Wypowiedzenie - Netkobiety.pl

Przykro mi nie zrugam Cie. Nic nie pokona Call of Duty 2. Łącze sie w bólu

Niezłym musiałeś być nolifem
Jakie słodkie, że świata poza żoną nie widzisz. Ale beż żony można żyć, tak samo jak bez komputera.
Ogarnij się facet. Teraz na rzęsach gotów chodzić. Tak to nie działa.
Jak nie kocha to nic nie pomoże.

Musiałem wygooglowac kto to jest nolif 

To mówisz, że baba, która całe dnie spędza na TikToku dopierdala się, że grasz?

A ja ci powiem, że w chwili próby (jak mówił klasyk) okazałeś się miękiszonem. Nie można zmienić zachowania z olewającego, na mega starającego się. Wiele żon jest olewanych i jakoś dają radę.
Trzeba cierpliwości. Rozmowy. Ale nie popadania w skrajności. Bo to jest kompletnie niezrozumiałe.

Takie coś to już w ogóle jest poniżej pasa i dyskwalifikuje człowieka. Nigdy nie mówi się czegoś takiego, żeby zranić. Masakra jakaś. Nie wybaczyłabym chyba. Można się kłócić, złościć, ale wszystko ma swoje granice.

A ta kochanka to w jakim celu? Czyżby miała pomóc odbudować relację z żoną?

Nie wiem dlaczego myślisz o rozstaniu, po tylu latach związku to powinieneś wiedzieć co czujecie do siebie wzajemnie, a nie opierać się na tym co jedno mówi drugiemu.

Ona emocjami Ty logika. Standardowy problem komunikacyjny. Znam, wiem. Jakbyś z Chińczykiem rozmawial

No tak. Każdy nałog potrafi zniszczyć związek.  Ja bym się zastanowił przed czym uciekał. Rozumiem hobby ale to już nałóg.

Facet niech się zachowuje normalnie a nie jak zbity pies, który teraz będzie latał po chacie i merdał ogonem, żeby zadowolić żonę. Mnie by to irytowało. Oczekiwałabym normalnego podejścia, czyli rozmawiamy i ustalamy konkrety, że od teraz więcej czasu poświęca rodzinie a na gry jakiś mały procent i się tego trzyma, pokazuje, że jest słowny i odpowiedzialny a nie, że nagle wielka rewolucja i ostentacja, lata i we wszystkim wyręcza żonę, lata na siłownię, choć wygląda dobrze, chce sprzedać kompa, szkoda, że nie nerkę, to robi większe wrażenie

Ona też jakaś dziwna. Siedzi na tik toku całe dnie, bo? Żeby coś udowodnić mu? Mówi, że go nie kocha, ale niby kłamie? Po co? Tak się nie zachowują dorośli, normalni ludzie, którym na sobie zależy.
I w tym wszystkim dzieci, które na to patrzą i uczą się jak rozwiązywać konflikty...

Napisałeś wcześniej, że starasz się wyręczać ją ze wszystkiego.
Pytałeś, jak widzi wasz związek i czy zależy jej na małżeństwie? To jest podstawa, wiedzieć na czym się stoi, żeby wiedzieć co dalej robić. Bo jak masz się starać a ona wie, że ma Cię już gdzieś i naprawdę nie kocha to nie ma sensu. Nie trzeba tu wielkiej konstruktywności tylko powiedzenie wprost tak lub nie. Ona niby Ci powiedziała, że nie kocha i chce mieć święty spokój, ale tu sugerują, że kłamie. Trochę dziwna strategia. Co Ty o tym sądzisz? Co czujesz od niej? Jest jakaś bliskość czy kompletnie nic?

Aktualnie jesteśmy w dobrych relacjach jeśli chodzi o codzienność. Czekam Nie nękam jej, robie swoje. Za kilka dni mamy rocznicę ślubu spróbuję ja czymś zaskoczyć zobaczymy.

No ok... nawaliles ale zmieniles nawyki wiec powinna sie cieszyc, ze mozecie dalej wspolnie budowac zycie.
W wieku twojej zony to dosc popularne w naszej kulturze staje sie u kobiet szukanie aby wywolac w mezczyznie poczucie winy i tym go zmanipulowac aby nie robic nic albo kompletne minimum a facet niech zapierdala.

Ja bym na to uwazal i zamiast przyjmowac angaz na drugo-planowa role w tanim dramacie, podejsc do tego bardzo prosto: do tanga trzeba dwojga, zapytaj jeszcze raz czy zona jest pewna swojej preferencji (nagraj to) i jesli tak to zamiast jakies cierpienia mlodego wertera odpierdalac, daj jej to czego chce i nastepnego dnia zloz wniosek o separacje i pozew o rozwod.

Jak juz formalnie bedzie zalatwione to Tinder, randki, zapros jakas kolezanke do domu, ugotuj sobie z nia kolacje w kuchni i przytul sie z nia w lozku.
Gdy farmazony, ktorych sie twoja zona naczytala w oglupiajacych i niszczacych zwiazki popularnych ksiazkach zderza sie z rzeczywistoscia to albo zrozumie, ze te ksiazki ja oszukaly i wroci sama z obiadkiem i ochraniaczami na kolana albo niech frunie z gniazda szukac tego spokoju i zycia dla siebie zdana sama na siebie.

Być może by to zadziałało. Problem w tym że nie jestem takim człowiekiem.

