Mężczyzna 35+: lepiej kawaler, czy rozwodnik? - Netkobiety.pl

Kawaler, rozwodnik, panna, rozwódka... Jakie to ma znaczenie? W ostatecznym rozrachunku to i tak kobieta wybiera faceta, który ją wybierze

dla chyba nie ma to znaczenia w kwestii doboru partnera.
ale zdecydowanie jeśli kawaler to po związkach a jeśli rozwodnik to tylko jak ma pozamykane sprawy z przeszłości.
dziecko mile widziane bo swoich nie planuję:)

Zgadza się. Facet nie był żonaty, ale za to ogarnięty życiowo i bardzo odpowiedzialny, zresztą dla nas jest kimś na kształt przyjaciela domu, który (wspominam, bo to też wiele o nim mówi) w razie zaistniałej potrzeby nigdy nie odmówi pomocy. Przed obecnym miał nawet za sobą jakiś poważny związek, ale tuż przed ślubem narzeczona zmarła. Było to jednak dawno temu, jeszcze przed tym zanim go poznałam, a znam ponad 20 lat. Potem bardzo długo pozostawał sam, właśnie z powodu zaistniałych okoliczności.

Dla mnie jest to wyłącznie przykład, zresztą dlatego go tutaj przytoczyłam, który pokazuje jak bardzo generalizowanie może być krzywdzące. Choć nie ukrywam, że jeśli poznaję kogoś, o kim wiem, że wszedł w drugą połowę trzeciej dekady życia, albo jeszcze dalej, a wciąż jest sam, to przemyka mi przez głowę myśl, że być może coś z nim jest nie tak. Dopiero potem, w trakcie poznawania, okazuje się co lub że to życie samo za niego zdecydowało. Czasem jest to wieloletnia choroba, która zabiera szansę na normalność, czasem konieczność sprawowania opieki nad kimś innym, czasem zawiedziona miłość czy inne czynniki, które nie pozwalały ułożyć sobie życia tak, jakby się tego chciało. Z drugiej strony bywa, że jest to nieodcięta pępowina, bycie wiecznym dzieckiem, strach przed odpowiedzialnością czy też ogólne życiowe nierozgarnięcie.
Z rozwodnikami jest zresztą podobnie, przy czym tutaj ważny wydaje mi się powód, przez który małżeństwo się rozpadło.

Olinka... Brawo Ty!

Charakter, ok. Wygląd, ok. Ale czasami jedno z drugim nie idą w parze.
Rozwodnicy czy wolni... ważne, by się układało i by być z kimś szczęśliwym.

Na braciach samcach też zrobiłeś research?
I jak wyszedł?
Wolicie rozwódki czy singielki ?

A co ma mamusia do tego?

Otóż to właśnie rozwodnicy są tak jak i kawalerowie różni. Każdy popełnia błędy. Trudno jest prześwietlić drugą osobę. Miłość jest podobno ślepa.

------------
Nie pisz, proszę, postów jeden pod drugim - łamiesz w ten sposób regulamin. Jeśli chcesz coś dopisać, użyj funkcji "edytuj".
Z góry dziękuję i pozdrawiam, Olinka

Jeśli 35 lat, to wg mnie lepiej rozwodnik...

Bywaja takie panny ktore zarabiaja miesiecznie nawet nie tyle samo co wiecej niz przecietna para z Polski po zsumowaniu wyplat.

A Bill Gates, w 1 dzień zarabia więcej niż Ty zarobisz do końca życia. Tylko czego to dowodzi?

Odpowiadając na podstawowe pytanie:
w przypadku mężczyzny 35+ to sądzę, że lepiej rozwodnik. Być może niesłusznie zakładam, że skoro do 35 roku życia mężczyzna nie był żonaty to mógł prowadzić hulaszczy tryb życia, mieć wiele partnerek lub być facetem wybrakowanym lub po prostu trudnym. Znam jednego takiego kawalera, ma 35 lat i nigdy się nie ożenił, bo żadna kobieta nie chciała zgodzić się z jego poglądami, że kobiety są tylko do garów i nie mają prawa głosu, do niczego się nie nadają i nie mają prawa pełnić takich funkcji lub wyższych funkcji niż mężczyzna.

Rozwodnik może mieć różną historię, może być draniem, ale może być też osobą, która rozwiodła się z winy kobiety. Przecież nie jesteśmy święte!

