serek, to go nim wspomogę, ale z drugiej strony nikt mi nie będzie wyliczał ile tych serków sama zjadłam .

Moim skromnym zdaniem, to droga ku "...każdy sobie rzepkę skrobie".
Cóż. Czego umowa tyczy, winno być przestrzegane. Na wypadek wszelki jednak, mamy osobne konta, ale kocioł wspólny za to. Kto zje, a nie zapyta o zgodę, po łapach nie dostaje. Najwyżej, wymowne spojrzenie można wychwycić, które każe natychmiast uzupełnić ubytki. Również, na wszelki wypadek.
Licytujemy się, co do ilości wypalanych na dobę papierosów, bo oboje mamy zamiar oczywiście, rzucić to świństwo.
Reszta, jak w starym, dobrym małżeństwie.

Przysięgę małżeńska pamiętam niezbyt dokładnie, ale tam coś było o miłości wierności, uczciwości... Nic o organizmach. Ty coś nadinterpretujesz. Dwoje ludzi spotyka się w wolności i prowadzą wspólne życie. Dzieła je na tyle na ile sami o tym zdecydują. Nie czytam żony poczty, nie przeszukuje kieszeni, nie sprawdzam telefonu, nie grzebie w torebce. Ona jest wolnym człowiekiem i ma swoje życie i swoje sprawy. Dzieli ze mną ogromną jego część, ale tylko taką jaka sama chce. Dzięki wolności wyboru którego codziennie dokonuje nie muszę się zastanawiać czy coś nas łączy czy nie.
Ty i twoja żona jesteście nawzajem swoimi zakładnikami. Jesteście razem, bo nie macie wyboru. Wspólna kasa, wspólne gacie, wspólne organy. A gdzie kończy się mężczyzna i zaczyna kobieta?

To są nowe problemy 1szego świata. W sensie kilkadziesiąt lat. Kiedyś takich nie było, bo kultura nie pozwalała na wspólne życie na kartę rowerową osobą spoza marginesu społecznego.
Coś się w końcu wyklaruje. Chociaż w USA masz 124 mln singli, więcej niż małżonków.
Pewnie będzie każdy robi na siebie, a w razie problemów "procesujemy się o to co komu i kto dostanie dzieci".

Seks tylko z małżonkiem? Jakie to nienowoczesne i ograniczające wolność jednostki. Klasyczna klatka.

Maszynki do golenia nie używała. Walcząc z równouprawnieniem przestała się golić. Nawet wąs jej się rzucił pod nosem. Mi to nie przeszkadzało. Nie raz po wszystkim wyciągałem włos spomiędzy zębów.

[treść usunięta z uwagi na naruszenie regulaminu - off top, wycieczki osobiste]

Ale u nas przecież nie jest tak, że każdy sam sobie kupuje i gotuje jedzenie, a produkty w lodówce są podzielone . To już byłoby naprawdę bardzo niefajne. Nie, po prostu ja mam jakieś swoje hopla, a mąż swoje i tak jak on byłby rozczarowany, gdyby wieczorem nabrawszy na nie wielkiej ochoty nie zastał w lodówce pozostawionego tam zimnego piwa, co do którego byłby pewny, że jest, tak ja byłabym rozczarowana, gdyby ktoś zjadł mi ów przykładowy serek, po który zwyczajowo sięgam niemal codziennie na śniadanie. Nikt nikomu niczego nie żałuje, ale co to za problem wiedząc, że drugie coś bardzo lubi, mu to po prostu zostawić? Przecież to też jest swego rodzaju forma sprawiania sobie wzajemnie przyjemności czy pokazywania, że o sobie pamiętamy.

Generalnie to chyba samą siebie trochę zapędziłam w kozi róg , pomimo że poprzednio moim głównym założeniem było dokładniejsze naświetlenie analogii do oddzielnych kont.

Ale ten tekst i opuszczeniu ojca i matki nie jest z przysięgi a nie wszyscy biorą ślub kościelny, więv ten argument jest średnio pasuhący do rzeczywistości.
Poza tym propsy za traktowanie Biblii wprost

To jednak ja bardziej słuchałem:
"Ja (imię Pana Młodego) biorę Ciebie (imię Panny Młodej) za żonę i ślubuję Ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz to, że Cię nie opuszczę aż do śmierci. Tak mi dopomóż Panie Boże Wszechmogący w Trójcy Jedyny i Wszyscy Święci."
Żadnych krzywych tekstów o kontach i organizmach. A cytowanie Biblii zostaw na kółko różańcowe. Może tam komuś zaimponujesz.

