Czy facet który nie miał wcześniej nikogo będzie dobrym partnerem? - Netkobiety.pl

Fajnie, że w końcu ktoś to napisał.
Też nie rozumiem fenomenu "nieudanego seksu", kiedy się kocha partnera. Nie może być wtedy nieudany, nawet jeśli nie wszystko wychodzi lub nie wychodzi od razu. W poszukiwaniu "lepszego" seksu odchodzą ludzie, którzy nie kochają, a swojego partnera traktowali użytkowo.

Z dopasowaniem seksualnym to trochę bardziej złożone (przez dopasowanie bym  rozumiała raczej upodobania i wrażliwość, niż "udawanie się" albo nie) -ono ma związku znaczenie, ale... niekoniecznie trzeba sprawdzać to w łóżku. Pewnie niektórzy mnie wyśmieją za to stwierdzenie. Ale tak naprawdę kiedy jest dopasowanie emocjonalne, to seksualne też będzie, a to pierwsze widać zanim się do tego łóżka z kimś wskoczy, o ile ludzie dają sobie czas na poznanie się. Oczywiście jakieś wyjątki się trafią, ale myślę, że te 2 rzeczy są z sobą na tyle mocno powiązane, że rzadko się trafią..

Też się cieszę, że obie o tym napisałyście, bo już myślałam, że mam jakieś nierealne, wyidealizowane wyobrażenie o miłości

Nie uznaję wchodzenia w związki po to, żeby się czegoś uczyć. Szanujmy uczucia drugiej osoby... I nie bawmy się w testowanie, czy łatanie swojej samotności. Chyba że ktoś stworzył związek, bo był zakochany, a potem z jakichś przyczyn ten związek się rozpadł, to ok. Różnie w życiu bywa.

Druga sprawa - każdy człowiek jest inny. Nie ma czegoś takiego, że jak będziesz  w związku z jedną osobą, to później z drugą będzie super. Ta druga osoba ma inny charakter i wszystko, więc relację buduje się od podstaw. Tak samo jest z seksem. Co z tego, że nauczyłeś się, jakie dana osoba lubi pieszczoty, gdzie lubi być dotykana, co sprawia jej przyjemność, jak druga osoba może mieć zupełnie inne odczucia i potrzeby. Każdej osoby uczy się i poznaje na nowo.

A żeby tak ogólnie uczyć się relacji między ludzkich, to nie trzeba wchodzić w związki.

Zupełnie się z tym nie zgadzam. Jak będzie Ci się chciało seksu 5 razy dziennie a twój wybranek będzie od niechcenia chciał raz na pół roku to co  wtedy? Albo go będziesz regularnie gwałcić albo w końcu nie wytrzymasz i znajdziesz sobie kogoś bardziej dopasowanego. I tak ludzie odchodzą nie po tygodniu czy miesiącu ale po całych latach udręki proszenia się o seks. Możesz stawać na rzęsach ale jak druga strona nie chce bo po prostu nie ma takich potrzeb to rozmowy nic nie zmienią.
Tak samo zwyczajnie gdy facet będzie miał za dużego i przy każdym stosunku będzie sprawiał Ci ból to w końcu zaczniesz tego unikać i kochanie go nie ma z tym nic wspólnego.

Bzdura. Łatwiej jest nigdy nie zapalić i nie uzależnić się od fajek czy palić fajki kilka lat i potem próbować rzucić? Tak samo jest w związkach. Jak ktoś jest kilka lat i ciągle inny partner bo coś tam to jest duża szansa na wyrobienie i utrwalenie sobie złych nawyków, które potem trudno rzucić. Osoba bez obycia ma czystą kartę i większe szansę, jeżeli trafi na odpowiedniego partnera, niż osoba po przejściach.

No i też mnie boli takie podejście do związków na zasadzie "testowania i zbierania doświadczenia". To brzmi tak, jakby drugą osobę traktowało się jak przedmiot, zabawkę, obiekt do testowania, a nie żywego człowieka z uczuciami. Czyli nawet nie wchodzi się w związki z miłości i z tą wymarzoną osobą, tylko z pierwszą lepszą/pierwszym lepszym, byle potestować, zebrać doświadczenie, pouprawiać seks, a potem zamienić na lepszy model...

