Czy facet który nie miał wcześniej nikogo będzie dobrym partnerem? - Netkobiety.pl

Ale przecież na przykładzie tego tematu, to tak nie działa...

Partner na stałe to ten którego chcesz znosić na co dzień, mieszkać i czasem dla niego iść na kompromis a nie na stałe to cała reszta dziwnych relacji jakie teraz między ludźmi powstają
Mam dokładnie takie same obserwacje jak ty, ludzie się pchają w relacje z innymi tylko dlatego żeby z kimś być, zbierać partnerów jak pokemony bo niby doświadczenie życiowe... Jak miałam lat 20 to też tak myślałam i tak oto dałam się wciągnąć w tą gierkę związkową pierwszemu chłopakowi bo wszyscy już kogoś mieli, bo doświadczenie trzeba zbierać, sprawdzić jak to jest mimo że całą sobą czułam że to nie dla mnie na ten moment to. Wytrzymałam dwa tygodnie i przez kolejne 5 lat powtarzałam że nigdy więcej
W czasach naszych babć rozumiem że ludziom się spieszyło bo w sumie nic lepszego do roboty nie mieli a dziś.... Jest milion ciekawszych rzeczy, prawie nieograniczone możliwości a większość i tak marnuje życie na jakimś tinderze.

Wiesz Ela. Mój znajomy jest już dawno żonaty z kobietą ze swojego rocznika Opisał tylko zabawnie pewną widoczną tendencję wśród panów.
To było napisane do Lucka w odpowiedzi na jego wątpliwości.

Większość znanych mi małżeństw budowanych jest przez kilka/kilkanaście lat starszego mężczyznę i młodszą kobietę. Znam też osoby, które nie zdecydowały się na założenie rodziny, bo nie znalazły nikogo odpowiadającego ich wymaganiom.
Tak jak piszesz - zależy, kto czego szuka i na ile jest w stanie pójść na kompromisy.

Nie do końca. 30 latek może  "mieć" 20 latke. Dla 40 latka będzie to trudniejsze. W raz ze zbliżaniem się do 50tki, 20 latka pozostanie tylko marzeniem, więc wiek porzadanych kobiet i tak pójdzie w górę.
Kobiety chcą starszych, ale też w pewnych granicach. Co innego starszy o 5 a co innego o 15b czy 20 lat. To już inne pokolenie, inne oczekiwania.

Wśród znajomych par są raczej równolatkowie, o dziwo jest sporo par, gdzie on jest trochę młodszy (do 3-4 lat). Jedna koleżanka w wieku 20 lat związała się z 32 latkiem. Teraz narzeka, ze z każdym rokiem widać już większą różnicę wieku między nimi (mąż zdziadział - jak to ona mówi- ona zadbana, nie przytyta, makijaż , ubiór, pracuje itd), a pamiętam, jaka była w niego zapatrzona jako 20 latka.

Nie pisalismy kto kogo szuka, bo oczywiste jest ze wiekszosc mezczyzn szuka mlodszej, ale z moich obserwacji juz nie taka przygniatajaca wiekszosc jak by sie noglo wydawac to raz, a po drugie w poscie Maraty zakwestionowalam to ze mogą przebierac jakoby z racji samego wieku.
Nie sadze tez ze mlode kobiety mogą w kwestii partnera na zycie przebierac w stadzie wolnych warrosciowych mezczyzn.
Oczywiscie nie dotyczy to seksu.:) tu zasada jest inna.

2 falstarty Bagienniku, to zdecydowanie za mało, by przestać próbować i marnować najlepsze lata swojego życia.
Byłam przekonana że masz koło 50 i ciężkie doświadczenia życiowe z sobą, zwłaszcza ten opis przy awatarze chyba pomyliłeś.. Bo wygląda że młody ciałem, a stary duchem.

Możesz sobie słowo szukać zamienić na inne dogodne typu wybierają/pożądają, jeśli to pomoże Ci w odbiorze ;-)

Oczywiście, że wiek z czasem staje się przewagą mężczyzn, a słabą stroną kobiet. Właśnie z racji tego, co pisałam powyżej, czyli, że z punktu widzenia socjobiologii i zwykłej obserwacji - dla mężczyzn najbardziej atrakcyjna jest młodość, a dla kobiet status.
20- 30- latka może wybierać wśród mężczyzn od 20 lat w górę i dla każdego będzie młoda. Kobieta, powiedzmy powyżej 45 roku życia, to może być młoda jeszcze dla 40-latków wzwyż i z każdym rokiem możliwości się zmniejszają. To truizm.

