siostra męża - Netkobiety.pl

w roku szkolnym nie gra wcale zaczął w wakacje.ale dopiero jak powiedziałam mężowi to oczywiście moja wina nawet nie wszedł do pokoju syna.Syn mu opowiadał ,że rozgrywki w tą grę są np. w Katowicach i ludzie biorą udział w zawodach .Syn opowiada ,a mąż w telewizje patrzy i to jest rozmowa. .Najgorsze są święta mąż rano jedzie do siostry chociaż na 30 minut a musi ją odwiedzić, zabiera nas do niej na obiad bo na święta przyjeżdża drugi brat z rodziną .Po obiedzie wracamy do domu ,  a wieczorem i tak jedzie do niej SAM.Rozmawiałam z nim prosiłam ,płakałam żeby tak często nie jeździł 2 dni nie jechał, a potem było po staremu.On nie widzi problemu.Chciałbym uwolnić się od niej ,ale nie umiem nie wiem jak.

Czegoś nie rozumiem, córka ma 23 lata, więc jesteście małżeństwem od wielu lat i dopiero teraz przeszkadza Ci, zażyłość męża z rodzeństwem ?
Dziwne.
Mam wrażenie że, nie piszesz o czymś istotnym, co by tłumaczyło takie a nie inne zachowanie męża. Chyba nie bez powodu, myśli o przepisaniu domu na siostrzeńca. Ty z kolei z tego samego powodu, chcesz się pozbyć szwagierki, z Waszego życia.
Napisz szczerze o co chodzi, wtedy dostaniesz konkretne odpowiedzi.

A co do siostry męża .Jest nie do zniesienie od 3 lat,jak zmarła moja teściowa .ja chce jej kawy zrobić ona nie ,wchodzi mąż proponuje kawę ona tak.Apotem dlaczego ja kawy nie robię.Każde zakupy konsultuje ze swoim bratem ,jak coś my kupimy to gdzie kupiłes za ile.Dzwoni do niego w ciągu dnia zaprasza na kawe mne nie.
To ja jestem winna np,że syn słabo się uczy tz.3 i4.że ,że nie poszedł do zawodówki tylko do LO ,że sobie nie poradzi.

azbestowa2.Pisałam przez 2 godziny ale chyba coś nie tak nacisnełam i nie poszło.Ciężko opisywać te wszystkie lata.Mąż nie pije nawet szampana.Na początku było wspaniale potem zaczęlo się że mnie całkowice podporzadkował sobie ,Ja ulegałam bo bałam się go ,chciałam żeby było dobrze ,robiłam to co chciał.Był buntowany ja miałam dowody a on się wypierał w żywe oczy .Może piszę haotycznie ale boję się że może ona to przeczyta i mu doniesie.Czy możesz mi podać swojego meila to ci napiszę więcej Gdzięś  jest strach we mnie

Nastka z twoich postów widać, że żyjesz w dużym stresie. Na początek musisz ten stres rozładować. Koniecznie zgłoś się do lekarza po jakieś środki uspokajające, a zarazem wyciszające, bo musisz znaleźć  w sobie dużo siły aby postawić się tej rodzinie. Przede wszystkim musisz się przestać bać.  W tym pomoże ci dobry terapeuta.    Musisz to zrobić dla swojego i dzieci dobra. Ciągła krytyka dzieci  przez ojca odbije się z czasem na ich samoocenie. 
Zachowanie twojego męża wskazuje, że czuje nad tobą przewagę finansową.  Nic nie pisałaś czy pracujesz zawodowo, ale jeżeli nawet nie, to i tak załóż sobie konto i zacznij zabezpieczać finansowo swoje dzieci i siebie. Odkładaj pieniądze (choćby na początek małe kwoty),  ale nie informuj o tym męża.  To twoje i dzieci (szczególnie syna) zabezpieczenie na wypadek gdyby mąż próbował odciąć cię od pieniędzy na życie. Jak będziesz miała zabezpieczenie to poczujesz się pewniej. Mąż odcina cię od znajomych, wyrzuca z domu (nie piszesz czy to tylko jego dom) tak działają przemocowcy.
Twoja sytuacja bardzo przypomina mi moją, z tym ze u mnie mąż pił dość dużo i jego rodzina to wykorzystywała przeciwko mnie. Znam ten strach, który powoduje niemoc, ja prawie wbrew sobie udałam się do terapeuty, pozbierałam się przy pomocy lekarstw wyciszających. Zaczęłam odzyskiwać siły i odwagę, a wtedy mąż też zmienił swoje nastawienie do naszej rodziny. Teraz mąż jest dumny z córek i lubi się nimi chwalić, ale one już dorosłe i nie bardzo cieszą się tym jego zachwytem, pewnie pamiętają mu to,  że nie  bronił ich przed swoją rodziną.
Uważaj na syna, czasami gry mogą uzależnić i wtedy nauka idzie w kąt, znam takich co  zawalili studia ciężko opłacane przez rodziców,  bo tak ich ta gra wciągnęła. Staraj się wyciągać syna i córkę na spacer (szczególnie syna), ucz go aktywnie spędzać wolny czas. Spróbuj organizować jakieś wycieczki w plenerze. Dom bez ciebie się nie zawali. Męża też zapraszaj, ale nie na siłę, jeżeli nie będzie chciał to niech siedzi sam w domu. Maż musi poczuć, że nie jest pępkiem świata w waszym życiu, że bez niego również dajecie sobie świetnie radę.
Jeżeli chcesz napisz do mnie azbestowa2@wp.pl