Mężczyzna 35+: lepiej kawaler, czy rozwodnik? - Netkobiety.pl

Dla mnie w sumie nie ma znaczenia, ale jednak chyba rozwodnik, zwłaszcza jak kawaler jakiś mało samodzielny i mieszkający z mamusią np...

Chociaż zastanowiłam się właśnie i znam tylko 1 kawalera w podobnym wieku Ale ma 2 dzieci

Z doświadczenia uważam, że zdecydowanie kawaler .
Dlaczego? Na to pytanie ciężko odpowiedzieć bo to również kwestia jaką osobą jest ten kawaler, na jaką osobę ten kawaler trafi i czy będzie po prostu do niej dopasowany. Z doświadczenia również napiszę, że niekoniecznie z taką osobą musi być coś nie tak .
Ale mam podejście raczej czekania na odpowiednią osobę niż niepotrzebne branie ślubu (bo jest jak jest, lepszego i tak nie znajdę, już niech będzie) i rozwodzenie się później. Trudno byłoby mi się związać z rozwodnikiem.

Długie czekanie i tak nie gwarantuje sukcesu.

Bez znaczenia, ale przy założeniu, że kawaler ma za sobą chociaż jeden poważny związek i chociaż przez jakiś czas nie mieszkał u mamusi.

Najlepiej bezdzietny

A to już napisalam wyzej, ze bez roznicy.

Mąż nauczony, że go żona obsługuje nie bedzie w niczym lepszy od kawalera mieszkajacego u mamusi, a rozsadny facet nie straci rozumu po rozwodzie

Jak dla mnie nie ma znaczenia. Mam koleżankę teoretycznie pannę. 3 małych dzieci, ten sam facet od jakichś 12 lat.

Boże! Chyba żaden

Raczej rozwodnik bo dla mnie oznacza to, ze był gotowy wejść w poważna relacje i nie bał się jej konsekwencji.
Kawaler to dla mnie chyba taka osoba, która boi się odpowiedzialności a jak był to bardzo długim związku i go nie zalegalizował to tym bardziej- wygodnictwo i czekanie na lepszą szansę, a jak wiadomo , kazda następna moze być lepsza:)

Obie opcje mają minusy. Gdyby kawaler ciągle mieszkał z mamą, to bym go bardzo dokładnie obserwowała, czy nie jest zdziwaczałym maminsynkiem. Rozwodnik trochę by mi nie leżał, bo zależy mi na ślubie w kościele.

Sama jestem po rozwodzie i jestem w związku z rozwodnikiem. Byłam chwilowo z kawalerem 35+, ale jego umiejętności dot. postępowania w związku były marne. Nie zamieniłabym mojego rozwodnika na żadnego innego
Ktoś wyżej napisał, że kawalera, bo zależy jej na ślubie. Ani ja, ani mój partner nie mieliśmy ślubu kościelnego, więc ksiądz pewnie czeka na nas z otwartymi ramionami, obawiam się jednak, że się nie doczeka

Na pewno w tym wszystkim chodzi o charakter, bo nie bez powodu kawaler w tym wieku, nadal jest kawalerem. Albo ma pecha, albo nie potrafi stworzyć trwałej relacji, albo wybredny. Rozwodnik, też albo miał pecha, albo nie potrafił stworzyć relacji, albo wybredny, ale chociaż próbował
Dobrym wyznacznikiem byłoby dla mnie posiadania zwierzęcia przez jednego i drugiego, bo to oznaczałoby że potrafią się kimś zaopiekować 

zależy, każda osoba jest indywidualnym przypadkiem

Dołączę się do głosów. Raczej rozwodnik- bo dla mnie ktoś kto funkcjonował w układzie rodzinnym jest trochę bardziej wiarygodny. Jednak powody rozstania będą ważne.
Jeśli kawaler to z historią związkową.

Jednak ile ludzi tyle historii. Nie zakładam niczego z góry. Różnie się w życiu ludziom układa i czasem nie ma w tym złej woli.

Kawaler 35 plus? Może był zajęty np pracą bo to było priorytetem a priorytety się zmieniły i chce założyć rodzinę?

Mój Partner ma historię związkową chyba 3 letnią,  co nie jest wielkim osiągnięciem, ale on cale zycie siedzial w ksiazkach. Ja mam historie 13 lat malzenstwa. Ale nie widze wielkiej roznicy w naszym podejściu.

Nie przejmuj sie tym co tutaj jest napisane. U kobiet w wiekszosci zawsze bedzie to "ale".
Gdyby chodzilo o kobiety to napisalbym singielka czy rozwodka wazne by miala w glowie poukladane a nie jakies dodatki ze to czy tamto.

Nieprawda.

