Zniszczylam swoje zycie - Netkobiety.pl

To znaczy jaką cenę zapłaciłaś? bo z tego co piszesz, to gładko poszło... Zamiecione pod dywan i po sprawie...

No właśnie, co?
Masz świadomość możliwej straty, a czy Masz świadomość możliwych zysków?

Na razie generalizujesz, bo Jesteś obrócona o 180 stopni w stosunku do krotki z początku tego wątku. Przyjdzie kiedyś czas, że dokonasz jeszcze przewartościowania swojego doświadczenia, wtedy dostrzeżesz, że nie każdy uśmiech i dowcip skierowany do Ciebie, to zaproszenia do łóżka...

Po prostu Piotr74 mierzy innych swoja miarka albo tworzy sobie w glowie pewien obraz kobiet co mu ulatwi zycie. Sam nie chce pamietac ze i wczesniej i w czasie rzekomego ratowania malzenstwa romansowal z innymi. Poza tym jak pisalem w innym watku, Polacy lubia sciagac innych w dol. Ja np. wierze w czyjas przemiane, wyciagniecie wnioskow do czego mnie nie przekonuja slowa ale chocby i slowa, ktore jednak mowia o koniecznej wytezonej pracy w przyszlosci (bo nic nie przychodzi samo). Jesli wiec mam do czynienia z logicznym podejsciem do sprawy, jak to tu prezentujesz, to tylko zyczyc wytrwalosci.

Widzis, tu sprawa jest prosta. Wystarczy zadac Ci pytanie, czy kochales zone kiedy "ratowales" wasze malzenstwo. Bo jesli kochales to jak wytlumaczysz kontakty z innymi w tym samym czasie? Moze miloscia do zony? A jesli nie kochales (wlasnie, kiedy przestales kochac, moze rok, 2 lata temu?) to po co byla ta cala degryngolada na swoj temat i tego zwiazku?

Zapłaciłam straszną cenę.
Ja wiem że nie każdy uśmiech to "taki" uśmiech,  ale będę już ostrożniej podchodzić do "przyjaźni damsko-meskiej".

Kroteczko? całe 79 stron pisałaś, że męża NIEKOCHASZ ?wiec niby, czemu teraz się dziwisz, że ludzie Ci jednak nie wierzą, ?bo przeczuwają, że akcja się jednak powtórzy, na 100%... bo jak pisałaś wcześnie swojego męża NIEKOCHASZ już?.

Nie prawda,  pisałam że kocham go jak brata. Pracowałam miesiącami żeby patrzeć na niego jak na mężczyznę.

Wybrała bo jest wyrachowana i wygodna. Wszystko sobie tym tłumaczy.

Albo dla dobra dzieci, a z innym zdradzać gdzie jest chemia. I wrocic do męża jak chemia minie.

w zasadzie zdradzeni nie musieli by wahać się czy zostawać ze zdradzaczami gdyby dokonywali unicestwienia.

ja pytam poważnie jaka zapłaciłaś cenę? z Twojego punktu widzenia

Nawet nie kocha go jak brata. Wcale.

Seks lepszy bo sie wyluzowała. Nie robi juz tego wbrew sobie bo nie ma innego na oku, a tłumaczy ze ten jest właściwy. Lepszy rydz niz nic. Nie ma blokad.

Wszystko jest latwo wytlumaczalne.

Nie zrozumiałaś mnie, Kroteczko.
Nie miałem na myśli szczegółów dotyczących fizycznego doprawiania rogów mężowi, ale o przyczyny, które doprowadziły do romansu, zanim poszłaś do łóżka z kochankiem.
Mąż powinien wiedzieć, że nigdy wcześniej nie pożądałaś go, jak teraz.
Czuje, że inaczej na niego patrzysz, ale nie rozumie, skąd to się wzięło.
Sam fakt, że poinformowałaś go o nawiązaniu i późniejszym zakończeniu romansu (o ile wie, że to był długotrwały romans) niczego mu nie wyjaśnił.
Dla mnie "mniej więcej" oznacza, że mąż nie zna skali Twojego zaangażowania emocjonalnego w romans z tamtym, ani zdarzeń po nałożeniu kochankowi embarga na seks i ograniczeniu spotkań we dwoje.
A przecież, jak sama piszesz, były macho okazał się mazgajem, a Ty takich nie znosisz.
Mąż zaś mazgajem nigdy nie był i nie jest.
No więc?

Nie czytałas dość uważnie

Teraz mąż zakada stringi wieczorem i swoją owłosioną klatą kanarka szpanuje przed żoną, a żona jest w kropce.
Kochaś chciał żeby krotka wywaliła męża z domu a jego zaprosiła do rajskiego gniazda.
Mąż zaś jako właściciel kwadratu odrzekł krótko. Bo nie ważne czyje co jest ważne to jest co jest moje.
I mój jest ten kawałek podłogi.
Więc kochaś z żalu uchlał się i wracając do żonki, zadzwonił do kroteczki mówiąc jej że zapije się na śmierć. A może śmierdź.......
I jak się zes...rał to i śmierdział.........
Jednym słowem gnojek. Nie u,ie pić i zwieracze mu puszczają, JAK WIĘC UPRAWIA SEKS Z TAKIM ZASRAŃCEM ?

bombolinko - Autorka spokojniejsza? Jej spokój nie był niczym mącony, bo w pełni odpowiadała za to, co działo się w jej życiu. To były świadome wybory Autorki.

