Czy ja zwariowałam? - Netkobiety.pl

" sytuacja podbramkowa która naruszyła moje zaufanie i postanowilam zakończyć ten związek."-
tu może być klucz. Co się stało, bo od tego się zaczęło. Ma inna? Okazał się żonaty? Rwecydywista? Ukradł coś? Zrobił dziecko innej? Cokolwiek?

Stało się to że przyłapałam go na oglądaniu zdjęć swoich byłych i ściąganiu ich na telefon. A kiedy wcześniej go pytałam czy coś się dzieje to oczywiście mówił że nic absolutnie się nie dzieje dopóki tego nie zobaczyłam u niego w telefonie.

Zaraz zaraz. Jak to dokładnie wyglądało. Oglądanie zdjęc na zasadzie o Kołobrzeg, byłem tam z Kaśką, a potem ogląda Bieszczady, gdzie był z Moniką?
A dwa, jak byłe, to byłe, nie wymarzsz ich z jego pamięci. Też mam zdjęcia ex w komputerze i to  o niczym nie swiadzczy.

Po prostu chciał zrobić zdjęcie nam i w okienku na dole pokazuje się ostatnie zdjęcie w aparacie i zobaczyłam tam jakąś dupę więc pytam się czy mogę zobaczyć to zdjęcie no i zobaczyłam.

Nie chodzi mi o wymazywanie z pamięci tylko o to, że dla mnie to jest nie w porządku i tyle. Ale ten temat jest zamknięty, przegadany i on mi wyjaśnił różne rzeczy i już do tego nie wracam.

Chodzi o to że kiedy ja się przekonałam że mój chłopak jest bardzo zaangażowany w naszą relację i na każdym kroku pokazuje mi jak bardzo mu zależy i jak bardzo mnie kocha, sama zaczęłam się coraz bardziej otwierać i angażować na maksa bo zaczęłam się czuć bezpiecznie, to on zaczął się oddalać powoli i to mnie wytrąca z równowagi bo nie rozumiem powodów gdyż on nie komunikuje wprost że słuchaj potrzebuje czasu dla siebie, nasza relacja jest zbyt intensywna w tej chwili lub cokolwiek, zamiast tego mówi że ja wymyślam a ja doskonale czuję takie rzeczy i wiem jak się zachowywał wcześniej a jak teraz. Więc o to chodzi.

Strasznie duzo spin i spiec tu jest jak na 8 miesiecy zwiazku. Nie myslalas o tym? 8 miesiecy to ciagle sa poczatki, a Ty piszesz, ze poczatki juz Wam minely, ba zdazyliscie sie prawie rozstac, zejsc i miec miesiac miodowy.
Innymi slowy masz kolowrotek emocji, ktory zdrowy nie jest.

Wzielas pod uwage ze to, co Ty odbierasz dystansem, jest po prostu normalne po pierwszych motylkach?

To mówię, poobserwuj na spokpjnie, bez oczekiwań, To bardzo świeża relacja, a tu już kwasy.

Autorko, bo Ty myślisz o znajomości z tym facetem w kategoriach rozwijającego się związku, a on podchodzi do wszystkiego na luzie i jak do układu czysto towarzyskiego o podłożu erotycznym.
Dlatego przypominacie dwa konie w jednym zaprzęgu, tylko że każdy koń idzie w inną stronę. Taki zaprzęg nie ma szans, by dojechać gdziekolwiek.
Jeszcze prosciej- Ty dojrzałas do związku, a on nie dojrzał, ponieważ nie zakochał się w Tobie pełną gębą i nie uznal, że jesteś tą jedyną.
Na tę jedyną jego czas jeszcze nie nadszedł.
Rozumiesz o co chodzi w tym wszystkim?
Daj sobie z nim spokój albo dalej szarp się z nim w tym nieskoordynowanym zaprzęgu.
Tracisz czas i na dodatek przez własną głupotę wiklasz się coraz bardziej w pospolity toksyk.

Osobiście wątpię, że facet ma na myśli tylko seks-relację ale zgadzam się z tym, że relacja ma znamiona toksyku. Kto czy co jest tego powodem? Nie wiem.
Jednak taki czy podobny schemat, który opisałaś bardzo często się zdarza: facet najpierw zabiega bardzo po czym jak już wie, widzi, że w jakiś sposób zdobył kobietę, odpuszcza. Z jednej strony nie da się ciągle komuś nadskakiwać, a z drugiej może to być mniej lub bardziej świadoma manipulacja. Kobieta wtedy się zastanawia, co się stało, dlaczego jego zachowanie się zmieniło itd.
Temperatura uczuć w każdym związku się zmienia. Ważne by mieć tego świadomość. Jeśli prawie od początku jest huśtawka emocjonalna, to nic dobrego nie wróży.

