Ona nic nie czuje..

Tak, wiem.. to jest mój błąd, bo robię co tylko ona chce... nie potrafiłbym znieść tego, że ona z jakiegoś powodu cierpi, poprostu jest dla mnie mega ważną osobą w moim życiu... Martwi mnie to tylko, że na początku było zupełnie odwrotnie.. to ona do mnie pisała, że tęskni, myśli, sprzeczała się, że to ona więcej myśli o mnie... kiedy nie odezwałem się dłuższy czas, to była niezadowolona, że o Niej nie myslę, a ona o mnie mysli... póxniej zaczeło się zupełnie odwrotnie.. "ja do ciebie nic nie czuję, zostanmy przyjaciółmi". Kiedy zapytałem, dlaczego wcześniej wyglądało to inaczej, to powiedziała mi, że wcześniej myślała, że to coś więcej, ale jednak nic nie czuje.. jak to tak nagle mozna stwierdzić, że to nic wiecej, ot tak poprostu myslec i przestać myśleć Tego kwiatu jest może pół światu, ale nie tak wyjątkowego jak ona naprawde nie poznalem nigdy takiej osoby.. super mi się z Nią dogaduje, możemy porozmawiac na każdy temat, o wszystkim.. ze swoimi dlugoletnimi przyjaciółmi tak się nie dogaduje, jak z Nią jak ją "zmusic" do miłości? Wiem, nie da się tego, ale jakimiś kroczkami może ?

Menbox,
chcesz ja zmusić do miłosci..? to nie jest możliwe. Nie mozna zmusić kogoś do kochania nas...
Im bardziej będziesz jej nadskakiwał, zabiegał i rzucał płatki róż pod stopy, tym bardziej ona będzie się odsuwać, uciekać. Wygląda na kobietę dominantkę i potrzebuje godnego partnera, o którego można zawalczyć, potrzebuje ciągłej adrenaliny, a póki co dostaje "ciepłe kluseczki" - aboslutnie nie traktuj tego jako negatywnej ocenu Twojej osoby

Musisz zająć się sobą, zostawić ja w spokoju, zdrzewić ja parę razy i koniecznie zaczac chodzić na randki.
Tak żeby ona się o tym dowiedziałą, tylko nie na zasadzie chwalenia się.
Ale po tym co piszesz raczej za bardzo wpadłeś, żeby coś się dało uratować.

menbox po co i ona? co daje ci ta kobieta?
czujesz się przy niej lepszy, dowartościowany? czy czujesz się przy niej jak facet czy jak chłopiec?
Czy ona czuje się przy tobie 100% kobietą?
z tego co piszesz ona nie daje ci siły tylko ją odbiera, a nawet ty sam ją odbierasz sobie, nie walczysz o nią. nie pokazujesz swojej namiętności, swoich uczuć.
Udajesz przyjaźń, stosujesz jakieś techniki manipulacyjne. Zamiast być sobą.
Odkryj w sobie odwagę, sile jaką masz a nie udawaj grzecznego przyjaciela który jest na każde zawołanie który wysłucha i wesprze. 
Przestań się bać ze to co jest w twoim sercu ją przestraszy i ze możesz ą stracić.
Zrób to dla siebie. Bo za parę lat będziesz stał przed lustrem w ciepłych kapciach i pluł na swoje odbicie.
Pamiętasz jak byłeś małym chłopcem o czym marzyłeś? W co się bawiłeś?
Ja czasem byłem odważnym strażakiem który ratował piękną dziewczę z płonącego domu.
Czasem kowbojem walczącym z Indianami żeby odbić z ich rąk piękną złotowłosą.
czasem rycerzem walczącym ze smokiem, który miał chęć zjeść moją ukochaną księżniczkę.
nigdy nie byłem grzeczny.   
Tylko z czasem szkoła, środowisko, rodzice nauczyciele którzy chcąc poskromić moje pragnienia wpoiła że mam być grzeczny, nie ryzykować, nie wychylać się, unikać walki, iść na kompromisy.
Tylko ze to zabija w nasz odwagę, Dorastamy i nie znamy swojej własnej siły. Nie przeszliśmy żadnego rytuału który by nam powiedział ze już jesteś prawdziwym mężczyzną. Większość z nas nigdy się tego nie dowiaduje. Staje się babami płaczącymi nad niepowodzeniami.
Spój w swoje męskie serce, i odpowiedz sobie jakim mężczyzną jesteś? Jakim pragniesz być?
I stań się nim.