W każdym razie prawdopodobnie doszła do wniosku, że wcale męża nie kocha i chwilowe uniesienie zgasło. Może poznała kogoś, kto jej o tym przypomniał, a może dopiero pozna. A może to już było i drugi raz zeszła się emocjonalnie z mężem. W każdym razie uczucia nie zmieniają się tak z miesiąca na miesiąc, a autorka nie przeszła wcale jakiejś wielkiej "przemiany", jak tu parę osób sugerowało. Przeszła huśtawkę nastrojów i zachowała się kompletnie typowo i przewidywalnie jak na osobę porzuconą przez kochanka, która może wrócić do męża.

Tutaj potrzebna jest gruntowna zmiana definicji wszystkich uczuć i ogrom pracy nad sobą, żeby możliwe było spokojne dożycie starości we dwoje, z ukochaną osobą. Niestety niezależnie od tego,kogo akurat "kochała" autorka, biła od niej ta sama niedojrzałość, impulsywność, niestabilność i... płytkość. To wszystko utrudni terapię, a z tą ostatnią najtrudniej będzie walczyć. Choć do walki pewnie nie dojdzie, bo do tego wszystkiego Autorka jest kompletnie nieświadoma swoich problemów i żyje cukrowymi wyobrażeniami na temat sytuacji i osób... szczególnie mężczyzn, z którymi akurat ma możliwość tworzyć relacje. Bez fachowej pomocy skończy się na cyklicznym zataczaniu okręgów.

Jak zwykle Excop Twoje posty budzą u mnie wielki szacunek do Ciebie.
Są trafne ( chciałbym mieć takie wyniki na strzelnicy - same "10"), konkretne i z tego co czytam to szczere.
Naprawdę podziwiam Ciebie.

Tu akurat, popieram inicjatywę, Bullet.
Choć te "kamienie" nieco mnie zdziwiły.
Napisałem przecież, że lektura wątku, to nie w kij dmuchał.

Tyż prowda.

Smutne to.
Dlaczego separacja a nie rozwód?

Dlaczego mąż chcial separacji?
Ma kogoś?

Zawsze, ale to zawsze zło będzie rodzić złe skutki a dobro dobre. Kłamstwo, które jest podstawą relacji autorki z "mężem" nigdy nie pozwoli zbudować tego związku na nowo. Albowiem podstawą zdrowego związku jest zaufanie, zawierzenie, szczerość. Po przeciwnej stronie jest własny egoizm. Oczywiście w realnym związku jego spozycjonowanie jest gdzieś między krańcem skrajnego zaufania, zawierzenia i szczerości a krańcem skrajnego egoizmu. Nie wiem czy powinienem oceniać położenie "języczka" na skali związku autorki (związek dotyczy też rodziny jako całości), ale czy pomylę się, jeśli w przybliżeniu stwierdzę, że znajduje się on w położeniu 8 (w skali od 0 do 10) w kierunku egoizmu autorki. Jest tak, między innymi, ponieważ:

- autorka nie dzieli się swoim życiem (także wewnętrzym) z potencjalnym partnerem (nazywanym tu mężem)

- autorka wszystkie decyzje podejmuje sama pod kątem własnych potrzeb

- autorka nie zamierza odbudować poczucia własnej wartości męża poprzez powiedzenie całej prawdy o sobie

- autorka nie zamierza przekazać dzieciom prawidłowego wzorca rodziny ani prawidłowych reakcji na sytuacje, które już wystąpiły

W rezultacie skutkuje to ciągłym życiem w fałszu wszystkich bez wyjątku osób w tej rodzinie, co nie służy nikomu w tej rodzinie, a tym bardziej normalnemu, zdrowemu samopoczuciu. W przypadku dzieci rodzi to spore prawdopodobieństwo skopiowania, powielenia postępowania matki i ojca w ich dorosłym życiu, powtórzenia tych samych sytuacji, relacji i sposobu rozwiązywania sytuacji.

mam jeszcze dla Ciebie kilka słów:
„Niech każdy dzień Twojego życia przynosi nowe inspiracje, a każde marzenie zamienia się w rzeczywistość"
„Niech każdy dzień przynosi Ci nowe powody do radości, a otaczający Cię ludzie wspierają na każdym kroku"
„Niech Twoje życie będzie jak piękny ogród, w którym każda chwila rozkwita radością, miłością i spełnieniem. Życzę Ci, abyś zawsze miał czas na to, co najważniejsze"
„Życzę Ci, by życie otaczało Cię pięknem w każdej postaci: miłością, przyjaźnią, zdrowiem i sukcesem. Niech spełniają się wszystkie Twoje pragnienia, a uśmiech nie schodzi z Twojej twarzy"

„Niech kolejny rok Twojego życia będzie jak piękny obraz, malowany kolorami radości, szczęścia i miłości. Niech dzieło to z każdym dniem staje się coraz bardziej wyjątkowe."

.

.

.

...

.