Facet po 30 - nic nie ma :( - Netkobiety.pl

Pracuje, ile może, spłaca długi - a nie masz chyba pojęcia, ile można narobić długów przy ciężkiej chorobie... - dlaczego od razu nieudacznik? Że jeden dzień w tygodniu był zmęczony? Cyborga szukasz czy człowieka?

Tak do 5 wersu czytałam, potem doszłam do wniosku, że jesteś trollem

Po co Ci nieudacznik jak go nazywasz . Życie nie ułożyło mu się w kolorach tęczy tak jak Tobie . Zostaw go w spokoju i uwierz mi ze chłop sobie poradzi nawet bez Ciebie .

A to, że nie uczy sie na błędach to nie zastanawia was? Zna mnie krótko, kilka mscy, a on jest gotów na jedno moje słowo przyjechać do mnie razem z dzieckiem, poświęcić ewentualnie dobro tego dziecka, które już przeszło śmierć matki, porzucenie przez ojca, bo trak to odczuwa. On do mnie najchętniej wydzwaniałby całe dnie. Nie patrzył na nic, dzwonił naprawdę co 15 minut choćby aby posłuchać mojego głosu. Nie chciałabym być z wiecznym marzycielem, który żyje miłością. Ja chciałabym coś jeszcze w życiu mieć (też jestem po przejściach, straciłam dużo, ale nie pozwoliłam sobie zabrać mieszkania, mam też pracę dobrą od wielu lat). Mieliśmy jechać na wycieczkę jak wróci, to się teraz okazuje, że on nie ma kasy na tą wycieczkę, bo jeszcze jakiś dług mu wyszedł. Podejrzewam, że wszyscy tak współczują ze względu na śmierć żony, ale jakoś nie przeszkadzało mu to pół roku po jej śmierci szukać już kobiety Sama nie wiem co o tym wszystkim myśleć Mam się zgodzić aby ze mną zamieszkał i zobaczyć jak mu z tą pracą będzie szło? SZKOda mi trochę dziecka, że się przywiąze, bo ja nie chcę być z kimś, kto się za jakiś czas nie ogarnie.. No i boję się trochę czy on nie szuka po prostu kogoś kto mu zapewni ciepłe gniazdko Jovanna - ale jak zarobić bez studiów. Trzeba mieć do tego dryg. A on sie nie nadaje. On woli zamiast pracą żyć miłością. Woli w pracy rozmawiać ze mną. Albo pisać romantyczne smsy. On się nie umie koncentrować na pracy, bo ona jest dla niego nieważna. Dla niego najważniejsza jest partnerka. A ja uważam, że balans jest potrzebny. Nie można całe dnie pisać/rozmawiać. On się kilka razy już pomylił w pracy, bo zakochany we mnie co 15 minut wydzwaniał. Już ludzie mu powiedzieli, ze gorąca linia to jego telefon.

random.further - to nie do końca tak. Ja nie chcę dużo. Naprawdę. Chcę żyć spokojnie. Wiem, co w życiu ważne. nie chcę luksusu, nie chcę nie wiadomo czego. Czy wymaganie aby partner miał stałą pracę nawet za minimum krajowe, ale żeby była, żeby można było wziąć jakiś kredyt i domek malutki kupić, żeby gdzieś pojechać na weekend, to naprawdę za dużo? To jakiej kobiety on powinien szukać? Takiej, z którą będą siedzieć i sobie w oczy patrzeć? I się nie przejmować długami które rosną? Ja po raz pierwszy kogoś takiego jak on spotykam, zawsze do tej pory poznawałam ludzi, którzy mają to minimum ogarnięte - auto nawet byle jakie oraz praca, nawet za 2000. A nie peony o miłości przy pustej misce

Jasne, Ty to wszystko wiesz, masz plan na siebie i jesteś PRZEKONANA do swojego widzenia codzienności i przyszłości - ok i nic w tym złego. On ma prawdopodobnie inaczej i - ok, nic w tym złego. Ale czy widzisz się z Nim razem za 5 lat ? Już teraz wydaje się, że rozdźwięk jest zbyt duży, będzie Cię wkurzał na każdym kroku albo Cię zmęczy. Nie bardzo wierzę w przemianę dorosłego człowieka a nawet gdyby - to czy taka przemiana byłaby dla Niego do zaakceptowania i do tego do przerobienia ? Jakoś nie wydaje się to realne a Ty - swojego przekonania nie zmienisz jak mi się wydaje. Czy Ty umiałabyś się zmienić 'na Jego kopyto' ? Chyba nie. On pewnie 'na Twoje' też nie.