Różne są doświadczenia,różne historie życiowe i w sumie to tak naprawdę zależy od sytuacji, od indywiualnego przypadku. Nie można generalizować i wrzucać wszystkich do jednego worka.

Panny po 40tce, to już tylko mogą związać się z kotem ;-)
A poważnie to rynek matrymonialny jest dynamiczny i w każdym wieku można kogoś znaleźć. Moja teściowa owdowiała i po 50tce wyszła ponownie za mąż, a to niejedyny przypadek z mojego bliższego otoczenia :-)

Dramat! Co za dyskusja. Dziewczyny, skad ten pomysl, ze kawaler =  uwiazany maminej spodnicy. Znam wielu kawalerow 30+, ktorzy robia niesamowite kariery, nie tylko w Polsce, ale tez na szeroko pojetym 'zachodzie', niezalezni od swoich rodzicow zarowno materialnie jak i mentalnie, wyprowadzili sie z domu rodzinnego ponad dekade temu i z jakiego powodu jeszcze sie nie ozenili. Tych powodow moze byc mnostwo, od swiadomych zyciowych wyborow poczawszy, na napotykaniu na niewlasciwe partnerki skonczywszy.

Rossanko, ja Ci mówię, że jest nadzieja . Moja ciotka, w sumie całkiem fajna, atrakcyjna kobieta, ale niestety równocześnie takie duże dziecko, bo bardzo rozkapryszona i egocentryczna, do tego, a może właśnie dlatego, potrzebująca kogoś, kto będzie koło niej skakał, znalazła sobie takiego (uwaga!) po sześćdziesiątce . I muszę Ci powiedzieć, że facet jest niczego sobie - nie tylko nieźle wygląda, ale też zabiera ją na wakacje, gotuje, zawozi gdzie sobie zażyczy, cierpliwie znosi fochy , pamięta o imieninach. Ty mi na rozkapryszoną i egocentryczną raczej nie wyglądasz, więc tym bardziej wróżę Ci jeszcze świetlaną przyszłość .

przede wszystkim nie każdy musi od razu brac slub. ja bylam w dosc dlugim zwiazku bez slubu. i ślubu nie chce nadal z nikim. z formalnego punktu widzenia jestem wiec panną. i taki status zamierzam zachować.

No i spoko, wolna wola. Ja to rozumiem i oczywiście szanuję, tylko mało kogo stać na szczerość i otwarte mówienie jak jest,
bo o wiele ładniej wygląda jak się napisze lub powie, że to przez karierę, że to przez chorą babcię, że to przez alergię na koty itp.

A do czego ma być ten chłop 35+ ???

Jako zlota rączka ?
Jako bankomat ?
Do przelecenia ?
Jako jeleń podręczy ?
Pomoc domowa ?

Bo jak do kochania i miłoci (o ile coś takiego we współczesnym materialistycznym świecie jeszcze istnieje) to chyba nie ma żadnego znaczenia.....

Kawaler, bo z rozwodnikiem kobieta jest tą drugą. Nie uznaję rozwodu, chyba że jedna strona okazałaby się psychopatą albo chora psychicznie.
Co do kawalera po 30tce, to poznałam przedwczoraj super przystojnego, wykształconego i odnoszącego sukcesy zawodowe i bardzo fajnie mi się z nim rozmawia i przebywa. Szkoda, że jeszcze nie jesteśmy razem
Spotkałam tez kiedyś kilku innych kawalerów po 30tce, dwóch było beznadziejnych (jeden 33, drugi 35 lat).  Parcie na związek, brak pewności siebie, niemęskość, zazdrość, niedojrzałość, nieumiejętność życia, egoizm, u jednego zaściankowość.

Niby się zgadzam ale co z takimi, którzy nie chcieli się wiązać z byle kim, nikt im się nie podobał. To może jedynie oznaczać niechęć do kompromisów, niezależność a nie "istotny defekt".

Chciałabym zauważyć, że nadmierna wybredność i niechęć do kompromisów to jest istotny defekt. Jak się dogadać z człowiekiem, który nie uznaje kompromisów i zawsze musi być po jego myśli?