I z AUTOMATU jest wspólnota majątkowa

Ja tylko napisałam, co sama preferuję, a co sobie kto inny robi i jakie rozwiązania komu pasują, kompletnie mnie nie obchodzi Sensu oddzielnych kąt przy wspólnocie nie widzę, ale to w MOIM przypadku, zwłaszcza że inwestuję.

U nas mąż zarabia, ja ogarniam resztę. W tym zarządzam kasą. Obojgu na to wychodzi na zdrowie.

Mimo że nikt nie stwierdził że by się nie podzielił i na tym tle nie mają żadnych problemów przy osobnych kontach to Wzl upierasz się ze rozwala to małżeństwo i przenosi ba problemy z wiernością i Bóg wie co jeszcze.. Nikt z nas tez nie pisał ze ten model jest lepszy i obowiązkowy.
Natomiast parę osób koniecznie chce umniejszyc wartość związków z osobnym kontem. Cholera wie po co?

Nigdzie nie napisałem, że to rozwala małżeństwo. Już prędzej mógłbym napisać, że prawdziwej jedności nigdy nie było skoro jedna osoba pisze, że nie chce żeby mąż wiedział ile zarabia a druga cieszy się, że mąż nie wie na co wydaje pieniądze i przez to się nie kłócą.
Oczywiste jest, że jak komuś ufam w 100% i potrafimy się dogadać to nie muszę przed nim ukrywać swoich dochodów i oszczędności i nie boję się kłótni o wydawanie pieniędzy.
Rozumiem też, że nie każdy ma ten komfort więc lepiej dmuchać na zimne.

Ale po co mam sobie dodawać "atrakcję" kłócenia się o własne pieniądze? Jak moje i na moim koncie, to w granicach zdrowego rozsądku, mogę sobie kupować co mi się podoba bez niepotrzebnych konfliktów. I tak samo z partnerem. Jak chce sobie zamówić nową gitarę, czy co tam jeszcze lubi, a mnie się wydaje to zupełnie niepotrzebne, to przecież nie będę mu wypominać, że wydaje własną kasę.

Poczytaj odpowiedzi,  jak dużo osób pisało, że osobne konta są cool,  bo po co się kłócić o to jak wydaję pieniądze.
Szkoda,  że nie widzą, że jeżeli do tego żeby się nie kłócić potrzebują osobnych kont to coś jednak nie gra w tej relacji.

Totalna zgoda.

Każdy z pewnością wybiera najlepsze dla siebie rozwiązanie.

A co powiecie na taką sytuację:

"Rozwodzimy się po 25 latach małżeństwa, mąż się wyprowadził. Sąd wyznaczył pierwszą rozprawę, wnoszę o rozwód z winy męża z dwóch powodów: z powodu znęcania się (trwa postępowanie przygotowawcze w tej sprawie) oraz z powodu zdrady małżeńskiej (posiadam dowody zebrane przez biuro detektywistyczne). Ja i mąż zawsze posiadaliśmy oddzielne konta bankowe bez upoważnień dla współmałżonka. Oszczędności lokowane były na koncie męża, zaś z mojego konta pokrywaliśmy bieżące wydatki. Wiem, że obecnie mąż wypłaca oszczędności, które miały zabezpieczyć wspólną starość oraz być zabezpieczeniem pieniężnym dla studiującej córki. Nie wiem, ile jeszcze zostało tych pieniędzy. W nagranej rozmowie mąż powiedział do kochanki, że musi te pieniądze „wyprowadzić”. Obecnie dokonuje ciągle różnych zakupów, wypłaca w bankomacie po 2000 zł. Bardzo się obawiam, że z córką pozostaniemy z niczym. Co mogę zrobić, aby te pieniądze odzyskać?"

Czytam sobie właśnie blog  - "Konto wspólne czy osobne? – 10 kryteriów dobrej decyzji, które warto przemyśleć". Bardzo fajne podsumowanie

Jeśli w związku jest wspólnota majątkowa, to przy podziale majątku wystarczy, by sąd zażądał wyciągów z konta, a tam czarno na białym wyjdzie jaka kwota została zgromadzona i kiedy z konta wyparowała.

Tym niemniej my mamy z mężem oddzielne konta, ale też mamy wzajemnie do nich dostęp, pełnomocnictwa. U nas nie ma opcji, żeby coś, co należy do wspólnoty sobie tak po prostu zniknęło.

Czyli nie znam sytuacji i całego kontekstu, ale tak sobie chlapne, może to ktoś kupi.