Podpowiem - do pracy w PL za minimum nie jest potrzebna matura. Ale żeby kupić na kredyt domek, żeby gdzieś pojechać na weekend, zwłaszcza, jak znajomi przywożą wielką kasę z zagranicy, to już przy minimum może być problem, nawet jak to jest praca stała. Przy okazji - kredyt to też dług.

Z minimalnej krajowej kredytu na domek nie bedzie. Jesli jestes gotowa w tym zwiazku 'nosic spodnie', jesli chesz wziac sprawwy finansowwe na siebir, jesli On sie zgodzi abys rzadzila finansami w domu to bedzie dobrze. Wyznacz Wam wspolny cel (niech juz bedzir ten domek) zacznijcie oszczedzac, moze jak zobaczy ze cel jest osiagalny to go zmotywuje do lepiej platnej pracy. Pieniadze maja wiecej wspolnego z psychologia niz z matematyka i nie kazdy sobie z nimi radzi. Wspolne konto na ktore wplywa jego wyplata a dyscypliny finansowej pilnujesz Ty.

Daj sobie spokój. Jaki by ten gościu naprawdę nie był to i tak ma w sobie coś co Ci nie będzie pasowało. Nie wiem dokładnie co i myślę, że tak dokładnie to sama tego nie wiesz, albo wiesz, ale boisz się tego wprost powiedzieć, żeby nie wyjść na zarozumiałą. Facet oczywiście nie jest doskonały. Pewnie faktycznie ma jakiś procent pierdołowatości życiowej. Chociaż z drugiej strony był w wojsku, a tam raczej pierdoły długo nie wytrzymują. Może i jest zbyt emocjonalny. Może nie jest na wyżynach intelektu. Ale życie już dość mocno poznał i to nie tylko z tej głaskającej strony.
Ty chyba potrzebujesz faceta, który by Ci dorównywał pod każdym względem, a pod niektórymi mógłby być nawet lepszy. Potrzebujesz faceta, który byłby Twoją wizytówką.

No własnie wizytówką, ona szuka kogoś kim mogłaby się pochwalić, a taki "nieudacznik" to tylko wstyd przynosi. Nie kochasz go, to daj mu spokój. Jak ktoś wcześniej już napisał, On sobie da radę spokojnie i bez Ciebie.

Z wojska być może i tak wyleciałby, bo nie raz brali go na stronę aby był ostrzejszy w zachowaniu. Jego ulubiony film to Przełęcz Ocalałych, jemu strasznie ten główny bohater imponuje i on uważa, że on jest taki sam. Jest strasznie łagodny, chyba pierdołowaty, nawet do dziecka.
Hebanod - bardzo lubię jak mi ktoś poświęca uwagę. Ale nie kosztem innych rzeczy. Praca to praca, jestem w pracy, nie gadam o romansach tylko pracuję, a on pracuje i chciałby non stop naparzać przez telefon, już mu kilka razy przełożony zwrócił uwagę, że w pracy sie pracuje. A on nadal swoje, bo miłość najważniejsza.
terk - NIE MA wykształcenia. Za granicą przez 7 lat robił w tej samej fabryce, pakuje przesyłki. To jest typowa najmniej płatna praca fizyczna. Ale nawet tam ma najgorszą możliwą umowę, sam mi opowiadał, że koledzy z tego samego działu jeżdżą Audi nowym na raty pobrali, bo jak się tam spokojnie żyje to można nawet w takiej fabryce zarobić i sobie spłacać. A on nawet auta nie miał przez te 7 lat, jakiegoś grata kilkuletniego Gospodarować kasą nie umie zupełnie. Jak tylko coś ma to zaraz wydaje, zachowuje się jak krezus, płaci za wszystko, a potem ma dług.

