samobójcy- odważni czy tchórzliwi? - Netkobiety.pl

Chloe choć my mamy kryzysy wiary, Bóg nie ma ich nigdy w stosunku do nas
Zadzwoń, chociaż spróbuj, nieraz jedna rozmowa z odpowiednią osobą da więcej niż tysiące przemyśleń.Łap pomoc, żeby nie było jak w tym kawale : Na bezludnej wyspie siedzi facet i czeka aż Bóg go uratuje. W międzyczasie trzykrotnie podpływają do niego statki i chcą go ratować, ale on nic, czeka na cud. W końcu umiera z głodu i mówi do Boga - czemuś mnie nie uratował? A Bóg na to - przecież trzy razy posyłałem po ciebie statki
Tak, że nie czekaj na cud, bo nie wiadomo, co jest tym cudem, rób coś.

darmowy

Przed rozpoczęciem rozmowy pomyśl sobie, że przecież w każdej chwili możesz się rozłączyć. Jeśli poczucjesz, że to nie jest to, o co Ci chodzi, że soba po drugiej stronie męczy Cię, nie pomaga albo cokolwiek innego - możesz to po prostu przerwać. Z takim nastawieniem będzie Ci znacznie łatwiej zdobyć się na odwagę.

Ja też miałam taki etap w życiu, że chciałam się zabić. Nie szukałam pomocy. Głównie dlatego, że obawiałam się, że przyjdę do psychiatry, on spojrzy na mnie i powie: i czemu chce się pani zabić, młoda (to było podczas studiów), ładna, zdrowa. Że powie mi, że nie mam prawa mieć depresji i myśli samobójczych, ze powie, ee tam, jest pani na studiach, życie przed panią, studia - najlepszy czas w życiu, czym tu się martwić. Bałam się, tego, że nie zostanę zrozumiana. Tego zdania, że co ja mam za powód, że inni to dopiero mają problemy. Sama nie rozumiałam, co się ze mną dzieje, czemu się tak czuję. Byłam przerażona i nie wiedziałam, czego się boję. Bałam się, że moi rodzice się dowiedzą, że to ich złamie, lub, że usłyszę to samo: a jaki Ty możesz mieć powód?

Ktoś, kto gada, że sobie coś zrobi, nie robi tego, by szantażować, straszyć - to jest właśnie wołanie o pomoc, gdy nie umie się znaleźć innej bądź o nią poprosić.

Na szczęście moja mama zawsze chętnie mnie wysłucha kiedy cos jest nie tak i to mnie pociesza. Niestety nie umiem jej powiedzieć za bardzo o wszystkim i tym bardziej o leczeniu.
Na terapie musze się zapisać i chce to zrobić wiec będę do tego dążyć.
Osoby które mówią ze się zabiją wołają o pomoc to nie jest tak ze zdrowa osoba mówi o tym i to jest żart. Czasami to siedzi głęboko w nas i na zewnątrz jestesmy szczęśliwi zadowoleni a otoczenie nie domyśla sie nawet ze coś może być nie tak.

Fajnie, że mama Cię chętnie słucha, ale wydaje mi się, że dlatego boisz się jej powiedzieć o wszystkim, bo nieświadomie lub świadomie czujesz, że ona jest winna w jakiś sposób tej sytuacji w domu, pozwala na to.
A myślisz o indywidualnej terapii, czy grupowej ?

Bo nie musisz z nią o tym rozmawiać. Ciężko rozmawiać z kimś o czymś, co tą osobę też dotyczy. Czasami o wiele łatwiej zwierzyć się komuś obcemu, kto patrzy na sytuację obiektywnie.

W mojej rodzinie tez jedna osoba sie powiesila. Bliska rodzina. Podobno często jesli w rodzinie ktos ma problemy psychiczne albo popelni samobójstwo to większa szansa ze dotknie to inną osobę z rodziny. Jakby dziedziczne.
I tak łatwiej z obcą osoba rozmawiać o takich sprawach dlatego chce tej terapii.

Ja uważam, że to odwaga, jednak trzeba mieć odwagę, żeby się zabić, podziwiam Kurta Cobaina za to, że się zabił, był bardzo mądrym człowiekiem i może nie wytrzymał życia w samotności, czasem tak bardzo człowiek siebie nienawidzi, że marzy o śmierci.

