związem z żonatym mężczyzną???? czy to wogóle związek????

Niestety. tak....
z przyjacielem od lat, kumplem , wspólnikiem w wielu hobbystycznych przedsięwzięciach którymi z wąskim gronem znajomych żyliśmy od lat od weekendu do weekendu, wspólnikiem po pasji...
Pół roku temu na jakimś wyjeździe jakoś niespodziewanie zatrybiło, niespodziewanie dla nas obu chyba....jakoś samo z siebie, pocałunki, przytulenie..
Miał żonę i dziecko, nadal ma...  Dla mnie zawsze to była świętość zajęty facet, on też nie budził jakichś wątpliwości moralnych, a jednak poszło....
Chcieliśmy to skończyć, odciąć, wycofać się.....i tyle o tym końcu się gadało że ..rozkręciło się (:
Kończyliśmy jeszcze kilka razy, za trudne to było dla obydwojga, rozłąka okazywała się jeszcze gorsza...
Przeprowadził się w końcu do mnie.
Po tygodniu ( sic) wrócił do...hm..podobno dziecka. Tam w małżeństwie też się podobno nie układało... Nie wytrzymał ciśnienia. 
Miesiąc temu ale nadal czuję ten ....szok....nie wiem jak to nazwać....
Straciłam prawie wszystkich znajomych, mam puste weekendy bez ulubionego hobby w które pół życia włożyłam,  reputację, nerwy......Tak, powiesz to było to ryzyko ale i finiszu po tygodniu od kogoś takiego, kogo znałam od lat też się nie spodziewałam.....
Przyjaciel czy nie- patrz na to- żonaty.
Po jakimś czasie zapytany na gg czy kocha żonę- nie wie.......
Co tu dodawać.....na poczatku przeciez zawsze jest tak kolorowo że nikt o końcu nie myśli.....

Strata żonkosia boli tak samo a jest dużo bardziej prawdopodobna. Konsekwencje- o niebo gorsze. Dla psychiki, ale zwykłego życia , w dodatku jak znany od lat nie tylko przez Ciebie ale i znajomych....Warto poczytać wypowiedzi w tym dziale na forum, naprawdę... 

Dziś uciekłabym , wtedy- poniosło.....ale to nie wymówka żeby się zatrzymać.....

Związać sie z przyjacielem,a zwiazac sie z żonatym męzczyzą to jest maksymalna różnica testety.Ja jestem wogule przeciwna wchodzenie w romase z żonatymi męrzczyznami,wydaje mi się,że jesli naprawde małżeństwo nie ma przyszlości,to ludzie się rozstają i wtedy mogą się zwiazać ponownie,ale jeśli są jeszcze małzeństwem to widocznie myśla,że to jeszcze nie koniec,że da się go uratowac,no ale inna sprawa gdy mąż np.znajdzie sobie kochanke,to tak jakby ona przyczyniła się do rozpadu tago małzniestwa...

związek z żonatym....żonatym mówimy stop.....strata czasu, zdrowia i zszargane nerwy...związek bez przyszłości.
Zostaje po nim w większości ból,łzy i niesmak. Każdy żonaty facet wraca jak piesek do żony, do poukładanego świata, obiadku na stole i ciepłych kapci stojących w korytarzu. Przykre, ale prawdziwe.
Dlatego dziewczyny nie pchajcie się w dziwne związki, układy bo szkoda marnować bezcenny i szybko uciekający czas...

te które pchają się w związek gdzie jest mąż, czy narzeczony a jeszcze dziecko czy dzieci, same są sobie winne, przykre ale prawdziwe, takie kobiety są dla mnie zerem, które bez zbędnych ceregieli mają ochotę na seks z takim facetem. To jest świństwo i krzywda dla jego rodziny!!!Najpierw kokietujecie, zwodzicie, ....a przecież wiecie, że ma kogoś. nienawidzę takich kobiet, koniec i kropka!!!