Wodusia, a dlaczego Ty z nim w ogóle jesteś, skoro nic Ci nie pasuje?

Nie szukam uwagi. Uważam, że jestem bardzo dobrą osobą, zresztą i on i wiele innych osób też tak uważa. Gdybym przedstawiła sytuację z innego punktu widzenia może pisalibyście żeby wiać od nieodpowiedzialnego faceta.
Ja też na początku sie w nim zakochałam. Tylko ja nie zakochuję się bez pamięci. Kocham i jestem wierna, ale nigdy nie tracę głowy. Z czasem zaczęły właśnie wychodzić takie rzeczy. I ja się zwyczajnie boję. Mam też swoje dzieci, boję się jakbyśmy sie mieli rozstać jakby to wpłynęło na nie.
Co mi się w nim podoba? No właśnie to że jest dobry, że był przy tej żonie, że można się z nim dobrze dogadać, że rozmawia się na poziomie, a nie krzyczy, tylko normalnie chce rozwiązać konflikt, że jest rodzinny i nie ma nałogów. To chyba wszystko co mi się podoba. Po postu chciałabym mieć dobrego faceta, i patrzę na niego jako na takiego. U mnie miłość przychodzi z czasem, zawsze tak było. Z każdym wspólnym dniem, z każdym pokonanym problemem.
ja nie wiem tak naprawdę jak on to wszystko ogarnie i dlatego zastanawiam sie czy ryzykować. Gdyby nie dzieci zaryzykowałabym, w końcu jesteśmy dorośli, ja do niczego nie zmuszam, ja mu o każdej tej rzeczy jaką wam napisałam powiedziałam. A on nadal chce być ze mną i to za wszelką cenę. Bardzo chce. Nie wiem czy sie zakochał, czy po prostu nie chce mu się dalej szukać, czy co, nie wnikam. Ale uważam, że facet w tym wieku powinien trochę jednak myśleć też głową, a nie tylko bo on się zakochał to już wszystko inne nieważne. On nawet na dziecko nie zwraca tak uwagi, jak jesteśmy razem, to ja sie małym zajmuję i swoimi, on jak zwykle głowa w chmurach. Albo coś przemyśla, albo musi dojść do siebie i wychodzi np. na zakupy (kilka razy dizennie). Chyba faktycznie on mnie irytuje bardziej niż cokolwiek innego.
Jednak chciałabym dać szansę temu związkowi, ale czy jest sens? Też nie chcę być sama, a wiem że bardzo ciężko takiego normalnego dobrego faceta znaleźć. Kręci się koło mnie ktoś zawsze, nawet miałam ze 2 bardzo zamożnych panów, ale nie chciałam bo ja nie chcę kogoś, kto szpanuje bogactwem.
Takiego właśnie normalnego chłopaka z sąsiedztwa chcę. Żeby normalnie spokojnie żyć. Tylko też nie olewusa, którego się pieniądze nie trzymają, a on tylko o miłości, czytaniu cytatów, marzeniach.

Cyngli - nawet z tą żoną. Niby tak ją kochał, wszystko wydał, ale ledwo umarła facet pół roku po pogrzebie już kręcił z nowymi pannami... Mając długi i będąc świeżo po pogrzebie. A wcześniej zanim się żoną opiekował miał ze 3-4 lata aby coś ze swoim życiem zrobić, jakiś kurs, nauczyć się języka. Nie, on wolał "cieszyć sie małżeństwem". Prace rzucał, bo za mało czasu spędzał z żoną, a on chciał 8 godzin, aby wracać do żony i spędzać z nią czas. Dziwaczne to dla mnie. Jakieś takie zaborcze i dziwne. On mi sie teraz jak rzep jakiś wydaje Do mnie ciągle abym nie zajmowała sie sobą, żebym czas z nim spędzała, nigdzie nie wolno mi samej wyjść, wszędzie z nim, ciągle się chce przytulać i czuć że sie go kocha. Jak wielki dzieciak Z tego co mi opowiadał co najmniej dwie/trzy babki dały mu kosza właśnie dlatego, że on nie wychodzi z inicjatywą, on sam nie przytuli, tylko czeka aż ktoś go pchnie. Walczyć o związek on tez nie bedzie, czeka jaką decyzję podejmie partnerka. Sam decyzji żadnej też nie podejmie, czeka co druga strona. Żona kazała mu z wojska odejść, więc bez wahania odszedł. Żeby kłótni nie było. Bez planu, bez przemyślenia. Potem próbował po jej śmierci wrócić, nie było szans.