Nie wiem, jak Ty postrzegasz związek, ale dla mnie seks jest istotną częścią związku, więc nie wiem jacy faceci wolą mieć przy boku „starą raszplę”, żeby podziwiać jej życiową mądrość niż młodszą partnerkę. Oczywiście pomijam sytuacje wieloletnich związków, gdzie ludzi łączą wspólne lata, wspomnienia, dzieci a kobieta oddała facetowi najlepsze lata swojego życia, bo wtedy taki facet zupełnie inaczej patrzy na swoją partnerkę.

PS O wyjątkach pisałam we wcześniejszym poście, więc sobie daruję i proszę też o to innych, którzy już myślą o prezydencie Francji i jego małżonce :-D

Być może, przesadziłem z tym podpisem Napisałęm ten post z mocnym przymróżeniem oka czując się wywołany do tablicy przez Znerx'a

Możesz wierzyć lub nie, ale wbrew pozorom, nie czuję się sfrustrowany w żaden sposób ani tym bardziej że marnuję sobie życie, przynajmniej w kwestii tego, że nie udało mi się stworzyć żadnej relacji.
Po pewnym czasie zacząłem się odnajdywać w 100 % w innych dziedzinach życia, czerpiąc z tego pełną satysfakcję. Czuję się szczęśliwy, nie mam problemu z nawiązywaniem kontaktu z ludźmi. Nie wydaje mi się żebym potrzebował uczucia tak silnie, jak niektórzy, nie łakną go za wszelką cenę. Gdyby mi naprawdę na tym zależało, to uwierz mi, nie traciłbym czasu.

Nie uważam byś musiał Jednak pisaleś o rozczarowaniach, a one są częścią życia.

Magda, daruj już sobie

bagienny, myślę, że jak spotkasz odpowiednią kobietę, to nagle samotność zacznie Cię dziwnie uwierać ;-)

Ela starałam się grzecznie odpowiedzieć, bo odnosiłaś się wciąż do moich postów (od postu skierowanego do Maraty). Nie chciałam być niegrzeczna czy lekceważąca, ale rozumiem, że argumentów zbrakło :-P

Osobiste wycieczki. Benita, jako facet bardzo łatwo nie być w związku. Po pierwsze jesteśmy bardziej samodzielni i niezależni. Na pewno odnotowałas zjawisko, że kobiety po 1 facecie i rozpadzie związku zaraz szukają kolejnych, bawią się w jednorazowe przygody a facet przeważnie wkurzony odchodzi na bok i na rok czy dwa ma dość "bab". Do tego wyobraź sobie sytuację, że Ty musisz biegać za facetami, podrywac ich, grac w gry i zachowywać się w określony sposób, płacić za nich i poświęcać bóg wie ile czasu, ale jednocześnie nie pokazywać, że Ci zależy. Jest zestaw cech, które określane są jako męskie, teraz wyobraź sobie, że jest tak samo z kobiecymi. I jak nie wpasowujesz się w szablon to wypadasz. Do tego wyobraź sobie, że facetów jest mniej, za to wokół każdego jest mnóstwo kobiet. No i na koniec wyobraź sobie, że lwia większość tych facetów jest prawiczkami, nie mają kasy, są delikatni i zdarza im się mieć doła. Tak jak dzisiaj faceci szukając kobiet trafiają na rozwiązle, niezrównoważone, dzieciate lub nieatrakcyjne z wymaganiami z kosmosu. Po 20 roku życia zostają niemal same takie. Popatrz sobie na forum jaki towar jest. I teraz wyobraź sobie, że musisz z 30 takich poderwać by z jednego w miarę sprawnego poznać, przekopac się przez resztę. I tracisz wtedy czas na inne rzeczy. Pomijam już takie szczegóły, które rzutuja przy dalszym poznawaniu się jak to, że kobiety nie umieją już gotować, zajmować się domem, nie mają prawie zainteresowań itd. Generalnie chcą mieć jak paczki w maśle jedniczesnie nie dając nic. Nie wszystkie, ale po 20tce te wolne prawie wszystkie. DLATEGO tak wielu facetów nie było nigdy w związku właśnie, mam nadzieję że wyczerpalem TEMAT. Ale nigdy tego nie zrozumiecie. No i przede wszystkim kobietę trzeba uwodzić non stop, nigdy nie można być sobą bo zginiesz. Taki bagiennik ma przewalone, bo dla kobiet zawsze będzie popychadlem.

