Kościół inny niż wszystkie. - Netkobiety.pl

Ale przecież są takie kościoły, tylko nie katolickie. Dziwię się, że ludzie tak narzekają i twierdzą, że to im się nie podoba, tamto, ale nie pójdą gdzie indziej. Wolą narzekać, ale Kościół Katolicki przez to się nie zmieni. Ile wieków trwało, zanim zniósł on mszę odprawianą po łacinie i to nie wszędzie, bo niektórzy nie uznali postanowień soborowych z dwudziestego wieku, a protestanci zrobili to w 16 wieku. Niektórzy wolą odejść z kościoła wogóle, niż poszukać innego. Gdzie zatem ich wiara, chęć społeczności z innymi wierzącymi. Nie mam jej, ale tak jest wygodniej.

Taka wizja bardzo mi przypomina to, co zobaczyłam u buddystów Diamentowej Drogi, z wyjątkiem jedynie wychwalania boga. Bardzo mi się to podobało

Bardzo, bo z tego co wiem, nie da się kontrolować podświadomości.

Ja powiem tak - chętnie poznałabym parę takich osób i zaprosiła do jakichś badań, bo to co piszesz przeczy psychologii poznawczej.

Zasada jest taka - jak zobaczysz powiedzmy przeciętnego dresa - łysy łeb, kark jak baleron, twarz idealnie pozbawiona inteligencji, to raczej zakładasz, że interesuje się meczami niż Kierkegaardem i doktoryzuje się z filozofii. Możesz sekundę albo dwie później powiedzieć sobie świadomie "nienienie, nie powinnam tak myśleć, może to błyskotliwy młody mężczyzna", ale pierwsze podświadome myśli są instynktowne i niezależne od nas.

No ale mówisz o jakimś konkretnym momencie (np. w czasie mszy czy jakiegoś rytuału) czy non stop kolor czyiś umysł jest nastawiony na wielbienie swojego boga..?

Staram się jak mogę, słowo, ale to silniejsze ode mnie. ^^'
Od razu mi się w głowie pojawia, że to możliwe, tamto nie, bo taki a taki proces... Wiem, źle ze mną. ^^'

Tzn ok, to kupuję - że ktoś na samym spotkaniu jest tak skoncentrowany na swoim bogu i relacji z nim, że po prostu świat dla niego nie istnieje. Ale na co dzień... czarno to widzę.

To znaczy, że nie widzę, jak ten model miałby funkcjonować poza tymi mszami czy spotkaniami religijnymi.

No tak, ale mnie chodziło stricte o to nieocenianie innych ludzi, niepatrzenie na ich wady. Nawet najlepsi ludzie są tylko ludźmi i nie ma w tym niczego złego.

Ja widać należę do innego Kościoła, bo dla mnie same kościoły jako miejsca są piękne, sprzyjają modlitwie, skupieniu, a specyficzny panujący tam klimat nadaje temu miejscu właśnie pierwiastka duchowego. Panuje tam taki Boski spokój, cisza, uwielbiam tę atmosferę

A po co to robić? Po co odbierać tą wyjątkowość miejscu? Żeby iść do kościoła muszę zadać sobie pewien trud i idę tam w jednym celu. W domu wszystko może mnie rozproszyć, modlitwa w grupie może przemienić się łatwo w spotkanie towarzyskie. Do kościoła nie ubieram się jakoś specjalnie elegancko, ale czułabym się źle, gdybym była w bluzeczce na ramiączkach i w mini.
Jak się modlę w kościele to nie jem ani nie piję, nawet o tym nie myślę. Nawet mi to do głowy nie przyszło, że to jakiś trud jest

Jak przychodzą Ci co nie chcą, to co mi do tego. Skoro przychodzą, to może jednak trochę chcą. I z tego co wiem, to do kościoła idzie się właśnie wychwalać Boga, modlić się, czerpać z Sakramentów itp. Mi to zwisa w co ktoś jest ubrany (no dobra, pani w bikini mogłaby być gorsząca, ale jak dotąd się z taką nie spotkałam w świątyni).

I PO TO WŁAŚNIE SĄ KOŚCIOŁY Dlatego są odseparowane i mają taki nastrój i wystrój.

Tego typu wspólnoty istnieją też w Kościele Katolickim dodatkowo. Nazywa się to właśnie Domowym Kościołem I działa to tak jak tu piszesz. Oczywiście, że różnie można uwielbiać Boga, jednak ja nie widzę powodu, żeby robić to ''zamiast'' a nie ''dodatkowo''.  

Załączam przykładowy cytacik

Ja zrozumiałam po wcześniejszych postach, że miałaś na myśli jakieś przenoszenie Kościołów poza kościoły Ale jeśli chodzi o taką luźną formę międzywyznaniowej modlitwy to w porządku, jednak nie wiem czy sprawdzałoby się to na dłuższą metę.

Kizia75 no właśnie mnie też Przemawia to do mnie, bo gdy czytam Biblię, to dowiaduję się, że Jezus postawił na tworzenie wspólnoty w taki właśnie sposób.
Jednak rozumiem każdego, kto potrzebuje "barokowego wnętrza kościoła" by poczuć "MOC" czy się skupić.
Kto potrzebuje sztywnych zasad, reguł, bo czuje się bezpiecznie i bez tego trudno mu funkcjonować czy coś zrozumieć.

Tak, to prawda co piszesz; te warunki, które wymieniłaś dobrze jest spełniać, bo faktycznie ma to rację bytu, gdy ludzie albo nie mieszkają daleko od siebie, albo są gotowi przejechać ileś kilometrów, by się spotkać. Znam taką społeczność ze Śląska, do której ludziska jeżdżą po 60 km. Ale wiesz, wtedy to nie jest spotkanie godzinne, a kilkugodzinne