Zawsze w życiu stosowałam zasadę, że mąż mojej koleżanki, czy znajomej był dla mnie obiektem aseksualnym i zawsze wychodziłam zwycięsko z pokus tego rodzaju. Ale także nie postawiło życie na mojej drodze obcego żonatego mężczyzny, nie wystawiło mnie życie na taką próbę. Moralnie neguję taki skok w czyjeś poukładane życie. Mówi się, że jak się czegoś nie ma w domu, to się szuka tego czegoś poza domem. OK, tylko jeśli tak się zdarzy, to trzeba najpierw pozamykać swój związek, a potem dopiero budować nowy. To będzie uczciwe, lojalne i mądre życiowo. A inne rozwiązanie jest nierozsądnym pchaniem się w kłopoty, ranieniem rodzin, dzieci, jest decyzją podjętą pod wpływem chwili, zadrgania serca. A z tym człowiek musi sobie umieć radzić. Pokusy czyhają zewsząd. Postępujmy godnie i oczekujmy także, że spotkamy na naszej życiowej drodze mądrych i myślących ludzi, którzy potrafią przewidzieć rozwój wypadków. Przecież to jest takie proste. Nie jestem bezduszną maszyną, która poddaje się nurtowi rzeki, mam rozum i potrafię myśleć. Kochane kobietki, nie szukajmy post factum odpowiedzi na pytania, które powinnyśmy sobie postawić przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji życiowej. A jeśli się gdzieś zagubiłyśmy, jeśli już się coś takiego zdarzyło, wyciągnijmy z tego wnioski na przyszłość i unikajmy błędów. Na błędach uczą się dzieci, od dorosłych oczekuje się już niestety filtrowania swojego postępowania przez rozum i myślenie.

wiesz Różo, życzę Ci aby Ci się udało... posłuchaj jednak pewnej opowieści...
Życie nauczyło mnie cierpliwości, pomimo tego że mam tylko 26 lat. jako 12-latka straciłam ojca, jako 14- latka brata. Życie nie rozpieszczało, wiec szukałam, cały czas szukałam rozwiązania. nawet doszło do tego że ukradłam... oczywiście po dwóch dniach poszłam i oddałam skradzioną rzecz ale czułam się z tym strasznie. miałam w swoim życiu bardzo wielu facetów, zawsze jednak byli to mężczyźni dużo starsi ode mnie- tak jakbym szukała schronienia i opieki... mając 18 lat wyszłam za mąż, jednakże to małżeństwo się po dwóch latach rozleciało... nie mowie że tylko z jego winy bo  ja też byłam jeszcze niedojrzała.
jednakże całej mojej walce z życiem towarzyszył pewien Pan, który zawsze był mi bliski, nie wiem czy to była przyjaźń, czy coś innego... po czasie zaczęliśmy się spotykać po to by sie przytulać, całować, w końcu poszliśmy do łóżka. on ma żone i syna. Jednakże mi to z początku nie przeszkadzało, dopóki w gre nie weszły uczucia. męczyłam się z tym strasznie, czasami nie spałam po nocach, czasami płakała. Ale na każde jego zawołanie byłam... jak laleczka porcelanowa którą można odstawić na półkę i powiedzieć jej- nie wiem Kotuś może dziś, może jutro, nie wiem ale bede o Tobie myślał... Te słowa krzepią ale nie na dłuższą mete. w taki sposób spotykaliśmy się rok... czasem były wzloty, czasem upadki, ale jakoś to trwało... trzy lata temu zaszłam w ciąże na co mój cudowny Pan odpowiedział, że on mnie nie zostawi ale gdybym podjęła INNĄ decyzje to on mi pieniądze da.... podziałało to na mnie jak płachta na byka... nie zgadzałam się na spotkania, unikałam go, nie chciałam odbierać telefonów. Wkońcu wspaniałomyślnie domyślił się że może do mnie mimo wszystko przyjechać... po długiej rozmowie zrozumiał że mimo wszystko urodze to dziecko... z biegiem ciąży coraz rzadziej do mnie przyjeżdżał, a co najważniejsze nadal nie wspominał o tym że odejdzie od żony... gdy urodziłam dziecko odwiedził mnie i Gabrysia w szpitalu, potem nie było go 2 miesiące....
po tym czasie przyjechał dał mi 2 tysiące i powiedział że co miesiąc bedzie mi płacił alimenty.
tak płaci, przyjeżdża co jakiś czas do swojego drugiego syna...
Różo powiem Ci że nauczył mnie on cierpliwości jak nikt inny...

nie pozwól abyś została w takiej samej sytuacji jak ja...