Że co? Sądziłam, że nic nie robisz, tylko grasz całymi wieczorami zaniedbując obowiązki i żonę, a tu się okazuje, że nie. Często mówi kocham, codziennie dzwoni, seks jest, obowiązki zrobione, jako ojciec w porządku...I pamięta o datach! To gdzie haczyk?

Jaja sobie robisz?

No raczej

No i te skarpety na podłodze...

Rosołek by zjadła a tu ni mo

Thermomix pomoże

Gdyby nie był "wytresowany" to by się tą całą sytuacją przejmował?
Zastanawiam, się, czy granie to nie sposób ucieczki od toksyczki.

Nie spina się ta historia, w pierwszym poście Autor pisał, że  przez gry zaniedbywał żonę, stąd jej reakcja, teraz, że problemem jest jego nieumiejętność robienia obiadów!?

I nie tylko to się nie spina, co już zresztą zauważono, bo na przykład nie da się żony równocześnie "wyręczać ze wszystkiego" i "robić tylko to, co należało wcześniej".
W ogóle bardzo naciągana jest ta historia, chwilami aż przerysowana. Nie kupuję jej.

To dlaczego podkreślałeś gotowanie obiadów, Jeśli tego nie lubisz robić i nie umiesz to nie musisz, przez to miłości żony nie zyskasz. A jak sobie nie radzi z obiadami niech zatrudni kucharkę. Nie popadaj więc ze skrajności w skrajność.
Nie ma recepty na twój problem, po prostu bądź sobą, ale odejdź od uzależnienia od gier i więcej czasu poświęcaj żonie i dzieciom.
I rozmawiaj z żoną o waszej relacji, nic więcej nie możesz zrobić. Pytaj jak widzi waszą przyszłość, bo nie ma małżeństwa w którym jedna strona mówi ja chcę mieć święty spokój i będziemy żyć jak współlokatorzy. Nie zgadzaj się na taki stan rzeczy. Musicie się dogadać, inicjuj rozmowy, dotyk, nie jak teraz udajecie przed sobą, że niby wszystko jest ok.

Ok, co rozumiesz przez zaniedbanie emocjonalne? Czyli czego nie robiłeś? Bo patrząc na Twoje obecne działania, choćby zapisanie się na siłownię (jak to miałoby działać na jej emocjonalne potrzeby?) mam wątpliwości czy wiesz o co chodzi. Bo na razie widzę, że miotasz się bezładnie próbując zrobić wrażenie na żonie. 24 lata nie umiałeś gotować i teraz nagle olśnienie, że to błąd? Uważasz, że musisz teraz umieć robić wszystko czego wcześniej nie umiałeś, nie robiłeś? Bez sensu dla mnie. Nie musisz wszystkiego umieć, rob to, co robisz dobrze. W związku na ogół ludzie dzielą się obowiązkami wg tego, co kto umie najlepiej i lubi a nie, że każdy robi wszystko.

Czego ja się spodziewałem na forum kobiet. Nie zadałem chyba pytania typu "prawda czy fałsz". Oczekiwałem jakiś drobnych tipow od kobiet w nadzieji aby nie spiepszyc tego bardziej. A dostałem pelna psychoanalizę swojej osoby i czepianie się o każde słowo, całkiem jak moja żona.

Trochę nerwowym żartem zajechałem. Bez urazy.

Nie rozumiesz? Zachowujesz się jak mięczak. Teatralne gesty. Chciałeś sprzedać komputer? Po co? A graj sobie, tylko dziel czas jak normalny człowiek, każdy potrzebuje przyjemności, jeśli Twoją jest granie, ok. Każdy potrzebuje czasu dla siebie, na swoje przyjemności, Ty masz takie, ktoś inne. Zachowujesz się jak ktoś, kto poświęcał większość czasu na taniec a teraz nagle gotów sobie nogę odciąć, żeby pokazać, jak się poświęca, jak się zmienił. Nie musisz poświęcać niczego. Ogranicz po prostu to, co zabierało Ci czas. Bądź normalny. Porozmawiaj z nią o tym. Jak nie chce rozmawiać to napisz jej maila, co czujesz, co zmienisz, jak widzisz waszą przyszłość, zapytaj co czuje ona, czego jej brakuje itp. itd.  Ale nie próbuj nagle udawać, że jesteś kimś innym. Ze strachu, że Cię zostawi.

Za długo też nie ma co przeciągać w czasie, bo wpadniesz w uzależnienie od porno, żona też powinna sobie z tego zdawać sprawę.
Jak będziesz podejmował próby rozmowy i nie będzie wzajemnej chęci dogadania się, to powinieneś się zdystansować. Bo takie jednostronne zabieganie o względy czasem przynosi odwrotny skutek.

Wiesz co. Jak na początku oburzałem się na brak seksu tak teraz naprawdę wiem że nie o to tutaj chodzi. Chodzi o to uczucie.

Aktualnie codzienność jest "normalna". Każda moja próba rozmowy na te tematy, padła również propozycja terapii, kończy się stanowczą deklaracją że jej jest dobrze jak jest.

Ale nie bierze pod uwagę, że tobie z tym źle. Na to nie możesz się zgodzić, albo jesteście małżeństwem albo nie.
Chyba, że chcesz żyć w białym małżeństwie, to jak najbardziej. Tylko bez bliskości to raczej nie małżeństwo, a współlokatorzy, niektórym może to odpowiadać, tylko jak już to raczej jednej stronie.