PS Pójście do łóżka z tzw milf to jest marzenie większości facetów więc bym się nie rozpędzal tak z tym "młody wiek to atut". Atut to właśnie mózg, tam zaczyna się flirt.
treść poniżej poziomu forum

Jednocześnie większość po cichu akceptuje ten patologiczny system i wskazuje się palcami tych, którym takowy przeszkadza.

Tam po prostu nie ma uczucia, a wtedy się mówi: jesteś za mnie za dobry, albo wymyśla inny powód do zerwania. W drugą stronę to tak samo działa. Nie ma czegoś takiego, ze za dobry.
Chociaz w drugą stronę - osobiście dziwią mnie pary, gdzie kobieta to naprawdę "księżniczka" tupie nóżką, dąsa się, wymaga, bywa niemiła - a jej facet - o dziwo, krąży tam niczym ziemia dookoła słońca, z tej orbity nic go nie jest w stanie wybić. To ci dopiero zagadka, dlaczego ci mężczyźni tkwią w takich związkach.

Ktoś jest za dobry i dlatego się go zostawia? Raczej się go nie kocha a coś wypadałoby powiedzieć jako usprawiedliwienie.:)

A jak mężczyzna zostawia kobietę?

To nie ma znaczenia i Nie dziw sie tak, 27 lat to żaden wynik,zawsze będzie więcej prawiczków od dziewic bo kobieta musi istniec zeby uprawiać seks a facet musi ... wiele punktów wypełnic zeby choć liznąc Ziom jest pewnie w porządku daj mu szanse

Raczej nie polecam. Zazwyczaj faceci traktują takie dziewczyny jako trening.

Wiem po sobie.
Spotykałam się kilka miesięcy z chłopakiem, który nigdy nie miał dziewczyny a zawsze chciał mieć.
Nie znał się na zachowaniach, co mówić, jak z kobietą itp.
Ja już trochę po przejściach w pewnym sensie go nauczyłam tego wszystkiego.

Kiedy zdążyłam się zakochać na maksa porzucił mnie i oczernił bo w rzeczywistości nawet mnie nie lubił!!!!Co za świnia!

I wiecie co? Teraz to szaleje z kobietami, przeze mnie jego ego wzrosło że hej, ma powodzenie, nabrał pewności siebie, podrywa kobiety a te na niego lecą, no jak inna osoba.

Nie polecam.oczywiscie znam wyjątki ale to rzadkość, zresztą nawet moi koledzy mi to mówili - facet lubi mieć kilka opcji, a pierwszą nie za poważnie się traktuje.

W twoim przypadku facet jest zdecydowanie starszy nie jakiś 20 latek tylko ma 27 lat, może teraz doceni że wogóle już kogoś ma?

A ja mam 28 lat i też nigdy nie byłem w związku i czy w takim razie juz jestem na przegranej pozycji? Czy mam się czuć jak jakiś wybrakowany towar bo nie miałem dziewczyny ?   Czytając te posty niestety tak to odbieram  i trochę mnie to zdołowało bo nie wszystkim życie się tak układa jak by się chciało a ja od 19 roku życia musiałem zapiepszać w robocie od rana do wieczora żeby przeżyć a później wyjechałem za granicę do lepszej pracy gdzie nikogo nie znałem  a wracałem do domu dosłownie na tydzień i później znowu do pracy i dopiero od roku wróciłem na stałe do Polski i sam prowadzę mały biznes i dlatego nie miałem okazji nawet poznać kogoś a co tu mówić o związku. Nie wiem jak zachować się na randce , jak oczarować dziewczynę  żeby  ja w sobie rozkochać  , narazie jest to dla mnie obce więc myślicie że nie mam szans żeby ktoś chciał mi dać szansę?Co prawda założyłem konto na portalu randkowym i piszę od dwóch tygodni z pewną dziewczyną ale nie wiem czy coś z tego będzie. Napisała że jest po pięcioletnim związku i nie jest narazie gotowa na następny i moze mi zaproponować narazie koleżeństwo.Czy myślicie że  powinienem jej powiedzieć j że nigdy nie miałem dziewczyny?

