Jak poznaliście obecnego partnera/partnerkę? :) - Netkobiety.pl

Masz racje. Prawie 20 lat temu zdyszana w ostatnej chwili wpadlam do przedostatniego przedzialu pociagu i prawie spotkalam sie twarza w twarz z NIM, i juz wiezialam... Jestesmy razem do dzisiaj

W pracy, na początku pomyślałam o Nim " Rany boskie co to za natrętny gostek" ale miłość nie wybiera. Na początku znajomości prawie by mnie potrącił ale "dzięki" temu zaprosił mnie na 1 oficjalną randkę

Ja poznałam swojego mężczyznę przez internet. Był jedynym facetem, który tak naprawdę mnie zainteresował. Po ponad miesiącu wirtualnej znajomości zaproponował spotkanie. Już od pierwszych chwil wiedziałam, że to jest to. Nasza znajomość rozwijała się bardzo powolutku, co miało swój niesamowity urok. Jesteśmy razem ponad rok. Nie był to łatwy czas, ale przetrwaliśmy go. Bardzo się cieszę, że się zalogowałam na portalu internetowym dzięki któremu spotkałam tego człowieka...

Zalogowałam się na jednym z portali internetowych, wysłałam wirtualny pocałunek i... rok czekałam na odpowiedź najlepszego kumpla mojego Ukochanego Z tym kolegą skończyło się tylko na kilku spotkaniach i przyjaźni i ale po dwóch miesiącach  przyprowadził do mnie do akademika mojego D.

Myłam naczynia i miałam pełno piany na rękach, kiedy weszli.  D. pocałował mnie w rękę, ja podniosłam wzrok i już wiedziałam, że to to Trzy tygodnie później, kilka dni po naszym pierwszym pocałunku zostaliśmy parą. Jesteśmy razem 17 miesięcy a kolega został oficjalnym ojcem chrzestnym naszego związku

Ach piekne historie i z happyendem też marzę o tym

A ja mojego poznałam w Pubie, siedział z moim kolegą, zobaczyłam takie jakby światełko nad nim;) nie no żart;) ale strasznie zrwócił na siebie moją uwagę;) poprostu jak sie dosiadłam to był mega zabawny i wszędzie było go pełno;) a ja miałam akurat mega doła...A ten mój smutek podobno zwrócił na mnie jego uwagę(a i jeszcze moje paznokcie,bo sztuczne żelowe tipsy(pozostałość studniówki) zaczeły się palić przez moją zabawę z zapałkami);) ... potem do mnie zagadał, spytał m.in jakiej muzyki słucham,ja słuchałam dancehallu a on rapu,powiedziała,że nigdy nie przekonam się do tej muzyki..umówiliśmy się na następny wieczór,żeby mnie przekonał, że rap mi się spodoba;) nie dość,że rzeczywiście puścił fajne kawałki to jest teraz u mnie dość często juz jakiś czas;)

Czytając to przypomniało mi się jak podczas tego wieczora, gdy się poznaliśmy, bawiłam się woskiem ze świecy stojącej na stole (maczałam w nim opuszki palców itp). On tak przyglądał się co kombinuję i uprzedzając wszelakie pytania wypaliłam: nie, nie jestem masochistką

nad jeziorkiem...

Ja opalałam się i jak już zaczełam zbierać sie do domu podszedł do mnie i zaczeła się rozmowa- odprowadził mnie do auta (co trwało godzine przy 500 metrach) no i umówiliśmy się na następny dzień.

Szczerze mówiąc nic sobie z tego nie robiłam że cokolwiek z tego wyjdzie.