@wodusia1 daj mu święty spokój i nie rób mu nadzieji. On nie jest dla ciebie a ty nie jesteś dla niego. Daj mu szansę poznać kogoś, z kim mógłby sobie ułożyć życie. Żaden facet nie lubi jak ktoś mu wytyka życiowe nieudacznictwo. Wiążąc sie z tobą po jakimś czasie wielce prawdopodobne, że on od ciebie to usłyszy.

PS. Ten człowiek jest bardzo zaradny bo pomimo długów, choroby i śmierci żony nie poddał się tylko dalej jakoś żyje. Bierze nagodziny więc jest jak najbardziej ogarniety. Coś się stara przynajmniej ogranąć swoje życie. Poświęcił całą swoją energię i czas na żonę. Ty poświęciłaś swój czas i energie na karierę i dlatego masz mieszkanie itp. No cóż syty głodnego nie zrozumie.

Nie wiem co ludzie mają z tym wykształceniem. To jakiś fetysz jest czy co ? Dzisiaj papierek studiów g..no znaczy. Jak ktoś jest ogarnięty życiowo to bez papierka może dużo zarabiać.

Miałaś zamożnych panów. Teraz chcesz "chłopaka z sąsiedztwa". Dobra dobra masz wymagania.  A ty co mu jesteś w stanie zaoferować ?

Pokręcona Owieczka, raczej wydaje mi się, że on z tą żoną miał tak samo. W ogóle on kochliwy jest. Miał trzy długie związki, zaczął mając 16 lat, już miał wtedy stałą dziewczynę i dl aniej olewał szkołę, skończył jak skończył (brak matury). Potem tą żonę, widziałam zdjęcia, on wszędzie w nią wczepiony, zakochany, dziecko z boku... Właśnie to też mnie zastanawia czemu on tak bardzo strasznie jakby potrzebuje tej miłości. Tak jakby nic innego nie istniało. Dla niej on potrafi zrobić wszystko, poświęciłby naprawdę wszystko z tego co widzę. Z jednej strony fajnie dla wybranki, ale z II chciałabym jednak aby kochał bardzo ale też nie zaniedbywał innych rzeczy. Trzeba sie zająć dziećmi, pracą, itd. A on chce aby dzieci jak najszybciej kłaść, żeby mieć czas dla siebie, nawet jak czytam im na dobranoc, on chce siedzieć wtulony we mnie Dla mnie to chyba za dużo tego dobrego...
Nie chcę być sama, to fakt. Mam za sobą nieudane związki, chciałabym wreszcie normalnie pożyć, jak wiele kobiet żyjących w normalnych ustabilizowanych związkach. Z kimś, kto mnie nie bije, nie pije, nie zdradza. I dlatego zwróciłam uwagę na niego. A miałam już naprawdę duży przekrój facetów, i wiem jak praktycznie niemożliwe jest znalezienie kogoś kto odpowiada choc trochę i mnie, i jest dobry dla dzieci. Ten jest. Lubi moje dzieci, spędza z nimi czas itd. On nie ma w sobie zła, dlatego też chciałabym spróbować.
Owieczka, my rozmawiamy CAŁTY CZAS na ten temat jak on widzi przyszłość. On chce wrócić, znaleźć pracę, najchętniej chce wrócić do wojska lub jakiejś mundurówki, np. policji, bo jest wysportowany, sprawny bardzo i ma szanse. To właściwie jest jego cel. On zawsze chciał pracować w służbach mundurowych, bo to jest praca stała, wie czego sie spodziewać, ma dodatki różne itd. No i on to podobno właśnie lubi. Nie wiem jakie ma szanse, ale ja bym bardzo chciała aby sie udało, bo dla mnie taka praca to marzenie dla faceta. Dopinguję go w tym.