Czy to rozwódka czy rozwodnik, jest ryzykownym się angażować, bo masz do czynienia z kimś kto podejmuje złe decyzje w życiu. Związek to jedno, ale zawiązywanie umowy małżeńskiej to poważna sprawa. Mówię z pozycji kobiety po rozwodzie, która była niesamowicie niepozbierana i w efekcie wybrała totalnego psychola na męża. Oczywiście ludzie mogą nad sobą pracować (jak to ja zrobiłam) i się zmienić, ale jednak ryzyko pozostaje.

Po nieudanym małżeństwie i ciężkiej orce wybrałam na partnera 10 lat starszego kawalera. I trafiłam w dziesiątkę

Rozwodnik. Swój ciągnie do swego.

Ale tylko taki, który wyciągnął wnioski z poprzedniego związku.

też mi się wydaje, że jest to kluczowe, raczej mało ciekawa perspektywa, gdy omalże każdy wyjazd na wakacje, weekend trzeba dopasowywać do ex i dzieci z tamtego związku

Tu wchodzimy w obszar "dziećny", a to jest totalnie inna skala... zagadnienia. Strzelałbym, ze lepszy mężczyzna bez dzieci, niż z dziećmi, w każdej możliwej konfiguracji kobiety. No, może poza: ona chciałaby własne, ale nie może, więc przygarnie cudze. Jeszcze może po prostu kochać dzieci niczym matka Teresa z Kalkuty.

Ale to chyba temat wart osobnej dyskusji.

Właśnie o tym mówiłam. Faceci o tym nie myślą, ale ciąża, poród i połóg, a potem opieka nad niemowlakiem (plus ewentualne związane z tym problemy typu utrata pracy) to jednak dla kobiety duży ból d.py i dosłownie i w przenośni, dlatego takie gotowe dzieci mogą być kuszące. Do tego wielu kobietom imponuje fakt, że facet radzi sobie z opieką nad dziećmi, bo to zwykle świadczy o pozytywnych cechach charakteru. A w przypadku powyżej jak on już ma, to nie będzie na nią naciskał, żeby rodziła. W sumie same plusy.

A ja co do faceta z dzieckiem nie miałabym nic przeciwko o ile a) przez to, że już ma dziecko nie wykluczalby ewentualnie posiadania kolejnego że mną B) wcześniej przyjrzalabym się jego relacji z była partnerka i nie zauwazylabym niczego niepokojącego

Bez sensu te rozważania.
Może być kawaler 35 plus, który w życiu nie był w związku, mieszka z mamą, nie umie zbudować relacji z kobietą, a może być kawaler, który na przykład był 7 lat w związku, ale
nigdy nie miał ślubu, więc formalnie był kawalerem.
A z tymi rozwodnikami - też różnie. Znam bardzo fajnych żonatych facetów, ale i takich żonatych, których nie chciałabym jak to się mówi  "za dopłatą". Rozwodnicy są tez różni.
Moim zdaniem tu trzeba każdy przypadek traktować indywidualnie.

I skąd ten wiek +35? A czemi nie +32 albo +38?

To samo w drugą stronę.
1. Typ wiecznej dziewczynki, która po latach powodzenia nagle orientuje się, że była za bardzo... i nie ma nikogo. Przegląda numery kolesi, ale oni mają już rodziny.
2. Typ córuni tatusia albo mamusi. Najgorsze zło. Nie podejmie decyzji bez konsultacji z rodzicem. Mieszkają z rodzicami, pod kloszem.

Coombs, tak z przekory napiszę: co wolisz?- za tą samą cenę kupić nowe auto czy takie z przebiegiem 200 tysięcy kilometrów? Auto w ekstra kondycji czy takie przy którym od razu widać, że są problemy z hamulcami czy skrzynią biegów?

Nie piszę, że każdy rozwodnik jest zły. Jednak nikt nie bierze ślubu z przemocowcem/ zdradzaczem/ alkoholikiem/ psycholem BEZ POWODU względem własnych problemów. Co przeczytasz wątek na forum o nieudanym małżeństwie, to od razu widać, że syreny alarmowe wyły już podczas narzeczeństwa, ale kobieta/ mężczyzna decydowali się być na nie ślepi. Naprawdę chciałbyś się wiązać z kimś, kto świadomie ignoruje rzeczywistość, bo np boi się być sam, nie chce za siebie brać odpowiedzialności, jest współuzależniony, kieruje się w życiu penisem a nie głową???

Podkreślam, to nie jest reguła, która dotyczy KAŻDEGO. Okazjonalnie zdarza się, że małżeństwo nie wypali, ponieważ albo współmałżonek był od początku oszukiwany (co i tak oznacza, że przynajmniej jest naiwny i mało spostrzegawczy), albo mąż/ żona wykształcili uzależnienie czy zaburzenia psychiczne po ślubie.