Moim zdaniem powinny być dla samobójców wytypowane jednostki wojskowe gdzie mogą przyjśc i przynajmniej zginać dla jakiejs sprawy tzn. zostać wysłani na jakąś straceńcza misje. Dla wojska ktos kto nie dba o wlasne życie to skarb i moznaby sie zabic w jakis przydatny sposób a nie np. rzucajac sie z mostu. Ja bym tak zrobił tzn jak juz chcialbym sie zabic to przynajmniej w jakiejs misji wojskowej. Szkoda, ze nie ma takiej mozliwosci, ze wchodzisz do jakiejs jednostki i znikasz dla świata.

A to już jest niezalezne od tego czy ktos jest samobójca. Od ofiar wypadków te je biorą.

Mi się wydaje, że samobójca to nie jest osoba, która wstaje sobie rano, je śniadanie, myje buzię, siada wygodnie na fotelu i rozmyśla: ,,planuję się dzisiaj zabić... hmm.... ciekawe czy będą mówili o mnie, że byłem odważny/tchórzliwy"

Samobójcy to raczej ludzie, którzy otwierają oczy o 03:00 i myślą, że muszą wyskoczyć przez okno bo nie mogą już tego dalej ciągnąć.

Ja mysle ze sa ludzie ktorzy zostali sami ze swoimi problemami i nie widza juz zadnej mozliwosci wyjscia z sytuacji, np. prosili o pomoc ale jej nie otrzymali.
W takim przypadku rozumie ich decyzje taki czlowiek tak naprawde nie wie juz co ma robic.
Jednoczesnie mysle ze jesli jest jakies swiateko w tunelu to warto sprobowac zyc dalej zawsze mozna sie zabic czy nawet zgniac przez przypadek.

Jestem na dobrej drodze, w przyszłym tygodniu będę miała okazje pogadać z psychologiem, zobaczymy czy będzie mi się dobrze z nia gadac. psychiatra tez tuz tuz wiec mysle, że pora powiedzieć mu o myślach samobójczych. boje się trochę o tym mówić, mimo, że lubie tego lekarza i dobrze mi się z nim gada.

Lilly25, jak Ty to sobie wyobrażasz - prawo miałoby przyzwalać na mordowanie chorego człowieka, bo on w chwili swojego załamania ma taką wolę, a po drugiej stronie stoi ktoś, kto chętnie by sobie go zamordował??? Czy Ty w ogóle czytasz, co piszesz? Depresję i innego rodzaju zaburzenia związane z niewłaściwym postrzeganiem rzeczywistości należy leczyć, chorych ewentualnie izolować, a nie likwidować.

Nawet nie wiem czy jest sens, aby to dalej komentować.

Tak wiele uwagi poświęca się zagadnieniu eutanazji w kontekście etyki, a Ty piszesz, że zdrowy na umyśle (w domyśle także na ciele) człowiek powinien mieć prawo (legalne i zagwarantowane) do dokonania samobójstwa z użyciem innej osoby. Innymi słowy Twoim zdaniem prawo powinno dawać przyzwolenie na załatwienie cudzymi rękami czegoś, na co nie pozwala nam własne tchórzostwo.
Wybacz, ale dla mnie ten pomysł jest absolutnie chory.

Wybacz, ale to jest bardzo egoistyczne podejście. Jeśli samobójcy chcą się uśmiercać, to mogą to zrobić szybko i bezboleśnie, wcale nie trzeba w to mieszać osób trzecich. Spokojnie mogą też zrobić to w taki sposób i w takim miejscu, żeby przypadkiem ktoś się nie napatoczył i nie chciał ratować. Jeśli kogoś ogarnia tchórz, to wręcz nieludzkim jest zrzucanie odpowiedzialności na innych, wyręczanie się czyimiś rękami, a potem skazanie na życie ze świadomością tego, co się wydarzyło.   

Niestety nie jestem w stanie zrozumieć takiego toku myślenia i niestety mam ku temu także bardzo osobiste powody.

Lilly25, poprzednio zapomniałam dopisać, że wszyscy, którzy myślą o samobójstwie, wymagają leczenia.

Tez jestem za eutanazja na zyczenie.

Niestety niewłaściwe odżywianie ma ogromny wpływ na samopoczucie. Brak witamin z grupy B ma negatywne skutki na organizm ludzki.
http://neuropsychologia.org/neurologicz … -z-grupy-b

http://www.akademiawitalnosci.pl/depres … k-witamin/