Porzucona w ciąży - Netkobiety.pl

No, tak jak napisałam w tamtym wątku, mojej mamie się podobna wróżba z kart sprawdziła. Do dzisiaj to wspomina. W szkole jakaś koleżanka wróżyła z kart i dokładnie tak powiedziała - swojego męża znasz, ale go nie widzisz. Mama mówi, że faktycznie jej wtedy do głowy nie przyszło, że jakiś fąfel z innej klasy będzie jej mężem. Dopiero rok później, jak tata urósł
Musieli mieć jakoś po 16 lat wtedy, skoro tata jeszcze rósł Podstawówka 7klasowa była, a to jakoś w 1-2 klasie technikum się zdarzyło.
No, a dwa lata po ślubie mama się kapła, że tata jest wyższy od niej

No, ja teraz każdego smsa i maila będę czytać co najmniej dwa razy, żeby nie przeoczyć tej ważnej wiadomości

Masz piękne włosy - nie przejmować się.

Dramat prawie jak u Szekspira

A ja drugą kawę piję i nadal się obudzić nie mogę

zachęca! ja już byłam na jodze, a teraz jadę posłać dupke na trawie

ooooo, myślałam,że w całym kraju słońce...

to nie zazdroszczę

ale spoko, powygrzewam się za Ciebie tez

Przez te Twoje horoskopy i wróżby, Zakochana, przypaliłam kotlety

Jak niedziela mija?

U mnie pada. Także pogoda znowu nie najlepsza. W sumie jestem jakaś taka przygnębiona i nic mi się nie chce. Smutna jakaś ta niedziela

Jeszcze nie wiem co zjem na obiad. Póki co znowu tak jak wczoraj staram się zmotywować do wstanie z łóżka nic sobie nie wkręcam, po prostu jakiś smutny ten dzień, ale i z takim dam sobie radę no, a u Ciebie Cyngli widzę, że zapowiada się pyszny obiadek ;p

Haha, faktycznie musi to nieziemsko wyglądać   myślicie, że naprawdę jest ze mną, aż tak źle, że powinnam się wybrać do psychologa? Myślicie, że nie poradze sobie tak po prostu układając wszystko z dnia na dzień? Wiem, że nie wygląda to wszystko najlepiej, ale wydaje mi się, że taka jest już kolej rzeczy. Muszę pocierpieć i mieć takie dni, żeby mogły przyjść te lepsze i abym sobie z tym poradziła. No ale, jeżeli teraz jednogłośnie napiszecie mi, że powinnam się wybrać do psychologa to postaram się już naprawdę coś z tym zrobić

Jak zazwyczaj, zgadzam się z Cyngli

Dzień doberek lecę głowę myć, tylko kawę dopiję

Nie musisz się ewakuować ;-)

Bo jesteś silna. Ale nawet silny człowiek potrzebuje czasem pomocy

Nie, wychodzi na to, że jestem niestabilną emocjonalnie dziewczynką, która nie potrafi poradzić sobie w ciężkiej sytuacji nawet jeśli chodzi o jej dziecko... To straszne. Wmawiać sobie tylko, że jestem silna, że jestem dojrzała. Nawet zaczęłam już w to wierzyć wiecie? Zaczęłam wierzyć, że jestem w stanie zapewnić dziecku to czego mi samej brakuje... Boziu... Jaka ja jestem naiwna...

Ja już chce stanąć na nogi. Mam dosyć tych humorkow,  tych zmian nastrojów. Najchętniej rozstała bum się sama ze sobą. W takiej sytuacji nie powinnam się dziwić, że mnie zostawił. Chce być normalna, a nie wiecznie zamartwiać się wszystkim dookoła. Dlaczego nie mogę być taką zimną... ktorej nic nie jest w stanie ruszyć...

Zostawił, bo zostawił. Ja chcę się już z tego podnieść i nie wmawiać sobie, ze daje rade tylko po prostu dawać sobie radę...

Więc tym bardziej umów się do psychologa. To żaden wstyd.

Bylas na poczcie?

Co tu tak CICHO? Jak u Ciebie?

Myślę, że po prostu temat się wyczerpał, a i nasza rola w historii dobiegła końca. Reszta należy do Zakochanej ;-)

Lameczko, nie becz

Ja mam teraz kupę roboty do czwartku, ale potem znowu pogadamy

Ok.

