Oczywiście, standardowo - niezrozumiała sytuacja z "przyjacielem". - Netkobiety.pl

"Przyjaźń" damsko- męska i  seks.. mieszasz pojęcia

Fakty:
1. Przyjaciele nie sypiają ze sobą.
2. Przyjaźń damsko - męska polegająca na "udawaniu związku" to FwB (friends with benefits), tyle, że z "przyjaźnią" to nie ma nic wspólnego.

26 lat.. Jesteś już duża dziewczynką. Jak myślisz, dlaczego on nie chce związku, mimo, że jesteś na niego otwarta i bez problemu mógłby go z Tobą mieć?

Facet, który "boi się zaangażować" to jak smoki i dinozaury - słyszy się o nich, ale nikt ich nie widział Słowem: nie ma takiego gatunku faceta.
Jest tylko facet, który NIE CHCE się zaangażować z daną kobietą.

Reszta to pieprzenie zakochanych bez wzajemności kobiet.
Facet to proste stworzenie - jeśli chce związku to w nim po prostu jest.

Nie jesteś "chwilowa" na pewno - jeśli to cie pocieszy. Jesteś dobrym materiałem na "kryzysowa narzeczoną", a one z reguły maja trochę dłuższy termin przydatności niż One Night Stand

Sorry, nie lubię niekonkretnego pieprzenia i poklepywania po pleckach, gdzie prosi się o powiedzenie jak się sprawy mają.

Szanuj się, bo są emocje ( i nierówny rytm serca ), które warto zarezerwować dla kogoś wyjątkowego = w opcji: TYLKO ze wzajemnością.

Będzie dopsz, głowa do góry

Naprędce, może faktycznie jest w tym "zacofaniu" cos jak piszesz

Naprawdę nie rozumiesz, że gość, który sypia z kobietą, jednocześnie nie "nazywając" ani w żaden sposób nie określając jasno czym ta relacja dla niego jest, zostawia sobie otwarta furtkę do: 1. poznawania innych kobiet 2. powiedzenia 'bajo bajoo', kiedy będzie miał na to ochotę, albo pojawi się ktoś inny ?
Kpisz czy o drogę pytasz..

No to wygląda z każdej strony jak związek a ja mam już dosyć tłumaczenia znajomym czy nawet rodzicom (bo oczywiście jakimś cudem i niedzielne obiadki się trafiały), że to tylko przyjaciel i nas nic więcej nie łączy.
Ale skoro to już tyle czasu nie ruszyło to chyba rzeczywiście nie ma co tracić czasu...
Chociaż wydaje mi się, że on może mieć ze sobą jakieś większe problemy, czasem przy rozmowach o jego przeszłości po prostu się zatnie i nie, nie powie mi co się stało, czemu tak itd. W różnych sprawach, rodzinnych itd. Czasem się martwię ale chyba już pora się pomartwić o siebie.

edytowałem

Ej no, ale czekal na seks 5 miechów. Czy to nie jest okoliczność łagodząca, Wysoki Sądzie?

Ojjjj no znowu bez przesady.
Wiesz zapewne, jak kobieta potrafi czasem zgłupieć i oślepnąć przez jakiegoś idiotę, karmić się durnymi nadziejami bez końca i czekać na gwiazdkę z nieba.
Nawet jeśli ja to wiem i zdaję sobie z tego sprawę, to jest mi smutno to ot tak zakończyć. Albo nawet okroić jakoś "to coś" to po prostu znajomości, do jakiegoś sporadycznego kontaktu (łączą nas już sprawy zawodowe).
Mam teraz taki etap miotania się, nie bardzo wiem jak zadziałać.
Wyznać wszystko, rzucić to wszystko i zacząć żyć bez niego już od jutra? Szukać kompromisów? Szukać powodów takiej sytuacji w rozmowie z nim?
To dlatego też pojawiają mi się takie myśli, że może on ma problem, jeju jeju, przecież ja go uratuję!

