Boli mnie to, że nie wyszłam za mąż - Netkobiety.pl

No teraz nie funkcjonuje mówienie stara panna tylko singielka. Widać jesteś wybredna, nie spotkałaś faceta w którym byś się zauroczyła z wzajemnością.
Dalej uważasz, że nie spotkałaś odpowiedniego, ale powinnaś troszeczkę zniżyć loty bo to, że on tobie będzie odpowiadał, niekoniecznie ty jemu, dlatego jest jak jest.
Nie ma tak, żeby wszystko nam odpowiadało w drugiej osobie, dlatego jest to zakochanie, bo przez różowe okulary się dobrze nie widzi, a potem to już leci, jednym z górki, a drugim pod górkę
Druga sprawa, jedni zakochują się „co kawałek”, a drugim jest ciężko w tej materii.
Dlatego nikt ci w tym nie pomoże.

Przypomina sie bajka osiołkowi w żłoby dano.

Do Wieka:
A komu mam dawać szanse? Wrednym czy takim, co mają źle w głowie? Bo tylko u takich mam powodzenie.

A ja bym chciała spotkać normalnego, ułożonego człowieka, z dobrym sercem. Nie musi być przystojny czy atrakcyjny z charakteru ani super wykształcony. Chciałabym by wszystko u niego było na miejscu w głowie i w sercu. Boli mnie to, że nie mogę mieć takiego. Lata mi lecą.

To raczej ci się wydaje, bo idąc tym tokiem myślenia to by musiało być 90% takich facetów, a nawet jakby było ich 50/50 to zawsze się znajdzie „porządny”, ale nie powiedziane, że taki co będzie ci pasował z charakteru, to z reszty też.
Czasem ktoś zyskuje przy bliższym poznaniu, także z góry lepiej nie skreślać nikogo.
Znam przypadek gdzie dziewczyna w twoim wieku, można powiedzieć rzuciła się na głęboką wodę, poznała przez portal faceta, zaczęli od seksu ale tak przypadli sobie do gustu, że w krótkim czasie, może po pół roku wzięli ślub, jak to wygląda dalej, nie wiem.
Pewne to też nic nie jest, można  się związać z kimś kto będzie ci odpowiadał, za 5,10 lat przestanie, życie to ryzyko i powinnaś ryzykować.
No na pewno lepiej mają ci którzy mają mniejsze wymagania, ale jesteśmy jacy jesteśmy, problem w tym, żeby swój trafił na swego. W tym wieku normalny facet to przeważnie jest po rozwodzie, ale jeżeli takich też odrzucasz to na pewno będziesz miała ciężko.
Coraz więcej jest singli zarówno kobiet jak i mężczyzn, bo ciężko wzajemnie sobie odpowiadać pod akceptowalnym, nie mówiąc, że pod każdym względem, a wymagania rosną w obecnych czasach.
100 lat temu nie było takich dylematów
Edit.
Choć niekoniecznie normalny po rozwodzie, bo teraz ludzie żyją w wieloletnich związkach bez ślubu, ale w każdym bądź razie, po przejściach.

Biorąc pod uwagę fakt iż społeczność męska w wieku reprodukcyjnym jest w Polsce dużo liczniejsza od żeńskiej, to będąc kobietą, trzeba się na prawdę "postarać", żeby zostać z przysłowiową ręką w nocniku.
Chyba aby tylko w trzech dużych ośrodkach miejskich ta proporcja jest delikatnie na niekorzyść pań, więc jakby nie patrzeć, to my mamy trudniej

Já osobiście tylko szukam osoby z którą nie będę miał problemu w rozumieniu i komunikacji i żeby nie miała dziecka. Z moich doświadczeń nauczyłem się że kobiety doskonale manipulują i pomimo że mam 30 lat to mam wrażenie że coraz ciężej poznać kogoś konkretnego nawet jeżeli zanizylem diametralnie wymagania do tego minimum a i tak mi się nie udało na obecną chwilę więc nie jesteś sama

Rozumiem cie być z kimś z którym się człowiek nie czuje spełniony to nie ma sensu. Sam sobie 7 lat tak zniszczyłem dużo mnie ominęło a teraz nie jest wcale lepiej.

