Czy cokolwiek w "życiu" ma jeszcze sens? Dlaczego? - Netkobiety.pl

Witaj Storczyku i nie przepraszaj. 
Forum, to miejsce dla wszystkich, którzy potrzebują kontaktu z innymi osobami, chociażby tej wirtualnej rozmowy.

To przykre, że Ty chciałabyś się dalej uczyć, rozwijać, a z braku środków nie możesz podjąć nauki - przynajmniej w tym roku.
Rozumiem, że najpierw rodzice obiecali ci pomóc, a teraz zmienili decyzję.
Może spróbuj z nimi jeszcze raz porozmawiać.
Jeśli nie będzie efektu, to trudno, odłóż to na przyszły rok. Poszukaj przez ten czas bardziej płatnej pracy, abyś mogła się sama finansować.
Co się odwlecze, to nie uciecze, no bo masz inne wyjście?

Ja bardzo rozumiem Twoją rozterkę, uczucia zwątpienia, które Cię ogarnęły, zadawanie pytania, czy życie ma sens?  - bo, dużo nałożyło się zdarzeń dołujących Cię.
Ale zapewniam, że w końcu i w Twoim życiu odwróci się ta zła passa. Bo równowaga musi być.
Nie załamuj się!

W pracy bądź asertywna, nie pozwól sobie na dokładanie obowiązków. Sympatii przez to nie zyskasz, a sama przepłacisz zmęczeniem, co może odbić się na Twoim zdrowiu.

Na forum jest dużo młodych dziewcząt, poczytaj jak radzą sobie z różnymi problemami życiowymi (w tym sercowymi) i włącz się w życie forum. Myślę, że w pewien sposób zapewni Ci to towarzystwo, chociażby wirtualne.

Serdecznie Cię pozdrawiam i przytulam.

Zła passa się kiedyś odwróci - hmmm tylko kiedy? Wcale nie musi być równowagi, życie to jedna wielka niewiadoma i całe może być do du..... ;/
Jestem po studiach, mam pracę, a nie mam gdzie i z kim nawet z tych zarobionych pieniędzy korzystać. Frustracja z roku na rok większa.....
Zazdroszczę koleżankom, które nie mają pracy lub pracują w marketach, ale za to zakładają rodziny i są szczęśliwe!

Z stypendium czy kredytem nie ma szans... rozliczam się sama a przez co mam za duży dochód...
Rodzice całkowicie się odcięli ode mnie...

Tak bardzo nie chciałabym przerywać nauki, boję się, że nigdy nie zdobędę wyższego wykształcenia...

pracy szukam, ale wszędzie słyszę - jest Pani zbyt młoda (22 lata), nie ma Pani wystarczającego doświadczenia, nie ma Pani skończonych studiów...

Wiem, że dużo zależy od naszych myśli, że powinny być pozytywne, ale nie potrafię zwalczyć tych złych... są za silne...