Oczywiście pisząc o kawalerach dobrych do ożenku, nie miałam na myśli Piotrusi Panów mieszkających z mamusią ani Don Juanów skakających z kwiatka na kwiatek. Raczej chodzi mi o takich mężczyzn, którzy byli w poważnych związkach, ale z różnych przyczyn nie doszło do zawarcia małżeństwa. Przynajmniej wiem, że jak ktoś taki mi się oświadcza, to na pewno robi to po dokładnym przemyśleniu sytuacji.

Pewności nigdy nie masz, ale obserwujesz jak taki facet się zachowuje. Jeżeli opowiada straszne historie o każdej byłej, to jest poważna czerwona lampka. Jeżeli robi z siebie biednego misia, ditto. Jeżeli docierają do Ciebie jakieś alarmujące informacje ze strony jego rodziny, ewakuuj się.

Podkreślam, nie każdy rozwodnik to jakaś katastrofa. Są ludzie, którzy popełniają błąd i się na nim uczą, często przez terapię. Ale są też tacy, co są na najlepszej drodze do powtarzania tych samych schematów.

Przecież nie piszę, że każdy. Są małżeństwa, które się nie udają bez winy rozwodnika.

Zabawne, że nikt nie zwrócił uwagi na to jak duża część forumowiczek zaznaczyła "bez dzieci"
chociaż tytułowe pytanie w ogóle dzieci nie dotyczyło...
a niech któryś z kolegów tylko spróbuje nieśmiało napomknąć w jakimś innym wątku, że wolałby bezdzietną,
to mu żywcem oczy wydłubią, głowę odgryzą i jeszcze nasikają w szyję...
Taka tam luźna uwaga, a odnośnie tematu wątku, jak się dobrze trafi, to cała reszta nie ma kompletnie żadnego znaczenia,
bo każdy jeden człowiek wraz z upływem lat się zmienia i to jaki on był kiedyś, 10 lat, 5 lat, rok czy pół roku temu, to było kiedyś,
a dzisiaj jest dzisiaj i ten sam facet czy ta sama kobieta, może być już całkiem kimś innym, jeśli chodzi o myślenie, zachowanie czy cokolwiek.

Anderstud, wręcz przeciwnie. Tak jak nie chciałabym rozwodnika z dzieckiem (kawalera z dzieckiem też nie), to tak samo uważam, że wiązanie się z samotnymi matkami jest co najmniej ryzykownym posunięciem. To już nawet nie chodzi o to, że nie chciałabym wychowywać biologicznie nieswojego dziecka (chociaż nie chciałabym), ale uważam, że ludzie płodzący dzieci w złych, toksycznych małżeństwach są niepoważni. A już panny z dziećmi są dla mnie patologicznie nieodpowiedzialnymi osobami.

Tak mi się przypomniała historia z pewnego programu radiowego. Facet hajtnął się z babką z dwójką dzieci, każde z innego ojca (do tego panną). W czasie małżeństwa poczęło się trzecie dziecko, i nagle on się zorientował z szokiem, że kobita dorabia mu rogi z jakimś żonatym kolegą, z którym...(ta dam! niespodzianka!) zaszła znowu w ciąże I bidny facet się dziwił, że tak się stało. Jakby nie było oczywistym od początku, że jest to poważnie podejrzana kobieta.

Kobieta, która decyduje się od początku na wychowywanie dziecka w nieoptymalnych warunkach, bez ojca, gdzie sama będzie zasuwać w pracy na jego byt (co oczywiście nigdy nie będzie tak efektowne jak dwóch pracujących rodziców) jest egoistyczna i mało zainteresowana dobrem dziecka. Taka jest prawda.

No a w ogóle, to jak na przykład facet ma samochód, to już w ogóle totalnym bezmózgowiem i karygodnym brakiem odpowiedzialności  jest płodzenie dzieci, bo on może mieć wypadek i zginąć. I taka głupia gęś sama będzie sobie winna, że została z dziećmi.
(Dla niekumatych: Powyższego nie należy rozumieć dosłownie)

Przepraszam, ale to nie jest porównanie. Poczynanie dziecka w sytuacji kiedy związek jest toksyczny (czyli albo nie ma szansy na przetrwanie albo skrzywdzi dziecko) lub też mienie dziecka jako samotna matka są OBA niesamowicie egoistycznymi, nieodpowiedzialnymi i głupimi posunięciami. Skazywanie dziecka na nieoptymalne warunki życia jest okrutne.

W zasadzie wsio ryba, stan cywilny to nie wszystko. Wszystko zależałoby od samego faceta - przymusu brania ślubu nie ma, a każda relacja może nie wyjść.

W zasadzie z tego wychodzi, że dzieci są wyłącznie dla ludzi bogatych, gdzie jedno z pary nie pracuje