Skąd to wiesz?.

Zobacz sb ile rozwodow, najczesciej juz w ciagu 5 lat sie rozoada, tak samo jak mozna zalozyc, ze to ona by zlozyla wniosek o rozwod (oczywiscie majac dobry powod, bo te rozwody nie bez przyczyny). No i kobiety najczesciej rozwidza sie juz przed 40. Pewnie dlatego, ze powyzwj twgo wieku poprostu inne pokolenie, inne wartosci, inny styl zycia. Na dobee to sie dopiero zacznie. Choc bardziej to idzie w strone zycia bez slubu, na "kocia lape" i pary sa zw soba 3-5 lat i next, znowu 3-5 lat i next. Wiec w sumie nwm czy jest czego zalowac na miejscu autorki.

Osoby, która pasowałaby do Ciebie z charakteru, czyli jakiej? Jaka Ty jesteś i jakie cechy musiałaby posiadać "pasująca" do Ciebie osoba?

Nie wiem czy nie warto byłoby się zastanowić, dlaczego w swoim otoczeniu masz tak dużo "wrednych" i "takich, co mają źle w głowie"? Ja dla przykładu unikam takich ludzi, być może daletgo wśród swoich znajomych mam mnóstwo interesujących, podukładanych i odpowiedzialnych mężczyzn.

Chciałabyś spotkać kogoś odpowiedniego, a co robisz w tym kierunku? Czekasz tylko aż ktoś taki znajdzie ciebie? Może to się zdarzyć, a może nigdy nie nastąpić.
Masz jakieś zainteresowania poza pracą? Gdzieś się udzielasz, coś robisz w wolnym czasie? Jeśli chcesz spotkać kogoś kto ci odpowiada to wyjdź do ludzi, zacznij się rozglądać, poznawać, nawiązywać kontakty.
Poza tym, ty chyba trochę zgorzkniała i zawiedziona swoim życiem jesteś... A to widać, słychać i czuć. Do zadowolonych z siebie, wesołych, roześmianych ludzi inni lgną, nawet żeby tylko pogadać.

I wcale nieprawda że jesteś już w takim wieku, że tylko pozostaje ci obniżać wymagania, bo to prosty sposób aby siebie unieszczęśliwić, a tego przecież nie chcesz. Stara prawda, że lepiej być samemu niż z byle kim.

Opcja niebycia w związku jest czasem sto razy lepsza, niż męczenie się z kimś kogo się wybrało, żeby tylko był.
Ja spotkałam kogoś po 40 tce, a też właściwie byłam pewna że zostanę sama, tylko jakoś ta wizja mnie nie przerażała. Miałam i mam mnóstwo znajomych, swoje pasje, pracę którą lubię i nigdy nie biadoliłam na swoj los. Realizowałam swoje plany życiowe bez ciągłej myśli kołaczącej w głowie, że jestem jakaś gorsza od innych bo sama, aż pewnego dnia stało się i poznałam Jego. Byłam szczęśliwa jako singielka i jestem szczęsliwa w związku, za chwilę małżeńskim. Cieszę się każdą chwilą i ogolnie życiem, bo jest piękne.
Dlatego życzę ci więcej optymizmu, wiary w to że kogoś w końcu spotkasz, a na pewno więcej wytrwałości w poszukiwaniu takiego kogoś.

Wesołych Świąt!

Tylko Ciebie panie niżej sytuowane nie interesują bo nie wnoszą należytego majątku, gardzisz paniami prezes gardzisz zwykłymi ekspedientkami.
Z ciekawości czy bierzesz pod uwagę np to, że twoja potencjalna partnerka zarabia trochę mniej i się odrzucasz więcej? Nie 50/50 ale np Ty 70 procent ona 30? To by ci ułatwiło i chyba zwiększyło zakres ,,opcji,,

Karma. 
Bez przesady w żadną stronę. 

