Profesjonalna uległa, kto tak ma? - Netkobiety.pl

Droga forumowiczko, jeśli tak mogę mówić. Chciałabym rozjaśnić kilka kwestii, otóż mój partner nie jest Januszem i zarabia więcej niż 4000 netto. Dlaczego myślisz że każda uległą kobieta w Polsce ma Janusza za pana czy dominatora?. W sumie nie dziwię się bo w Polsce ten temat jest dalej nieznany zupełnie. Interesuje się tą tematyką kilka lat i zapewniam że mój partner nie jest Januszem który musi udawać samca alfa. Jeśli nie mogłabyś być tak uległa to ok, każdy jest inny, jedna jest bardzo uległa, druga nie. Bycie uległa może być satysfakcjonujące, tylko trzeba wiedzieć jak to się robi, trzeba wiedzieć jak ważna jest komunikacja a nie brać tylko przykład z 50 twarzy Greya i myśleć że jestem super uległą. To jest coś głębszego czego na pierwszy rzut oka nie widać.

Ok, spróbuję, ale dlatego zaczęłam pisać bloga na ten temat, ale opiszę tu trochę moich doświadczeń

Jestem ulega od wielu lat ale prawdziwą uległą jestem od około 2 lat kiedy spotkałam swojego partnera, Adama na którego mówię Pan. Moj pan jest odpowiedzialny za wiele spraw. Ogólnie ma jedno zadanie dbać o mnie i mnie kontrolować. Tak kontrolować na każdym kroku, w każdej sprawie. To wymaga dużego zrozumienia i praktyki, że tak powiem dotarcia się. Ja mam swoje obowiązki, ale jedną główną, służyć mu, to nie chodzi o to że cały dzień klęczę obok niego, oczywiście że nie. Mamy różne, że tak powiem, poziomy uległości, więc nie klęczę rozebrana co wieczór. Ogólnie jak ktoś chce się o coś zapytać to śmiało. Ja mogłabym pisać tak cały czas. Ale to nie wygląda jak na filmach i nie musi.

Jeśli gotowanie w obroży i czasami nawet w samych majtkach nie jest oryginalne to co jest? Często się kochamy. Nie zawsze spędzamy czas na seksie, bo to zależy od dnia.

To bo nie wspomniałam ale po domu chodzę w obroży, małej lub drozej.

Dlaczego mam problem. Mam swojego pana, taka już jestem że potrzebuje kogoś kto by mnie kontrolował. Ty jesteś inna. Tak poprostu jest. Jak mówi że zasługuje na nagrodę to przyjmuję to, jak mówi że zasługuje na lanie to też to akceptuje

Przyznam, że zawsze dziwiła mnie taka pełna uległość, życiowa. Bo w łóżku to wiadomo, są różne preferencje, więc każdemu jego porno. Gdyby mojemu partnerowi na tym zależało, mogłabym czasem spróbować, ale właśnie tylko w tym zakresie, dopóki nie wykraczałoby to poza sferę seksualną, w ramach urozmaicenia.
Ale w życiu? To jest to, czego zupełnie nie rozumiem. Tej przyjemności z oddania sterów w cudze ręce (choćby i najbardziej kochane), tej dobrowolnej rezygnacji z podejmowania decyzji... Bez podtekstu seksualnego nie jestem w stanie dostrzec w tym sensu.

Myślę, że życie kręcące się tylko wokół seksu by mnie męczyło i nudziło. Jeśli w ogóle takie jest możliwe.
Poza tym nie do końca to miałam na myśli. Są sprawy niepowiązane z seksem i raczej trudne do połączenia, zresztą nie da się z wszystkiego cały czas robić gry wstępnej. O ile rozumiem, że np. mycie podłogi na kolanach z wypiętym półnagim tyłkiem może kogoś nakręcać (więc widzę, ewentualnie, sens takiego polecenia), o tyle nie bardzo wiem, co robi się z wszystkimi czynnościami, które w ciągu dnia się wykonuje. I po co. Bo pisałaś o każdym aspekcie życia, zatem zgaduję, że pan decyduje, co i kiedy kupić, gdzie pojechać na wakacje i co obejrzeć w TV, pan żąda, żeby mu podać książkę, kawę i ładowarkę, pan zleca mycie naczyń, sprzątanie łazienki i wyniesienie śmieci. I trudno mi sobie wyobrazić, że każdy cały dzień jest jedną wielką grą wstępną, a każda rzecz, którą się robi, ma jakiś ładunek seksualny. A jeśli nie ma - to co fajnego jest w tym, że pan powie, że na wakacje pojedziecie do X, a teraz proszę umyć stół?