Łoo, szybko Znacie się niecały rok i już ślub i dziecko..Powiedziałbym, ze to ekspresowo Ale skoro czujecie, że do siebie pasujecie, to nie ma chyba czego żałować Zresztą troskliwość, dbanie o kogoś czy okazywanie, że komuś zależy - każdy rozumie to inaczej chyba trzeba szukać, inaczej samo nie przyjdzie..
A z drugiej strony - właśnie, skoro ktoś ma problem z przepracowaniem poprzedniego związku, to po kiego diabła zakłada konto? Potem biora się wątki znudzonych czy niezdecydowanych osób, tęskniących do byłych albo zawiedzionych i zranionych, które okazywały się tylko plasterkami na rany..

Czytając takie posty z kolei, jak powyżej, człowiekowi przychodzi ochota na związek ;D Panie bierzcie przykład z Koleżanki!

Dziekuję wam panie za słowa otuchy bo już zacząłem wierzyć że ja nie mam prawa mieć drugiej połówki  czytając tamte posty  ale jednak widzę że są jeszcze na tym świecie prawdziwe i uczuciowe kobiety którym to nie przeszkadza że nie mam bagażu doświadczeń z kobietami .Nie chce się tu chwalić ale nie uważam się za kogoś gorszego od innych .Potrafię się porozumieć z ludźmi  , mam swoje cele i marzenia , z kobietami też potrafię rozmawiać ogólnie nie widzę jakiegoś problemu w sobie czy ze swoją psychiką no  może jak spotkam czasem atrakcyjną dziewczynę to czasem plącze mi sie język ale staram się z tym walczyć. Pisząc z tą dziewczyną z portalu randkowego coś ostatnio zauważyłem.Gdy napisałem do niej po raz pierwszy i  zaraz w pierwszej wiadomosci napisała mi że narazie nie jest gotowa na związek i moze zaproponować mi koleżeństwo  to pomyślałem ok dobra przeciez sie nie pali , moge poczekać co będzie i w pierwszym tygodniu ja pisałem pierwszy a ona dopiero odpisywała ale zazwyczaj było to kilka wiadomości dziennie i koniec .Na koniec pierwszego tygodnia chciała pogadać ze mną przez telefon( chciała chyba mnie wyczuć) tak myślę i po pierwszej rozmowie napisała mi że chyba jednak nie pasujemy do siebie więc napisałem jej żeby nie oceniała mnie po jednym telefonie i dobra odpuściłem nie narzucałem .Cały następny dzień nie pisaliśmy do siebie ale na drugi napisałem tylko cześć i zapytałem jak tam na uczelni ( akurat była na wykładach) i odpisała  ze jest ok i zapytała się co u mnie ? Napisałem jej że jest ok i wymieniliśmy jeszcze parę wiadomości i mieliśmy popisać jeszcze wieczorem ale się nie odezwała więc nie pisałem żeby się jej nie narzucać,Ale następnego dnia sama się odezwała że przeprasza ale odwiedziły ja koleżanki i nie miała czasu się odezwać. Napisałem że wszystko rozumiem że ma swoje życie, sprawy i ja nie będę na nią naciskał ale i tak się wytłumaczyła .Teraz od tygodnia piszemy do siebie codziennie i to ona częściej zagaduje , dzwoni , chyba zaczyna jej zależeć nie wiem do końca co  jej w głowie siedzi ale zauważyłem większe zainteresowanie niż na początku? Czy myślicie że przez to że ja nie prosiłem jej o nr .tel  , nie proponowałem jeszcze spotkania , ogólnie niczego na niej nie wymuszałem tylko pytałem o jej zainteresowania , czym się teraz zajmuje i ogólnie o rzeczy dnia codziennego ogólnie nie chciałem i nadal nie chcę wywierać na niej presji i nie wiem co z tego będzie. Jak myślicie czy dalej mam tak się zachowywać czy coś zmienić? Może to głupie pytanie ale to dla mnie jest nowość i nie mam rozeznania w uczuciowych sprawach