Dzięki wszystkim za porady..
Urzekająca bardzo jakoś tak zachęcił mnie do działania Twój post. Ostatnio dużo rozmawialiśmy na ten temat, dużo się dowiedziałem.. wiem, muszę się trochę zmienić, jednocześnie nie chce psuć tego, co jest i dążyć do tego na czym zależy.. już wiem, że bedzie ciężko, ale jakoś Twoja wypowiedź mnie bardziej zachęciła.. ja naprawdę bardzo się przywiązałem, bardzo mi zależy. Jestem pewien, że wśród wszystkich znajomych, byłych i w ogóle z Nią mi się najlepiej dogaduje. Ona ma wszystkie cechy charakteru, jakie powinna mieć i to mnie mobilizuje.. cóż mam poradzić, jak trafia się można powiedzieć mój ideał.. tak, tak wiem ideały nie istnieją, ale w tym przypadku jest to dziewczyna moich marzeń, dlatego jeszcze bardziej mi na Niej zalezy.. gdyby tak nie było, to bym sie tak nie przejmował może, ale jest odwrotnie naprawdę nie sądziłem, że może być aż tak ciężko i w ogóle.. chwilami odechciewa mi się żyć, mam myśli zniknąć.. tylko przypominam sobie, że przede mną jeszcze tyleee i zycia i chyba nie ma sensu go marnować tylko dlaczego tak jest, że ktoś znajduje swój "ideał" i nie może być wszystko dobrze? Dlaczego to wszystko takie zagmatwane;/? Przecież ponoć dla każdego jest przypisana ta miłość, dla każdego przychodzi.. no i co z tego, że niby jest, ale jak już przychodzi to w takich okolicznościach

Moze dziewczyna sama nie jest pewna swoich uczuc, na pocztaku bylo pieknie, ladnie, ale gdy zobaczyla, ze ma Ciebie na skinienie palca to zwyczajnie jej sie znudziles? Kobiety tez czasem wola gonic kroliczka niz go zlapac, faktycznie mogla Cie odebrac jak 'cieple kluseczki'. Jezeli bedziesz dla niej przyjacielem (jak to wyglada teraz) to ona nie bedzie w Tobie widziala mezczyzny i faktycznie moze Ci sie zwierzac z randek z innymi, a przeciez nie o to Ci chodzi. Niektore kobiety maja tak, ze jak ktos jest na pstrykniecie palcami, to po prostu je to nie kreci, a jak pokazuje, ze nie bedzie obok jak tylko tupnie nozka, to wtedy zaczyna sie zastanawiac czy moze cos z tego byc powazniejszego. Nie lec do niej na kazde zawolanie i nie badz dla niej osoba do wyzalania sie. Moze podziala, moze nie. Bo jesli ona do Ciebie nic nie czuje, to niewazne co bys robil to do milosci nikogo sila nie zmusisz.

Dla własnego zdrowia psychicznego powinines uciac ta znajomosc.

Przywiązanie to pierwszy killer miłości!! Pamiętaj o tym!!

A ja jestem kobieta, która czuje tak jak ta dziewczyna, którą opisałeś. Przez 2 miesiące było super, tęsknota, chemia, niepewność.. czułam, że to to. Po tych 2 miesiacach padły słowa: kocham, a ja nie umiałam powiedzieć tego samego... I zaczęłam się wycofywać, nic juz nie było niepewne wiec czułam się jakby ktoś uderzył mnie w głowę, bałam się itp. Jesteśmy nadal razem a ja nie wiem co czuję, czuję bezpieczeństwo, brak zazdrości, pewność ale nie czuję tego co na początku, tego co wydawało mi się własnie czymś tak ekscytujacym...czekam...

"A ja jestem kobieta, która czuje tak jak ta dziewczyna, którą opisałeś. Przez 2 miesiące było super, tęsknota, chemia, niepewność.. czułam, że to to. Po tych 2 miesiacach padły słowa: kocham, a ja nie umiałam powiedzieć tego samego... I zaczęłam się wycofywać, nic juz nie było niepewne wiec czułam się jakby ktoś uderzył mnie w głowę, bałam się itp. Jesteśmy nadal razem a ja nie wiem co czuję, czuję bezpieczeństwo, brak zazdrości, pewność ale nie czuję tego co na początku, tego co wydawało mi się własnie czymś tak ekscytujacym...czekam..."

Kto powie pierwszy kocham przegrywa...

A jak inaczej nazwac to co napisała dziewczyna?
Niestety jest spora liczba kobiet, które uwielbiaja zabawe w kotka i myszke i jesli powiesz takiej pierwszy przegrywasz.
Oczywiscie nie wiadomo co by było gdyby facet sie powstrzymał, ale chociaz wiemy co sie stało gdy "wymiękł".
I pomyślcie teraz co będzie dalej..
Predzej czy później laska go rzuci, facet będzie rozpaczał, bo zakładamy że rzeczywiście się zakochał, a w jakiejś przyszłości blizszej lub dalszej pozna dziewczynę, byc może młodszą która nie ma doświadczenia w związkach, zakocha sie w nim, on jej oczywiscie nie powie pierwszy bo wie z doświadczenia jak to sie kończy i koło sie zamyka..
A później kobiety się dziwią że faceci się "źle zachowują" wobec nich. Pomyślcie czasem skąd to wynika, jak następnym razem będzie sie chciały "pobawić w związek"...

Oczywiście że logiczne, a czemu każdy kto był kochany i został porzucony obiecuje sobie że nigdy więcej nie będzie dobry i kochany dla kogoś?

Bo ja mam zawsze racje