Co do dzieci, to wiem, że on jest bardzo zgodny, spędzaliśmy sporo czasu razem i powiem szczerze, że nadaje sie na ojczyma, chętny jest do zajmowania sie dziećmi itd. Dzieci też go lubią, jego syn też jest za nim.

I to nie jest tak, że tylko on przeżył coś co zostawiło na nim ślad. Uwierzcie mi, że ja przeszłam przez nawet jeszcze gorsze rzeczy, ale nie chcę o tym pisać tu na forum. Mimo wszystko dla dzieci starałam sie zawsze iść do przodu i być twardą. Bo wiem, ze mają tylko mnie i nie mogę sobie pozwolić na momenty słabości. Dlatego teżi tutaj jestem bardzo ostrożna. I dlatego tyle pytań i wątpliwości.

Oczekujesz, że on te wakacje Wam zasponsoruje? Bo wydaje mi się, że w takim przypadku, każde płaci za siebie.
Widzisz, on ma plan na swoje życie zawodowe, Ty twierdzisz, że mu kibicujesz, więc daj mu szansę. Pytanie czy chcesz czekać? Nie wiem ile macie dokładnie lat, bo "po 30-tce" to może być 39 i wątpię by w ogóle istniała szansa przyjęcia go do służby.

To mu o tym powiedz. Tylko, że to są jego pieniądze i ma prawo robić z nimi co chce.

Owieczka, on ma 33. Ja jestem dwa lata starsza.
Nie chcę aby sponsorował, no co ty. Ja nie jestem wieszająca sie na facecie. Chcę partnera. Ja płacę za siebie i dzieci, on za siebie i swoje dziecko. Ale właśnie on nie ma kasy, więc nie wiem, oczekiwał chyba że ja zapłacę? Jak go pytam o to to on milczy, albo mówi, że na pewno znajdzie pracę. a jak pytam jak on zamierza żyć przez te miesiące jak pracy nie będzie miał, to ciągle powtarza, że na pewno znajdzie. Planu B brak.

sosenek - JA mam stabilne życie. Mam pracę, mieszkanie, auto (10 letnie, ale się toczy ). Moje dzieci żyją spokojnie, mimo braku pełnej rodziny. I myślę, że jesteśmy gotowi aby spróbować jednak kogoś dobrego wprowadzić w nasze życie. Ja chcę zgodnego spokojnego związku. Ale właśnie boję się, że moje dzieci sie przywiążą jakby sie miał wprowadzić do mnie, a potem będę musiała go wyrzucić, bo nie stać mnie na utrzymywanie dorosłego mężczyzny i kolejnego dziecka Zwyczajnie mnie nie stać. Poza tym jestem bardzo pracowita, chciałabym jednak mieć taki zwykły mały domek, czy to źle że mam taki plan? Moje dzieci też marzą o domku, mieliśmy wcześniej, musieliśmy go opuścić i one tęsknią za tym, dlatego też chcę im to zapewnić. Ale sama nie pójdę do domku, bo już kiedyś zostałam sama i prawie sie załamałam, jak musiałam piecem i wszystkim sie zajmować. Dlatego chciałabym być z kimś, z kim będę mogła zrealizować też ten plan, aby dzieci były szczęśliwe, nie chcę naprawdę dużo uważam Chcę sprzedać mieszkanie, tą cześć włożyć w domek, a resztę dokredytować, więc jak najbardziej jest to w zasięgu pary o nawet niskich ale stałych dochodach. Jak widzicie ja mam jakieś cele, dążę do nich, uważam, że staram sie dobrze kierować i z głową moim życiem.

Dokładnie.

