Rozkminy rozwodowe - ciulowo ale stabilnie? - Netkobiety.pl

Lipis napisał/a:

Jestem mężatką od 11 lat i w związku od 17 lat. Mamy dwoje dzieci - 10 i 3 lata. Poważnie rozważam rozwód bo nie widzę już sensu w tym małżeństwie. Nie czuje się bezpiecznie i mam duże problemy z zaufaniem do męża. Całe życie wydawało mi się że sobie super radzę. Zawsze wszystko dopilnowane i dopięte na ostatni guzik. Szkoła, studia, praca, ślub i rodzina. Raczej jestem osobą o spokojnym usposobieniu i niekonfliktową. Rzadko proszę o pomoc- tylko wtedy gdy naprawdę wiem że sobie nie poradzę sama. Demonem seksu nie jestem ale seks był w naszym związku obecny głównie z inicjatywy męża jednak ja się dostosowywałam. Obecnie żyjemy jak współlokatorzy, wymieniamy się niezbędnymi informacjami, raczej nie rozmawiamy za wiele nie spędzamy wspólnie czasu. Od ponad 2 lat mąż potrafi przesypiać prawie cały wolny czas na zmianę ze skrolowaniem i oglądaniem tv. Zrobił się bardzo agresywny i chamski w stosunku do mnie i dzieci. Kłóci się także z przypadkowymi ludźmi na ulicy czy też na przykład że znajomymi znajomych. Atmosfera w domu jest nie do zniesienia. Najczęściej wychodzę lub wyjeżdżam sama z dziećmi. Podczas wspólnych wyjazdów mąż często wybucha, obwinia nas że wszystko popsuliśmy. Mąż często wmawia mi zdrady. Wielokrotnie śledził moją lokalizację lub po kryjomu przeglądał wiadomości. Nie ma do tego podstaw bo go nigdy nie zdradziłam. Sam miał natomiast kilka razy przypadkowo odkryte konta na portalach randkowych typu badoo tinder czy zbiornik. W domu mąż potrafi co nieco ogarnąć, umie zrobić remont, naprawić auto czy coś ugotować. I dochodząc do sedna sprawy chyba nic mnie z tym człowiekiem nie łączy. Zrobił się złośliwy i mściwy. Nie ma żadnych zahamowań nawet przy obcych ludziach. Nic go nie cieszy jest większość czasu negatywnie nastawiony. Potrafi zwyzywać mnie o cokolwiek zrzucić winę za wszystko. Naprawdę w życiu wiele razy mu pomogłam wyjść z tarapatów i gdyby nie moją głowa na karku nie wiem gdzie byśmy wylądowali. Jestem już tym wszystkim zmęczona, zaczyna mi szwankować zdrowie. Nie mam siły na nic. Mam wrażenie że jestem ciagle w kieracie obowiązków. Mąż od ponad 2 lat wiecznie zmęczony obrażony lub chory. Nie dba o siebie wcale. Zaczął znów palić jak smok i objadać się bez opamiętania. Obrzydza mnie seks z nim. On mówi że to moja wina i przeze mnie taki jest. Jak rozmawiam z nim o moich uczuciach lub przemyśleniach mówi że się wiecznie przypierdalam. Byliśmy na terapii ale niewiele wniosła do życia. Terapeutka powiedziała że mąż ma w sobie bardzo dużo zła i żalu i musi wykonać bardzo duża pracę nad sobą. Nie wiem czy jestem w stanie mu dalej towarzyszyć i obrywac za wszystko. Z drugiej strony boje się jak sobie poradzę sama finansowo i psychicznie. Znajomi mowia że samej z dziecmi jest ciężko ale czy z mezem jest w tej sytuacji lżej? Czy rozwód jest tak straszny jak go malują? Czy dla rozwodników w końcu wychodzi słońce? Czy dzieci są w stanie zaakceptować rozwód i rozpad rodziny? Jakie są wasze doświadczenia w tym temacie?

Hej. Zajrzałam tu przez podpowiedź jednej czaterki ponieważ mam podobną sytuację ale u mnie dochodzi wiele innych zachowan typu agresja względem mnie i dzieci i zastanawiam się jak rozwiązała się Twoja sytuacja czy coś się poprawiło czy się rozstaliście czy poszliście na terapię

Tak, doczytałam na końcu wątku że się wyprowadził ale też ciekawi mnie jak dzieci zareagowały, rodzina otoczenie. Doczytałam że podejrzewał autorkę o romans i robił jej problemy o to. Zastanawiam się jak sobie radzi sama z dziećmi w życiu i wogole. To musiała być trudna decyzja. Ja mam dzieci jeszcze małe ale widzą coraz to większą agresję ojca ...a aaa szkoda gadać. Nie mój wątek