Relacja z byłym narzeczonym / partnerem - Netkobiety.pl

Nie chcę rozpisywać się na temat Naszej całej relacji... Byliśmy ze sobą ponad 8 i pół roku, z czego ponad 6 mieszkaliśmy razem. "X" we wrześniu 2017 otrzymał bardzo dobrą ofertę pracy z Warszawy, dużo rozmawialiśmy na ten temat i dodatkowo Go zachęcałam żeby się zgodził ponieważ jest do dla Niego ogromna szansa, tak też się stało. Od listopada do lutego miał mieszkać w Warszawie ponieważ miał być dostępny 5 dni w tygodniu ze względu na okres próbny, a następnie raz czy dwa razy w tygodniu miał jeździć do biura. Ustaliliśmy że będziemy spotykać się w weekendy (On będzie przyjeżdżał do mnie ponieważ mamy/ mieliśmy dwa psy). Pod koniec października oświadczył mi się ponieważ uznał że pora już wykonać jakiś krok, dodatkowo obawiał się że będę może chciała Go zostawić... mówiłam żeby się wstrzymał do czasu aż wróci z Warszawy bo różnie to może wyjść a dodatkowo sprawdzimy też samych siebie. Mimo wszystko zdecydował się na oświadczyny a ja je przyjęłam.
Od końca listopada zaczęły się Nasze problemy, sprzeczki, brak czasu dla siebie nawet w weekendy ponieważ przyjeżdżał w piątki w nocy a w niedziele popołudniu jechał do Warszawy. W trakcie wyszło że poznał w pracy koleżankę (mężatka z dzieckiem) z którą bardzo dobrze zaczął się dogadywać, tak jakby znali się od zawsze. Nie wiedziałam że spędzają ze sobą aż tyle czasu i zaczęło mi to przeszkadzać, podczas sprzeczki wyszło że koleguje się z Nią dłużej niż o tym wiedziałam czyli praktycznie od samego początku listopada... miał ograniczyć z Nią kontakt do minimum... cały czas między Nami się psuło.... Nie wie co czuje, wypalił się... ja w trakcie oddawałam mu pierścionek.... jednak dał Nam jeszcze szanse żebyśmy na spokojnie spróbowali wszystko sklejać, zacząć jakoś normalnie się komunikować...z perspektywy czasu zauważyłam że nie zachowywałam się dobrze...na początku wyjazdów podczas poważniejszej sprzeczki sama powiedziałam że jeśli chce może odejść, ja płakać nie będę, nie będę płakać za tą relacją.... sam powiedział że za każdym razem kiedy oddawałam mu pierścionek to wszystko z Niego uciekało... a ja to robiłam żeby się opamiętał a nie żeby celowo Go ranić.
Wracając do Jego koleżanki.... pod koniec stycznia dowiedziałam się że cały czas ma z Nią kontakt, On do Niej pisał, dzwonił... z Jej strony nie było zainteresowania... zwykłe platoniczne, koleżeńskie relacje.... nie było między Nimi flirtów, rozmów z podtekstem.... Czułam się bardzo oszukana, powiedziałam mu o tym że wiem, następnego dnia pojechał do Warszawy i wiedziałam że jest tragicznie między Nami... napisałam do Jego koleżanki i w sumie dobrze ponieważ Ona też chciała ze mną porozmawiać.... Nie była w stanie zrozumieć jak "X" może traktować ją jak przyjaciółkę i nie rozumie Jego zainteresowania ponieważ dla Niej jest tylko zwykłym znajomym z pracy, że ma dosyć Jego pisania, ani Jej ani Jej mężowi nie odpowiada to że do Niej pisze, czy dzwoni.. że ma Go dosyć, sama mu mówiła że się od Niej odczepił i dał Jej spokój... Jej mnie przedstawił jako partnerkę z którą ciągle się tylko kłóci, że Go ograniczam, że nie ma ze mną życia... a gwarantuję że taka nie jestem... nigdy nie miałam z niczym problemu pod warunkiem że była szczerość i się mówiło "Mam znajomą, piszę z Nią, nie masz powodów do zmartwień" , mi z kolei przedstawił Ją jako tą która za Nim chodziła żeby Ją woził do pracy, jako tą która pierwsza zaczęła tą znajomość, że to Ona zaczęła szukać kontaktu z Nim a nie On z Nią.... Obie się zdenerwowałyśmy bo wyszło że "okłamał" obie ?
