Policjant i policjantka zawód nieszanowany?

Witaj. Jak dla mnie zawód jak każdy inny,szanuje ich pracę i powiem Ci nawet,że sama myślałam,czy nie zaciągnąć się do policji.. Chciałabym. A co do związków,to nie rozumiem Twojego pytania. Przecież nie ważne,czy pracujecie w tej samej branży,tylko czy jest Wam ze sobą dobrze. . Jeśli tak,to nic nie powinno stać na przeszkodzie..

W moim przypadku chodzi o to że poznaliśmy sie jeszcze w szkole policyjnej. Od razu coś mnie do niego przyciągnęło i jego też było cudownie. W lipcu skoczyliśmy kurs nie chcieliśmy się rozstawać więc on przeprowadził się w moje strony, sprzedał dom w Zawierciu po ojcu i kupił w Częstochowie. Jego rodzina była przeciwna bo znamy sie  tylko pół roku itd. Jest nam razem dobrze tylko teraz chodzi o zazdrość. Ja musze zdać egzamin oficerski i będę mieć stopień oficerski a on musi niestety jeszcze zaliczyć kurs w Szczytnie bo jaj tam studiowałam wcześniej ale nieważne i tu chodzi właśnie o to. Ja będe wyższa stopniem ale co tylko zmienia w związku? Nie mogę pojąć jego myślenia póki co też pracuję w prewencji każdy musi odsłużyć tam swoje na początku. Fakt że okazuje mało uczuć ale chyba bardziej to doceniam niż ciągłe chodzenie i powtarzanie że się kocha.
Teraz chodzi mi ogólnie o zawód zawsze chciałam być policjantką i pomagać ludziom ale widzę że społeczeństwo odnosi się różnie do policji

Co do policjantów to powiem Wam, że może nie tyle co ich nie szanuję, ale czuję wielką niechęć ze względu na swoje doświadczenia z policją. Wielokrotnie byłam świadkiem sytuacji gdzie policja zachowywała sie absurdalnie.

Sytuacja 1
Wieczór, godz 20. Wyszłam na spacer z koleżanką (jakieś 6lat temu to było). Jako, że cały dzień padało to wszystko było mokre. Miałyśmy jedną chusteczkę higieniczną, wytarłyśmy sobie oparcie ławki (niestety na wytarcie szerokiego siedziska by nam owa chusteczka nie wystarczyła) i usiadłyśmy sobie na oparciu ławki i gadałyśmy. Po drugiej stronie alejki, naprzeciw nas (10m dalej), siedziała grupa chłopaczków (4osoby) i piły piwo, paliły trawkę, darli japy, przeklinali. I nagle pojawia się dwóch policjantów. Przeszli koło chłopaczków z browarami i trawką, zupełnie jakby ich nie zauważali, mimo, że tamci jeszcze krzyczeli za nimi "CHWDP", "jebać psy", etc. Podeszli do nas i mówią nam, żebyśmy dały im dowody, że mandacik będzie, itp. My w szoku, że o co chodzi, jaki mandat i w ogóle WTF? Oczywiście grzecznie rozmawiałyśmy. Oni do nas z tekstem, ze dostaniemy mandat za wandalizm bo siedzimy na oparciu ławki, rzucili jakimiś kodeksami wykroczeń. Szok. Nie wiedziałyśmy co zrobić, dałyśmy im dowody, nagle podszedł chłopaczek z tamtego towarzystwa i mówi "wypierdalać", panowie oddali dowody i poszli w inną stronę (!!!).