Ja bym takich rozstań nie zrzucała na niedopasowanie seksualne. Zawsze można szukać rozwiązania, które satysfakcjonowałoby obie strony. Problem w tym, że kiedy przeglądam wątki na forum poruszające tę kwestię, faktycznie mam wrażenie, że to tak wygląda - każdy ciągnie w swoją stronę, szczególnie ta osoba, która chce rzadziej. I nie wiem, czy to uboczny efekt rosnącej świadomości, że się o swoim ciele samemu decyduje, że nikt nie ma prawa zmuszać itd., ale dziwi mnie to, że kiedy chodzi o dowolną inną rzecz, wszyscy zazwyczaj wiedzą, że dwie osoby są w związku, więc dwie mają coś do powiedzenia, a jak mowa o seksie, to nagle "jak ja chcę raz na pół roku, to będzie raz na pół roku". Trochę słabo.
Tzn., chodzi mi o to, że nie miałabym problemu ze zmianą częstotliwości uprawiania seksu w żadną stronę. Mogłabym częściej niż teraz, mogłabym rzadziej, jeżeli obecny stan sprawiałby mojemu partnerowi problem. Wiem, że on też mógłby szukać złotego środka, gdybym to ja nie była zadowolona. Jak więc niedopasowanie mogłoby mieć wpływ na nasz związek? A z drugiej strony, gdybym była z kimś, kto żądałby seksu pięć razy dziennie bądź wykluczałby uprawianie go częściej niż raz na pół roku, nie biorąc w ogóle pod uwagę mojego zdania, to czy rozstanie byłoby spowodowane niedopasowaniem? A może jednak tym, że ten facet miałby gdzieś moje potrzeby i nie był skłonny do żadnych ustępstw?

Piszesz o jakichś skrajnych sytuacjach, które się rzadko zdarzają.
Facet ma za dużego - no, z tym faktycznie nie da się nic zrobić.
Jak chce się seksu 5 razy dziennie, to jest się seksoholikiem i takie rzeczy raczej widać bardzo wcześnie.
A my pisząc w tym tonie co wyżej miałyśmy raczej na myśli sprawy bardziej przeciętne, ale wynikające z nastawienia do związku i priorytetów, a także z dopasowania lub niedopasowania emocjonalnego przekładającego się na seks czy może bardziej przeżywanie go.
No kurde, nie umiem sobie wyobrazić, że np. kocham partnera, ale pójdę do innego, bo tamten może dłużej. Tak samo faceta porzucającego partnerkę, którą podobno kocha, tylko dlatego, że nie kręci jej coś, co jest jego fantazją, a on to musi i koniec - nie będę posądzać o uczucia wyższe do niej.
Ludzie, którzy się wiążą przede wszystkim dla seksu czy określonego rodzaju seksu, powinni się dobierać między sobą. Nie byłoby problemów i nieporozumień.

Gościu, miły Panie, miłe Twoje poglądy. Ale wiedz, że nie każdy trafił na swojego w odpowiednim czasie. Najwyżej Ty nim nie byłeś, albo masz... hmm… jakby to określić "masz swoje myślenie". Masz swoje dziwki (które ponoć kochasz) albo coś jeszcze... nie wiadomo co? Jednak ja tam lubię sobie poczytać posty niektórych użytkowników, więc nie wiem, czy nie wiem, czy wiem, czy nie wiem?

Nie wiem, nie znam, więc nie mówię, jednak trzeba chyba uszanować, a nie narzucać coś innego, coś swojego, co?

To tak jakbyś Ty też niby nie widział, ale myślał, że coś wiedział, bo jest zupełnie inną osobą?

Takie wypowiedzi nie mają sensu. Rozpoznaj swojego i dopiero zacznij się wypowiadać. Tyle. No chyba, że robisz tu za marionetkę, albo cyrkowca

Pozdrawiam, ja głupia bezwstydnica, która poszła z Tobą... pamiętasz?

Wykorzystana? Czy nie? To jak to w końcu było? Wykorzystałeś mnie? Czy nie? Tylko pytam Zostawiłeś kasę?

Naucz się szacunku i nie wypowiadaj tam, gdzie nie powinieneś. Powiedzmy, że ja reprezentuję jedną grupę ludzi, a Ty drugą, albo trzecią. Nieważne.

Bardziej chciałem się odnieść do częsci postu oznaczonej przez Ciebie gwiazdką Właśnie kiedy pojawiają się takie trudności czy bariery, których jedna strona zdecydowanie nie chce przeskoczyć, z różnorakich powodów. Wiadomo, że w zdrowej sytuacji, kiedy w normalnym związku ludzie się potrafią dogadać to są w stanie iść na ustępstwa czy kompromisy. W każdym apsekcie można się porozumieć,
tylko trzeba chcieć, jeśli  partner jest dla nas ważny.
Co innego, jeżeli kogoś nie traktujemy poważnie a szukamy jedynie zaspokojenia zaspokojenia swoich potrzeb. Wtedy staje się istotne np to, żeby mieć koniecznie taką a nie inną dawkę seksu w związku, nie idąc na żadne kompromisy.  Problemem, który widać tutaj nieraz w wielu wątkach, to kompletny brak rozmów na temat swoich potrzeb i oczkiwań od samego początku.