Nie interesuje mnie majątek kobiety – sam potrafię utrzymać partnerkę z dziećmi.
Miejsca mam sporo, zarobki wystarczą, może nie na pałac z fontanną z czekolady, ale na pewno nie na klepanie biedy  
Szukam jednak kogoś, kto potrafi odłożyć trochę z pensji, żeby od czasu do czasu wyskoczyć gdzieś w świat, coś zobaczyć, coś poznać.
Sam staram się 1-2 razy w roku wyjechać poza Polskę, by coś pozwiedzać.
No i cenię inteligencję – fajnie móc pogadać o czymś więcej niż pogoda. 
W maju planuję zahaczyć o jedną z greckich wysp, a przy okazji wpaść do Hiszpanii i wreszcie zobaczyć Barcelonę.
Czekałem z tym na partnerkę, ale stwierdziłem, że szkoda życia – najwyżej zwiedzi się to drugi raz  
To naprawdę nie są wyjazdy dla milionerów, a marzą mi się dalsze kierunki… oby już w duecie!

Jeśli uznajesz, że wymaganie od kobiety, by była SAMODZIELNA, sama się utrzymywała i zarabiała tyle, by starczyło jej jeszcze na lody, kino i spontaniczne zakupy, to jakiś „majątek” lub cud nad Wisłą – to tak.

Szukam takiej NIEZWYKŁEJ damy, która nie potrzebuje sponsora.
Jeśli w tych czasach takie „wymagania” to szok i sensacja, to właśnie takich sensacyjnych osób poszukuję.

dubel

Bez dziecka w tym wieku nie znajdziesz. No, chyba że taką, od której mężczyźni z jakiegoś powodu uciekali. Pomyślałem, że pisała tu kiedyś bezpłodna, która z powodu swojej bezpłodności nie mogła znaleźć żadnego faceta.

Dokładnie teraz to dużo kobiet po 30 tce nie ma dzieci w sumie się im nie dziwie

Czytam te wypowiedzi i pierwsze co mi rzuciło mi się w oczy to fakt, iż Kaszpir w okresie kiedy wszyscy siadali do stołu w Wigilię siedział na forum, przykre.

Co do tego płacenia 50/50 z mojej perspektywy po pierwsze mnie na to stać, ale jest to dla mnie zaprzeczeniem jakiegokolwiek zapewnienia bezpieczeństwa kobiecie to jest obszar emocji, psychiki zaangażowania.
Jeśli dla niego problemem jest zapłacenie za kolacje w restauracji to jaki poziom bezpieczeństwa on jej chce zapewnić?
To nie jest kwestia pieniędzy ale poczucia on inwestuje, jest zaangażowany inaczej jaki to ma sens z perspektywy kobiety jeśli on oczekuje 50/50 to przecież równie dobrze może sobie wyjść z koleżanką czy zamówić jedzenie do domu. To jest właśnie wyraz zaangażowania dbania troski.
To w jakieś formie on chce budować ta troskę o niej, o poczucie bezpieczeństwa.
Jeśli ona ma sama sobie wszystko zapewnić to po co jej jest on? Absolutnie nie mówię, że ja oczekuję sponsoringu bo daleko mi do tego, ale w jakiej formie on ma pomysł żeby zapewnić jej poczucie bezpieczeństwa ?

Oczywiście rozumiem, że zapłacenie za wakacje to jednak jest spory koszt. Barcelona może być zarówno droga jak i tania, lot sam w sobie jeden z tańszych noclegi kwestia indywidualna, restauracje pełna gama, natomiast bilety na mecz FCB aktualnie praktycznie nieosiagalne z uwagi na nowy stadion, dodatkowo są zazwyczaj droższe niż innych klubów w La Liga, wiec to też pewnie zrobi koszt.

Czy ja wiem czy jest pełno ja w realnym życiu raczej takich nie spotykam, może lepiej

Salomonko oczywiście dla wielu osób nie jest to problem i tu masz pełnię racji.

, roszczeniowa postawa to zarówno on ma zapłacić jak i nie będę za nią płacił. Jedna i druga osoba nie nadaje się do wartościowej relacji.