Sytuacja 2
Wracałam z pracy (byłam kelnerką), było to po zamknieciu knajpy, po północy. Szłam na przystanek, miałam autobus nocny za 10min. Zatrzymała mnie policja (już na przystanku), zaczęli mnie legitymować, na pytanie "dlaczego?", dowiedziałam się, że dlatego, że mają takie prawo. Myślę sobie "ok", dałam dokumenty, zaczęli sobie spisywać. W międzyczasie padały pytania ze strony policjantki (był facet i babka) pt. "co robisz o tej porze?" (miałam wtedy 20lat), mówię, że z pracy wracam, ze do domu jadę, a to babsko zaczęło mi jakimiś podtekstami sypać na temat prostytucji, że "ona już wie gdzie ja pracuje i zapewne zna moich klientów" - no chamstwo pełną parą. Olałam ją, odpowiadałam na pytania, a złośliwe komentarze olałam. W trakcie tej wymiany zdań zauważyłam, że na skrzyżowaniu, na światłach stoi mój autobus, więc poprosiłam, żeby się pospieszyli (facet chyba kaligrafował moje dane w tym notesiku) bo chcę wsiąść do autobusu. Stwierdzili, że jak skończą to skończą. Było to cholernie złośliwe bo nie dali mi wsiąść do autobusu, a "legitymowanie" skończyli 30s po tym jak autobus odjechał. Następny miałam równo za 50min. To było cholernie złośliwe i bardzo mnie to wkurzyło.

Sytuacja 3
Mojemu 12letniemu bratu ukradli rower na podwórku, na osiedlu. Jakieś starsze chłopaczki postraszyli brata i kazali oddać rower. Wiedzieliśmy co to za typki, bo mieszkali na osiedlu obok naszego i cieszyli się złą sławą wśród mieszkanców. Mama z bratem poszli wieczorem na komisariat (zaraz po tym jak mama wróciła z pracy). Podali wszystko co, kto, gdzie i kiedy. Panowie policjanci spisali jakiś protokół i na tym się sprawa skończyła. Żadnej interwencji, nic. Spisali papier, a roweru nigdy nie udało się odzyskać.

Moi znajomi równiez mieli podobne historie, więc nie dziwcie się, że ludzie nie szanują policji.

A ja nie mam nic a nic do mundorowych. Jeden brat jest policjantem, drugi zawodowym żołnierzem. Sama mam zamiar w przyszłości pojsc w stronę 1 braciszka i wstapic do policji. Pewnie mi sie nie uda, no ale ...

Koleżanki tato był komendantem więc wiem co nieco na ten temat. Ogólnie policjaci to moczymordy. Znam kilku policjantów, którzy nie najlepiej traktowali swoje żony. Choć jest też wyjątek. Kuzyn mojego męża. Bardzo dobry człowiek, więc pewnie to też kwestia charakteru.

Tutaj nie należy wrzucac wszystkich do jednego worka. Owszem, niektórym w głowach sie przewraca od takiej kariery, ale ja się jeszcze z takim przypadkiem nie spotkałam, choc obracam sie w towarzystwie mundurowych i to nie tylko ze strony rodziny. Tak jak napisała juz Roskalinda, znajda się tacy cwaniacy, którzy będą mysleli, że wszyscy są pod ich władaniem, a całe społeczeństwo ma ich sie bac, bo przeciez oni tyle mogą. No ale nie generalizujmy też. To że jeden policjant był taki i taki, zrobił to i to wcale nie oznacza, że każdy taki jest. Nie lubie takich uprzedzeń, bo to bywa zgubne i mylne

Zapewne osoba w mundurze wzbudza czasami respekt, jest symbolem autorytetu.
Widziałam nagranie z badań psychologicznych o wpływie na ludzi, w których udowodniono, że ludzie mają tendencję do ulegania wpływom jakie wywierają inne osoby, szczególnie osoby w mundurze, które jak się okazuje są autorytetem.
Badanie polegało na tym, że w jadącym pociągu, do pasażera podchodził umundurowany mężczyzna i pytał "czy mogę usiąść na pani/pana miejscu?". Wyniki pokazały, że większość ludzi bez zastanowienia się natychmiast siadało w innym miejscu, nie pytając nawet o to, dlaczego mają to zrobić, bo przecież usiedli tam pierwsi, przecież jest wiele innych wolnych miejsc, więc pan mundurowy mógł sobie wybrać inne dowolne.
I tak jest, kiedy mamy do czynienia z osobą w mundurze, okazujemy jej respekt, słuchamy się, ponieważ posiada prawo do zrobienia różnych rzeczy, np. do aresztowania nas - zwykły człowiek nie ma takiego prawa, bezpośrednio nie może nas zaprowadzić i wsadzić do celi. Dalej, często wydaje się, że osoba w mundurze to taki wzór, stróż porządku, symbol bezpieczeństwa i ładu, pogromca zła, posiadający moc, wiedzę, władzę. tak to trochę działa.