No to jest to latwa sytuacja! Wiadomo co masz zrobic!
Gdybys jednak chciala rozbic mu dom ... no to wtedy bylaby ciezka sytuacja

Romans z żonatym utwierdził Cie w miłosci do męża......
Probuje w tym zdaniu zalezc jakis sens....i nie znajduje!
Gowienko owiniete w złoty papierek nie przestaje byc gowienkiem...

betina 2 . Ja nie rozwalam niczyjego zwiazku,gdyz ten związek wczesniej juz byl rozwalony,zreszta ja tego nie planowalam,zawrócil mi w glowie i koniec ,wiem,ze pretensje moge miec sama do siebie ale juz stalo się,moze to i dobrze,ze stalo sie to wczesniej niz pozniej.Nie mozna nikogo potepiać bo kazdemu moze sie nie ulozyc w malzenstwie... maja dzieci i sie rozwodza,ale trzeba jedno zakonczyc by rozpoczac cos nowego,mezczyzna tez jest winny nie tylko kobieta.Tu nie chodzi o zaden seks ,ze wroci i pojdzie z powrotem,wiem,ze sie mecza ,ale ja nie mam na to wplywu,ich zycie,do sadu nikt mnie nie poda,zreszta nawet bym nie zeznawala,ale pojsc trzeba logiczne.Nie czekam,az ''kochas zadzwoni'' owszem czekam tylko na rozmowe bo mam kilka pytan,a on niech robi dalej co chce,tam wina byla jego jak i jej,gdy nie ma w zwiazku uczucia jakiegokolwiek to jest lipa i dwie strony sie mecza,chyba nikt by takiego zycia dluzej nie zniósl,ale to ich sprawa,ja sobie nie bede glowy zawracala, spróbowac zawsze mozna ,i nie bede nikogo potepiac,lecz ten facet musi wykazac sie odpowiedzialnoscia i szacunkiem do wszystkich,albo w jedna strone albo w drugą,wszystkiego nie mozna mieć.

Sharon jesteś prawdziwą samarytanką. Tak się przejmować, że się obcym ludzim nie układa, że aż służysz pomocną...ten...no...dłonią. Bardzo ładnie. Zuszek z Ciebie.

Myślę, że spadłaś im z nieba. Żona już nie będzie musiała zasuwać za granicą na chleb i męża nieroba - bo Ty jesteś młoda, chętna, a co najważniejsze - łatwo Cię wpuścić w maliny. Do sądu będziesz wezwana, jeśli ona poda o rozwód z orzekaniem o winie - są maile, są dowody z fb. Jak sąd poprosi wezwankiem - masz gucio do gadania. Jest czarne na białym, że mąż kobietę zdradzał z Tobą. Przyczyniłaś się do rozpadu. Są dowody.

Ale. Kochasz. To najważniejsze. Miłość cierpliwa jest i takie tam, więc jak masz swoje lokum - to przyjmij to męskie cudo pod swój dach i utrzymuj. Bo skoro żona musiała dzieci z obcą babą zostawić i zasuwać za granicą na chleb, to i Ty będziesz musiała. Alimenty na trójkę dzieci to raz, ale ona (jak jest mądra i zapobiegliwa) - na siebie też może żądać alimentów od męża (rozwód z orzekaniem o winie, dowodziki już są, nawet jak pokasowane - to średniej jakości informatyk odzyska szast prast).

Ciekawe czemu on się do Ciebie nie przeprowadził od razu... Musiałaś za mało się starać. Telefonu nie ma? Ojej. Ale Cię kocha!
Najważniejsze, że taki odpowiedzialny i w ogóle. Fajny facet musi być! Walcz, kochana. Nie daj się! W końcu musisz mieć na kogo zasuwać. Tą opieką do dzieci. Pewnie kokosy targasz. On to prawdziwy książę z bajki. Czekaj cierpliwie, omijaj szerokim łukiem prawdziwych, szczerych i lojalnych facetów. Oni nie dla Ciebie.

Witam Wszystkich.Narzeczona mnie zostawila poniewaz jak twierdzi byly klotnie??? Tydzien temu wyprowadzila sie do kolezanki tylko cos mi nie dawalo spokoju .Pewnego dnia widze jak ona wychodzi z mieszkania z kolesiem i teraz sobie uswiadomilem dlaczego chciala koniec.Z tego co wiem to ten gosciu ma dziecko,kobiete! Nie wiem co mam zrobic czy powiedziec jej o romansach z moja byla czy tac sobie spokoj??? dziekuje za odp.