Ojejku u mnie to jest bardzo długo historyja

Ale w wielkim skrócie... poznaliśmy się przez kumpla, z którym byłam na spacerku w parku I tak jakoś od razu wpadliśmy sobie w oko, po pewnym czasie już sami zczęliśmy spacerować
Najpierw była przyjaźń, z której narodziło się nasze mocne i piękne uczucie

Hmmm u mnie to troszkę zawiła historia i nie chcę nikogo nudzić ale napiszę, jak ktoś będzie miał dość to odpuści w połowie Ja mojego narzeczonego poznałam gdy ja i on byliśmy w innych związkach...Miałam kilkumiesięczną przerwę w szkole przeznaczoną na praktyki, to był okres wiosenno - letni i mój chłopak zaczął pracę 20 kilometrów od naszej miejscowości, nie wracał na noc tylko cały czas tam siedział, a pracował w ośrodku, do którego ciągle przyjeżdżali studenci i studentki...tak więc gdy mi trafiła się okazja pracy w hotelu 50 km od naszej miejscowości to skorzystałam, w końcu mogłam zarobić i nie siedzieć w domu. Nie tylko ja byłam tam nowa, poza mną zostały przyjęte na ten okres jeszcze 4 nowe dziewczyny. Zaprzyjaźniłam się z trzema z nich, w końcu spędzałyśmy ze sobą bardzo dużo czasu, codziennie. Wieczorami siadaliśmy sobie wszyscy przy piwku, jedna z tych dziewczyn  - Sylwia była z ej miejscowości, w której był ten hotel - mieszkała pare kroków od hotelu a druga pare kilometrów dalej więc ich chłopacy byli często z nami w ciągu dnia i wieczorami gdy siadaliśmy przy tym piwku. I tak poznałam chłopaka Sylwii - M. i chłopaka Anki i trzymaliśmy się wszyscy razem. Najlepszy kontakt miałam z M. mieliśmy takie samo zdanie prawie na każdy temat, bardzo lubiliśmy ze sobą rozmawiać, ale to wszystko, miałam chłopaka i nie myślałam o tym, żeby go zdradzić ani zmienić, poza tym M miał dziewczynę z którą ja się zakoleżankowałam i pracowałam. W trakcie pracy w tym hotelu dowiadywałam się różnych rzeczy o Sylwii i o Ance, w końcu coraz lepiej się poznawałyśmy...dowiedziałam się, że Sylwia nie raz zdradziła M, często śmiała się z niego gdy jego nie było w pobliżu, mówiła że M się jej już znudził, że strasznie podoba się jej inny chłopak, że nie chce być z M ale jak z nim zrywa to on ją błaga,żeby z nim była, że ma go dość i wiele innych rzeczy...ja naprawdę M bardzo polubiłam, bo to był szczery,miły chłopak, widziałam jaki jest wpatrzony w Sylwię a ona tylko patrzyła jak się go pozbyć i korzystać z życia bez niego. Potem ja przeżyłam wielkie rozczarowanie okazało się, że mój chłopak mnie zdradził z jakąś studentką (zapewne nie tylko z tą jedną) a za jakiś tydzień dostałam późnym wieczorem sms`a od M że sylwia z nim zerwała i nie mam z kim pogadać, pierw myślałam, że robią sobie ze mnie jaja, bo z syliwą moje stosunki już dawno się popsuły jak dowiedziałam się jaka to pusta dziewczyna ale odpisałam, że jeśli chce to niech przyjdzie bo akurat mam dyżur na recepcji i jestem sama. M przyszedł zaczęliśmy rozmawiać, opowiedział w jaki okropny sposób syliwa z nim zerwała bo akurat piła piwo z kolegami i nie na rękę jej było posiadanie chłopaka, który by ją kontrolował,żeby jakiejś głupoty nie zrobiła...jak się okazało już kilka razy zrywała z M i wiele razy go oszukała...ale sylwia wracała do domu zobaczyła auto M pod hotelem zaczęła do niego wypisywać czy dobrze się bawi,że już się pocieszył a za chwilę zaczęła pisać, że jednak go kocha i chce z nim być M mówił, że już do niej nie wróci, a ja byłam pewna, że wróci...jeszcze  chwile pogadaliśmy i M pojechał do domu. Na drugi dzień ja rano pojechałam do swojego domu, po południu zadzwonił od mnie M z pytaniem dlaczego pojechałam, że on tak bardzo chciałby ze mną porozmawiać, że Sylwia ciągle do niego pisze, dzwoni, płacze, blaga, żeby do niej wrócił, kazałam mu, żby zrobił tak jak on czuje, jeśli wierzy,że ona naprawdę się zmieni i chce z nią być to niech do niej wroci, M mówił, że już nie chce z nią być, że za dużo się wydarzyło, zbyt wiele razy go oszukała, ale nie może jak ona tak płacze i go błaga...wieczorem przyjechał do mnie, poszliśmy na spacer porozmawialiśmy M wyłączył telefon bo sylwia ciągle wydzwaniała, było bardzo miło, ale nie chciałam,żeby między nami coś się wydarzyło, bo nie miałam pewności jak to wszystko się ułoży, więc w porę zmyłam się do domu. M na drugi dzień napisal do mnie, że wrócił do sylwii ale dziękuje mi za wszystko i że między nami nic się nie zmieni ( a była to pomyłka, ponieważ źle przeczytał mojego sms`a i zrozumiał z niego, że ja wróciłam do swojego wcześniejszego chłopka). Pomyślałam "ok. skoro dzięki temu będzie szczęsliwy". Wróciłam do hotelu na swój dyżur i akurat jak myłam okno zobaczyłam że M jedzie z tą swoją sylwią, nie wiedziałam, ze to aż tak zaboli poczułam się okropnie jak zobaczyłam ich razem M mi tylko pomachał...później zadzwonił do mnie dlaczego jestem smutna, powiedział mi, że żałuje że wrócił do sylwii, że nie potrafi już z nią być, ciągle siedzi w nim to co ona mu zrobiła...Na drugi następny dzień jak wróciłam do domu to M zadzwonił i powiedział,że zerwał z sylwią, że nie może z nią być, nie kocha już jej i przyjechał do mnie...tak się zaczął nasz związek, chociaż łatwo nie było, bo syliwia próbowała namieszać, pierw chciała mnie wziąć na litość, że przecież jesteśmy koleżankami i ja nie mogę być z M bo ona tak bardzo cierpi, potem były groźby w stylu, że M będzie mnie bił, wyklinał itp bo tak było jak był z nią i jeszcze inne sposoby próbowała...długo się bałam, że M jednak do niej wróci, ale nie zrobił tego, jesteśmy razem prawie 4 lata ale powiem Wam jedno - ja czuję, że ta dziewczyna jeszcze będzie chciała coś namieszać między nami...Przepraszam jeśłi Was zanudziłam, wiem, że za długi ten post