Po co temu facetowi związek skoro może sypiać z Tobą bez niego?

Dla niego to ekstra sytuacja. Ma z kim rozmawiać, jeździć na wakacje i spać jednocześnie bez większych zobowiązań.
Z tego przyjaźni już raczej nie będzie. Najlepiej to zakończyć. Może wtedy on się zreflektuje co stracił.

Masz rację. Niepotrzebnie ironizowałem. Przepraszam autorkę.

Aaaaaa już wiem o co mi chodziło. Musiałem się z tym przespać.
Początkowo nie mogło mi się to po prostu tak w głowie poukładać, żeby to opisać słowami. Zresztą nadal mam z tym problem.
Jak to możliwe, żeby świat tak szybko się zmienił i przekreślił tak gładko ten naturalny związek miłości z seksem (zwłaszcza dla kobiet)? Pomijam romanse, bo to tej sytuacji nie dotyczy oraz intencji i poglądów tego gościa na kwestie związku/przyjaźni.
W czasach kiedy ja dojrzewałem dziewczyny raczej nie przeżywały takich rozterek. Oprócz tych oczywiście, które czytały niemieckie Bravo w oryginale. Seks przychodził z czasem, kiedy dla obojga było oczywiste że są już w związku i było to potwierdzone, albo - taki związek otwierał.
Jak mniemam główną przyczyną są te wynalazki typu FF, FwB i ich wariacje. Szkoda mi teraz tych wszystkich babć, które nieświadome stanu faktycznego pytają swoje ukochane, dorosłe wnusie:
-"Co tam u Twojego chłopaka, dziecko?" - "To nie mój chłopak, babciu -tylko przyjaciel"

Proponuję przejrzeć tematy tego forum typu "15 lat małżeństwa, a on/ona odeszła do innej/innego" i przemyśleć jeszcze raz czy związek to gwarancja pewnej przyszłości.

Powiedziałaś mu o swoich odczuciach?

Trudno tutaj się nie pogubić. Spytaj się go po pierwsze kim dla niego jesteś i powiedz, że zaczynasz się dusić z niepewności, zasługujesz na szczerość i konkrety z jego strony. Bądź nieugięta dopóki nie uzyskasz odpowiedzi na te pytania, nie poddawaj się mu!!!!!!!!!! On już chyba ma taki spokój psychiczny w sobie, że co by nie zrobił to Ty i tak wrócisz a to jest mega złe! To Ty jesteś młodsza w tej relacji i prędzej możesz spotkać kogoś, kto będzie wszem i wobec ogłaszać, że jesteś jego kobietą! Postaw mu się i czynem i słowem! Niech czuje, że mu się wali grunt pod nogami! Jak to nie pomoże to daj sobie z nim spokój, on najwyraźniej nie traktuje Cię poważnie skoro po takim czasie nie potrafi się określić...jak dla mnie to się po prostu wie, czy się chce być z kimś czy nie...jesteście dorosłymi ludźmi!

To może ja spróbuję tobie odpowiedzieć, czym różni się FF, FwB i nie takie od związku, bo zdaje się, że nie wyłapujesz różnicy pomiędzy tymi kategoriami relacji.
Otóż związek w odróżnieniu od FF, FwB to zgoda na pewną współzależność od drugiej osoby, to uwzględnianie drugiej osoby, jej pragnień i oczekiwań w swoich bliższych i dalszych celach i planach na przyszłość oraz "odwdzięczenie się" tym samym. W przypadku autorki wątku cele jej i jej przyjaciela są rozbieżne. Ona pragnie współzależności oraz wyrażać swoje uczucia i zaangażowanie, a jej przyjaciel chce niezależności oraz obrał bezpieczną pozycję, odgradza się murem, nie otwiera się.
Po drugie, związek aby przetrwał i był wciąż atrakcyjny powinien się rozwijać, a "związek" autorki z przyjacielem utknął w miejscu. Jest impas. Autorka dąży do większego zbliżenia emocjonalnego, jej przyjaciel unika zbliżenia emocjonalnego. Tu nie ma miejsca na kompromis.

