Dlaczego ludzie nie potrafią wprost mówić tylko obok - Netkobiety.pl

Odreaguj i zostaw za sobą, 3 lata i liceum to jak przypuszczam kawał życia temu Bo jeszcze na emeryturze będziesz się tym bulwersować. Nie warto, szkoda życia na ludzi których już w nim nie ma.

Porzuć wszelkie oczekiwania wobec ludzi

Ludzie nie mówią wprost, ponieważ teraz modna jest poprawność aby przypadkiem kogoś nie urazić. Dodatkowo niemodna jest szczerość w tym zakłamanym państwie

Witaj w dorosłym życiu

Wymagac mozna jedynie tego co sie uzgodnilo jesli obie osoby czerpia jakies korzysci z umowy.

Wymaganie od obcych osob aby zachowywaly sie w okreslony sposob sugeruje oblakanie.
Do tego twoje teksty, ze chcialas aby ktos Cie bronil i czulas, ze zycie nie jest fair i to jest jakis argument za tym aby obrabiac dupe niewinnej osobie pokazuja, ze twoje zaburzenie osobowosci jest niebezpieczne dla innych.

Gdybys nikogo nie krzywdzila i byla pomocna to opisane zjawisko byloby bardzo rzadkie - mogloby sie zdarzyc jedynie gdybys przypadkiem zostala wplatana w polityke miedzy innymi osobami.

Kwestia tej pracy była tylko taka, że wtedy nie miałam właściwie własnego dochodu, nie byłam jakoś w stanie dłużej się utrzymać. Miesiąc to był max w jakichś pracach, a też musiałam pospłacać zadłużenia, nie chciało mi się żyć. A też rodzina mi mówiła że muszę zejść z ojca i każdego dnia bałam się o swoje życie, jak oni będzie wy

A też nie myślałam wtedy w kategoriach bycia konkurencją dla współpracownikow, co najwyżej pomyślałam , że potrzebowali więcej osób do pomocy, chociaż przekaz rozumiem.

Na dobrą sprawę, to była sytuacja, w której i tak sobie nie radziłam więc o konkurowanie ze mną nie musieli się martwić.

Autorko, zastanów się przez chwilę nad tym, że jeśli różne osoby w odmiennych sytuacjach, od szkoły po pracę, traktują Cię w ten sam sposób, to czy na pewno problemem jest wyłącznie ich "brak wychowania"? Mało prawdopodobne, by cały świat zmówił się przeciwko Tobie. Może brak Ci pewności siebie, asertywności, nie wiem, brak ci cech lub masz cechy, które niestety prowokują do przekraczania granic. To coś w Twoim zachowaniu sprawia, że różni ludzie w różnych okolicznościach traktują cię tak samo. Ludzie traktują nas tak, jak im na to pozwalamy.

Nie usprawiedliwiam zachowania tych osób, bo było słabe, ale skoro sytuacja powtarza się u różnych osób, poszukaj wspólnego mianownika w sobie.

Na ogol albo byłam bardzo wycofana, wobec swojej klasy w LO, z drugiej strony bardzo ekstrawertyczna. Czasami chowałam się gdzieś w kącie, a innym razem szukałam akceptacji bardzo.

Podstawówka znowuz, to było głównie bicie się, jakieś nieleczone ADHD (mam niepełnosprawność, ale ogólnie a moim domu no to było mocno tak sobie i nie było warunków, aby jakoś to leczyć).

Uczyłam się słabo, wręcz źle. LO jakoś skończyłam, ale jakim kosztem. Co by tu ukrywać. Mam wrażenie, że gdzieś byłam taka osoba specyficzna, co czasami słyszę na swój temat.

A w tych pracach no to byłam wiecznie zestresowana. Fryzjer jak fryzjer, tego i tak nigdy nie umiałam robić (chociaż w gimnazjum przeszło mi przez myśl, aby iść do szkoły zawodowej w tym kierunku). Jednak jedną z takich prac, którą myślałam że utrzymam to było sprzątanie w jednym z dużych sklepów. Chciałam tam pracować, bo jak już się udało dostać no to nie była jakaś zła praca.

Tyle, że w każdej z tych robót miałam jakieś ataki paniki. A ja też jestem taka, że próbowałam jakoś łagodnie rozmawiać ze współpracownikami, tak czułam że to są fajni ludzie. W praktyce było tak, że pierwsze kilka dni oni byli jacyś życzliwi, ale już nie wiem przyszedł 4 czy 5 dzień pracy i babka co nami zarządzała, zaczęła na mnie prawie krzyczec, że mam robić wszystko lepiej. Zaczęła też machać mi ręką przed twarzą, pod nosem mówiła że mam nie wiem, nie szczekać czy nie pierdolić. A ja ogólnie mam tendencję do długich zdań, jakiejś próby wyjaśniania itp.

A było trochę tak, że każdy mówił co innego, jeśli chodziło o to sprzątanie . Jedna współpracująca twierdziła, że mam za przeproszeniem zapierdalać, druga ze robić powoli.

I chyba tylko to uwierało, że ja codziennie  idąc tam, miałam ataki paniki, lęk czy się utrzymam, ciągle czegoś ciągle zapominałam i to, że prawie nikt mi dzień dobry nie mówił było taka kwintesencja tego, co wtedy działo się ze mną.

Finalnie popracowałam tam miesiac, jak szefowa na tym sprzątaniu, do mnie zadzwoniła abym przyszła, to wiedziałam o co chodzi. Dowiedziałam się tylko, że nie przedłużyli mi umowy (z zewnętrznej firmy) i do widzenia. Powiedziałam tylko, że okej, rozumiem i do widzenia.