O Boże, to chyba o mnie

Wiesz, że to, że dla Ciebie ktoś jest wredny i brzydki nie znaczy, że dla drugiej osoby nie jest lojalny i sympatyczny, oraz odbierany jako ładny? W ogóle tą wypowiedź odebrałam jako żal z nutką zawiści - oni nie zasługują i mają, a ja zasługuję i nie mam. Ale to tylko subiektywne odczucie. Mogę się mylić :-)

Nie rozumiem Twojego komentarza, ani tego, że bierzesz wszystko do siebie. Ludzie i sytuacje bywają różne.
Właśnie o tym napisałam: jakas osoba może byc wredna do kolezanki, kolegi, sąsiada ale względnie dająca zyc mezowi/żonie. O brzydkich, wrednych pisałam takich, którzy nie mieli powodzenia, nikt na nich nie zwracał uwagi a polecieli na pierwsze gwizdnięcie, bo ktoś przejawił zainteresowanie nimi.
O Tobie nie pisałam, bo Cię nie znam.  I nie rozumiem dlaczego uważasz, że ja czegos nie mam. Rok temu odrzuciłam oświadczyny.

czyli uważasz, że ktoś może byc wredny i egoistyczny bo rozgrzesza go to, że jest w związku, bo o tym jest ten wątek, przecież. Ktos w związku nie jest to ogladamy go z każdej strony i podejrzewamy o niewidzialne defekty, brzydka duszę, zły charakter a jak ktos w związku jest to machnijmy, że on MUSI byc w porządku. To jest naiwne. Wymownie naiwne

No skoro masz powodzenie, to w takim razie co Ci przeszkadza, że ludzie których nie lubisz i nie podobają Ci się są w małżeństwach?

PS. nie biorę nic do siebie, bo ja jestem dumna z mojego paskudnego charakteru i szpetnej twarzy

Dlaczego wkładasz mi w usta coś, czego nie napisałam??? Mało tego, odnosisz się do myśli o brzydocie, a piszesz o byciu wrednym i egoistycznym, podczas gdy ja świadomie te dwie kwestie od siebie oddzieliłam. Naprawdę nie sposób tak dyskutować.

Przyznam też, że w ogóle nie wpadłabym na to, że ktoś brzydki i wredny (raczej wredny, bo na brzydotę nie mamy wielkiego wpływu) może czuć się z tego rozgrzeszony tylko dlatego, że 'ktoś go chciał'. Dziwna to logika. Jestem mężatką od ponad dwudziestu lat, a jednak nie daję sobie przyzwolenia ani na zaniedbanie swojej duszy, ani na zachowania, które wynikają z brzydkiego i/lub zapuszczonego charakteru. Może ze mną coś jest nie tak?

To jest dopiero kosmiczne tempo/desperacja. (niepotrzebne skreślić)

Trzeba się naprawdę bardzo starać, żeby ciągle (10+ lat) trafiać na "byle kogo".

aha dzięki, jak łatwo Ci przychodzi nazywanie kogos desperatem
to w końcu jestem ta desperatka, skoro nie łapię się za byle kogo czy nie jestem, bo juz nie wiem ;D
A wiesz, że własciwie ten temat mnie nie dotyczy bo byłam w długim związku, więc źle trafiłeś przyczepiając się akurat do mnie.

Mam znajomą (kiedyś razem pracowaliśmy), super laska, wykształcona, inteligentna, eksponowane stanowisko i .......stale sama. Kiedyś szukała, teraz machneła ręka.......
Nie wiem, czy te progi ustawiła zbyt wysoko czy też faceci boją się kobiet zbyt ładnych, inteligentnych i niezależnych.

Olinka, nigdzie nie napisałam, że wszyscy w zwiazkach sa wredni. Proponuję wrócic do poprzednich postów, uspokoic się i przeczytac ze zrozumieniem.

Przygania kocioł garnkowi Zrobiłaś mi dzień. Chociaż gdybym Cię znała osobiście to pewnie byłabyś wrzucona do wora z napisem "wredni".

a ja uważam, że piszesz bzdury albo nie znasz życia
każdy rozwodnik/rozwódka, są dla ciebie źli, bo wybrali nieodpowiednio
samotna matka jest zła, bo zdecydowała się na dziecko z nieodpowiednim facetem albo w ogóle zdecydowała się na dziecko
itd.itp.

