powiadomiłem męża - Netkobiety.pl

hm, prawie - czyni różnicę.
W tym przypadku, tym bardziej, ponieważ Twoja prawie-"partnerka" cały czas jest żoną innego faceta.
No cóz, po 4 latach ściemy, postanowiłeś postawić sprawę na ostrzu noża - kto mieczem wojuje, od miecz ginie.

Poległeś, bo byłeś naiwny.
Przecież romans to tylko zabawa, takie tam pierdu - pierdu, żeby było fajnie,
ale nic na serio.
Wypadłeś z roli i zacząłeś domagać tego co nie Twoje.
No i dostałeś po nosie.

A,że mówiła i że było źle itd
Mówiła - żeby było fajna atmosfera między Wami,
było źle między nimi - bo mąż w końcu zauważył że coś nie tak, że żona robi boki.
Wtedy sprytnie zrzucila winę na niego, ze niby tak zazdrosny, tak ją kontroluje, ze to jego wina itp,
że mąż ww końcu uderzył się w pierś i zaczął stawać na głowie, żeby odpokutować swoje grzechy,
no i wtedy to Ty spartoliłeścałą zabawę,  cały ten misternie opracowany przez zdrajczynie plan, ....
Dałeś do ręki męża argument przeciwko żonie, potwierdzający jego rację....
cóż, koniec zabawy.

Teraz, pozostaje Ci tylko sarkazm, epitety , i przekonywanie siebie samego jak to Ciebie kochała, jak na nią działałeś, itp.
Pewnie Ci to potrzebne, żeby wyjść z tej sytuacji w miarę dobrej kondycji psychicznej,
z najmniejszym możliwym uszczerbkiem dla swojego męskiego ego.

Dla pocieszenia, kobiety również popełniają ten sam błąd.
Poczytaj historię kochanki, która w ramach zemsty na kochanku który też nie potrafił się "oderwać" od żony,
wysłała takiego  samego SMS co Ty, oczywiście do zony kochanka.
Ona straciła więcej niż Ty, w swojej naiwności posunęła się do rozbicia swojej rodziny...

Nie żal mi Ciebie.
Wszedłeś z buciorami w życie innej rodziny,
próbowałeś w swoim egoizmie ją rozbić,
nabijając sobie adrenalinę faktem, ze dorabiasz rogi innemu facetowi.

Kobieta jest mężatkę, matką - po co się  za nią zabierałeś , pocieszycielu z bożej łaski...
Nie byla wolną kobietą, dlatego dobrze że dostałeś od niej i jej męża po nosie.
Ciesz się, że tylko symbolicznie, ale...znając życie to facet wykręci Ci numer w momencie w którym najmniej się tego będziesz spodziewał.
Znałam gościa który wyczekał dwa lata po zakończeniu romansu, żeby zemścić się na kochanku żony.
Podobno zemsta najlepiej smakuje na zimno...:)

Bolek,człowieku,ile można pisać,żeby dotarło.Ona Ciebie nie kocha! Na pewno kocha dziecko,bo boi się je stracić,co jest naturalne dla matki.A to się stanie,jeśli jej mąż wyjdzie z pozwem o jej winie i wystąpi o opiekę (oby nie o alimenty jeszcze).Ty tutaj opowiadasz jakieś pierdoły co ona Ci mówi jak jest jej źle itd.itp.Fakty są oczywiste,i z nimi nie wygrasz.Musiałaby udowodnic w sądzie,że mąż źle traktował ją i dziecko,a i tak wątpię,żeby sąd w obliczu jej zdrady (mąż to wyciągnie oczywiście) wziął jej stronę.Moim zdaniem pozamiatane.

Żaden sąd tej kobiecie prawa do opieki nad dzieckiem nie odbierze.
Bolek zamknij ten rozdział w swoim zyciu. Tyle wolnych kobiet, rozejrzyj sie!

wiem ze zaden sad nie odbierze opieki - bo wg prawa ona musialaby sie zle opiekowac dzieckiem, pic, itp.
a to ze z kims innym cos miala wspolnego - to nie jest powod zeby odbierac dziecko - no ale kolega Bartass powyzej na pewno skonczyl prawo - wiec pisze ze sie zna....