Pokręcona Owieczka - ale on NIE CHCE abym jechała sama z dziećmi! Obraził sie na mnie. Mówi, że musimy razem jechać. On chce wziąć an to pieniądze jakie tam ma ze sprzedaży czegoś, ale wtedy nie będzie miał nic na życie jak zjedzie, no i jeszcze ten dług będzie miał. Więc albo musiałabym powiedzieć, że zrywam zupełnie, czego zrobić nie chcę, bo uważam, że dobry z niego człowiek i może jeszcze sie przekonam do niego, albo muszę sie zgodzić aby zapłacił za siebie na wycieczce, a potem mam też wybór, czy on ma zamieszkać na razie z rodzicami i spotykać się w weekendy i zobaczyć jak mu będzie szło z pracą i ustawieniem się, czy też od razu żeby u mnie zamieszkał i próbować układać to u mnie (mieszkamy w PL 2 godziny drogi od siebie)

Egoistyczna z Ciebie osóbka. I trochę pies ogrodnika.
Facet Ci nie pasuje pod żadnym względem, ale go nie puścisz wolno.
Ech, szkoda go.

No to niech go pogoni, a nie trzyma w obwodzie jak jakieś koło zapasowe. Proste.

Jestem tego samego zdania. Po co trzymać się czegoś, co nas nie satysfakcjonuje?

Nie uważasz się za księżniczkę, ale księżniczkujesz.
Facet Ci nie odpowiada, praktycznie na żadnej płaszczyźnie.
Ale nie chcesz z niego zrezygnować, bo... jest miły.
Przecież to zwyczajny egoizm i bycie psem ogrodnika.

Ludzie wokół Ciebie nie są obiektywni, ale forumowicze nie znają Ciebie i napisali Ci wprost - z tej mąki chleba nie będzie.
Napisała Ci chociaż jedna osoba, że ta relacja ma sens? NIE.

P.S Puścić kogoś wolno, to mu powiedzieć, że nie ma na co liczyć, rozstać się i pozwolić mu ODEJŚĆ.

Owieczka masz racje. Gdyby był zaradny to nawet gdyby miał dług, to ja bym zrozumiała, bo bym wiedziała, że da radę, przyjedzie, weźmie sprawy w swoje ręce i ogarnie to. Tak było m.in z moim ojcem. Nie miał wykształcenia, a ogarniał życie bardzo dobrze. Zresztą dziadek też. Znam też kilku innych panów, którzy nie mieli nic, a sprytem i sensem doszli do czegokolwiek. A tutaj dalej głowa w chmurach
I masz rację. Boję się, ze będę sama Bo nie potrafię wziąć kogokolwiek, a naprawdę mało kto mi odpowiada Ten jeszcze najprędzej. Inni albo klną, albo piją, albo są brzydcy, albno kłamią, albo zdradzają, i tak wiecznie coś Nie umieme złapać pierwszego lepszego, a nie chcę też być wiecznie sama, mam już tego dość. I nie wiem czy tego nie zaakceptować jaki jest, może faktycznie znajdzie tą pracę w policji np i będzie spokojnie siedział? Ja dużo nie oczekuję, aby tylko mieć do kogo buzię otworzyć, aby była ta pełna rodzina, z kim pojechać na urlop. No i oczywiście aby nie dźwigać finansowo..

Jak boisz się samotności to siedź z nim i się męcz.

Oj naskoczyliście trochę na Autorkę. Myślę, że gdyby opisała to innymi słowami, nie pisząc o tym, że jest silna, zaradna, ma pracę i utrzymuje sama dzieci to byście jej doradzali, zostaw tego lamusa, on bedzie na tobie żerował, facet bluszcz, oczekujący słodkich słówek itp.
No ale "niestety" Autorka wie czego chce, jest ogarniętą, logicznie myślącą osobą, dlatego można po niej pojeżdzić, ze taka zła i niedobra.
Ja ją rozumiem, jest z tym facetem nie dlatego, że nie chce być sama, tylko dlatego, ze chce być z miłym facetem, a  nie jakimś podrywaczem. wiem, że ona materialnie ogarnie, a potrzebuje wsparcia emocjonalnego, jednakze tutaj facet znowu w druga stronę przesadza. Olewa finanse, a przesadza w okazywaniu uczuć, on na serio jest facetem bluszczem, a ja bym nawet podejrzewała, że trochę sępem.

W moim odczuciu facet nie potrafi być sam, po śmierci żony od razu rzucał się w wir nowych znajomości, dziecko poszło w odstawkę, praca i kasa były tylko po to by wyrwać kolejną laskę (postaw się a zastaw się), potem staje się facetem bluszczem i coby partnerka mu nie mówiła, czy spokojnie, czy w kłótni, on będzie skomlał o to by z nią być. Jego "pechem" jest to, ze trafia na ogarnięte kobiety, które z nim zrywały, mógłby sobie znaleźć jakąś laske, która żyje z dnia na dzień i też dla niej najważniejsze byłaby "miłość" a nie to czy ma się co do garnka włożyć.

Autorka nie jest materialistką, ona po prostu jest ODPOWIEDZIALNA  za siebie i swoje dzieci, nie chce sobie brać strupa na dupę i być matką dla dorosłego faceta. Powiecie, zeby zerwała, ok, przecież ona napisała tutaj żeby się poradzić czy ten związek ma szanse, czy zerwać. Po prostu ona teraz nie neguje kwestii zerwania, tylko neguje (moim zdaniem słusznie) Wasze "oskarżenia", że to ona jest ta zła i niedobra, podła materialistka.

Droga Wodusio, moim zdaniem ten związek nie ma sensu, nie dlatego, że Ty jesteś zła i niedobra, czy, ze on jest zły i niedobry. Po prostu Ty jesteś odpowiedzialna, a on to jakis niebieski ptak, nie dogadacie się. Wiem, ze dla Ciebie priorytetem jest by mieć miłego faceta, który nie skrzywdzi ani Ciebie, ani dzieci pod względem emocjonalnym (wiem, ze jestes silna i z kazdym innym aspektem sobie poradzisz: praca, finanse, opieka nad dziećmi, zainteresowania swoje i dzieci itp), ale on Cię irytuje, zawsze będą między Wami niesnaski, zawsze będziesz czuła, ze coś Cię uwiera, będzie to rodziło konflikty i finalnie nie będziesz sczęśliwa. A jak Ty nie będziesz szczęśliwa to i Twoje dzieci nie będą. LEpiej wychować dzieci samotnie, niż z miłym, ale irytującym nas ojczymem.

Tak, wie?
A powiedziałaś mu, że go nie kochasz, ale będziesz z nim, bo nie trafił się nikt lepszy?
NIGDY w życiu w to nie uwierzę, że mu to powiedziałaś i on to zaakceptował.

To, co opisujesz, to dla mnie nie jest miłość, tylko układ.

Nirvanko, a chciałabyś być na miejscu tego faceta, żeby Cię ktoś traktował jak koło zapasowe?

Autorka temu mężczyźnie nie oferuje ani miłości, ani wsparcia, ani zaangażowania. Za to wszystkiego wymaga. Z jakiej racji?

Nie słychaj Cyngli - jest zbyt emocjonalna. Nirvanka ma dojrzałe spojrzenie na sprawę. Autorko przestań się tłumaczyć innym ludziom.

Czujesz, że to nie to.

Och, dziękuję Pani Wyrocznio.

Przecież napisałam to, co wszyscy inni.
To nie facet dla niej.
To Autorka chce próbować związku z tym facetem NA SIŁĘ, mimo, że nic jej w nim nie odpowiada, poza tym, że jest miły i przystojny. Na tym chce budować relacje?

Idealnie byłoby budować związek z osobą, która Ci opowiada pod względem charakteru, zaradbodci, dojrzałości, wyglądu. To NIE JEST ten facet. Przykro mi. A skoro to nie ten, którego szukasz, to nie robić mu nadziei.
Przypuszczam, że nie chciałabyś być dla kogoś ostatnią możliwą opcją czy kołem zapasowym, więc innym też tego nie funduj.