Jak wreszcie zmądrzeć? - Netkobiety.pl

On zdecydowanie nie wydaje się być takim ideałem, jakim go opisujesz. Najpierw z Tobą flirtuje, pomimo że ma dziewczynę, potem rzekomo się opamiętał, by za jakiś czas historia powtórzyła się od nowa. Wówczas słyszysz, że postanowił naprawić to, co zepsuło się w jego związku, przeprasza, jeśli przekroczył jakieś granice, a równocześnie regularnie Ci o sobie przypomina - jak sądzisz, po co? Moim zdaniem trzyma Cię jako opcję zapasową, gdyby tam coś mu jednak nie wyszło. Do Ciebie należy decyzja czy będziesz traktować go jak swojego księcia z bajki, będąc tą, która z utęsknieniem czeka aż się książę łaskawie zdecyduje, czy jednak otrząśniesz się i sobie tę znajomość odpuścisz.

Jeśli rzeczywiście chcesz, jak twierdzisz, wyleczyć się z tego zauroczenia, to musisz się od niego odciąć, przestać reagować na próby kontaktu i żyć własnym życiem. Obecnie sama przyzwalasz na to, co ma miejsce, a jednocześnie nie pozwalasz sobie na wyciszenie się.
Idealizujesz go, bo to tzw. niedokończona miłość, a nawet nie tyle miłość, co flirt, zauroczenie. Na dobrą sprawę niewiele o nim wiesz, poza tym, że podoba Ci się fizycznie i coś Cię do niego przyciąga. W każdym razie na Twoim miejscu bardzo mocno zapaliłaby mi się ostrzegawcza lampka i słuchając instynktu samozachowawczego odpuściłabym sobie takie emocjonalne huśtawki, jakie ten pan chyba lubi innym fundować.

P.S.
Naprawdę wierzysz w to, że powiedział swojej dziewczynie o Twoim istnieniu i teraz coś naprawiają? <pytanie retoryczne>

Jak samej sobie mozna wkręcić, ze koleś grający na dwa fronty, nawijający kobiecie makaron na uszy, traktujący ją jak opcję zapasową, jest ideałem. KOCHANA, to zwykly krętacz, ktory kreci, jak mu się podoba, jak jedna się znudzi, drugiej nawija I na odwrót....

Po pierwsze, żeby zmądrzeć trzeba zacząć brać odpowiedzialność za siebie i swoje czyny. Czyli jeśli facet nam się strasznie podoba i widzimy że możemy mieć słabość do niego a on jest w związku to rozumiemy, że jedyne co z tego będzie to problem. Więc przestajemy udawać przed sobą że będziemy się tylko kolegować i przestać dawać uwagę i swoje zainteresowanie komuś kto po prostu nas wykorzystuje a nie ma zamiaru sam nic nam dawać.
Po drugie, trzeba przestać siebie oszukiwać. Przestać sobie wmawiać rzeczy tylko po to żeby nam było fajnie. Przestać sobie mówić że będziemy tylko kolegami skoro na jego widać trzęsiemy się jak galareta i serce nam wali.
Po trzecie, trzeba sobie nie stwarzać problemów na własne życzenie a potem płakać. Wdawanie się w znajomości z kimś kto jest w związku jest stwarzaniem sobie na własne życzenie problemów. Chyba, że w ogóle tej osoby nie uważamy za atrakcyjną i na samą myśl o kontakcie fizycznym nas cofa, wtedy faktycznie można się przyjaźnić.
I po ostatnie, trzeba wydorośleć i przestać mieć podejście do życia ofiary. I mówić że on nam nie daje o sobie zapomnieć. Nikt nie ma takiej władzy nad nami żeby mam nie pozwolić na coś czego sami chcemy. Można zablokować, można skasować numer l, można nie odpowiadać, można zdzwonić na policję, jeśli wyraźnie mówimy komuś że nie chcemy mieć kontaktu a ta osoba tego nie szanuje.

Myślę że na początek tyle wystarczy żeby trochę zmądrzeć.

Autorko, ten facet wyczuł, że nie jest Ci obojętny, że podoba ci się itd i w związku bawi się tobą, bo albo odsuwa cię od siebie, bo ma dziewczynę i biedby on tak nie może, ty przyjmujesz to do wiadomości z pełnym zrozumieniem, a tymczasem mija jakąś czas i on znowu miesza ci w głowie i pozwala sobie na więcej. Za chwilę urządzi wam casting i ta która według niego będzie lepsza wygra bitwę o to cudo. Nigdy nie dopuść do czegoś takiego, by ktoś wybierał ciebie albo te druga. Moja czteroletnia wnuczka ma np taka sytuację z koleżankami. Otóż jedna z nich przez wyliczankę wybiera sobie dziewczynkę do zabawy albo moja wnuczke, ale Gabrysi. Gdy ja to usłyszałam, to aż mną szarpnęło, bo mojej wnuczki nikt nie będzie poniżał i jej kosztem robił z siebie księżniczkę. Wytłumaczyłam jej na czym polega jej błąd, że godzi się na takie poniżenie i doprowadziłam ją wyciągnięcia właściwego wniosku z całej tej sytuacji. I czteroletnia dziewczynka po moich tłumaczeniach powiedziała, że nikt nie będzie jej poniżał, a ona nikogo nie będzie wywyższała do roli księżniczki i to jej kosztem i że skoro tak, to niech bierze sobie Gabrysie, a moja wnuczka znajdzie inna koleżankę dla siebie.
I widzisz autorko, tak myśli zaledwie czteroletnia dziewczynka, już widać, że nie da sobie w kasze dmuchać ani nikt nie będzie jej poniżał, bo to ona będzie poniżała i ona będzie wybierała koleżanki.
Mądre dziecko, ale ona jest tak przez nas wychowywana.
Ty natomiast jesteś opcja b i na dodatek pompujesz ego tego faceta, bo on wyobraża sobie, że baby na niego lecą.
I czy naprawdę chciałabys mieć faceta, który jest z tobą, a za twoimi plecami balamuci inna.
Zablokuj go i od razu będziesz miała spokojna głowę.

Mówisz, ze jest to osoba na którą czekalas całe życie - więc chciałabyś mieć takiego partnera, który za X lat będzie Cię traktował, tak jak to robi ze swoją obecną dziewczyna?

Po drugie mówisz o miłości, uwierz mi, ze to raczej nie jest miłość, a po prostu zwykle zauroczenie i tak od niego pewnie możliwości całkowitego odcięcia się nie masz, ale powinnaś go ignorować.