Wszystko ładnie pięknie,ale ona nie idzie w to.Ryzyko jest za duże,i ona to widzi.Rozwód to nie jest pierdu pierdu.Jest dziecko i to naprawdę dużo zmienia.Największe boje na rozwodach są o dzieci (opieka i alimenty),i oczywiście o podział wspólnego majątku.Ty tutaj,jak zauważyłem,starasz sie pokazać swój związek z nią jako równoważny jej małżeństwu,to błąd.Kochanek zawsze stoi niżej,jest jak lis zakradający się do kurnika.Ale przede wszystkim,ona stanęła po stronie swojego małżeństwa,a nie po Twojej.I pozostaje Ci tylko czekać.

Dlaczego ma nie odebrać? Oczywiście wiem,że sądy w Polsce są sfeminizowane,bo sam miałem takie doświadczenie,ale jeżeli dziecko jest już w miarę duże,to dlaczego nie może mieszkać z ojcem? Oczywiście,że może.

Bartas pewnie i nie skonczyl prawa, ale madrze Ci pisze, a Ty stroszysz sie jak kogucik na arenie przed walka
Jesli jej maz bedzie mial niepodwazalne dowody na jej zdrade, to moze zawalczyc o prawo opoieki nad dzieckiem.
Nie ma czegos takiego, ze matka ma pierwszenstwo.
Dziecko to nie przemiot, tu nie ma zasady pierwokupu.
Bolek otrzasnij sie i powiedz tej pani sajonara, bo nic dobregoz tego nie bedzie.

A co ma zdrada kobiety do pełnienia roli matki? Panowie pogadajcie najpierw z prawnikiem dopiero polemizujcie.

dobra panie, panowie - odbiegamy od tematu. tu nie bylo zadnego negatywnego wplywu na dziecko i tyle.

Pytanie co bedzie:

1. on zrobil jej awanture życie, ona padła na kolana i obiecala mu ze juz nigdy wiecej. zrobi dla niego teraz wszystko
2. on wystraszyl ja - ze jak nie skonczy ze mna to odbierze dziecko. ona wystraszona. siedzi ze strachu
3. on wogole jej nie powiedzial, tylko ja testuje. ona nie wie co jest grane dlatego sie nie odzywa do mnie
4. on zapowiedzial od razu rozwod, mnie napisal ze mam sie odpierdzilic delikatnie, a ona siedzi cicho bo boi sie o dziecko
5. on zrobil jej awanture, ona sie wyparla ze ma kogos, on pomyslal ze to moja zemsta. milosc malzenska rozkwita
6. on jej pogrozil, powiedzial ze jej wybaczy jak zrobia sobie dziecko, na co ona przystala bo i tak chciala miec dziecko (tylko nie wiedziala z kim)

Bo ojciec nie nosil pod sercem 9 miesiecy :-p.
Glupie, feministyczne podejscie do sprawy.
Dlaczego jesli kobieta uznaje , ze obecny zwiazek nie jest spelnieniem jej oczekiwan, to naturalne jest, ze odchodzi do nowego lowelasa z dziecmi, a jesli zrobo to facet, mezczyzna,to jest to nie do pomyslenia?
Dzoecko to wynik milosci, zespolenia dwojga doroslych i swoadomych w wiekszym lub mniejszym stopniu ludzi. Na jakiej podstawie przyznawac wieksze prawa jednej badz drugiej stronie?

rozumiem zapomnialem o opcji nr 7. czyli jednym slowem nawet jak bardzo mnie kochala - to po takim zdarzeniu juz nie bedzie mnie kochac....
z drugiej strony to powiem tylko ze tydzien temu - powiedziala ze ona dopiero teraz czuje jak krzywdzi mnie i jego. i ze wczesniej tego nie rozumiala. wiec ja nie sadze ze ona tak od razu po tym by mnie przestala kochac. troche nas łączyło wspólnego mimo wszystko

pytanie dodatkowe - czy aby na pewno ona nie poczuje ulgi po tym wszystkim? ze pietno zostalo z niej zdjete. juz nie musi sie ukrywac. to ja wyniszczalo, ten sekret, wiem bo widzialem jak degeneruje sie przez to. a i nie moglem tego zmienic. dlatego tez zrobilem to co zrobilem - by ona po jakims czasie poczula ulge, i zeby te obciazenie z niej przeniesione zostalo na meza. przeciez zdrada nie wynika z dzialan 1 osoby. tylko cos wczesniej musi byc nie tak

