Rozwód a dzieci. Co robić? - Netkobiety.pl

Jeśli mąż  ci mówi: jak ci źle, to idź, to musi być bardzo źle. Albo wie, że nigdzie pójdziesz albo mu nie zależy.

Jesteście ze sobą 9 lat, macie dom do spłaty i dzieci, które mają własne pokoje i ogródek. 

Zaczęłabym od zabezpieczeń finansowych czyli prawnika.

Współczuję, choć nie wiem co ma być przestrogą, ale to mniej ważne.
Co do sytuacji, masz dwa wyjścia, żyć w rodzinie, odsunąć się od męża traktując go jak współlokatora, mieć swoje życie, skupić się na wychowaniu dzieci lub myśleć o rozwodzie.
Jedno i drugie ma złe i dobre strony, wypisz sobie na kartce wady i zalety jednej i drugiej sytuacji i przedstaw decyzję mężowi.
Potrzebna jest konsekwencja i pewność decyzji, bo teraz on uważa, że nie masz wyjścia i dlatego m.in. cię lekceważy.

Jak poradziłaś sobie z pracą?

Weroniko, on ma racje !
Jak Ci zle, to idz !!!!!

Po pierwsze primo, podejmowanie lub niepodejmowanie ważnych życiowych decyzji kierując się zdaniem innych np. rodziny, to jest znacznie większy dramat niż sama sytuacja w jakiej się znajdujesz. Rodzina wysłucha, doradzi, a kiedy wyjdziesz i wrócisz do domu, rodzina zajmie się własnymi sprawami mając w dupie głęboko twoje zmartwienia. Ty będziesz dalej się męczyć tkwiąc w bezwartościowym małżeństwie z bezwartościowym mężem prowadząc bezwartościowe życie, a rodzina w tym czasie będzie wybierać znicze i kwiatki na groby za tydzień, potem zaczną się przygotowania do świąt w grudniu, potem do sylwestra, potem zaraz będą jakieś wyjazdy na ferie, potem znowu święta w kwietniu, no a potem dwa miesiące i wakacje, znowu plany wyjazdowe. W tak zwanym międzyczasie będą kupowali nowe mieszkania, samochody, urządzali kuchnię, wyprawiali urodziny, imieniny, jeździli z psem do weterynarza albo sami chodzili do lekarza... robili pierdylion różnych rzeczy z których składa się normalne życie normalnych ludzi. I wiesz co? Przez cały ten czas nikt ani razu nie zadzwoni choćby tylko po to, żeby zapytać jak się czujesz i jak sobie radzisz, czy może coś się zmieniło, na lepsze albo na gorsze, bo to kurwa nikogo nie obchodzi. Ani ty, ani twoje dzieci, ani twoje zjebane pseudo małżeństwo. Ludzie z natury starają się unikać spraw, które bezpośrednio ich nie dotyczą, bo tak jest wszystkim lepiej. Wszystkim oprócz Ciebie.

Po drugie primo, niepotrzebnie dramatyzujesz na zapas i być może nie wiesz, a być może celowo pominęłaś kwestię następującą - nie żyjemy w Południowej Republice Kongo, tylko w cywilizowanym średniej wielkości kraju europejskim, gdzie większość spraw regulują ustawy i przepisy oraz wyroki sądu. W tym przypadku sądu rodzinnego, który po rozpoznaniu sprawy i orzeczeniu rozwodu od razu ustali wysokość alimentów na każde z dzieci, które ich ojciec będzie miał obowiązek regularnie co miesiąc przelewać na twoje konto. Więc nie jest wcale tak, że nagle zostajesz bez środków do życia i nie masz nic na utrzymanie dzieci. I tutaj wracamy do punktu pierwszego, który określa, gdzie powinnaś posiadać specjalne miejsce do przechowywania życiowych porad rodziny.