świat nie jest czarny ani biały
ja byłam z mężem pół życia, mamy dwoje dzieci, nasze małżeństwo się wypaliło i po x latach wyszło dopiero niedopasowanie pomiędzy nami, zawsze uważaliśmy się i byliśmy oceniani jako para idealna
znam samotną matkę, która nigdy nie była w długotrwałym związku, dziecko ma ze zwykłej wpadki z "kumplem", zawsze była skupiona na rozwoju, pracy i osiągnięciu wysokiego statusu społecznego
jest świetną matką, zapewnia dziecko wszystko, ma dla niego masę czasu, jest kapitalną babką 40+, pochodzi z rodziny wielopokoleniowej a młody ma stały kontakt z dziadkiem, wujkami (jej braćmi) i innymi świetnymi, męskimi wzorcami
powiem więcej, młody ma znacznie lepsze wzorce, niż mój syn, który ma ojca ale ten, niestety od kilku lat żyje na tzw "fali" kryzysu wieku średniego i wzorcem jest raczej marniutkim, czy jest dobrą partią? związał się z 10 lat młodszą podwładną i nie bardzo poznaję człowieka ale z drugiej strony, ona zapewne widzi go zupełnie inaczej niż ja, prawda?    
jestem ja, 38lat, po długim małżeństwie, z nastolatkami na stanie, samodzielna, wolna od exa, problemów z tym związanych, stabilna emocjonalnie i materialnie, byłam szczęśliwa ale zwyczajnie mi nie wyszło

i cała masa normalnych życiowych przypadków, które nie mają wiele wspólnego z patologią o jakiej zwykle piszesz

po drugiej stronie barykady, dam przykład dwóch kawalerów facetów w podobnym wieku

pierwszy (młodszy)- świetny, samodzielny, stabilny emocjonalnie, finansowo gość o wysokim statusie społecznym, ciągle w biznesach związanych z jego pasją, sporo wyjeżdżający, zwiedzający świat, po 2 związkach 3letnich i całej masie jednorazowych skoków
drugi (starszy)- samodzielny, pracujący, cichy, bez większych pasji, bez związków na stanie, czysta karta, kompletnie bez doświadczenia

kto oceni, kto z nas będzie okej a kto nie, kto bardziej nadaje się do relacji a kto nie?

Zgadzam się w 100%.

Zdarza się też, że gdy coś na przyjdzie dość łatwo, czy w wyniku starań, to wydaje nam się, że innym nie wychodzi, bo popełniają błąd. A to nie zawsze jest takie proste. Nie dotyczy zresztą tylko starań o udany związek, ale i innych dziedzin. Sama nie jestem wolna od takiego myślenia czasem

Z tego co zrozumialam uzytkowniczce elya chodzilo chyba tylko o to ze jak ktos jest/byl w zwiazku malzenskim/w ogole - w zwiazku, to nawet w przypadku bycia wrednym, glupim i brzydkim nikt nie zajmuje sie wyszukiwaniem mu wad ('ma zwiazek, wiec ktos go chcial, a skoro tak to cos musi w nim byc'), a jak ktos jest singlem/nigdy nie mial blizszej relacji, to od razu inni doszukuja sie w nim na sile jakichs defektow, i chocby wyroznial sie nawet na plus na tle ludzi pozostajacych od dawna w zwiazkach malzenskich, to i tak beda szukac tak dlugo az cos w koncu znajda, i powiaza z jego wolnym stanem. Wydaje mi sie ze ludzie na ogol nawet nie zdaja sobie sprawy z tego mechanizmu, dlatego warto o nim pisac.

To 'byle kogo' byc moze nie jest tutaj najodpowiedniejszym okresleniem, ale podejrzewam ze chodzi po prostu o niechec do wiazania sie z kims kto nam nie odpowiada, a przeciez 'ktos kto nam nie odpowiada' to niekoniecznie osoba uznana przez nas za bezwartosciowa. Ja np. uwazam ze jest duzo wartosciowych mezczyzn, ale z malo ktorym z nich chcialabym/moglabym byc, bo zwyczajnie do siebie nie pasujemy (nie mamy podobnego spojrzenia na swiat oraz relacje, a ono jest jedna z wazniejszych rzeczy).
Juz predzej naprawde bardzo starac to sie trzeba zeby w zyciu trafic choc raz na kogos odpowiedniego, a nie odwrotnie.