Dobrze zrobiłeś. 4 lata zwodziła zarówno Ciebie jak i męża. Należało jej się.

nie idealizuje. jezeli ktos kocha to chce miec normalnosc. tak wiec nie mow ze warunkiem kochania jest godzenie sie na wszystko. ja i tak dlugo probowalem zeby cos sama zdecydowala. probowalem innych wyjsc. rozumiesz co to jest miec pod drugiej stronie kogos - zniewolonego, zastraszonego, kto z byle pierdoly robi problemy nie do pokonania? nie moze podjac zadnej decyzji, jest sparalizowany strachem ze wszystko sie wyda. tak bylo. i nie moglem nic zrobic - zeby przestala sie bac

Tak zdrada to decyzja jednej osoby ...prawda..

Khem.
Razem z szanowną panią stworzyliście problem a teraz Ty oczekujesz od jej męża "rozwiązania problemu", który stworzyliście?
Ty? OCZEKUJESZ? Wolne żarty.
Wiesz, równie dobrze mogłabym wysłać Ci smsa, że ukradłam Wam 2 lata temu samochód, ale zepsuł się silnik i JA oczekuję od Ciebie rozwiązania tego problemu.
Co to znaczy "bo inaczej się nie dało"?
Oczywiście, że by się dało. Tylko wymagałoby wysiłku emocjonalnego, którego nie miałeś i nie masz zamiaru podejmować. Ciężar decyzji zrzuciłeś wygodnie na jej barki, a ponieważ ona nie umie zdecydować, to na barki jej męża. Sam nie umiesz,dokładnie tak samo jak ona. Nie podejmiesz decyzji, nie zastosujesz się do niej, Ty musisz "czuć się zmuszony, że". Nieprawdopodobnie wygodnickie i roszczeniowe podejście.

Oczywiście, że miałeś takie prawo, ale nie wmawiaj nam, proszę, że zrobiłeś to w imię miłości do niej - czyli żeby uwolnić ją ze strachu. Moim zdaniem zrobiłeś to z własnej bezsilności przeplatającej się ze złością.

Wiesz, bardziej nawet uzasadniona wydaje mi się decyzja o poinformowaniu współmałżonka z kim żyje - z zemsty.
A tutaj mamy chłopczyka, który "oczekuje rozwiązania problemu", który sam (współ)stworzył, od człowieka, który jest ofiarą tego problemu.
Zachowanie pani jest naganne, nikt o tym nie pisze bo to raczej oczywiste. Nie widzę też nikogo, kto by ją "rozgrzeszał".

Nie najeżdżamy. Jeśli o mnie chodzi, to usiłuję Autorowi uświadomić, że strasznie się wybiela. Kieruje się emocjami, a te przesłaniają mu to, czego ewidentnie nie potrafi, a może nie chce, zobaczyć.

Jednak kochankowie tak naprawdę mają "przerąbane" życie. Nie dość, że muszą się kryć ( tu 4 lata, ho ho ), skrzętnie zacierać wszelkie ślady podwójnej działalności, świadomie dzielić się tym samym człowiekiem z innym, prawnie bardziej do tego uprawnionym , to jeszcze, tak jak tu Bolek - nieraz latami wysłuchiwać historii małżeńskiego życia z jego blaskami i cieniami, z problemami itd. No podziwiam, podziwiam i bardzo, bardzo współczuję. Za żadne skarby nie dałabym się wrobić w coś takiego.

