Studia dzienne w wieku 25 lat - czy warto zaczynać?

Z tego co mi wiadomo godziny zajęć trwają do 16 - 17, czasami nawet krócej. Ostatnio również studiowałam dziennie i pracowałam 6 godzin. Dawałam radę. Ok, wiadomo że jest ciężko ale są weekendy, w ciagu których troszkę można odetchnąć. Poza tym jestem przyzwyczajona do ciężkiej pracy i nie wymiękam przy pierwszej napotkanej trudności

Raczej byłby to inny kierunek. Choć na tej samej uczelni

A studia dzienne nie maj ograniczenia wiekowego? Kiedyś tak było....
Prawdę mówiąc, w tym wieku wybrałabym studia zaoczne i prace na pełen etat. Bo to już jest czas, żeby się usamodzielnić i zdobyć doświadczenie zawodowe. Najlepiej w kierunku studiów.
Bo jaka może być praca na studiach dziennych - tylko taka która nie koliduje z zajęciami. Czyli to co zazwyczaj robią studenci - bary, promocje itp. Wtedy w wieku trzydziestu lat wchodzisz tak naprawdę na rynek pracy z zerowym doświadczeniem w zawodzie. A to moim zdaniem nie wygląda atrakcyjnie w CV....

Ja uważam,że raczej się nie odnajdziesz.Chyba że zamierzasz również się zaangażować w życie studenckie,picie,wędrówki po knajpach i imprezach.Bez uczestniczenia w tego typu rozrywkach integracja ma słabe szanse powodzenia.To jest tak,że studenci spotykają się po głównie po zajęciach,często mieszkają w jednym akademiku.Nie wiem jak wygląda Twoje życie prywatne,ale pewnie masz już za sobą pierwsze randki w przeciwieństwie do niektórych dziewcząt zaczynających studia.Studenci to osoby w wieku 19 lat,to jest naprawdę przepaść emocjonalna i mentalna w porównaniu do 25-latki.Ciężko by było wytrzymać trzy lata w razie gdybyś nie mogła nawiązać nici porozumienia,a nawet często otaczała Cię wroga atmosfera.

Ja nie patrzylbym na znajomych, czy szerzej - srodowisko; a na kierunek studiow. Tu jest problem. Jak masz skonczyc kulturoznawstwo (z calym szacunkiem) to z miejsca sobie odpusc. Szkoda czasu, straconych nerwow i pieniedzy. Poza fikcyjnym tytulem magistra, ktory kazdy pracodawca i tak oleje, nie zyskasz nic. W Urzedzie Pracy tez lepszej lawki dla oczekujacych nie dostaniesz.
Jesli kierunek jest przyszlosciowy - tu juz mozna by sie zastanowic. Przede wszystkim medycyna, ale i kierunki techniczne - architektura, budownictwo, podobno nanotechnologia jest teraz cool.

Oczywiście, że warto iśc na studia w kazdym wieku. Jestes jeszcze bardzo młoda i tak naprawdę nawet nie odczujesz róznicy miedzy 22 a 25latkami. Chyba tylko w Polsce jest taka spinka, żeby rozpocząc w wieku 19-20 lat Wyższa Uczelnie.
Trzymam kciuki

Sama zastanawiam sie nad rozpoczeciem KOSMETOLOGII w roku 15/16 i ja juz sama bede miała 24 lata... Jestem masażystką, i uważam że to za mało, że potrzebuje wiedzy z zakresu kosmetologii, pracuje w zawodzie, co dla mnie jest duzym plusem ale niestety mam duże teraz ograniczenia bo nie moge robić wszystkiego w mojej pracy. I rozpoczynając studia będe musiała zrezygnować z tej pracy i zrobić sobie przerwe... Dodatkowo studiuje zaocznie psychologie w Warszwie, więc juz napewno nie pogodziłabym pracy, a nie chce z tego rezygnować bo mnie to interesuje... Chociaż zastanawiam sie nad tym czy nie przerwać tych studiów, ale walcze sama ze sobą bo mi szkoda. I też mam taki moralny dylemat co ja mam ze sobą zrobić, po psychologii tak naprawde raczej nic mnie nie czeka, może jakaś praca w biurze? A w odnowie biologicznej mam już sporo, plus doświadczenie. Gdybym zrezygnowała z Psychologii mogłabym spróbować pogodzić moja prace z kosmetologią dzienną, praca chociażby w weekendy. A dodatkowo studiujac zaocznie psychologie no weekendy mi odpadna i odejdzie mi pensja i dojda wydatki zwiazane z oplata za studia itp itd.

Pewnie napiszecie ze to oczywiste zeby zrezygnowac z Psycho, ale intersuje mnie to ... A tez nie chce rezygnowac na drugim roku bo mi szkoda ... A pozniej co znowu zaczynac od poczatku?
I tak nie wiem sama co mam ze sobą zrobić.

Pozdrówka ))

To dla mnie motywujące. Ostatecznie wezme dziekanke psychologii i zobacze czy bede sobie radziła. Ewentualnie w przyszlym roku wyjade za granice i bede miala z czego zyc.

warto, oczywiście ze tak, ja tez magisterskie studia robiłam po przerwie dwuletniej i przydał mi się teraz ten papierek, co odnalezienia się w grupie to ja poszlam na dzienne studia z uwagi na koszty, bylam w domu z dzieckiem wtedy, a na studiach (pedagogika) były dziewczyny młodsze o dwa lata, ale tez spora grupa mężatek i majacyh dzieci, także nie czułam się zle wśród nich

To wszystko zależy od Twojej sytuacji prywatnej. Jeśli tylko miałabyś na studiowanie czas to warto.
Jednak jeśli zajęcia miałby kolidować z życiem prywatnym, obowiązkami i pracą to lepiej pomyśleć o zaocznych.

Studia dzienne będą kolidiować mi z pracą, nie będe mogła pracować. Tudzież dochodzi mi problem ze studiami zaocznymi. Ech i tak wszystko będzie zależało od kasy.

Hej

Ja w tym roku rozpoczęłam studia II stopnia, właśnie dzienne. Mam obecnie 26 lat, a większość mojego roku ma 23-24 i nie odczuwam różnicy między nami. Dobrze się dogaduje i nie mam żadnych problemów. Tym bardziej, że jako jedyna z całego roku mam dziecko.

Pozdrawiam