Autorko,
Aby ZWIĄZEK miał szansę potrzebne są z obu stron otwarte serca, umysły i ramiona. Wydaje się, że od początku waszej znajomości z twojej strony z początkowej otwartości umysłu rozwinęły się otwarte serce i ramiona, a u przyjaciela ramiona i kontrolowana część umysłu. Tutaj potrzebna jest szczera rozmowa i deklaracja, czy oboje chcecie zmienić charakter waszej relacji.

Kłamca, jeśli facet "ma jakieś traumy" z poprzednich związków, tzn., że nie jest gotowy się zaangażować w pełni w nowy.
Autorka nie może żyć złudzeniem i czekać aż będzie gotowy..kiedyś, być może, a być może z kim innym? Kto to wie..

Tzn. ona może czekać, nikt jej nie zabroni. Chodzi jedynie o jej komfort emocjonalny i poczucie szczęścia w taki8m związku - nie związku.
Poza tym, nikt mi nie powie, że facet, który unika tematu uczuć i rozmawiania o relacji jest na zaangażowanie emocjonalne gotowy..

Faktycznie nie zrozumiałeś  o co chodzi. A mnie się nie chce powtarzać

Podaj mi jeszcze wyniki totolotka.

Przeczytałem jeszcze raz wszystkie wpisy autorki i nigdzie nie napisała że on stwierdził wprost, że to NIE JEST ZWIĄZEK.

Także gratuluję dedukcji.
Z tego co autorka napisała równie dobrze można stwierdzić, że ona także nie umie rozmawiać o uczuciach, bo zamiast wyrazić się jasno i klarownie rzuca jakieś "co my robimy?" i robi sobie przerwę.

Ok, naczytałam się, namyślałam, pogadałam z nim szczerze i jest mi już dużo z tym lepiej. Nie było lekko.
Zgodził się ze mną, że nasza relacja to po prostu bardzo wygodny związek, i dla mnie i dla niego. Uzależniliśmy się od siebie i bardzo zżyliśmy, ale nie ma tu zakochania, nie ma motylów. No, może nie przy seksie, ale wtedy to chyba normalne. Żyjemy sobie jak para szalonych staruszków co jest super, ale jeszcze nie na to pora. Tak się stało pewnie przez nasze poprzednie związki i czas w jakim się poznaliśmy - ani ja ani on ani myśleliśmy o nowych relacjach. Ale może tak sobie to tylko tłumaczę, może to i tak nie miałoby sensu i szans na powodzenie.
Tak więc zadecydowaliśmy, że próbujemy to ograniczyć do znajomości (może przyjaźni), ale bez dodatków, bez przesady, z umiarem.
Całkowite zerwanie byłoby nieco trudne do zrealizowania bo łączą nas sprawy zawodowe, musiałabym się tłumaczyć dziesiątkom klientów i tracić na rzetelności.
Myślicie, że to się uda? Że z czegoś tak dziwnego można wrócić do normalnej, damsko-męskiej przyjaźni, wyczuć te granice i jej nie przekraczać? Może być wybitnie ciężko jak zaczniemy szukać nowych relacji.

Oczywiście ze można.
Na początek ogranicz ile się da, bo to jest jasne ze się zaangażowałaś. Z czasem przestanie Ci na nim zależeć,  zwłaszcza jak poznasz kogoś innego.
Jak juz będziesz pewna że nic do niego nie czujesz i nie masz jednak nadziei, możecie być kumplami.
Choć z mojego doświadczenia po jakimś czasie już się nie chce z nim kumplowac i sama z siebie przychodzi obojętność.
BTW brawa za odwagę! !!
Dobrze zrobiłaś. Nie będziesz mieć  złudzeń a i miejsce kolo Ciebie się zwolniliło na kogoś dla Ciebie