Heke mogę zapytać z której części Bieszczad jesteś??

Ja poznałam mojego 5 lat temu na portalu internetowym. Pisaliśmy o różnych głupotach, tak po koleżeńsku, spotkaliśmy się po jakiś dwóch, trzech miesiącach, i jakoś tak poszło

Na sympatii mam 2 profile - dokładnie w tym samym czasie napisałam do niego wiadomość z jednego profilu a on mi wysłał wiadomość na drugi profil Wprawdzie na początku inną rolę mu w moim życiu wyznaczyłam ale wszystko wskazuje na to, że będzie to rola, którą on sobie wybrał

ja mojego męża poznałam w  prozaiczny sposób przez brata razem pracowali gdzieś na dolnym śląsku,brat stał raz przy oknie na holu hotelu  robotniczego.. mój przyszły mąż podszedł zagadał ,i zostali dobrymi kolegami,potem brat dał mu mój adres,i zaczęliśmy pisac do siebie..po 3 mies znajomości był rok 1999 grudzień 22 zostałam zaproszona na święta przez miśka i jego rodziców..pojechałam z bratem,mieliśmy spotkac się na dworcu,pkp,ale jakoś rozminęliśmy się pojechałam więc zmarznięta do jego domu bo tak kazała jego mama...do której zadzwoniłam że minęłam się z nim..gdy byłam już u nich zadzwonił telefon,że nie wie co jest bo mnie nie ma a jego mama ze śmiechem ona już jest u nas,pociąg którym Łukasz miał przyjechac przejechał (mieszkają blisko torów)mi serce załomotało nagle,gdy otworzyły się drzwi od korytarza a potem kuchni..najpierw wsunęła się ręką z piękną różą,potem wszedł on..a mnie zamurowało.że taki jest przystojny..szeroki w barkach..piękne piwne oczy z długimi rzęsami..itp..tym bardziej że to było nasze 1 spotkanie na żywo..uśmiechnął się i spytał nie przywitasz się ze mną?a ja dopiero wtedy byłam w stanie się w ogóle poruszyc,,takie wywarł wrażenie na mnie...w styczniu 2000 zaręczyliśmy się.a w lipcu 2000 wzięliśmy ślub...i chociaż  jak w każdym małżeństwie bywało różnie my nadal jesteśmy razem...11 lipca nasza 10 rocznica ślubu..mój misiek jest młodszy ode mnie o 4 lata.i nie prawda jest że wiek ma większe znaczenie..teraz nasza miłośc..przechodzi próbę z racji że on jest  gdzie jest ale pokonamy co złe bo bardzo się kochamy