Mariusz, uważaj z tą dziewczyną,z którą piszesz,nie wkręcaj się za szybko. Napisała od razu,że nie szuka nikogo nowego i tak pewnie jest. Na tym portalu szuka odskoczni,pocieszenia. Ja saka po rozstaniu pisałam z jakimiś dawnymi znajomymi po to tylko,żeby zająć czymś głowę. Wiem,że to było może nieco egoistyczne zachowanie,ale wolałam to,niż pisanie do byłego. I właśnie w chwilach,gdy myślałam,co u niego,zajmowałam głowę rozmową z kolegą. A gdy ten kolega zaczął proponować już wyjście do kina lub na piwo,ja powoli się zaczęłam wycofywać. Nie wiem,po to ta dziewczyna załżyła konto na portalu randkowym. Może faktycznie chce kogoś poznać,a może próbuje odwracać głowę od swoich problemów. W każdym  razie bądź ostrożny, bo ona może po prostu pisać do Ciebie,jak do kolegi,odrywa się od szarej rzeczywistości. Po prostu obserwuj uważnie całą sytuację i nie nakręcaj się za szybko.

W moim wypadku nie chodziło o podbudowanie samooceny,a raczej o chwilową rozmowę. Nikomu nie płakałam w rękaw,a kolega,z którym pisałam,sam po swoim rozstaniu mi zawracał głowę. Tak się złożyło,że po moim rozstaniu nasze drogi się znowu skrzyżowały,więc do mnie zaczął pisać. Na same pisanie się zgodziłam,spotkania już nie chciałam. Dziwnym jest zakładanie kont na portalach randkowych,bo tam ludzie szukają bliższych relacji. Źle też jest się z kimś spotykać na siłę, ale są osoby,które w ten sposób chcą się podbudować. Rozmowy z kimś znajomym to przecież grzech nie jest. Ale znajoma Mariusza chyba szuka pocieszycieli i adoratorów,ale z drugiej strony nie kryje się z tym,że nie szuka związków,a raczej koleżeńskich relacji.

Otóż Kamcia 132 miałaś 100% racji z tą dziewczyną bo  dzisiaj nagle mi napisała że poznała kogoś z bliskiej okolicy i już nie chce ze mną pisać (dzieliło nas ok.120 km) i mówiłem jej o tym że nie jest to dla mnie problemem ,wtedy nie protestowała a teraz to był dla niej największy problem , więc wnioskuję że przez te dwa tygodnie które ze mną pisała nie miała poprostu z kim pisać i ja byłem tylko dla zajęcia jej czasu  , trochę to krzywdzące wobec mnie bo teraz widzę że od początku nie traktowała mnie poważnie a byłem dla niej plastrem na ranę po poprzednim związku. Przykre ale co zrobić...

Przykro mi Mariusz28.. Niemniej nie zrażaj się. Po prostu bądź na przyszłość ostrożny,gdy dziewczyna powie Ci,że jest świeżo po rozstaniu. Niech Ci się wtedy zapali czaerona lampka w głowie i obserwuj ją. Ludzie różnie zachowują się po rozstaniach. Jedni od razu są gotowi na nowe znajomości,a ktoś inny będzie zagubiony i nie będzie wiedział, czego chce. Może ona chciała Cię bliżej poznać,ale jednak coś ją zablokowało,a może pisała z Tobą i z kilkoma innymi facetami. Prawdy nigdy się nie dowiesz. Potraktuj to jako przelotną znajomość.