Tak krótki czas a karuzela kręci się za szybko i skacze strasznie w górę i w dół Rzeczywiście, po okresie "motylkowym" przychodzi uspokojenie a  zazwyczaj jest to odbierane jako nabieranie dystansu..

Jak na 8 miesiecy, to dziecinada, zarowno z twojej jak i z jego strony. Jakie wy relacje budujecie

Zawsze mi się to wydawało oczywiste.

Patrząc na normalny przebieg ludzkiego życia nie da się zwyczajnie przeżyć całego związku w tym małżeństwa, w ten sposób, jak ma to miejsce na początku znajomości. Trzeba sobie okazywać uczucia i szacunek, pamiętać o tej osobie, żę jest nam bliska i jej to okazywać, ale nie w tym stopniu, co przez pierwsze chwile trwania relacji. Może i na początku trzeba się poświęcić, ale potem zmienia się po prostu rzeczywistość. Nie da się spijać sobie z dziubków bez przerwy tak, jak to pokazują w tych, przyprawiających o mdłości filmach czy książkach. A niestety tak wiele osób oczekuje od życia, że będzie wyglądało, jak bajka.
Do tego dochodzi tutaj jakieś dziwne przyciąganie i odpychanie..Nie wiem, co ludzie w tym widzą ciekawego i ekscytującego na dłuższą metę..

Odpuść, nie podpytuj, nie drąż. Poprostu dawaj mu tyle na ile on zasługuje. To toksyczne uczucie, taka huśtawka emocjonalna. Poczułaś jakby odebrał Ci poczucie bezpieczeństwa poprzez takie zachowania. Jedynym wyjściem jest odpuścić, czyli olewać go trochę, nie być na każde jego skinienie palca itd. Wątpię aby po takim czasie to była gra z jego strony, co innego gdyby już po miesiącu czy dwóch sobie pogrywał aby sprawdzić jak tobie zależy. Tu może być znudzenie z jego strony, zdjęcia z byłymi w telefonie też niezbyt dobrze świadczą o nim. Może o którejś rozmyśla? Nie rób nic, on wie że chyba sprawia Ci przykrość takim zachowaniem? Tak czy inaczej pokaż mu ze masz swoje życie, zaplanuj sobie spotkania z koleżankami, pojedź czy pójdź gdzieś sama, masz pokazać że jesteś porostu wesoła i jest Ci dobrze z nim czy bez niego. Tu nawet nie chodzi o grę czy sztuczną demonstracje w jego kierunku ale też pracę nad sobą. Bo masz mieć zawsze pewność siebie, być dla siebie oparciem, mieć to poczucie że jesteś więcej warta niz to co on ci może dać. Póki co słabo to wygląda, znam to z autopsji. Odpowiadanie na wiadomości po kilku godzinach itp podczas gdy telefon zawsze w łapie. Tez niedawno przechodziłam te akcje tyle że u mnie zaczęły się po pierwszym miesiącu znajomości, miesiącu bombardowania miłością. Później było już tylko gorzej. Też zabardzo się nakręciłam, i pokazałam mu zbyt intensywnie uczucia. To był błąd. Jednak trzeba zawsze zachować umiar, to najzdrowsze dla relacji. Nigdy nie nadskakiwac facetowi, bo odbija się to czkawką.