Bolek poinformowałeś jej męża, a teraz zajmij się dalej swoim życiem. Odpocznij trochę od tej chorej sytuacji i znajdź kiedyś kogoś wartościowego, wolnego. Z kim będziesz budował przyszłość na zdrowych fundamentach. Chyba, że uważasz, że cię na to nie stać, jestes desperat.
Miłość miłością, ona jeszcze kiedyś może przyjść. A to w czym byłeś to szambo. Smród będzie się ciągnął.

Masz racje "zdradziłem" jej tajemnice. Uważałem to za nienormalne żeby 4 lata nie była w stanie podjąć decyzji w którą kolwiek stronę.
Nie straszyłem ją czymkolwiek - jak sugeruje koleżanka powyżej. Sama wyznaczyła termin decyzji i podała go mężowi i mnie. Potem go przesuwała. Naturalnym jest, że się zapytałem kiedy podejmie decyzję. Później widzą że ciągle lawiruje zaproponowałem wyprowadzenie się i okres detoxu od obu - tak by mogła poczuć kogo chce bardziej.
Co ona teraz zrobi to nie wiem. Czy padła na kolana przed nim - nie wiem. Czy się wymixowała kłamstwem nie wiem. Wiem tylko tyle - że nie będzie mnie więcej oszukiwać i gdyby nawet kiedyś do mnie przyszła - sprawa będzie prosta.

To znaczy - ze jezeli do mnie przyjdzie - to nie bede z nia rozmawial - dopoki nie zlozy papierow rozwodowych

A dlaczego miałaby podejmować jakąkolwiek decyzję?
Ona miała męża i rodzinę. Oraz miała kochanka na boku. To nie wymaga żadnych innych decyzji.
A Ty przecież wiedziałeś jaki jest układ i za kogo w nim "robisz".
Ona znajdując sobie kochanka chciała mieć...... kochanka a nie nowego partnera.

Jak to mężowi??

Olinka, Autorowi chodzi o to, że wróci do niego pogrążona, w rozpaczy, na kolanach - i wtedy on postawi swoje warunki. A ona BĘDZIE MUSIAŁA je zaakceptować. Smutne i żałosne.

Bolku, ja jej wcale nie żałuję. Ale Ciebie też nie.
Nie mniej - poradzę Ci po raz kolejny (i ja i inni to już pisali) - znajdź normalną dziewczynę i stwórz z nią zdrowy, partnerski układ. Zobaczysz, że warto.

Przecież pisałem - że on się źle zachowywał i ona powiedziała, że jeżeli się nie zmieni to ona chce się rozwieśc. Tak sobie wymyśliła że da mu konkretny termin. Niby jemu. Ale to chodziło o jej decyzję. Od kiedy facet usłyszał date - zmienił swoje zachowanie i się po prostu wystraszył. Ona jak się wydaje osiągnęła swój cel - mąż się zmienił. Pewnie tymczasowo. Ale jej to chyba odpowiadało.
Ona była z tych co zawsze dają szanse i sobie tłumaczą że będzie dobrze. W pewnym sensie ofiara. Niestety mnie też to dotykało. Bo do mnie przyjeżdżała z jękami, problemami jak to ona ma źle w domu, pracy, jak ją męczą. Że ona chce zmienic prace. Jak proponowalem rozwiazania - to już tak tej pracy nie chciała zmienić. Powiedziala ze poczeka, moze cos sie zmieni.
Nie wiem na ile to wszystko wynikalo z jej niezdecydowania, na ile z depresji, a moze z zaburzeń osobowości (lub psychicznych). nie wiem. Wiem tylko że ciągle się miotała i za wszelką cenę grała swoją bajke - którą wymyśliła. Ukrywanie jaka naprawdę jest. Tego bała się potwornie - że on się dowie, że rodzina się dowie i ją wyzwie od dziwek itp.

