Trudny związek, na który nie mam już sił - Netkobiety.pl

Ojej, wiem że chciałabyś usłyszeć coś innego, ale niestety bez "ostatecznej rozmowy" się nie obejdzie moim zdaniem. Musisz wyartykułować wprost i dosadnie jakie masz potrzeby i oczekiwania odnośnie waszego związku i albo facet coś zrobi albo do widzenia. Inaczej spalisz się psychicznie. Jeśli mu zależy to powinien uszanować twoje uczucia i zmienić coś, zwłaszcza, że ma możliwości. I co to znaczy "za małe mieszkanie dla dwojga"? Jak ludzie się kochają to i w komórce można mieszkać. Tylko, że jemu chyba zależy bardziej na tamtej relacji skoro nie może się z niej uwolnić .... Nie napisałaś, czy byłaś przyczyną rozpadu tego małżeństwa ale przypuszczam, że nie skoro on jeszcze siedzi tam, a nie u ciebie, pomimo rozwodu.... dziwne i dla mnie to zupełnie nie zrozumiałe...

Porównaj sobie to co mówi, z tym co robi. Na ile możesz wierzyć jego zapewnieniom, że Cię kocha? Czym to okazał? Czy jest słowny - jak to mu wychodzi? Myślę, że on sobie znalazł kochankę od fajnej zabawy i ma "żonę" z dziećmi, z którymi realizuje swoje marzenia o rodzinie. Jesteś dla niego niestety niczym więcej, a dodatkiem do spełnionego życia. I widać, niewiele musi robić, żebyś przy nim została, wystarczy, że wypowie kilka kłamstw, zapewni że kocha, nakręci trochę wymówek i już, będziesz wierna i oddana kolejny rok.

Przykro mi, ale ten związek nie przekształci się w coś, na co liczysz.
Jeśli mężczyzna naprawdę chce się związać z kochanką, to odchodzi od żony nie bacząc na odpowiedni moment, czy dzieci i Pikupik może Ci coś o tym powiedzieć, jeśli oczywiście zechce.
Nie brak u nas na forum takich historii.
Jesteś nie dość, że kochanką, to jeszcze kochanką w całkowitym ukryciu. Uważam, że to podwójnie upokarzające.
Oficjalnie jesteś w jego opowieściach wyłącznie wspólniczką biznesową, jestem tego pewna.
Jeśli facet zakocha się w kobiecie, to nie ma takiej siły, która by go powstrzymała od związania się z nią. A na pewno nie jest to za małe mieszkanie, studia dorosłego syna, albo brak pieniędzy.
No, chyba, że Twoje mieszkanie ma 10 metrów kwadratowych, to wyjdę na głupią, która się wymądrza bo to by mogło być rzeczywiście trochę ciasno.
Ale ... kochający się ludzie mieszkają razem w vanach nawet, to co im tam małe mieszkanie

Zdaje się, że on jest wolny, tylko mu po prostu wygodnie w tym układzie. Ma dom, swoją bezpieczną bazę, przed rodziną i znajomymi też wszystko wygląda ok, nie naraża się na oskarżenia, że zostawił rodzinę. Ma fajny seks, wyjazdy, emocje związane z romansem. Nie ponosi kosztu związanego ze zmianami, ani ryzyka, że jak nie wyjdzie we wspólnym życiu z kochanką, to zostanie sam i będzie zaczynał od nowa. Nie musi się dostosowywać do życia z nową osobą. Tak sobie może romansować jak nie z tą to z inną, a na koniec zestarzeje się z eksżoną, która zajmie się nim na starość. Dla niego to najwyraźniej układ idealny. Moim zdaniem tak to wygląda z jego perspektywy. On myśli o sobie, wie że uczucia mogą się zmienić i nie chce sobie komplikować życia, dobrze mu jak jest.

Czasami tutaj na forum właśnie tak doradzam -- weźcie rozwód, a dalej żyjcie ze sobą.
On jest wolny formalnie, mógłby się do Ciebie wprowadzić, moglibyście razem zamieszkać.

Ale po co? Tak jak jest teraz, to jest dobrze...

Dodatkowo on może uważać, że jak z Tobą zamieszka, to się wasza relacja zepsuje. Żę będzie jak w kolejjnym małżeństwie. I może nawet z kim innym Cię zdradzi.