Dokładnie. Autorka ewidentnie stara się bardziej, a facet przecież widzi to doskonałe i swoje wnioski wyciąga. Pewnie do tej pory zdążył już nadymać się niczym balon od nadmiaru zainteresowania, we łbie mu się wywróciło i dlatego pokazuje czarcie kopyto. Jest po prostu bardzo pewny naszej autorki, która stala się męcząca, bo wiecznie coś chce wyjaśniać, non stop prowadziłaby jakieś rozmowy, zamiast wyluzować i żyć swoim życiem, w którym facet jest tylko dodatkiem, przynajmniej na tym etapie znajomości.
Autorko, położyłas się za bardzo na tej patelni i dajesz czytać siebie jak otwarta księgę.
Nie bądź na każde jego skinienie i przestań martwić się za was oboje.
On, jak widzisz, nie martwi się wcale, nie analizuje Twoich myśli i czynów, więc dlaczego Ty robisz takie rzeczy i za siebie, i za niego? Skoro trzepnal drzwiami i poszedł, to teraz on powinien mieć problem, a nie Ty.
Może i powiedziałaś coś, co spowodowało taka reakcję, ale bez przesady. Czy naprawdę tak nisko się cenisz, że pozwolisz na to, by jakiś facet strzelał drzwiami i rzucał w Ciebie epitetami?
Toż to zwykły cham, a Ty kim jesteś, że pozwalasz, by mężczyzna traktował Cię chamsko? To co będzie jutro? Walnie w Ciebie deska do krojenia albo butem lub rozwali szafę w przedpokoju? Dlaczego nie zwracasz uwagi na takie rzeczy? Czy inni ludzie też mogą trzaskać sobie przy Tobie drzwiami i podnosić głos w dyskusji? No chyba nie, prawda?
Tym bardziej więc Twój osobisty facet nie powinien tak się zachowywać. Coś takiego ubliża Ci jako kobiecie. Nie widzisz tego?
To takie czasy dzisiaj nastały, że kobietę można zbluzgać, trzepnac drzwiami, a ona będzie zastanawiała się, jak przeprosić faceta i jak uprosić go o to, by do niej wrócił?

Dziękuję wszystkim za odpowiedzi i poświęcony czas.

Mądre słowa, popieram. Uważam że świat i wogóle nasze życie nie jest nigdy puste, oprócz faceta istnieją inni ludzie, warto ich poznawać, odkrywać każdego dnia coś. Jest mnóstwo rzeczy do zrobienia, można odnaleźć w sobie mnóstwo zainteresowań które równie mocno wyzwolą w nas silne pozytywne emocje co związek z facetem. Trzeba zrozumieć że życie nasze nie opiera się na jednym facecie czy kobiecie tylko mamy wiele innych bodźców do tego aby odczuwać pozytywne rzeczy, rozwijać się. Trzeba mieć swoje życie, swoją wolność, niezależność a facet jest tylko dodatkiem w tym naszym życiu a nie całym światem. Jeśli autorka to zrozumie to zacznie inaczej podchodzić do relacji damsko męskich. Ja ją naprawdę rozumiem i jej rozterki bo przechodziłam niedawno niemal to samo, te same rozczarowania emocje, fochy i to już na starcie relacji, a karanie ciszą to już chyba najbardziej było bolesne. Wiedział że mnie to boli ale robił to celowo, bo sam przyznawał że specjalnie nie pisał żeby sprawdzić czy tęsknię, z czasem stało się to normą i wydłużalo się z kilku dni na kilka tygodni. Ten człowiek właśnie zmusił mnie do pracy nad sobą, za co jestem mu teraz wdzięczna. Dzięki porażkom uczymy się siebie. Także szybciej ten pseudo związek się skończył niż rozkręcił ☺️Facet zauważył że nie dam sobie wejść na głowę, i zwiał. W sumie to też dobry test dla relacji ile jest warta, i co było iluzja, zauroczeniem chwilowym a co miłością. Gdy jest miłość to ludzie rozmawiają, szukają rozwiązań, a nie uciekają bo im się znudziło.

Aż nazbyt widoczne staje się to, kiedy w wielu wątkach powtarzają się te same motywy. Zbytnia nachalność, osaczanie i naciski na pewne zmiany, sprawiają, że następuje reakcja odwrotna. Jeszcze w połączeniu z charakternym usposobieniem tworzy mieszankę wybuchową. Ja np nie znoszę i nie potrafię się awanturować, bo nie widzę w tym żadnego środka do rozwiązania problemu. Krzyki czy bezsensowne odzywki prowokują jedynie niepotrzebną wymianę zdań, która nie przynosi rozwiązania sprawy. Tak samo warto widzieć coś w życiu poza swoim partnerem.

To ja to wdzię tak: zrobiłaś mu "dziwną" awanturę w sumie nie wiadomo o co, jemu zależało na tyle, żeby załagodzić sytuację, zaczął zasypywać Cię uwagą, ale po czasie wrócił do jakiegoś normalnego poziomu. No ale ten spadek z haju odebrałaś jako zły znak, dystans, więc znów zaczęłaś mieć problem, że coś jest nie tak... A więc kolejna awantura, gość stwierdził, że ma dość, wynalazł idiotyczną wymówkę i sobie poszedł.

Co mnie zastanawia czy naprawdę oczekiwałaś takiego samego poziomu zaangażowania, czułości jak w "miodowym miesiącu" już aż po grób.

Bardzo często tak to dokładnie wygląda. A ostatnie pytanie powinno sobie zadać wiele osób, choć pewnie chciałyby odpowiedzieć twierdząco..