To ja się tak tylko luźno wypowiem w kwestii pytania zawartego w tytule. Moim zdaniem poprzednie związki (albo ich brak) nie mają zbyt wielkiego wpływu na bycie dobrym partnerem. Jasne, można powiedzieć, że czegoś się w relacjach uczymy; albo rzeczy, hm, technicznych (jak podrywać, jak adorować, jak zachować się w jakiejś tam sytuacji itp.), albo rzeczy związanych z funkcjonowaniem z drugim człowiekiem, jakby głębszych, że się kogoś bierze pod uwagę, że trzeba myśleć o uczuciach drugiej strony i takie tam inne wewnętrzne cuda. Tyle że to pierwsze akurat kojarzy mi się z przeczytaniem jakiegoś poradniczka o relacjach i stosowaniem go na siłę do każdej napotkanej kobiety (a ja zdecydowanie wolę gafy i "nie wiem, czego ona by chciała" niż "wszystkie kobiety tego chciały, więc ona na pewno też"), a drugie - jak mężczyzna ma mózg na właściwym miejscu i nie stroni od używania go, to już w pierwszym związku będzie, no właśnie, dobrym partnerem.
Szczerze mówiąc, więcej mieszanych uczuć budziłby we mnie facet, który całe życie jest w jakimś związku (nie to, że w jednym dłuższy czas, tylko że jeden po drugim) niż ktoś, kto się na siłę nie pakuje w relacje, czekając na odpowiednią osobę. Zastanowiłaby mnie ewentualnie samotność z przymusu, a nie z wyboru - no bo jeśli ktoś od nastu lat marzy o związaniu się z kimś, a wciąż nie wychodzi, to musi istnieć jakiś powód tego stanu rzeczy. Oczywiście jest jakiś procent szans, że to z każdą napotkaną kobietą coś było nie tak, ale...

Wiecie co z jednej strony zrobiło mi się przykro bo niby niczego mi nie obiecywała ale jak zaczęła sama się odzywać to zaraz człowiek sobie myśli że jednak jej zależy ale z drugiej strony mam już jakieś pierwsze nauczki na przyszłość żeby nie napalać się za bardzo bo to są tylko słowa pisane  w które nie można wierzyć dopóki nie pozna się tej osoby w realu więc nie będę  w przyszłości tak brał do siebie tego co ktoś pisze .Otóż wczoraj zadzwoniła do mnie ta dziewczyna i zacząłem z nią rozmawiać tak na luzaku bez żalu  i gadałem z nią z godzinę i okazało się że się z kimś spotyka ale nie jest przekonana do niego bo już jakieś cechy charakteru jej nie pasują . Dzisiaj zaobserwowałem że nadal prześladuje na sympatii i nadal szuka... więc pewnie niedługo podziękuj temu facetowi .Z rozmowy z nią wywnioskowałem że ona sama nie wie czego szuka  i narazie szuka bo niby jest z kimś a rozgląda się już za kimś innym więc w sumie cieszę się że wyjasnilismy to sobie i zrozumiałem że i tak by mi z nią nie wyszło bo ona sama nie wie czy kogoś chce  więc dobrze że tak wyszło i pozostaje szukać takiej osoby która będzie miała bardziej sprecyzowane oczekiwania   ale jakby nie patrzeć to właśnie przez ta sytuację  zdobyłem nowe doświadczenie

Widzisz teraz, jak się tacy ludzie zachowują. Paradoksem jest fakt, że osoby, które dopiero co zostały skrzywdzone, szukają następnie pocieszenia i dowartościowania się, przebierając w kandydatach,
jak w ulęgałkach. Zawsze, jeśli ktoś Ci powie, że niedawno się rozstał, to nie traktuj tego poważnie, podchodź do tego na totalnym luzie. Swobodna rozmowa, jak dobrych znajomych, bez nastawiania się na nie wiadomo co

Nie jest tak do końca. Świat nie jest czarno-biały.
Chociaż często tak jest, że osoby po rozstaniu jeszcze liżą rany i wtedy łatwo stać się plasterkiem na zbolałe serduszko, to jednak są też osoby, które same zamykają swój związek, mają to w głowie przerobione już na wiele sposobów i są gotowe do wejścia w nową relację. Trzeba być po prostu uważnym na drugą osobę, na tego konkretnego człowieka. Bez złożeń, bez konkretnego nastawienia. A jak parcie na związek jest zbyt dużo to łatwo przegapić wiele sygnałów i znaków. I to nie tylko tych „plasterkowych”

I nie ma też sensu nastawiać się na nic jeśli jeszcze sie tej osoby nie poznało na żywo.

Jakichś uniwersalnych reguł istotnie tutaj nie ma, ale doświadczenie na pewno pomaga i w gruncie rzeczy trudno je przecenić.