Jak w tytule- chciałabym, abyśmy zastanowiły się dlaczego tak trudno przychodzi nam prosić innych o pomoc? Jesteśmy twarde, zmagając się z codziennością, ale czasem świat nas po prostu zaczyna przerastać, czujemy się nagle bezradne i zagubione, a mimo to nie chcemy przyznać się do porażki. No właśnie, dlaczego? Czy to wstyd poprosić o wsparcie i pomoc, nawet wówczas, gdy nie dajemy już rady i tak bardzo jest nam to potrzebne? Chyba nie, więc dlaczego tak trudno nam to przychodzi?
- Olinka
- Redaktor Naczelna Forum
- Nieaktywny
Temat: Dlaczego tak trudno prosić nam o pomoc?
Zobacz podobne tematy :
- Pella
- Netbabeczka
- Nieaktywny
Odp: Dlaczego tak trudno prosić nam o pomoc?
Boimy się pogardy,że np.czegoś nie umiemy...
- apoteoza
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Odp: Dlaczego tak trudno prosić nam o pomoc?
Nie prosimy o pomoc bo :
* wsytdzimy się przyznać, że z czymś sobie nie radzimy.
*często jest to dla nas upokorzeniem.
* jest to dowodem na to, że poniesliśmy klęskę.
* nie chcemy obarczac kogoś swoimi problemami.
* łudzimy się, że jakimś cudem sytuacja sama się rozwiaże.
*czasem musismy przy tym przyznać komuś rację .
* uważamy, że to jest niehonorowe.
- Olinka
- Redaktor Naczelna Forum
- Nieaktywny
Odp: Dlaczego tak trudno prosić nam o pomoc?
Ale czy nie uważacie, że czasem lepiej jest mimo wszystko jednak pozwolić sobie pomóc? Bo naprawdę bardzo trudno jest całemu światu wciąż udowadniać, że sobie poradzimy, jesteśmy silne, samowystarczalne, takie ,,Zosie-Samosie". Poza tym nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że w ten sposób można nawet zjednać sobie czyjąś sympatię, przyjaźń, bo takie gesty ludzi łączą i zbliżają. Sami przychylniej patrzymy na osoby, które mają ludzkie cechy, słabości, nie udowadniają na siłę, że są idealne i wszechmocne. I chyba każda z nas czasami marzy, aby choć przez chwilę znowu być małą dziewczynką, którą mama i tata ochronią przed całym złym światem. Czyż nie tak jest?
- bianka25
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Odp: Dlaczego tak trudno prosić nam o pomoc?
W moim życiu rożnie bywa, czasami jest pod górkę, kiedy staję przed bariera problemów, zastanawiam się do kogo sie zwrócić o pomoc. Nie robie z tego "ale" czasami spotykam sie z negatywna odpowiedzią.
Przez to mam duzo znajomych, znajomych jednego dnia, kiedy ich poznaje i opowiadam o sobie, poznaje ich osobiste problemy. Nie wiem moze ja na nich tak działam, ze otwierają sie przede mną jak ksiązka.. ale oni odchodza, i zabierają to co powiedzieli.. a ja zostawiam to dla siebie.. 
Spotykam się z ludzmi, ktorzy nawet nie pytani, chca mi pomóc, i to jest piekne w dzisiejszym świecie, ze mimo wszystko sa ludzie, człowiekiem dla człowieka..
Pare lat temu, nigdy bym nie pomyślała, ze obcy zrobią dla mnie az tak dużo jak do tej pory. Wcześniej przez myśl, by mi nie przeszło ze mogłabym sie do kogoś zwrócić, byłam zbyt dumna..