Przecież ja nie mam zamiaru nikogo przekonywać do danego rozwiązania, to był  tylko luźny przykład do przemyśleń
Mnie naprawdę to lata jak kto sobie robi w tej kwestii

To nie jest problem końca i początku, a elementarnej wolności. Jestem już z żoną dłużej niż byłem bez niej i mało prawdopodobne abym miał się rozwodzić. Ponadto, jak już ktoś tu podniósł, mamy wspólnotę majątkowa, więc co moje to i jej. Ale nie zaglądam na jej półkę w szafie, nie otwieram jej korespondencji, nie grzebie w torebce. Człowiek potrzebuje swojego świata i swojej intymności. Mamy wspólne dzieci, mamy wspólne sprawy, mamy wspólne pieniądze. Ale pasje mamy różne, różną fizjologię, na wielu płaszczyznach różne potrzeby. Jak chce sobie kupić drona, to nie chce słyszeć pytań Co? Pięć stów? I vice versa. Nie chcę wiedzieć ile kosztuje dzień u kosmetyczki, czy trzy godziny u fryzjera. Zapewne też ile kosztowało piętnaście podobnych płaszczyków. Po co ma się ktoś stresować tym, że bzdury kosztują tak dużo? Czego oczy nie widzą o to serce nie boli.

Bo kiedyś były małżeństwa, dziś są związki małżeńskie

Elu, w przypadku wspólnego konta partnerzy znają stan środków (wspólnych środków, o ile to małżeństwo i nie zrobili rozdzielności majątkowej) i mogą widzieć na bieżąco wszelkie ruchy na tym ROR. Wyprowadzenie środków z konta bez zgody współmałżonka byłoby przestępstwem, można działać i jest to dość proste.
Gdy konta są rozdzielne i nie ma upoważnień tak jak u Olinki, to sprawa bardzo się komplikuje. Nie ma wiedzy ile jest tych środków, na jakich kontach, ile jest tych kont.... Nieuczciwa strona nie dość, że może z łatwością wyprowadzić środki, to jeszcze rościć sobie przy rozwodzie prawa do połowy kasy tego uczciwego partnera:

Zgodnie z obowiązującym domniemaniem przyjmuje się, że pieniądze znajdujące się na kontach bankowych małżonków (w tym także indywidualnych kontach każdego małżonków) stanowią majątek wspólny, chyba że jeden z małżonków skutecznie wykaże, że te pieniądze pochodzą z jego majątku osobistego np. darowizny, spadku czy odszkodowania za rozstrój zdrowia itd.

"Obecnie małżonkowie bardzo często przygotowują się znacznie wcześniej do postępowania o podział majątku. Zaczynają gromadzić środki pieniężne w gotówce albo na nowych kontach. Dlatego właśnie ważne jest, aby zachować czujność na tego typu zachowania, a ponadto – nie odwlekać postępowania o podział majątku w czasie. Bo niestety im więcej czasu ma małżonek, tym większe są szansę na to, że „wyprowadzi” część środków do swojego majątku osobistego."

Loka

ale Ty mówisz o związku małżeńskim, które ma wspólnotę majątkową?

Loka, ale to nie Ty wcześniej mowilas, ze będziesz chciała mieć intercyzę?
Nie oceniam, ale wtedy jest trochę inna sytuacja - mówisz malzonkowi na starcie, ze nie chcesz z nim wspólnej kasy.

Ja rozumiem osoby, które tak bardzo cenią własną niezależność, że nawet po ślubie chcą mieć SWOJE pieniądze ale we wszystkich wpisach przeciwników przewija się motyw kontroli. To nie po to jest wspólne konto, tak jak wspólne mieszkanie nie jest po to żeby wiedzieć kogo partner do domu sprowadza i czy nie śpi poza domem.

Ale ja powiedzialam o tej kontroli w zupelnie innym kontekscie. Zreszta. Mozna miec w domu dwie sypialnie i mozna miec jedną. Obie wersje mają plusy i minusy. Tak samo mozna miec dwa konta a mozna jedno. W zadnym wypadku nie swiadczy to o tym czy malzenstwo jest udane czy nie.

Już gdzieś na początku wątku wysunęłam taki wniosek, bo dla mnie to właśnie danie drugiemu swobody, bez względu na aspekt, którego temat dotyczy, jest wynikiem obdarzenia go zaufaniem. Tutaj będzie to coś w typie: wierzę w twój rozsądek, w twoją uczciwość, więc nie mam żadnych problemów z tym, że dowolnie dysponujesz pieniędzmi, które znajdują się na twoim koncie.

Wzl, czy w ogóle dopuszczasz do siebie, że pewne kwestie można widzieć inaczej i że to widzenie może mieć szczere i zupełnie zdrowe podłoże? To że Tobie coś się w głowie nie mieści, jeszcze naprawdę nie znaczy, że musi się za tym kryć manipulacja albo w najlepszym wypadku próba mydlenia oczu.