Nie wiem czy ona chciala się z tego wyplątać - nie sądze. Bo zrywalismy 5x i zawsze miala prawo zeby zostawić jak jest. A mimo to wracala. Ostatnio ja zerwalem i nie odzywalem sie do niej przez 6-7 miesiecy. To pisala do mnie smsy, ze ona czuje do mnie cos, ze kocha, ze chcialaby cos zmienic itp.
No niestety jak wrocilismy do siebie - to pomimo tego ze 1 miesiac byl super - i widac bylo chec zmian. To potem znowu jakby zachowanie meza sie zmienilo i ona zaczela miec watpliwosci - znowu zaczela mowic ze ona taki dobry ojciec. No a na sam koniec - czyli teraz mowila ze kocha jego i mnie. Ze kocha 2 naraz..... No i taka to zabawa byla.
Dziwnym trafem tylko mnie obarczała tą "tajemną wiedzą" jak to kocha 2 naraz. Jemu nie wrzucala tego typu obciażających treści. Co mialem zrobic. uznać że ześwirowala? miala depresje, miala inne klopoty - ale na moje proby rozwiazania nie reagowala - nie chciala isc do psychologa, zmienic pracy itp. nawet po prostu próbować

Niesamowite! I choc idea słuszna (jak najbardziej) to wykonanie nie tego. Takich spraw nie zalatwia sie przez sms ale przez bezposrednia rozmowe czy spotkanie. Takie w trojke czy lepiej bezposrednio z mezem byloby jaknajbardziej wyjasniajace. Ale do tego biorac pod uwage reakcje meza, nie dojdzie. Oczywiscie kwestia nekania jest dyskusyjna gdyz znajac besposrednio email mozna tak zredagowac list i tresc tego, ze raz nie bedzie watpliwosci co do tego co sie dzialo (podajac fakty, ktore mozna zweryfikowac) oraz co do nekania (zarzut taki mozna latwo obalic piszac jeden tresciwy list). Wtedy takie powiadomienie moze miec sens. Ale SMS? Ludzie, rozmowa, rzeczowe przedstawienie sprawy (chocby przez email) przerasta wasze mozliwosci? W szkolach nie ucza juz polskiego, przedstawiania swoich spraw, pisania listow?! Co moze zalatwic krotka wiadomosc tekstowa i do tego od niewiadomo kogo? Jednym slowem glupota pod wplywem rozczarowania. Zle zalatwione od poczatku do konca.

W takiej sytuacji dziewczyna bez problemu przedstawi alibi przed mezem i nie bedzie miala z tym zadnej wielkiej trudnosci.

A to ze autor byl odskocznia? To przeciez oczywiste i sam to powinien wiedziec. Dziewczyna oczywiscie mogla kochac autora, ale to tak przy okazji, jednoczesnie ceniac sobie zycie u boku meza. Kocha go, nie kocha to sie ma nic w kwestii jej wyboru stylu czy poziomu zycia, nie koniecznie tu musi chodzic o kase, ale o miejsce, prestiz, sytuacje, itp.

Pojawil sie problem bo co? Bo facet sie zakochal? A dziewczyna znalazla sobie kochanka na boku.

Ludzie, jakbyscie sie trzymali podstawowych zasad (takich jak byly kiedys) to problemu by nie bylo. Sami je sobie stwarzacie przekraczajac granice przyzwoitego zachowania. Byc moze z gowna cos pieknego moze sie zrodzic ale to bedzie w 0,1% przypadków np. A 99,9% to bedzie ZAWSZE klasyka gatunku. Nie wiedzieliscie tego czy nie chcieliscie wiedziec?

Bolek, przecież ona grała w klasyczną grę zdradzającego... Niemal wszyscy zdradzający, niezależnie od płci, starają się utrzymać 2 sroki w garści. Bo tak jest dobrze, bo tak jest bezpiecznie, bo nie ma nieprzewidzianych zmian. Branie Cię na litość, żalenie się, robienie z siebie biednej ofiary sytuacji - to wszystko były świetne metody, zeby zatrzymać Cię przy sobie. I działały.
Ty i tylko Ty miałeś moc zakońćzenia tej sytuacji. Od początku. W końcu z tej mocy skorzystałeś, aczkolwiek metoda jest mocno kontrowersyjna. Zakończyłeś ten "związek" i nie ma tu już co rozkminiać. Żadna kobieta przy zdrowych zmysłach nie przyjdzie do faceta, który ją tak zdradził i upokorzył. Może ewentualnie, za jakiś czas, powrócić do swych prób posiadania 2 srok...