Myślę, że właśnie dlatego

Ale jaka hipokryzja. Chodzi o kaszpira żeby w swojej głowie przestawił coś z tego 50/50 upartego. I jak któraś z pań napisała, tu nie chodzi o utrzymanie kobiety, dla kobiet jak mężczyzna inwestuje to znaczy że myśli poważnie, że mu na nas zależy, że to nie jest relacja na krótko albo rozrywkowa.
Może być ja stać na dzielenie się wszystkim na pół ale tu chodzi o coś czego ty tanie nie chcesz zrozumieć albo nie potrafisz zrozumieć  i agresja na to reagujesz ale tak to już jest zorganizowane na tym świecie i już.

Dobrze wiesz manipulantko, że nie o koszt jednej kolacji chodzi, bo to pierdoła na którą stać każdego.

Natomiast ten post i poprzednie w tym wątku (jak ten piękny fragment, w którym piszesz że twoją wartość określa majątek jaki zgromadziłaś) jest piękną puentą zarówno dla zobrazowania spierdolenia moralno-umysłowego kasty lekarskiej w obecnych czasach (którego akurat byłem świadomy na długo przed zobaczeniem pierwszych twoich tutejszych wypocin; znacznie lepiej mnie uświadomiła postać ciotki, która w tym roku zeszła) jak i tego, że dwie traumy ukształtowały cię w osobę którą jesteś dzisiaj: okres bidula i okres pobytu z ojcem twojej córki. Przez te dwa czynniki jesteś dziś nieodwracalnie spierdolona i nie tylko ja to dostrzegam. Co więcej, te dwa wydarzenia do dziś zostawiają ślad niemal w każdym twoim poście.

O, widzę, że dyskusja wystrzeliła jak fajerwerki .

Dzięki za zainteresowanie moją skromną osobą .
Wigilię i pierwszy dzień świąt spędziłem u rodziny, więc samotne święta mnie ominęły.
Co do tych 50% – nie wiem, kto to wymyślił?
Stać mnie, żeby płacić nawet 100% i utrzymać kobietę oraz dziecko, ale nie szukam sponsoringu, tylko partnerstwa.
Jasne, nie mam już 20-30 lat, więc pewnych rzeczy się nie przeskoczy.
Związek z rodziną i dziećmi wygląda inaczej niż ten, w którym każdy już ma swój bagaż doświadczeń.
Uważam, że każda normalna kobieta pracująca powinna być finansowo samodzielna – tak, żeby wyjazd 1-2 razy w roku za granicę nie był problemem.
A jeśli kiedyś zamieszkałaby ze mną, to odpada koszt wynajmu i zostaje jej więcej w portfelu .
Byłem rok z pewną kobietą – podróże, zwiedzanie, płatności po równo, bez kalkulatora w ręku.
Raz ja kupowałem, raz ona – wzajemność pełną parą.
Tyle że ja chciałem bliskości i codzienności, a ona luzu na własnych zasadach.
Przestałem się łudzić, że znajdę kogoś wartościowego, bo portale randkowe skutecznie mnie zniechęciły – zwłaszcza, że to panie tam rozdają karty.
Finansowo żyję na luzie, nie muszę zasuwać od świtu do nocy, żeby się utrzymać.

dokładnie on to wymyślił

Szkoda, że wiele osób nie widzi specjalnej różnicy między możliwością i chęcią( to raczej dużo istotniejsza sprawa) zapłacenia za kolację, bilet lub nawet wakacje a całkowitym UTRZYMYWANIEM drugiej osoby. Nie widzę problemu, żeby w tym pierwszym przypadku się na to godzić, ale już na to drugiej nie ma i nie będzie nigdy zgody.
Z jakiego powodu wśród dwóch dorosłych osób mieszkających razem i będących w związku, tylko jedna ma CAŁKOWICIE pokrywać koszty wspólnego życia? Nie dotyczy to oczywiście środków na swoje własne, czasowe zachcianki, bo takowe powinna już z pewnością pokrywać z własnej kieszeni.

Ok, zgadzam się.