A mój szedł na imprezę z nadzieją, że poderwie moją przyjaciółkę, a tak jakoś wyszło, że ona trochę go olała i trafił na mnie

poznałam go przez gadu -gadu , to było w gimnazjum ... chodził do szkoły razem z moją przyjaciółką. ( do tej pory nie moge w to uwierzyć, bo nigdy nie byłam fanką znajomości przez gadu gadu , jedynie w gimnazjum troche przed nim siedziałam)  w końcu zaczęliśmy się  spotykać, aż w końcu urwał nam się troszkę kontakt . Potem dopiero w drugiej klasie Liceum znowu się spotkaliśmy i od tej pory jesteśmy nierozłączni

W ośrodku medytacyjnym

Adam, wiesz na ilu ja byłam imprezach i żaden facet do mnie nie zagadywał? Ona gdzieś tam jest i jak na siebie traficie, to pójdzie już z górki

Gdzie? We właściwym miejscu.
Kiedy? We właściwym czasie i gdy najmniej się tego spodziewasz

To ja tu będe ....weteranką Mojego małżona poznałam przez przypadek . Koleżanka chodziła z chłopcem który mieszkał w akademiku i nie był z naszego miasta . Był 1 maja i koleżanka postanowiła mi przedstawic swoje szczęście , ale to szczeście miało kumpla który też nie bardzo miał co ze sobą zrobić i tak w trójke wpadli do mnie . Oczywiście koleżanka jeszcze troszke pochodziła i zerwała a My nawiązaliśmy wspaniałą przyjażn która z czasem zrodziła się w ....miłość ! Od tamtej chwili mineło ..... 27 lat! gdybym miała jeszcze raz wybierac to bez namysłu bym go wybrała bo to autentycznie moja druga połowa ...ja ziemia on ogień lub na odwrót

Z moim R. poznaliśmy  sie przez mojego byłego, rozstalismy  sie po 3 miesiacach i mowie do niego "no to poznaj mnie z jakims swoim kolegą" no i mnie poznał dzis jest dokładnie rok jak jestesmy ze sobą, bardzo  sie ciesze ze  sie poznalismy ale było bardzo bardzo trudno bo dlugo nie moglam  sie wyleczyc z poprzedniego uczucia było bardzooooooooo silne do teraz cos we mnie siedzi ale to juz nie ma znaczenia . Ale mam teraz duzo lepszego i najwaznieszcze kochajacego faceta.kocham mojego R....

Ogólnie nigdy nie byłam przekonana do tego żeby spotykać się z kimś kogo poznało się w internecie.... ale raz zrobiłam wyjątek, dałam się skusić, coś mi podpowiadało że powinnam...Rezultat jest taki że jesteśmy razem i z każdym dniem nasza miłość promieniuje coraz mocniej

Ja swojego Adaska poznalam okolo 3 lat temu, wtedy byl w zwiazku, gdy zakonczyl sie jego zwiazek z tamta dziewczyna, zdobyl moj numer telefonu od naszego wspolnego znajomego i zadzwonil do mnie z zapytaniem czy go pamietam (od momentu poznania ani razu sie wiecej nie widzielismy ani nie rozmawialismy) i czy umowie sie z nim na kawe . Odrazu zaproponowal wspolne mieszkanie, na drugi dzien sie do niego wprowadzilam, byl to pelen spontan .Od tamtej chwili minol ponad rok. Jak w kazdym zwiazku, raz jest lepiej raz gorzej, ale kochamy sie )

Ja swojego poznałam dlatego, bo zainteresowałam go jak jechałam sobie dumnie na moim białym koniku

A ja sobie pomagam w tym szczęściu... partnerka z którą teraz jestem poznałem w taki sposób.

