Zostawiła mnie... bez powodu - Netkobiety.pl

Napiszę tylko tyle - przez dwa lata byłam w związku na odległośc - mój chłopak był dwa lata starszy , skończył studia i wrócil do swojego miasta by rozpocząć pracę . Pomimo tego ,że byłam studentką ,a on młodym facetem , mimo tego że bardzo za sobą tęskniliśmy - odległość nic nie zmieniła w naszym związku. Wręcz mam wrażenie ,ze go wzmocniła.
Jeśli się kogoś kocha to odległość nie jest powodem do zdrady...

Jak tak dobrze przejrzeć wątki, to pewnie 75% jest o rozstaniach... Ale jeden jest wyjątkowy. To jakby podręcznik o tym, jak wychodzić na prostą: http://www.netkobiety.pl/t67911.html
Czytaj od początku, rób notatki, układaj plan dla siebie i go realizuj.

Nie potrafię... Nic mi nie pomaga. Na siłownię chodzę już od 4 lat i jest to dla mnie monotonią, a nie odskocznią, która mi pomaga. Siedzę i walczę ze sobą żeby do niej właśnie się nie odezwać. Trafiłeś też w sedno, kilkanaście razy dziennie obserwuję jej profile na portalach. Mój głupi mózg szuka dla niej usprawiedliwienia, widzi w niej same dobre cechy.

Dokładnie. To jest najgorsze, że ja siedzę i cały czas myślę o tym i mam nadzieję, że tak rzeczywiście jest. Oszukuję sam siebie, myślę, że ona cierpi w tym momencie tak jak ja, że tęskni za mną i czekam tylko aż się do mnie odezwie. Najgorszy jest sposób w jaki się ze mną pożegnała - "muszę pobyć sama przez jakiś czas, nie wiem czy zdążę zanim ty znajdziesz sobie inną". Te pierdolone słowa nie dają mi spać, coś mi karze cały czas o niej myśleć i na nią czekać mimo tego, że sam już tego nie chcę. Poza tym gdy po tym wszystkim to ja próbowałem się przełamać i zostawić ją, ona zaczęła płakać w niebogłosy, błagać żebym jej tego nie robił, rozbijać szklanki i grozić samobójstwem(i posunęła się w tym do pewnego kroku ale nie chcę tego opsiywać). To nie było udawane, to było szczere. Teraz te sytuacje mnie cały czas męczą, dają jakąś iskrę nadziei. Nie wiem może przydał by mi się jakiś wstrząs żebym się szybciej otrząsnął? Na przykład jakbym dowiedział się, że ona kręci z tamtym albo robi z nim coś więcej? Może to by mi pozwoliło szybciej zapomnieć i pozbierać się z ziemi?

Pewnie, że już próbowałem. Jedna nawet już do mnie zaczęła czuć coś więcej. Sama mi powiedziała sporo ciepłych słów odnośnie mnie i naszych relacji, jakby miała nadzieję na coś... I to był moment w którym zrozumiałem, że nie mogę teraz rozmawiać z innymi dziewczynami. One też mają uczucia, a stan w którym obecnie jestem nie pozwala mi na żadną inną dziewczynę, bo mogę je jedynie zranić, a nie chcę tego robić.

Właśnie się dowiedziałem z pewnej ręki, że się z nim dalej spotyka. Nie mogę zrozumieć jednego, może ktoś mi to wytłumaczy. Czemu mimo tego, że nie jesteśmy już razem to ona robi to w ukryciu przed wszystkimi? Chodzą do równoległej maturalnej klasy do jednego technikum, a na przerwie nie mówią sobie nawet "cześć", udają, że się nie znają. Co więcej, nawet go w znajomych na fejsie nie ma. Chce pokazać przed wszystkimi, że się szanuje? Ma poczucie winy? Boi się opinii, że wszyscy się dowiedzą, że to co stało się między nami było czysto jej winą, bo leciała na dwa fronty? A może tylko "próbuje" czegoś innego żeby zobaczyć jak to jest, a jednocześnie ukrywa to żeby w razie gdyby nie było fajnie, mieć koło ratunkowe w postaci powrotu do mnie(bo przecież myśli, że o niczym nie wiem)?

Albo znajdzie inny obiekt zainteresowań do przetestowania. Zdaje sobie sprawę, jak się czujesz, sam siedzę w podobnym bagnie po same pachy bo straciłem 8 lat ( sami porównajcie mój przypadek, zapraszam do swojego tematu).   Niestety są inni co mają  jeszcze gorzej, siedzą po same uszy  albo jeszcze głębiej, ponieważ  czeka ich rozwód, podział majątków, alimenty czy ograniczenie kontaktu z dziećmi, nie mówiąc o tym że  być może stracą jeszcze więcej czasu  swojego życia przez to wszystko.

W moim przypadku niedawno zaczęło się tak samo.  Jej zastanawianie się nad naszym uczuciem, sensem dalszego związku i chęć '' PRZERWY '' żeby wszystko przemyśleć.  Powiem Ci szczerze, daj sobie spokój. Wiem, że to kurewsko trudne, sam przez to przechodzę, ale idzie powoli do przodu. Ale naprawdę nie ma innej możliwości, ja już zaczynam ściągać powoli różowe okulary.

Nawet gdyby zdecydowała się do Ciebie wrócić to zgodził byś się na to, po tym jak tak bardzo Cię skrzywdziła? Nie sypiasz, nie jesz, zawalasz studia. Nie mówiąc o tym, że jeśli by wróciła to TYLKO i wyłącznie z powodu braku lepszych opcji, a nie że coś sobie przemyślała.  Ja się na to nadziałem - analogiczną sytuację miałem 2 lata temu, głupi byłem, że jej uwierzyłem i zgodziłem się spróbować na nowo, teraz poniosłem tego karę.  Ucz się też na cudzych błędach. Ona nie wróci, a jeśli tak to tylko dlatego, że inni faceci ją kompletnie olali a sytuacja kiedyś się powtórzy, jak tylko zakręci się obok niej jakiś inny facet i okaże jej odrobinę zainteresowania. Skoro dzieli was 350km to masz łatwiej.  Ogranicz kontakt do absolutnego minimum, lub zerwij całkowicie. Nie czekaj na zmiany, nie oczekuj niczego. Nie warto.