Jakby co, to zawsze możesz do mnie skrobnąć na tel. Pamiętaj ;-)

Ale na wszelki wypadek torbę do szpitala spakowaną weź ze sobą

No to przynajmniej masz motywację

Mam nadzieję, że zorientowałaś się też mniej więcej, gdzie tam najbliższy szpital jest i inne takie pierdoły? Bo wiesz, lepiej dmuchać na zimne...

Udanego wyjazdu:-) mój numer też masz wiec pisz:-)

miłego odpoczynku

Cześć, jestem tu nowa, Zakochana jesteś pierwszą osobą do której tu piszę:)
Przeczytałam wątek i napiszę Ci coś, wedle Twojej gotowości do uporania się ze sprawą. Rozumiem masz swoje tempo, i tak świetnie sobie radzisz, podziwiam. Niemniej jednak chłopak Cię krzywdzi, rozdrapuje Twoje rany a Ty jesteś zagubiona. To wiesz.

Może powinnaś mu zadać trochę konkretnych pytań, żebyś miała CAŁKOWITĄ jasność przed samą sobą (jego działania, to za mało aby do końca przekonać Ciebie a on to bardziej lub mniej świadomy manipulator). Żebyś Ci nie wmówił, że to z Twojej winy itd bla bla bla. Zrób to w tym jednym przypadku, dla siebie, żeby wyczerpać możliwości, po czym nie daj się wciągnąć w tę jego grę, bo jako manipulator wykorzysta Cię.

Proponuję, gdy będzie dążył do kontaktów i wysyłał sprzeczne sygnały, zadać mu pytanie wprost:"Czy chcesz być ze mną".
Po czym czekasz na odpowiedź. Jeśli powie nie, masz czarno na białym NIE. Jeśli powie nie wiem/ we wtorki tak, w piątki nie itd... również, dalsze działanie takie samo. PROŚCIEJ I DOBITNIEJ JUŻ SIĘ NIE DA. Potem mówisz:"Przykro mi ale w takim razie ta znajomość nie może dalej tak wyglądać, ponieważ to zbyt trudne dla mnie, ja tak nie potrafię". I ustalasz zasady, jak wcześniej dziewczyny Ci dobrze pisały.
Uczciwie bez gier, bez złośliwości, CHRONISZ SIEBIE a zatem i dziecko.
Jeszcze coś, teraz mam 29 lat ale będąc bardziej w Twoim wieku, też rozstałam się z pierwszą miłością, też zdawało mi się z dnia na dzień. Pewności nie mam czy dla innej, niemniej SZYBKO tę inną znalazł:) On manipuluje Tobą, wierzysz w znaki, horoskopy (nic złego), sprytnie wykorzystał motyw przedszkola, żeby jeszcze bardziej zakręcić Ci w głowie, bo WIE jaka jesteś. Nie do tego jednak powinien wykorzystywać tę wiedzę, nie do gier a do POMAGANIA Tobie.
Nadejdzie dzień, iż ZROZUMIESZ, że mu nie zależy. Dziś to niby wiesz ale on bez problemu wmówiłby Ci jeszcze, że to Ty odeszłaś.

U mnie miarka się przebrała po tym, jak poprosiłam byłego o jakąś drobną pomoc w wypracowaniu, bzdecik a on zaczął robić łaskę, wymigiwać się i przypomniałam sobie jak ja DLA NIEGO maturę pisałam a on nawet tego nie chciał dla mnie uczynić. Puste słowa, wszystko co powiedział stało się nic nie warte.
Tak jak dziewczyny mówiły, patrz na czyny, słowa to tylko słowa, powiedzieć można wszystko.

Naprawdę u mnie była podobna historia, rozstanie to był cios, szok. On też zagubiony, wypisywał, ja popełniłam błędy ale nadszedł moment, że poczułam DOŚĆ, a był całym światem dla mnie.

Mam nadzieję, że nie zostanę zlinczowana za moja poradę:)

Oj, chyba jednej strony nie doczytałam, ups:)
Autorko nie daj sobą manipulować, mówienie nie, nawet "nie, bo nie" to nic złego, masz do tego prawo. Dobrego wypoczynku:)

Wystarczy, że głośno powiesz, że nie chcesz kontaktu. Ale tego nie zrobisz, bo... tego kontaktu pragniesz.

Ale to rozwiązanie Twoich problemów.