Ot, taka szara mysz, na swój sposób wycofana. Z wiekiem może trochę mi przechodzi, ale niejedna rzecz chowam w sobie.

I tak jakoś ludziom musiałam się jawić, jako ktoś nieistotny,  już trudno. Nie było to najmilsze doświadczenie… no ale…

IHMO to tylko asystentka fryzjera - do roboty to ma głównie zamiatanie, dezynfekcja i podobne czynności. Jak sobie z czymś takim nie radziła, to nie zachęca to do jakiejkolwiek poważnej interakcji. Zwłaszcza z osobą to wszędzie gdzie się nie pojawia to ma etykietę "nielubianej".

A tu się okazuje, że w innej robocie ze sprzątaniem też sobie średnio radziła.

Ale tak - brakuje jej obycia i wydaje jej się, że jest aktorką pierwszego planu. Każdy ma /wstaw cokolwiek/ dla niej lub do niej, ale nigdy obok.

Nie wiem czy Ty sobie potrafisz to wyobrazic ale zaburzenia psychicznie sa "zlym charakterem".

Zaburzenia nie biora sie z doswiadczen tylko z wnioskow, ktore na podstawie naszych doswiadczen wyciagamy.
Mozesz miec dwie osoby z takimi samymi, przykrymi doswiadczeniami ale zupelnie odmiennymi reakcjami - jedna bedzie starala sie zrozumiec sytuacje z punktu widzenia innych ludzi (dzieki czemu zbuduje efektywniejsze sposoby interakcji), druga bedac skupiona tylko na sobie i swoich zranionych uczuciach dojdzie do wniosku, ze problem lezy w innych ludziach bo "o ile oni nie zachowali sie super, to inni powinni x, y, z"... xD
W efekcie ta druga osoba bedzie miala leki w interakcjach z innymi bo zamiast efektywniejszych sposobow interakcji bedzie miala do nich tylko wrogosc i poczucie bezsilnosci.

Autorke interesuje tylko ona sama. Stad jest pod wplywem traumy z lat szkolnych - kiedy to tez calkowicie zatrzymala sie w rozwoju dojrzalosci.

Tempa Koralina niestety nie jest w stanie w swoim tempym mozgu pomiescic ideii, ze kazdy najwiekszy skurwysyn na tym swiecie gdyby poszedl do psychoterapeuty to by dostal diagnoze zaburzenia.
Co oznacza, ze - wedlug jej absurdalnie glupiej logiki bedacej wyrazem tempego umyslu - kazdy najwiekszy skurwysyn tego swiata nie jest zlym czlowiekiem tylko jest zwyczajnie niewinna ofiara zaburzenia (kosmici sa winni bo to oni na pewno tak niewinnego czlowieka pokarali) xD

Ja jebie jakie tempe widly.
Znam 10 latkow myslacych krytyczniej od tego szamba intelektualnego Koraliny xD

Autorko, obawiam się, że Twoje przyjście na to forum z tym problemem mogło okazać się błędem. Niestety niektórzy użytkownicy nie są zainteresowani merytorycznym wsparciem, a jedynie szukają zaczepki. Za chwilę stanie się to, co spotyka Cię też w rzeczywistości. Twoja osoba zostanie zmarginalizowana i sprowadzona do roli przedmiotu dyskusji, a nie podmiotu i osoby potrzebującej wsparcia. Nie przejmuj się tym.

Ludzie są różni i lepiej wybierać sobie takie miejsca pracy i towarzystwo bez takich specyficznych osób, którzy w taki sposób dodają sobie ważności. 
Nie dziwię się, że pamiętasz co się działo w twojej pierwszej pracy. Jak ktoś już napisał następnym razem - nie zgadzaj się na podobne zachowania i nie bój się wtrącić co o tym myślisz. Milczenie tutaj nie jest dobre. Tych osób już nie zmienisz, możesz zmienić swoje zachowanie do nich i dzięki temu poczuć się lepiej.

Masz rację, pod tą naszą narodową latarnią faktycznie jest najciemniej. Ta 'poprawność', o której wspomniałam, to nic innego jak maska dla tchórzostwa. Ludzie mówią naokoło, żeby przypodobać się tłumowi, ale w tej pogoni za akceptacją kompletnie tracą własne granice i kręgosłup.
To błędne koło..nikt nie szanuje kogoś, kto boi się być sobą, więc tacy ludzie szukają sobie podobnych 'aktorów', by wspólnie pielęgnować te sarmackie mity i fasadową wiarę.
Łatwiej jest udawać katolika i obgadywać sąsiada, niż mieć odwagę stanąć w prawdzie. Nieszczerość to wybór ludzi słabych, którzy wolą żyć w stadzie kłamców, niż zaryzykować bycie autentycznym. To nie jest tylko kwestia mody, to systemowa produkcja ludzi bez twarzy

Hipokryzja jest wszędzie, daleko szukać nie trzeba, prawda?

No to też to jakoś zauważyłam i pewne odpowiedzi wolę pominąć milczeniem i skupić się na tych bardziej merytorycznych

Maksymalnie to Ty jestes zjebana

Nie przejmuj się nim on ma tak od dawna 

Zamknij się i wsadź sobie w dupę te twoje antypatyczne opinie. Nie umiesz nawet czytać ze zrozumieniem i w swoich wypowiedziach obrażasz już nawet nie mnie, ale też inną użytkowniczkę Koralinę, nazywając ją „tempą”, nawet nieortograficznie.

Więc, to że gówno obchodzi mnie twoja opinia, jest jedyną słuszną odpowiedzią, bo nie powinna ona obchodzić kogokolwiek. Zwłaszcza jak trafi się ktoś, kto będzie bardziej wrażliwy ode mnie i dostanie od ciebie równie mądrą inaczej odpowiedź.