Masz racje jednak z tym, że malzenstwo trwalo skoro oboje, byli razem i żadne nie mowilo o rozstaniu. Jesliby się rozstali, nawet nie włanczając w to na razie sądu, to wtedy malżeństwem byliby tylko na papierku, wiec moga sobie ukladac zycie i starac sie o rozwod.

No niestety tą wizje Ci zburze, bo ludzie pobierają się z roznych powodow. Zdarza się, że decyduja na slub bo nie chcą byc sami, nawet jak nie chca slubu bo nie czują że to to, to się godza bo wszyscy nalegaja i namawiaja. A na dziecko bo bardzo chca dziecka, niekoniecznie z partnerem, ale skoro sa w danym zwiazku to pozniej jest i dziecko. Ale oczywiscie ze jesli jest wiecej niz jedno to moze znaczyc ze jednak cos czuja to partnerki/ zony.

Coś mi się wydaje, że jesteś zdradzoną żona...

ale ja tu wcale nie twierdze że tak jest w każdym przypadku. Mowie tylko że takie sytuacje sie zdarzają z takich czy innych powodow.
To, że tak dawniej bylo nie oznacza że nikt juz tak nie robi.... nie wiesz z jakich powodow niektorzy sie hajtaja, bo uwierz znam pary ktore hajtaja sie dla dziecka, bo rodzina za bardzo napierala na slub.

I tu cie zagne, bo tak nie gadaja tylko ludzie ktorzy chca sobie na boku pobzykac, ale ludzie ktorzy są po rozwodzie i chca ulozyc sobie zycia na nowo. Znam pare takich przypadkow wiec nie oceniaj wszystkich jednakowo. Niektorzy faktycznie maja takie powody, ale masz racje że to bardziej przez strach żeby nie byc samemu i to tez jest glupota. A myslisz że dlaczego jest tak duzo rozwodow? bo ludzie nie pobieraja sie z milosci, tylko dlatego że dziecko, że tak trzeba, że nie wypada.... a  potem są rozprawy

Yhy, yhy, a czasami jest też tak, że jednego UFO porwało, a drugie nic o tym nie wie i żyje potem z podmienionym kosmitą. I ten kosmita potem zarywa naiwną laskę, która z nim traci dziewictwo w imię niezrozumienia przez żonę tamtego porwanego przez UFO. A potem wiezie taką naiwną laskę i poznaje ją ze swoją rodziną, żeby mu uwierzyła jakie ten Ufolud ma szczere zamiary. Ale on się z tą rozprawiczoną nie chce żenić. Bo po co. Co on głupi czy jakiś niedorobiony?

Tłumaczy więc dziewczęciu o swoich niesamowitych ufoludzkich kredytach, przeszkodach losu, kłodach ciskanych przez niedobrych Ziemian. Ważne, że jego rodzina okazuje, że ją lubi. Bo co mają robić. Niech się ona Ufoludkiem zajmie, przecież go ktoś musi na starość opierać i strawę ufoludzką mu warzyć. Tamtej nigdy nikt nie lubił. A bleee, paskuda wstrętna. Oczywiście nikt jej tego nie powiedział. Z kultury. Oszukiwali ją bo i jego szkoda i dziecka szkoda. TERAZ na pewno prawdę mówią. Wtedy nie, teraz tak. Kulturalnie jej dupę obrabiają do obcych. Yhy, yhy. Nic tylko dać se ręce poobcinać za takich złotych ludzi.

No i trzeba wtedy dobrą gadkę siksie zapodać, żeby nowa ufoludzka laska nie fikała. Więc się mówi tak; "żony nigdy nie kochałem. Bzyknęliśmy się po pijaku, w sumie to ona mnie wykorzystała. Co ja poradzę, że mi po pijaku stoi? Wzięła i mnie wykorzystała niecnie i się zapłodniła. Dowcipnie. A potem skrzyknęła całą rodzinę i powiedziala, że jest w ciąży. Chitra sztuka. Cóż było robić? Musiałem się ożenić! Dla dziecka. Co ono winne, że ma matkę gwałcicielkę? Nic. Potem mnie zmusili, żebym wziął kredyt. Bank zakazał się rozwodzić pod karą obcięcia jajec na rynku w Pcimiu. Bojam się banku i cenię sobie moje ufoludzkie klejnoty. Ciebie tylko miłuję, moja ty jedyna, ale uwierz, że mnie najpierw zmusili i teraz też mnie zmuszają. Ojabiedny. Tylko ty mnie rozumiesz, rozkracz się szerzej. I żebyś wiedziała; w małżeństwo juz nie wierzę, raz wystarczy, w związku z powyższym nie hajtnę się z tobą. Zrozum. Mam rysę. No dobra, rozwiodłem się, a teraz przestań być taka roszczeniowa i się szerzej rozkraczaj tak?"