W sytuacjach, kiedy nie mamy do czynienia z mundurowym twarzą w twarz (szczególnie młodzi gniewni) lubią wykrzykiwać HWDP, JP i inne zabawne okrzyki.

A jeżeli chodzi o to, że zawód policjanta ma niższy prestiż niż w przeszłości oddalonej od kilkanaście, czy kilkadziesiąt lat, wynika to przede wszystkim z tego, że czesto zdarza się, iż dziś policjanci nadużywają swojej pozycji. Dzięki swojemu zawodowi i znajomościami wśród "mundurówki" czują się bezkarni w przypadku przekroczenia prędkości (wystarczy, że się wylegitymują i automatycznie są zwalniani, jadą sobie dalej - mojej koleżanki były facet jest policjantem, autentycznie tak jest), jazda po pijaku hm... przecież także nikt nie mógłby się o tym dowiedzieć. Myślę, że to główne źródło niskiego szacunku do policjantów.

sa policjanci tacy i inni jak każdy człowiek jest inny i nie generalizuje policjantów jak gatunku jakiegoś ALE do tej pory miałam trochę styczności z policją i szczerze mówiąc to dwóch to byli LUDZIE a reszta... beznadzieja nie szanuje i nie będę szanować nie bedę się rozwijać bo kulturalnie chyba nie potrafię tego ująć i nie chce sie denerwować

Na tym forum o policjantach pisałam dużo i wiele razy. Jednak żadne słowa nie opiszą tego środowiska. Miałam "przyjemność" być z jednym policjantem, poznałam kilku jego znajomych po fachu, nasłuchałam się opowieści i nigdy więcej nie chcę mieć do czynienia z tymi zakłamanymi, zepsutymi ludźmi. Niestety taka prawda. Poczytaj wątek: związek z policjantem   http://www.netkobiety.pl/t16634.html

Witajcie!! Czy jeszcze ktoś jest na tym forum co żyje z policjantem?? Ja od pół roku jestem w takim związku ...i już poprostu glupieje bo wszystko jest poprostu chore:/ nawet nie robimy sobie razem zdjęć bo bezpieczeństwo. W dodatku mieszka z 4 innymi policjantami. I sytuacja gdzie mój były facet kręcił się na ulicy tej bo zwyczajnie jego tramwaj do pracy tam jeździł. To dla bezpieczeństwa nie mogę tam już do niego przychodzić bardzo zadko się odzywa... Nie dzwoni zazwyczaj to są sms-y w ciągu dnia czy nocy zależy jak kończy służbę. Dużo by opowiadać meczy mnie to wszystko strasznie, ale kocham go. ZNie wiem już co robić. Jeśli są tu jeszcze jakieś dziewczyny co mają podobny problem to proszę o kontakt. Pozdrawiam.

Ja osobiście nie lubię policjantów i nigdy nie chciałabym mieć kogoś takiego za faceta. Sama znam kilku prywatnie i tylko na tej podstawie wysnułam takie stwierdzenie. Nie twierdzę, ze każdy taki jest, ale Ci, których znam są zwykłymi chamami. Nieraz już się nasłuchałam cwaniactwa, tych "śmiesznych" opowiadań jak to komuś na uboczu wpier.....W dodatku jeszcze mają bardzo wysokie mniemanie o sobie i swojej pracy.  Oczywiście, że wszystko zależy od człowieka i nie ma co wszystkich do jednego wora wrzucać, ale moja opinia nie jest wystawiona na podstawie jednego czy dwóch policjantów. Nigdy bym nie chciała żadnego mundurowego, czy to policjanta czy żołnierza i tak dalej.

Poza tym praca nie twierdzę, że jest łatwa, też na pewno ryje psychikę i nieraz trzeba się użerać z trollami oraz innymi świrami. Plusem jest to, że ich etacik przewiduje mniej godzin niż praca "zwykłego Kowalskiego". Wiadomo, że mając faceta policjanta trzeba się liczyć z tym, że nie wszystkie święta, sylwestry i tak dalej będzie się razem spędzać, bo mu może zmiana wypaść. No, ale tak to już bywa w wielu zawodach.