Po trzecie primo ultimo, historia dziejów ludzkości zna przynajmniej cztery miliardy przypadków, kiedy laska z dwójką dzieci odchodzi od męża i żyje sobie sama, aż w nagle któregoś dnia przy regale z ogórkami w Biedronce trafia ją jasny chuj... to znaczy chciałem powiedzieć piorun z jasnego nieba, takie przejęzyczenie... jak zwał tak zwał, mniejsza o detale, chodzi o to, że nigdy nie znasz dnia ani godziny, kiedy poznasz kogoś, kto rozwali ci mózg i skradnie twoje serce, więc znów wracamy do punktu pierwszego. Masz absolutny i kategoryczny zakaz słuchania doradców z najbliższego otoczenia, takich jak rodzina czy towarzystwo w którym z mężem się obracacie.
W interesie tych pierwszych leży przede wszystkim to, żeby wszystko zostało tak jak jest, bo wtedy unikną niezręcznych sytuacji, niewygodnych pytań oraz kłopotliwych odpowiedzi, kiedy ktoś ich zapyta - to prawda że ta wasza Weronika porzuciła męża? - a nikt tego nie chce.
W interesie tych drugich leży przede wszystkim to, żeby wszystko zostało tak jak jest, bo wtedy unikną konieczności stawania po czyjejś stronie i zajmowania stanowiska w sprawie, no a oprócz tego będą musieli sobie poszukać nowego towarzystwa, co jest raczej naturalne, kiedy jakaś para z paczki znajomych się rozstaje i oboje znajdują sobie nowych partnerów, bo raczej nikt nie będzie się spotykał z każdym osobno, żeby uniknąć kwasów.

Po ostatnie, zapisz to sobie i powieś w widocznym miejscu - nikt inny za ciebie życia nie przeżyje - a masz tylko jedno i bardzo szybko minie.

Weronika, po pierwsze - nie musisz z domu uciekać w pośpiechu, możesz się do tego przygotować, nawet jesli będzie to trwalo rok czy dwa. Znasz przysłowie "co nagle to po diable"? Przygaś emocje i zacznij działać rozsądnie, z namysłem. Wykorzystaj ten czas na podniesienie swoich kwalifikacji, aby zyskać na rynku pracy, choćby kilka punktów. Rozejrzyj się i zastanów jakie masz możliwości. Skontaktuj się z prawnikiem, niech ci wyjaśni, co cię czeka po rozwodzie, na co możesz liczyć. Za dwa lata dzieci będą już dojrzalsze, możesz pomyśleć o opiece naprzemiennej z męzem, przynajmniej nad starszym dzieckiem. Napisałaś, że jest dobrym ojcem, choć dzieci i rodzina wiele go nie interesują, więc niech zaczną go interesować. Do teraz zdaje się dom i dzieci są na twojej glowie, więc czas najwyższy aby mąż zrozumial, że rozwód to nie tylko takie - "jak ci się nie podoba, to idź". Będą konsekwencje nie tylko finansowe dla was obojga, dla niego też, nie licząc zobowiązań poza finansowych, choćby opieka nad dziećmi, nawet czasowa.

Jeśli naprawdę chcesz się z mężem rozstać, to się do tego dokładnie przygotuj, nie marnuj czasu. Odkładaj każdy grosz który możesz, odłóż kupowanie sobie wszystkiego co ci naprawdę niepotrzebne z myślą o tym, że będziesz niedlugo bardzo potrzebowała gotówki.
Nie zapominaj też o zbieraniu dokumentow, PIT-ów, zaświadczeń o zarobkach, swoich i mężą, bo jak znam życie, gdy twój mąż otrzyma dokumenty rozwodowe i stanie przed faktem płacenia alimentow na dzieci, to w czarodziejski sposób zacznie zarabiać najwyżej średnią krajową.
Oby tak się nie stalo, ale lepiej dmuchać na zimne.

Zacznij się przygotowywać i nie zapominaj o sobie, o odpoczynku, spokoju, unikaniu stresu i konfrontacji z męzem. Zbieraj siły na później