Tylko czy w takim razie facet ma zapewniać CAŁKOWICIE bezpieczeństwo kobiecie? I to pod każdym względem, gdzie ona praktycznie nic nie robi? Nie angażuje się ani finansowo, ani logistycznie.. Skoro związek to PARTNERSTWO, to ja oczekuję, że każde z nas będzie wykonywało w tym związku to samo, ale z różną intensywnością, wiadomo, zależną od okoliczności. Nigdy natomiast nie pójdę na układ, gdzie ma obowiązywać zasada:" facet jest od X a kobieta od Y." Inaczej mówiąc: OBOJE realizują to samo, zamiast snuć jakieś dyrdymały o męskiej czy kobiecej energii..
Czy relacja dwójki dorosłych ludzi ma przypominać opiekę rodzica nad dzieckiem? Do głowy mi nie przyjdzie, aby być utrzymankiem kobiety, ale tak samo nie zgodziłbym się na sytuację odwrotną.
Skoro kobieta zarabia i ją na to stać, to niech też czasami sama coś zafunduje lub załatwi! Nie świadczy to o braku zaangażowania z mojej strony ani braku funduszy, ale o zwykłej ludzkiej uczciwości i szacunku do samego siebie.

Widzę, że zaczynamy od klasyki gatunku: zawsze gdy pewien rodzaj kobiet traci merytoryczne argumenty w takiej dyskusji, to wyciągają tego ostatniego jokera z rękawa pt. "Noooo, w takiej sytuacji facet staje się dla mnie po prostu niemęski". Takie klasyczne, w obliczu nieuchronnej przegranej w grze, wywrócenie pionków wraz z planszą i nasranie na planszę. W zasadzie już sama ta zagrywka powinna skłonić mnie do napisania, że dalsza dyskusja z tobą jest jałowa.

Zdradzę ci coś, czego rodzice cię pewnie nie nauczyli ani co w ramach naturalnej przyzwoitości się u ciebie nie wykształciło: bo to naturalne postępowanie u człowieka porządnego, niezależnie od tego czy planuje okazywać jakieś zaangażowanie w relację czy nie.
Można liczyć to nie znaczy "można na kimś wisieć" i naturalnie porządny człowiek takie sytuacje stara się minimalizować.

W sytuacji, w której dwie osoby posiadające jakieś lokum decydują się zamieszkać razem, jedno lokum staje się puste. I aby nie generować dodatkowych kosztów strona wprowadzająca się do tego drugiego stara się swoje dotychczasowe lokum wynająć i mniej ważne komu: studentom, komuś pracującemu zamiejscowo, parze... chętni się znajdują.

No tak, druga cecha takich kobiet: mają bardzo specyficzną i zawężoną definicję niewygodnych dla nich pojęć, zwłaszcza gdy te pojęcia niebezpiecznie zbliżają się do zwyczajów i dewiz pań uprawiających najstarszy zawód świata. Definicja jest celowo tak zawężona by mogły powiedzieć, że "nieeee, to potwarz, one absolutnie się nie zachowują jak k..., bo k... robią to i to, a to co one robią to zupełnie coś innego!" (choć od razu nasuwa się tutaj na myśl słynna wyliczanka o szefie:

Gorzej tylko gdy ktoś zauważy że ogólna idea jak najbardziej się pokrywa z ogólną ideą pracy owych pań.

A kogoś może nie interesować pitolona samozwańcza księżniczka, której się uroiło we łbie że robi zaszczyt facetowi  pozwalając się mu gdzieś zaprosić. Dla kogoś bardziej w cenie może być faktyczne okazywanie równego zaangażowania.

Skończ już Minnie, bo nawet jak zaprzeczałaś, to i tak z treści posta jasno przebijało że uważasz takiego gościa za gorszego.
Ale już z tych postów przebija takie nastawienie mentalnej księżniczki, tylko jakoś tej księżniczki wartej gór złota nikt inny w tobie dostrzec nie jest skłonny

Nie wiem o co chodzi z Minnie ale postaram się dowiedzieć, nie powiedziałam że to jest nic, ale że takiej osoby nie stać na utrzymywanie drugiej i że przy tym poziomie zarobków to jest niewykonalne, obiektywny fakt.
Nie uważam, że kobieta nie powinna pracować, ale wskazałam, iż we współczesnych realiach na 100% utrzymanie kobiety stać niewielu a tu od razu oburzenie. Bo jak on raz zapłaci za coś to od razu sponsoring.