Zadzwoniłam do "X" i mu to wszystko powiedziałam, włącznie z tym co Jego znajoma o Nim myśli.... zamurowało Go... wypalił z tekstem że to jest koniec, że On nie chce już więcej próbować, już ma dosyć, po prostu nie chce po czym się rozłączył. Dwa dni później przyjechał... rozstaliśmy się był to początek lutego. Nie zdawał sobie sprawy z tego że tak to wszystko z boku wyglądało, przyznał że za bardzo w tą znajomość wszedł ale nic do Niej nie czuje, nie był w stanie wyjaśnić dlaczego tak postąpił...
Z początkiem marca wyprowadził się z mieszania które wspólnie wynajmowaliśmy, zamieszkał w Warszawie. Przyjeżdżał do starego mieszkania ponieważ miał zajęcia lub inne sprawy do załatwienia, sypialiśmy osobno, żadnych czułości nie było z wyjątkiem na przywitanie lub pożegnanie które sam inicjował.  Kontakt bardzo sporadyczny mieliśmy, mogłam na Niego liczyć z przewiezieniem niepotrzebnych rzeczy do domu rodzinnego czy z domu rodzinnego na stancję po weekendzie... bo chce i już.
Zaproponowałam mu którejś nocy odnowienie kontaktu bo to tak dziwnie zachowywać się jak obcy, odczytał następnego dnia popołudniu uznał że dobrze, że tak odciął się trochę. Spotkaliśmy się w Wielki Piątek tylko na chwilę ponieważ nie miałam za dużo czasu i zapytał – umówiłaś się ? Mówię że tak... i nagle zaczęły się wypowiedzi w stylu że koleżanka jakaś jest Nim zainteresowana, że żona kolegi ma koleżankę i że chce ich zapoznać ze sobą – na kawę można iść ale nic więcej.. i tak powtarzał. Odwożąc mnie rozmowa zeszła na temat flirtów i zapytał co jeśli od tego wylądujemy w łóżku, to mu odpowiedział że najwyżej się tak stanie... przez Święta zaczęliśmy ze sobą wyjątkowo dużo pisać, planując tym samym wspólny weekend w Warszawie... „X” stwierdził żebym nie traktowała tego jako próby naprawy relacji czy kroku w stronę schodzenia się... byli miło ze sobą spędzają czas, oddzielając uczucia. Spędziliśmy razem 4 dni, rozmawialiśmy o tym jak odbieraliśmy niektóre rzeczy, przyznałam się że nie byłam w ogóle gotowa na zaręczyny, On zresztą tez. Powiedział że z tą koleżanką zrozumiał, że się w Niej zauroczył wtedy ale żadnej chemii nie ma, nie było i nie będzie między Nimi i że dla Niego temat nie istnieje... ostatniej nocy nie chciał nic tylko położyć się razem spać i przytulić. Uznał że mnie odwiezie ponieważ ma po drodze.... tracąc łacznie ponad 3h ale „ma po drodze” i mamie kupi coś tam w ogrodniczym bo ja kiedyś coś tam kupowałam więc sklep jest sprawdzony... zgodziłam się.
Od soboty do wtorku/środy pisaliśmy dużo, wyjątkowo dużo.... we wtorek widziałam że jest jakiś dziwny, zdystansowany więc zapytałam o co chodzi:
X- Wiesz na co się umawialiśmy
- Ale czy ja czegoś oczekuję?
X- Nie wiem,
Po prostu muszę i chce odpocząć
Bo już dla mnie tego za duzo było
I dlatego sie nie odzywam
Napisałam że rozumiem, że wystarczyło żeby powiedział i bym nie wariowała. Pożegnaliśmy się na dobranoc i od środy nie mamy kontaktu. Był plan że spotkamy się w weekend tym razem u mne. Myślałam że znam Go bardzo dobrze jednak nie rozumiem tego zachowania. Pierwsza odzywać się nie zamierzam skoro chciał mieć odpoczynek to niech ma... tylko co dalej ? Nie będę ukrywała że ten człowiek jest mi obojętny bo tak nie jest... nie proszę o rady w stylu daj sobie spokój bo będziesz cierpiała... wiem, jestem dorosła i zdaję sobie z tego sprawę... zwyczajnie nie rozumiem Go jako faceta. Może mi ktoś jakoś pomóc ?