Idę sobię przez park...widzę 2 kobietki palące papierosy na ławeczce, dosiadam się jakbym był u siebie.
Aż mało miejsca się zrobiło
Zapytałem sam nie pamiętam o co...chyba o szkodliwosc na organizm wywolywaną przez palenie.
Co mi szkodziło...nie miało byc "podrywu" tylko zwykła rozmowa, zauwazylem zainteresowanie wiec zebralem po nr telefonu i się zwinąłem po chwili z pretekstem "nie mam czasu".

Telefon kilka dni później, kilka spotkan i samo poszło....

Nie lubię takich historii, w sumie po co się tym dziele?!

Odświeżam stary temat bo z pewnością pojawiły się nowe osoby i może zechcą się podzielić swoją historią i przy okazji natchnie optymizmem to forum... pozdrawiam

Spodobałam sie jednemu koledze, któremu przedstawił mnie inny kolega:D  A więc ten nowo poznany chciał koniecznie sie ze mnie umówić. Nie chciałam bo mi się nie podobał, ale w końcu pewnego dnia pomyślałam a co mi tam i tak nie mam co robić w domu:P No wię umówilismy się na "piwo" i po drodze spotkalismy P., jego kolege W końcu stwierdził że idzie z nami. Dołączyły do nas jeszcze dwie osoby i wspólnie siedzieliśmy na placu zabaw. Było mi strasznie niezręcznie, że ten z którym sie umówiłam myślał że coś z tego będzie a ja wiedziałam że umówiłam się z nim tylko jako ze znajomym. A ten kolega czyli P. który do nas dołączył niesamowicie mi sie spodobał i od tamtej pory zaczęliśmy się spotykać. Choć rok wcześniej się zapoznaliśmy gdzieś nad wodą, to ogóle mi się wtedy nie podobał, potem nigdy więcej aż do placu zabaw się nie widzieliśmy;]

mnie i mojego narzeczonego poznala ze soba jego eks dziewczyna, a moja w sumie eks przyjaciolka,
a bylo to tak
ona go zostawila po 4 miesiacach "chodzenia", po kolejnych czterech miesiacach rozlaki zachcialo jej sie do niego wrocic. tak sie zdarzylo, ze akurat spedzalam u niej kilka dni wakacji. umowila sie z nim a, ze ze mna nie miala co robic, to wziela mnie ze soba.
siedzielismy, pilismy piwo, gadalismy.
po tym spotkaniu on napisal tej kolezance, ze nie chce drugi raz wchodzic do tej samej rzeki, ze juz nie czuje do niej tego co kiedys.
ona kazala mi do niego napisac na gg. to tez uczynilam
puscilam mu wielki ochrzan za to co robi tej mojej kumpeli. a on- najspokojniej w swiecie napisal mi,ze jak byl z nia w zwiazku to byl zaslepiony, a ona go ponizala, nawet jak go zostawila to mu obrobila tyłek do znajomych i ogolnie mi sprzedal kilka niefajnych fantow na jej temat.
na tym rozmowa sie skonczyla.
Ta moja kumpela w sumie dosc szybko sie pocieszyla, znalazla sobie faceta na czacie na interii i juz po kilku dniach zakochana na 100% i skowronki w brzuchu.
ja nadal pisalam czasem na gg z tamtym, i powoli sie zaprzyjaznilismy.
trwalo to 2 miesiace, jak mu zaproponowalam zeby wpadl do krakowa, pogadamy face to face, połazimy troche etc. nie sadzilam ze sie zgodzi, ale powiedzial ze ok.
przyjechal. no i w sumie od tego dnia bylismy razem juz nierozlaczni jak papuzki. zakochalismy sie w sobie na maksa.
ta kumpela- jak typowy pies ogrodnika- zaczela straszna jazde nam robic. wyzywac mnie, na nk na roznych portalach spolecznosciowych, zaczela do moich znajomych wydzwaniac opowiadac jaka jestem dziw*a, dzwonila nawet do matki tego chlopaka... nagadala na mnie mega okropne rzeczy totalnie mijajace sie z prawda jego siostrze (do dzis ta jego siostra mnie neinawidzi a przyjazni sie z tamta...). zachowywala sie mowiac ogolnie- jak opętana, chora psychicznie czy nie wiem jeszcze jaka...
ale przeszlismy to wszystko, jestesmy juz od dwoch lat razem, od roku zareczeni, a za rok bierzemy slub i gra gitara.