Przecież facet w życiu się nie rozstanie z dotychczasowym trybem życia ,mając pod 50 z takim nastawieniem .
Nawet jak cudem ulegnie Autorce i się poświęci to z milionem jego nawyków,przywiązań,przyzwyczajeń takie wspólne zamieszkanie po pół roku się skończy wielkim hukiem.Tu Gary ma rację bo facet nie ma dobrowolnej chęci na zmiany ,które w gruncie rzeczy są możliwe i w zasięgu wcale wielkie rewolucje ,rozdmuchał trudności ponad miarę żeby nie zmienić nic ,a jak zmieni to być możne bez przekonania z pretensjami poczuciem straty i oczekiwaniami wielkiej nagrody zza jego poświęcenie takie oczekiwania są prawie nie możliwe do spełnienia oczywiście to moje domysły są ale w życiu tak się dzieje.Rozczarowanie wspólnym życiem w waszej sytuacji jest obarczone dużym prawdopodobieństwem.Obiecuje i się wycofuje bawi się tym z Autorką.
Hannkap naprawdę nie musisz się godzić na takie traktowanie Twoje oczekiwania nie są jakieś strasznie zaborcze,potrzeby masz normalne ,dałaś radę z wyrzutami ,skrupułami ,Twój facet nie on dalej kłamie i oszukuje siebie bliskich byłą żonę ,jego obraz jest dla niego najważniejszy jest ponad wszystkim to wbrew pozorom jest nienaturalne - to wykrzywiony egoizm w złą stronę niewiele jak najmniejszym kosztem od siebie straszliwy asekurant to niemęskie nawet trzymanie się spódnicy byłej żony ,mając już dorosłe dzieci .postawiłaś się jednak w sytuacji ,że akceptujesz coś na co nie masz zgody takiej pełnej bez oczekiwań
Wasz związek po rozwodzie nie wszedł na inny poziom ,dalej jest niejasną niejawną relacją w takiej sytuacji może nie rozwinąć się
zaczyna się wypalać,usycha i więdnie ,dalej jesteś ukrytą kochanicą ukrywaną przed światem ,facet cwany i kuty na cztery nogi nie ustąpi raczej jeżeli przez dwa lata niczego nie chciał zmieniać ,wytworzył w swoim środowisku cały system iluzji ,którego broni zwodzi wszystkich w koło
możliwe że siebie również a to wszystko do kupy na dłuższą metę jest nie w porządku .
Dla faceta w dłuższej perspektywie tkwienie w tym układzie też nie jest zdrowe tylko że pewnie on kompletnie nie zdaje sobie z tego sprawy i nikt i nic go nie przekona niema jeszcze somatycznych objawów odporny może być wyjątkowo .

Tak jak na ogół bywam zwolennikiem radykalnego odcinania (mogę se być co nie ),bo takie moje subiektywne doświadczenia są życiowe i przeniesienia z innych moich problemów w przeszłości ,tak w sytuacji Autorki sugerował bym raczej stopniowe wygaszanie uczuć ,filtrowanie ich ,niech samo się wypali to przywiązanie ,bez dramatów walki na noże o rację słuszności roszeń na wzajem tego można by uniknąć,odwet jest słabym motywatorem.Urazy wleką się za człowiekiem jeżeli się ich nie wyleczy i nie zrobi porządku z przekonaniami/oczekiwaniami.
Tym bardziej że macie wspólny biznes o swoich sprawach Autorko pomyśl z rozwagą i uważnie masz czas .
Nie wiem czy psychoterapia przyśpieszy proces rozstawania się ,pewnie nie zaszkodzi Ci w życiu bycie asertywną .
Możesz lepiej poznać siebie jak myślisz i jak odczuwasz ,poznasz głębsze przekonania źródła uczuć,emocji swoje wzorce ,deficyty,mocne strony ,potrzeby .

Powinnaś zmienić temat wątku, bo ten dziwny układ związkiem nie jest. Facet jest w związku i we wspólnym gospodarstwie domowym z była żoną, nie z Tobą. Nikt nawet nie wie o Twoim istnieniu.

W Twoim życiu nikt nie wie o jego istnieniu.

Czujesz się nieszczęśliwa.

Co to ma być w ogóle? Nawet nie wiem jak to nazwać? On przyjeżdża tylko od czasu do czasu Cię bzyknąć, tak?

haha zawsze mowia, ze nie ma uczuc albo cos w tyn stylu. a co ci niby mial powiedziec? kopnij w cztery litery i uloz se zycie. nie masz na co czekac, nawet jak jasnie pan sie zdecyduje to i tak za jakis czas se znajdzie druga taka (a raczej juz trzecia) naiwna jak ty.
na drugi raz nie bierz sie za zonatych.