choroba Hashimoto - Netkobiety.pl

Od roku zmagam się z chorobą Hashimoto. Badam ją regularnie, hormony, wszystko staram się mieć pod kontrolą. Niestety na ostatnim badaniu lekarz dopatrzył się prawdopodobnie guzków na tarczycy. Dla potwierdzenia muszę zrobić USG tarczycy w celu potwierdzenia lub wykluczenia podejrzeń lekarza. Powiem Wam, że same hashimoto już sprawia mi milion problemów, a dodatkowe guzki na tarczycy doprowadzają mnie do stanów depresyjnych!

Gdy ma się Hashimoto to ciężko, tak jak już tu kilka osób napisało, utrzymać wagę. Może się ona wahać, ale głównie ma się tendencję do tycia, tak jak ktoś wspomniał "z powietrza". Najlepiej w takim przypadku udać się do specjalisty dietetyka, który pod tą chorobę ułoży odpowiednią dietę - słowo "dieta" nie mylić z chęcią tylko i wyłącznie odchudzenia, minimalnego jedzenia, ale traktować jako sposób odżywiania, zdrowo i prawidłowo przede wszystkim. Moja siostra, która cierpi na Hashimoto pomoc znalazła u dietetyka, który przyjmuje w gabinecie spam (w innych miastach z tego co mówiła Pani na recepcji też są). Nie słyszałam o nich wcześniej, ale wyróżnia ich to, że zajmują się właśnie osobami z różnymi dolegliwościami, chorobami i to dopiero u nich znalazła pomoc, a była wręcz załamana, bo po wizycie u innego dietetyka nadal tyła. Teraz czuje się ok i wiem, że to jej główny problem w związku z tą dolegliwością. Na początku bardzo się załamała, miała już lekkie skłonności do depresji, nie miała motywacji do niczego, ale u dietetyka znalazła wsparcie i teraz się dobrze trzyma. Swego czasu była bardzo senna, włosy jej bardziej wypadały, ma nadzieje, że dieta wpłynie na te kwestie pozytywnie, wzmocni i jej organizm i włosy. Zobaczymy, ale w przypadku Hashimoto trzeba być pod opieką specjalistów, żeby sobie działaniami na własną rękę nie zaszkodzić. Każdy też może przechodzić to inaczej po prostu.

Hashimoto można uleczyć, tylko nie należy bać się jodu, co nakręcają sami lekarze, polecam spróbować: naturalnarecepta.pl/leczychashimoto/

Chciałabym przedstawić sposób leczenia choroby tarczycy tzw. „choroby Hashimoto” mojej babci. Od razu powiem, że z mamą byliśmy tej metodzie zdecydowanie przeciwne i uważaliśmy to za szarlataństwo ale jednak pomogła, babcia nie odczuwa już praktycznie żadnych efektów tej choroby. Otóż wujek pokazał jej filmy Jerzego Zięby (można odnaleźć na youtube). Babcia nie jest osobą zbyt ufną (nie dała się zrobić na wnuczka a próbowali dwa razy) ale jednak stwierdziła, że spróbuje bo same witaminy i tak jej nie zaszkodzą i o dziwo zadziałało. Ta choroba bardzo ją męczyła, miała kiepskie samopoczucie teraz można powiedzieć że przeżywa drugą młodość.
Suplement    Ilość dziennie
Witamina A    5000 j.m.
Witamina C    2-4 gram
Witamina D    1000-10000 j.m.
Witamina B2    200mg
Witamina B3    300mg
Cynk    30-50mg
Magnez    300-500mg
Selen    200-500µg
Jod    2-5kropli i jeśli brak negatywnych skutków to stopniowo zwiększać dawkę

Niestety ciężko jest znaleźć wszystkie te produkty w jednym sklepie, ja znalazłam tylko jedno takie miejsce gdzie mają praktycznie wszystkie składniki w dobrej jakości i po bardzo konkurencyjnych cenach (nie mają tylko jodu ale to można kupić w każdej aptece). Spróbujcie wejść na stronę spam tam mają pakiet o nazwie hashi