Yhy. Yhy.

Ja bym w to nie wchodziła.
Wierzę Ci, że go kochasz. Tym bardziej, że to Twój wieloletni przyjaciel.
Nie będę Cię krytykować. Nad uczuciami nie da się zapanować.
Rozumiem, że w układa mu się w małżeństwie źle - ale uważam, że w takiej sytuacji powinno się dać właśnie czas -  jemu.
On z żoną już trochę jest; znają się , kłócą. Wiadomo.
Ty dla niego jesteś świetną przyjaciółką. Rozumiecie się. Hm..
Nie wiem co on czuje. Jednak w sytuacji kiedy ktoś kłóci się z żoną; często WYDAJE się nam ze kochamy inną osobę. Bo ta inna nie sprawia nam bólu, jest miła, wyrozumiała, nie czepia się. Przestrzegam Cię przed tym, by on "niepomylił" uczuć. Żeby kiedyś nie wrócił do żony, do dziecka. I byś nie cierpiała.
Gdyby zawsze z żoną się dobrze dogadywał i widział w Tobie coś więcej w czasie gdy było ok.. To sytuacja wyglądała by trochę inaczej.
A Ty również przemyśl to, czy to miłość, a może brakuje Ci kogoś bardzo bliskiego?

Yhy Yhy.

Czyli, jak mi się zachce, to mogę młodszego brata przelecieć?

A jak mnie szef wkurzy, to mogę mu gardło poderżnąć? No przecież nad uczuciami nie da się zapanować!

Adekwatny sobie nick wybrałaś.

spotykałam się z żonatym mężczyzną - był jeszcze z żoną,ale podobno im się nie układało, rozstawali się. Listopad - połowa Marca był z nią i ze mną. Druga połowa Marca - Początek Lipca - wyprowadził się od niej. Ja nie byłam głównym powodem, oni się cały czas kłócili, ona ponoć też go już nie chciała. Na początku Lipca wrócił do niej. Powiedział mi,że był ze mną,bo nie chciał być sam. To tak bardzo mocno w skrócie. Byłam w ciężkiej depresji, pierwsze 2 mc dobijałam się do niego drzwiami i oknami, potem 3 mc zero kontaktu, potem mi odpisał i zaczęliśmy pisać. W styczniu padło słowo ,,kocham" - w smsie to mnie naładowało. Miesiąc temu jego żona napisała mi z jego telefony podziękowania,że pojawiłam się w jego życiu,bo dzięki temu jest im teraz tak niebiańsko. Codziennie o nim myślę. Każdego dnia chodzę smutna. Często płaczę. A już 9 mc nie jesteśmy razem. Nie spotkał się ze mną, zostawił mnie przez telefon, jeszcze ja do niego zadzwoniłam. To tak baardzo z grubsza. Nic by na to nie wskazywało, nie było tu żadnych awantur, intryg, grałam w otwarte karty. To była jego druga żona, nie miałam problemu,że coś niszczę. Zresztą namawiałam go na początku,żeby się o nią starał, on mi mówił,że nie,że to z obu stron koniec i związał się ze mną. Szczerze ? Z perspektywy ? Nigdy bym w to nie weszła, mam duże problemy teraz .. sama ze sobą, nie jestem kochliwa. Nieważne jak jest Wam dobrze, nieważne co on Ci mówi i nieważne jak bardzo się zaklinasz,że on by nic takiego nie zrobił. Obiecał żonie przed ołtarzem.. to ona jest jego kobietą. Nie wchodź w to, nie niszcz sobie i jemu życia.

Nozesz..q...a jak mozna robic za takie ciele ze swedziawka.
Abra-kadabra - kocham, zona mnie rozumie i bingo.............. ciele drepta na rzez.
No, ale coz, takie je zycie, serduszko nie sluga.......