Tzn. akurat kwestię przebywania z obcymi dziećmi uważam za dobrą. Gdybym była przyzwyczajona do nauki w grupie rodzinnej, gdzie wszyscy mnie lubią, to chyba nie byłabym za bardzo przystosowana do funkcjonowania w społeczeństwie. Potem takie dziecko pójdzie do pracy i jeszcze bardziej się załamie, że ktoś się z niego śmieje, wymaga, nie lubi itp.
Takie dzieci oprocztego,ze ucza sie w wiekszej grupie (jak male klasy) to normalnie uczeszczaja na zajecia pozalekcyjne wiec to nie jest zadna izolacja a przynajmniej najwrazliwsze lata spedzaja w srodowisku przyjaznym, bez jakichs traum. Tez kiedys bylam za dyscyplina i zimnym prysznicem by potem w zyciu bylo latwiej ale doswiadczenie mnie nauczylo,ze jesli najwczesniejsze lata przezywamy w srodowisku gdzie nas akceptuja to potem latwiej jest mimo przeciwnosci bo nie walcze sama ze soba, ze swoimi kompleksami, niewiara w siebie itp. Tak to widze.
Ja wypiłam i zapaliłam pierwszy raz właśnie z ciekawości, a nie dlatego, że grupa tego oczekiwała. Potem stwierdziłam, że to nie dla mnie. Czegoś mocniejszego do palenia spróbowałam dopiero w dorosłym życiu, gdzie nawet nie obracam się w takim towarzystwie. Ot, byłam ciekawa.
Wziąłbym taką chętną studentkę i prowadzałbym w różne miejsca, i gremia. Tam jako argument na wagę zmasowanego uderzenia nuklearnego mówiłbym "sami chcieliście, koleżanka była ostatnio na konferencji, to wam zaraz wszystko wyłuszczy..."