Ja już mam na to wy*ebane - sorry, ale nie inaczej, do opisu mego stanu adekwatne są głównie słowa na "k". Zmagam się z tym g*wnem od 10 lat - 4 lata temu włosy wypadły mi w 3/4, więc z długości za pas ścięłam to, co mi zostało,  prawie tuż przy samej skórze. Dawki hormonów nie mogę dobrać od 5 lat (złe wchłanianie T3 mimo suplementacji i cudów na kiju; tak, tak, metodę obliczania procentowego też stosuję , i ch*j), lekarze tylko mnie dobijają, a sama dobrać dawki nie jestem w stanie. Ostatni konował załatwił mnie tak, że myślałam, ze wyląduję w psychiatryku - przepisał mi końską dawkę t4, a na moje pytanie - po co aż tyle??? odparł, ze mam brać właśnie tyle przez 6 m-cy, po tych 6 m-cach wyniki miałam oczywiście najgorsze od 10 lat (!!!!), a konował - debil zapytał tylko z uroczym uśmiechem: "ale po co ja w ogóle pani tę dawkę zwiększyłem? Oj, nie trzeba było." TAK - gnojek załatwił mnie tak, ze ledwo dałam rade dojść do przychodni na piechotę - a mieszkam 100 metrów od niej -  bo już ledwo chodziłam. Nie żartuję. Z silną depresją zmagam się do tej pory. No więc, w skrócie: po 10 latach życia z tym g*wnem: ledwo chodzę, głównie śpię, nic nie pamiętam, jestem słaba jak robaczek, mam cerę tak koszmarną, ze wstydzę się pokazywać publicznie, tudzież mam tak silną depresje, że ja pie*dolę. a włosy w kątach czołowych wypadły mi do tego stopnia, że mam zakola jak jakiś dziadek.  Dodam tylko, że zanim to g*wno mnie nie rozje*ało: trenowałam kilka dyscyplin sportowych, miałam idealną cerę i wspaniałe włosy oraz zawsze byłam pełna energii. To tyle, życzę powodzenia w walce z tym g*wnem, bo ja już jestem chyba u kresu. Je*ać to g*wno.

choroba Hashimoto nie jestem niczym przyjemnym ale przy odpowiedniej diecie i opiece można z tym jakoś życ i wcale nie jest najgorzej - dietę dla mnie przygotowała spam która jest ze mna od momentu jak wykryto u mnie to paskudztwo - stosując tą dietę widze ogromną poprawe jeżeli chodzi o moje samopoczucie i zdrowie za co jestem jej wdzięczna i ciesze się, że nie musze się tak bardzo truć lekami

Również mam stwierdzone hashimoto. Niestety w tamtym czasie nie byłam świadoma jeszcze wielu rzeczy gdy stwierdzono, ze tą chorobę mam. Oczywiście przepisano hormony. Pytałam czy dieta ma znaczenie, lekarka powiedziała, że nie i tak posłusznie bezrefleksyjnie poddałam sie leczeniu lekarzy, których jeszcze wtedy uważałam za ludzi godnych zaufania by poświecic im swoje zdrowie.
Dopiero jak mój partner zachorował na inną chorobę autoimmunologiczną na całe życie (miał brać pełno tabletek juz na zawsze), zaczełam szukac na internecie jak mu pomóc i zaczeły mi się otwierać oczy. Zmianami w żywieniu (ale nie takimi jak się proponuje osobom z jego chorobą) doprowadziliśmy do stanu pełnego zdrowia u niego. Badamy się regularnie by w razie czego mieć kontrolę.
U mnie  te zmiany świetnie zadziałały zaczęły mi się poprawiac wyniki, i ja wpadłam na "cudowny" pomysł by odstawić tabletki z dnia na dzień. Niestety mój organizm był już mocno uzależniony i mocno zepsuły sie wyniki. Teraz niby jest ok, ale niestety nie udaje mi się doprowadzic organizmu do tak spektakularnych efektów jak wtedy. Może tak naprawdę za mało sie staram . Ale nadzieja jeszcze we mnie się tli, że może kiedyś nie będę uzależniona od przepisywania leków przez lekarzy.