to i ja dolacze swoja historie...
na jej podstawie mozna film nakrecic
na pcozatku nie bylo oryginalnie, tak jak i u wielu was poznalam swojego P na  czacie:P
wszystko niby normalnie tylko ze bylam wtedy w 8miesiacu ciazy i rozstalam sie z mezem(maz byl za granica i mial mnie w d...)
pocieszal mnie itd, najlepsze jest to ze jak bylam juz na porodowce i pisalam smsy to on strasznie  chcial byc przy porodzie i byl pod szpitalem:P ale ja sie nei zgodzilam, wtedy nie widzialam go na oczy:)
gdy cora mialam 2 tygodnie przyjechal pod pretekstem robienia dla mojego taty samochodu i...powiedzial ze zakochal sie w mojej corce:)to bylo w styczniu
potem zaczelismy sie spotykac juz we trojke(ja P i cora) teoretycznie byl moim kochankiem:P potem gdy maz si epojawil, rozwiodlam sie i zamieszkalismy razem w brew moim rodzicom-to byl sierpien
21czerwca 2008r wzielismy slub i teraz mamy wspaniala core i 10miesiecznego syna:)
aha i przy porodzie juz byl nie dal sie wygonic:P

Ja poznałam mojego lubego dzięki ciekawemu zrządzeniu losu.

Otóż chłopak mojej matki zakładał firmę, i potrzebował wspólnika, i zaproponował to mojemu (wtedy jeszcze nie) lubemu. Firma się rozwijała, ja też tam bywałam, bo w końcu rodzinny interes, poznałam się z nim, ale nie zaiskrzyło od razu; poza tym, w tamtym czasie mieszkałam w innym mieście, i szykowałam się do pójścia na studia.

Minęły ze dwa miesiące, i przyszła pora, by kupić sobie laptopa na uczelnię, i matka zażądała, bym skonsultowała z to z B., który nie miał nic przeciwko. Oboje mamy świra na punkcie takich rzeczy jak laptopy, samochody i takie tam, więc od razu złapaliśmy kontakt, i niewiadomo kiedy, zaczęliśmy poświęcać całe wieczory na rozmowy na GG. Tak było przez półtora miesiąca. W tym czasie on rozstał się ze swoją dziewczyną (nie z mojego powodu), więc kiedy zawitałam do Warszawy, od razu postanowiliśmy się spotkać. Odbyliśmy wtedy 62-kilometrową wycieczkę dookoła stolicy, całą przegadaliśmy.

Po niecałych dwóch miesiącach byliśmy już razem. Przyznaję, szybko to poszło, ale niczego nie żałuję. Bałam się na początku, bo o ile on jest typowym, trzeźwo myślącym realistą, tak ja jestem artystyczną duszą, i trochę naiwną idealistką. Ale dzięki miłości i szacunkowi, jakoś się to ciągnie do tej pory... za dwa miesiące będzie rok naprawdę szalonego, warszawskiego uczucia.

A ja podobnie jak sunset przez internet Jesteśmy razem już 6 lat a od 2 lat w małżeństwie. Mimo sporej odległości która nas dzieliła nie zamieniłabym go na nikogo innego

Kolega mojego M. kochał się w mojej współlokatorce. Przyjechali by odebrać Nas z klubu. Kolega wyznawał mojej współlokatorce 'miłość', a ja i M. szliśmy sobie przodem rozmawiając o muzyce Na drugi dzień szukał ze mną kontaktu przez Naszych znajomych, po tygodniu umówiliśmy się na pierwszą randkę, miało być kino, a spontanicznie wyszedł Zakopany i spacer na Gubałówce.
Od 7 miesięcy jesteśmy nierozłączni