Sry, ale SMS nie jest forma kontaktu, którą sam chciałbym mieć w sprawach ważnych i najważniejszych a tym bardziej od kogoś kogo nie znam. Przede wszystkim NICZEGO NIE WYJASNIA I NIECZEGO NIE PRECYZUJE. Do tej pory maz moze np. myslec ze chodzilo tylko o blizej niesprecyzowane zaangazowanie emocjonalne zony. Nie ma przeciez powod zeby jej nie wierzyc. Prawdy bowiem nie zna bo mu jej nikt nie wyluszczyl. Ale i wystarczy sobie wyobrazić coś takiego w kierunku siebie (ze cos takiego otrzymujemy) zeby wiedziec ze nie mozna tego nie tylko traktowac powaznie ale i drazyc. Dopiero prawdziwa konfrontacja, rzeczowa, bezposrednia ale i trudna rozmowa moze cos zmienic. Wiara, ze smsem mozna cos zalatwic tego rzedu jest bardzo prostacka. W tym ujeciu prostackie narzedzie komunikacji, i tak to bym odebral na miejscu meza. Oczywiscie to jakby to potem wyjasnil z zona, to bylaby zupelnie inna kwestia. Gdyby taka osoba chciala ze mna z zaskoczenia powaznie porozmawiac (a ja bym nic nie wiedzial) to pewnie by do takiej rozmowy doszlo. Nastomiast w dalszej perspektywie taka osobe postrzegalbym zle i pewnie nasz kontakt nie skonczyl by sie dobrze dla jednej ze stron.

Zajmowanie się nią i jej mężem odsuwa na bok przyjrzenie się swej osobie, swoim wyborom, swojej hierarchii wartości.

Ale może o to chodzi.

Rozumiem, że "kiedyś" zdrad i romansów nie było.

Nie ma to jak inteligentnie zamknąć komuś usta. Cenię to.

Zasady zawsze były drogowskazami. Kiedys byly bardzie w cenie, dzis ceni sie je znacznie mniej. A trzymanie się jakieś zasady (np. tego, że nie wchodzi się w takie głębokie relacje z mężatką) uchroniły by autora przed konsewnecjami jego własnego postępowania. Poza tym, o co ten cały rozkmnin autora? Bo sie nagle zakochał? Przez trzy lata było ok. traktowanie siebie przedmiotowo na zasadzie realizacji pragnien a jak sie pojawily uczucia i zaangazowanie to nagle jest problem? Tu nie ma czego zalowac. Odwrotnie, dobrze ze sie tak stalo bo ludzie, tu Ci ludzie, maja jakas szanse wyprostowac swoje zycie. Dla mnie te całe rozterki to żenada. Mówi się przecież, że widziały gały co brały. A żona, przecież "brał ją" z dobrodziejstwem inwentaża, a więc i z mężem również. "Problem" wieć nowy jakiś nie pojawił się znikąd. On zawsze był tylko, że kiedyś nam to pasowało (posuwać mężatkę) a teraz już nie. Bo to "w nas" coś się zmieniło a nie w jej postępowaniu. Te wszelkie ustalenia były narzucone bo odbyły się w atmosferze szantażu pod groźbą nie bycia z kimś, z kim ta kobieta była bardzo zaangażowana. W jej postępowaniu nic się nie zmieniło więc o co autor ma pretensje. Moim zdaniem, kierunek tych pretensji jest błednie postawiony. Racja, kierunek powinien być wyłącznie w stosunku do siebie. Byc moze inaczej, to postepowanie to była taka kolejna proba siłowego wymuszenia czegos a nawet taka forma malej zemsty ale na pewno bylo to odreagowanie emocjonalne.

Skąd Ty jesteś pewny co ona czuje? Skoro przez 4 lata wodziła cię za nosek? To chyba świadczy o Twojej naiwności i życzeniowości.

Zasadniczo to obaj macie dokładnie to samo źródło informacji - jej słowa.

Nie zauważyłam żartu.

Problem czteroletniego romansu autora podsumować można powiedzeniem: