Czy ludzie potrafią rozmawiać o wierze bez emocji? - Netkobiety.pl

peeter, a nie pomyślałeś, że się powtarzasz? Napisałeś w tym wątku trzydzieści sześć postów (mogłam się pomylić, nie mam ścisłego umysłu;). Wszystkie o tym samym poglądzie. Już wiemy, że nie wierzysz w Boga, że nauka jest dla Ciebie najważniejsza. Rozumiemy i szanujemy Twoje przekonania.

Teraz wyjaśnij nam jeszcze - oczywiście naukowo.
Czy ludzie potrafią rozmawiać o wierze bez emocji?
Dlaczego atakowane są wyznania religijne i poddawane w wątpliwość ich spisane i kultywowane przez stulecia prawa?
W przypadku tego pytania nie zadowala mnie, że to totalne brednie, bo nauka nie udowodniła, że jakikolwiek Bóg/Bogowie istnieją. Jeżeli masz dowód, że nie istnieją, chętnie się z nim zapoznam. Jednak obiecuję, że poruszę kwestię wyznań nieteistycznych i postać Boga jako argument weźmie w łeb.
Czy mamy prawo oceniać całe wyznanie, na podstawie zachowań części wyznawców?
Dlaczego celem ataków staje się cała religia, a nie poszczególny wyznawca?
Czy ludzie potrafią rozmawiać o wierze bez emocji, czy taki temat zawsze kończy się konfliktem?

peeter, dyskusja z Tobą sprowadza się do "jestem ateistą, bo religia jest zła, a wszyscy, co tego nie widzą są ciemnotą".

Można w nieskończoność rozważać, co było pierwsze jajko, czy kura, Wielki Wybuch, czy "Piroman"?

Za każdym razem odpowiadasz, jakbyś nie rozumiał, co piszę.
Spróbuję wyrazić się jaśniej.
Nie obchodzi mnie wyznanie i poglądy poszczególnych osób, a jedynie wierzenia jako zjawisko społeczne towarzyszące ludzkości od zarania dziejów.
Nie pytam kto ma rację i dlaczego.
Kto jest głupi i ograniczony, a kto zna fakty?

Jakiś czas temu pisałam pracę na temat: "Która z religii świata fascynuje cię najbardziej i dlaczego?".
Z racji naszego położenia geograficznego, założyłam, że oceniający będzie Katolikiem. Zależało mi na jak najwyższej ocenie, więc starałam się trzymać faktów i nawet w domyśle nie obrażać uczuć religijnych kogokolwiek. O własnych poglądach nawet nie było mowy.
W mojej głowie zrodziło się pytanie, czy nie jestem hipokrytką, manipulując w taki sposób tekstem?
Praca o religiach, to nie tylko wierzenia, ale też historia, geografia, filozofia i jak się okazuje psychologia.
To przez tę pracę zadałam sobie pytania, które postawiłam w temacie.
Tak jak osoby oceniające mój tekst nie interesuje moja przynależność wyznaniowa, tak nie interesuje mnie Twoja.
Spytałam tylko o motywy zachowania i czy można uniknąć emocji rozmawiając o wierze.

Czy słusznie zrobiłam przemilczając swój własny pogląd?

Jestem przekonana, że zrobiłam właściwie, bo wśród oceniających mógł się znaleźć ktoś taki jak Ty.

ewka
Podziekuj kanawkinowi za to jak mnie nakrecil.
Odpowiedzialem na ostatnie pytanie a temat dosc malo tworczy wg mnie, oczywiste ze budza emocje i nie mozna przejsc obojetnie wobec nich, za duzy maja wplyw na zycie, zbyt gleboko siedza w glowach i kulturze To jak roznia sie od codziennego zycia to tez powod ze wywoluja mocna odczucia, same tez tworza w umysle euforie, jakies wrazenia ktore potem zawziecie sie broni zarowno z innymi wierzacymi jak i ateistami.
O nauce predzej porozmawia sie na chlodno ale nie z tymi ktorzy maja ja za wiare czy porownuja do niej uporczywie i na sile, o seksie czy tematach tabu generalnie mowi sie zwykle emocjonalnie. Romantyczny wymiar wiary mnie nie interesuje, nie lepiej zrobic ankiete wyboru i ja rozdac/rozeslac mailem??

Pozwoliłeś się nakręcić, a przynajmniej sprawiałeś takie wrażenie.

Tak, odpowiedź na moje pytanie była dość jednoznaczna. W całym wątku pojawiły się bezpośrednie odpowiedzi, ale również praktyczne potwierdzenie. Czy pytanie mało twórcze niech rozsądzi dyskusja.
Moim zdaniem różnice pomiędzy codziennym życiem, a przekonaniami ludzi wywołują emocje, bo ludzie co innego mówią, piszą, a zupełnie, co innego robią. Konflikt wewnętrzny.

Powinieneś usłyszeć chociaż jedną dyskusje w moim domu, nauka też wzbudza kontrowersje, a przynajmniej wiedza ogólna. Przy śniadaniu o coś spytasz, a już do wieczora grzeją się światłowody i języki;)
Dyskusje same w sobie są dobrodziejstwem naczelnych. Napędzają rozwój umysłowy, pogłębiają wiedzę i poszerzają horyzonty. Warunkiem ich właściwego kierunku jest obiektywizm, a nawet pewien brak zaufania do rozmówcy, który nakazuje sprawdzić fakty. 

Wygląda na to, że mam problem (możliwe, że się to leczy;) potrafię bez okazywania emocji rozmawiać na każdy temat. Nie twierdzę, że ich nie mam, ale trzymam na smyczy dla zachowania kultury dyskusji.

Praca nie miała charakteru romantycznego, była sprawdzianem mojej wiedzy. Ankieta w moim mniemani, to fatalny pomysł. Stosuje się ją w naukach społecznych.
Piszę swoje prace samodzielnie. Miałam tylko rozterki, czy powinnam komponować ją w taki sposób, żeby przemilczać własną opinię i udawanym obiektywizmem wpływać na ocenę. Przyznam się, że się opłaciło. Ocena była wysoka, a bonusem darmowy wykład o plemieniu żyjącym w wysokich partiach Andów.

Ogólnie z całej dyskusji na tym wątku wyniosłam wiele. Każdy post o czymś mówi, coś podpowiada i czegoś uczy. Nawet żałuję, że skonstruowałam pytania zbyt ściśle i tym samym ograniczyłam wypowiedzi. Wydawało mi się to słuszne, bo wiara wzbudza wiele kontrowersji, a ja nie potrafię się kłócić;)

Mam nadzieję, że wypowiedzi pomogą również innym.

Żal mi empirystów. Sherlock Holmes miałby taką samą szansę na pomyślne przeprowadzenie większości swoich spraw jak MacGyver na swoje 100 procentowe sukcesy szpiegowskie. Miło się to ogląda ale to fikcja, tak jak twoje opowiadania o 100 procentowych badaniach. Takie rzeczy tylko w filmach.

Wypowiadasz się o 100 procentowych badaniach a nie ma czegoś takiego w badaniach empirycznych, są tylko przesłanki oparte na cześciowym oglądzie tego co jesteśmy w stanie zobaczyć. Większą pewność niż z empirii masz z nauk rozumowych, logiki połączonej z wyższą matematyką (nie kwantową) o których wspominasz ale ich nie używasz. A czy w obliczeniach, zwłaszcza skomplikowanych, nie można się mylić? Więc sam Rozum też nie wystarczy. Każde rozumowanie zaczyna się od jakiejś wiary jak już Ci tłumaczyłem na przykładzie 2 + 2 = 4. Czy to najprostsze działanie nie opiera się na wierze? Czyli nie ma Rozumu bez Wiary a Wiara jest pierwsza przed Rozumem. Wtedy jest Pewność Prawdziwa.

Wiara i rozum (Fides et ratio) są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy. Sam Bóg zaszczepił w ludzkim sercu pragnienie poznania prawdy, którego ostatecznym celem jest poznanie Jego samego, aby człowiek - poznając Go i miłując - mógł dotrzeć także do pełnej prawdy o sobie.

Naukowiec bez Wiary w Boga może tylko określić prawdopodobne. Najcześciej jest to Prawda wymieszana z falszem. Z uwagi na obecność Prawdy prawdopodobne jest podobne do Prawdy. Z uwagi na dodatek falszu jako calość jest fałszywe. Wymieszanie Prawdy z fałszem jako całość zawsze jest fałszywe. Dlatego Ci co nie wierzą w Boga nigdy nie odkryją czystej Prawdy, tylko mieszankę Prawdy i fałszu.

Problemy powstają w Twojej głowie i sam się niszczysz. Problemów dla prawdziwie wierzącego i myślącego a przede wszystkim pokornego katolika nie ma. Nie ma też niewoli. Dusze w niebie padają przed Bogiem Ojcem dlatego że jest wspaniały i go kochają a nie dlatego, że muszą. Czy jak ktoś uratuje Twoje dziecko z pożaru, czy nie miałbyś ochoty upaść na kolana i całować ziemię u jego stóp z wdzięczności? To w piekle, jeżeli się nie opamiętasz, padniesz "na kolana" przed diabłem, dlatego, że będziesz musiał, bo diabeł oszukuje Cię i pragnie twojego zniewolenia.

Ja Ciebie chciałbym uratować od ognia w piekle, gdzie nie ma logiki chyba, że kwantowa. Taką logikę lubisz i tam się znajdziesz jeżeli się nie opanujesz. Każdy na koniec dostaje to o co cały czas prosił, taka jest Sprawiedliwość i Logika Boga.

Nauka Chrystusa jest moralnie doskonała, a więc logiczna, bo to co doskonałe jest logiczne. Już wspominałem, jeżeli uczeń na lekcji matematyki znajdzie sprzeczności w wyższej matematyce to są to na pewno sprzeczności w jego myśleniu. Proponuję trochę Pokory. Ciągle wspominasz o zabijaniu przez chrześcijan, co jest właśnie dowodem na Twoje niezrozumienie. Pomyśl (jeżeli diabeł który Cię zniewala pozwoli Ci myśleć) nad
jedną z przypowieści Pana Jezusa:

Gdy słuchali tych rzeczy, dodał jeszcze przypowieść, dlatego że był blisko Jerozolimy, a oni myśleli, że królestwo Boże zaraz się zjawi. Mówił więc: ?Pewien człowiek szlachetnego rodu udał się w kraj daleki, aby uzyskać dla siebie godność królewską i wrócić. Przywołał więc dziesięciu sług swoich, dał im dziesięć min i rzekł do nich: "Zarabiajcie nimi, aż wrócę". Ale jego współobywatele nienawidzili go i wysłali za nim poselstwo z oświadczeniem: "Nie chcemy, żeby ten królował nad nami". Gdy po otrzymaniu godności królewskiej wrócił, kazał przywołać do siebie te sługi, którym dał pieniądze, aby się dowiedzieć, co każdy zyskał. Stawił się więc pierwszy i rzekł: "Panie, twoja mina przysporzyła dziesięć min". Odpowiedział mu: "Dobrze, sługo dobry; ponieważ w drobnej rzeczy okazałeś się wierny, sprawuj władzę nad dziesięciu miastami!" Także drugi przyszedł i rzekł: "Panie, twoja mina przyniosła pięć min". Temu też powiedział: "I ty miej władzę nad pięciu miastami!" Następny przyszedł i rzekł: "Panie, tu jest twoja mina, którą trzymałem zawiniętą w chustce. Lękałem się bowiem ciebie, bo jesteś człowiekiem surowym: chcesz brać, czegoś nie położył, i żąć, czegoś nie posiał". Odpowiedział mu: "Według słów twoich sądzę cię, zły sługo! Wiedziałeś, że jestem człowiekiem surowym: chcę brać, gdzie nie położyłem, i żąć, gdziem nie posiał. Czemu więc nie dałeś moich pieniędzy do banku? A ja po powrocie byłbym je z zyskiem odebrał". Do obecnych zaś rzekł: "Odbierzcie mu minę i dajcie temu, który ma dziesięć min". Odpowiedzieli mu: "Panie, ma już dziesięć min". "Powiadam wam: Każdemu, kto ma, będzie dodane; a temu, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. Tych zaś przeciwników moich, którzy nie chcieli, żebym panował nad nimi, przyprowadźcie tu i pościnajcie w moich oczach"?.
Po tych słowach ruszył na przedzie, zdążając do Jerozolimy.

Wiedząc, że Pan Jezus mówi w tej przypowieści o sobie, jako Królu, automatycznie widzisz sprzeczność z przykazaniem 'Nie zabijaj". W rzeczywistości i Nowy i Stary Testament rozróżnia pomiędzy zabijaniem a mordowaniem, czego Ty nie robisz i na co już Ci zwracałem uwagę ale uparcie się trzymasz swojego niezrozumienia. Przykazanie "Nie zabijaj" dosłownie w języku hebrajskim brzmi "Nie będziesz mordował" . Wystarczy. Nie ma żadnych sprzeczności w Biblii odnośnie zabijania poza tymi w Twojej głowie.

Jeżeli "rzekoma" to jest to tylko Twoje zdanie więc dla omylnego człowieka nie ma czegoś takiego jak 100-procentowa wina czy niesprawiedliwość.

Skąd wiesz co się dzieje w duszy człowieka, empirysto? Skąd wiesz co myśli? Co przeżył? Więć jak możesz oceniać co jest sprawiedliwe nie mając wglądu, empirysto?

O Edenie i wolnej woli oraz Bożej Sprawiedliwości już pisałem nie raz, wystarczy poczytać. Wszystko to jest logiczne. Spodobała mi się niedawno krótka wypowiedź jednego net-faceta. Parafrazując: Bóg nie pokazuje się nam bo jakbyśmy go widzieli, to byłoby to naruszeniem naszej wolnej woli, bylibyśmy Nim uwarunkowani w swoich działaniach. To takie Proste.

Jest grzech to musi być Odkupienie inaczej będzie piekło. Oburzyłeś się że ktoś Cię straszy? Dziecko, któremu ojciec mówi, żeby nie dotykał ognia, bo się oparzy, też jest straszone.

Przypowieść o synu marnotrawnym wszyscy znają od dziecka, zastanawiam się  z czego się śmiejesz, czego nie rozumiesz? Syn marnotrawny zbłądził (grzech) i było mu przyjemnie, bo grzech jest przyjemny. Z diabłem, póki ukrywa jaki jest, miło się przebywa. Potem cierpiał skutki grzechu czyli głód i upokorzenia, jadł ze świniami, odczuwał  żal oraz podjął decyzję o powrocie (pokuta i żal za grzechy i postanowienie poprawy ). Nie spodziewał się, że zostanie miło przyjęty, wykazał się odwagą wracając (a ilu nie wraca). Wykazał się pokorą bo nie chciał tego co miał przedtem, jedynie służyć jako zwykły sługa. Otrzymał Ojcowską Miłość i Wybaczenie oraz Nagrodę. Proszę, wskaż tu coś nielogicznego, przecież to proste jak 2+ 2 = 4, o którym działaniu już nie raz wspominałem a ty się wzdrygałeś bo za prosto piszę, a Ty lubisz raczej wierzyć w skomplikowane wzory i obliczenia. Jeżeli wszystkie warunki które są w przypowieści zostaną wypełnione wychodzi 4. Jeżeli nie, jeżeli oszukasz od początku myśląc, że pogrzeszysz i wrócisz bo Ojciec i tak wybaczy, wychodzi 3 albo 5 i trafiasz do piekła, gdzie nie ma Boga więc nie ma też logiki. Cała przypowieść jest logiczna, wszystko jest jasno napisane, nielogiczności powstają tylko z Twoich mylnych wyobrażeń i chybionych szyderstw.

Odnośnie patologii, weź pod uwagę słowa Pana Jezusa "strzeżcie się wilków w odzieniu owczym". Jeżeli istnieją wilki w owczej skórze (a istnieją bo tak mówi Jezus Chrystus) nie możesz powiedzieć, że to co czytasz w mediach jest na 100 % prawdą.

Po drugie, jak już pisałem, każdy ma grzech więc jakby słuchać tylko tego co go nie ma to nie było by nikogo do słuchania. Trzeba słuchać czy ktoś mówi Prawdziwie z Jezusem Chrystusem, czy nie posługuje się wilczą mową.

Nie znam się bardzo na Afryce ale ich niechęć do prezerwatyw ma jakieś źródła też w ich wierzeniach niechrześcijańskich. A ja mówię o religii Prawdziwej.

Ale rozmowa o prezerwatywie jako takiej to absurd. Nie chodzi o prezerwatywę tylko o pożądanie pozamałżeńskie. Skąd Ci przyszło do głowy, że Prawdziwy Kościół popiera przedmałżeński seks bez prezerwatywy a potępia jedynie seks z prezerwatywą? Chyba słuchałeś modernistycznych rozważań wilków w owczej skórze, które są w Kościele.

Prawdziwy ateista: materialista, naturalista czy racjonalista, nie wierzy w Boga ale też nie wierzy w szatana  ani w anioły ani w żaden byt którego nie widzi.  Ale ma głos sumienia, który mówi "A co jeżeli Ci katolicy mają rację i dusza istnieje?" A zaraz potem zły duch mówi "A co tam będziesz się przejmował słowami tych zacofanych ludzi, używaj życia, duszy nie ma, piekła nie ma" Jedynie jak umrzesz, a umrzesz na pewno, wtedy Twoja dusza  zacznie płakać i wołać "Boże, przecież do mnie nie mówiłeś, skąd miałem wiedzieć?" Wtedy usłyszy zgodnie z logiką  - Przecież mówiłem do Ciebie cały czas.

Ateizm jest dla silnych i zdrowych (ale i głupich). A co jak zachorujesz? A  zachorujesz i umrzesz na pewno, na 100 procent. Wtedy Twój mózg będzie gnił a ty dalej będziesz w stanie myśleć. Masz na 100 % pewność, że rozum jest w mózgu, empirysto? Masz co do tego taką samą pewność jak co do tego, że umrzesz?

Dziecko też się nie boi dotknąć ognia, mimo że rodzice mówili, że się oparzy. To dziecko też żyje po swojemu.

Dlaczego ma nie zacząć zabijać i oszukiwać skoro sam sobie tworzy zasady? Co go powstrzyma?

Czy opętany jest tylko ten co wije się i krzyczy? Znów masz błędy poznania, zakładasz, że jeżeli diabła nie widać to go nie ma. Zaświadczam Ci z Wiary i Rozumu, po świecie chodzi wielu opętanych. Poznasz ich po wilczej mowie. Cóż z tego, że są inteligentni, piekielnie elokwentni a nie wiją się i nie krzyczą jak diabły na filmach. Jakby diabeł się ukazywał taki jak jest naprawdę, to wszyscy uciekli by do Kościoła. Nie, on jest inteligentny i pozostaje w ukryciu póki może, najlepiej aż do samego końca. Wije się i krzyczy dopiero jak MUSI wobec MOCY BOGA, podczas egzorcyzmu, ujawnić jaki jest naprawdę. Wtedy traci rozum i pluje, kręci się jak piskorz. Nie musi też opętywać ludzi, wystarczy że przekona was, materialistów, że go nie ma.

Więc Kościół ostrzegając przed masturbacją źle ostrzega?

Gdy mężczyzna marnuje nasienie, czy to może być Wola Boga?

Gdy mężczyzna, zamiast zajmować się zakładaniem lub dbaniem o rodzinę oddaje się onanizmowi, to czy to jest Wola Boga?

Gdy mężczyzna zamyka się sam razem z wyuzdanymi obrazami i oddaje onanizmowi czy to jest Wola Boga?

Kiedy wiec grzeszysz takim aktem, to diabeł Cie "natchnął", który znajduje w tym upodobanie i który doprowadzi Cię przez to do zniszczenia. Ty tylko wybrałeś życie "po swojemu", zgodnie z diabłem.

Ale tacy co nie wierzą w świat duchowy nie potrafią dostrzec co szkodzi a co nie szkodzi. Oni będą zwodzeni aż do końca.

Kanawkin popieram Twoje wypowiedzi w 100 %, Peeter gloryfikuje jedynie rozum i naukę, zapomniał natomiast o tym,że "Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli". Widać ewidentnie,że jest na złej drodze i przemawia przez niego coś niedobrego, prosty przykład-obrażanie naszego nieżyjącego papieża, wyśmiewanie słów z Pisma Świętego itd., doskonale wiadomo kogo to zagrywki Peeter opamiętaj się, póki czas!

Jeżeli ktoś tu jest naiwny to tylko i wyłącznie ty. Ciekawe,czy diabełkowi w piekle też będziesz udowadniał,że 2plus 2 to 4 czy ze strachem będziesz wzywał imienia Boga na pomoc?

Jedyne,czemu zaprzeczam,to głupotom jakie wypisujesz...(...)"Wstąpił do piekieł,trzeciego dnia zmartwychwstał,wstąpił na niebiosa,sądzić żywych i umarłych".Nadal uważasz,ze piekła nie ma,chociaż zarówno w starym,jak i nowym testamencie wzmianek o tym co chwilę?Mam nadzieję,że i ty zostaniesz adekwatnie osądzony prawiąc te swoje herezje.Aha jeszcze jedno o mnie się nie martw,żyję w pełni.

Wiesz dlaczego szatan nie opęta ateisty?Z prostego powodu on już osiągnął swój cel,poprzez zanegowanie istnienia Boga,u osób takich jak ty,to wystarczy.Każdy twój post pokazuje,że to on rządzi twoim życiem.Smutne,żal mi ciebie.

Co do piekła to faktycznie można podać cytaty z b/Biblii chociażby z Ew. Mateusza, wcale nie jest ich dużo.
To "wstąpił do piekieł" nic wspólnego z piekłem o którym rozmawiacie nie ma.

PS. Na wszelki wypadek
Te słowa nie mówią o istnieniu piekła rozumianego jako stanu potępionych. Jezus z tego, co wiem nigdy nie był w piekle!  Słowa ?zstąpił do piekieł? oznaczają ?królestwo zmarłych?. Izraelici używali słowa Szeol, a Grecy słowa Hades, poprawne tłumaczenie  polskie to ?otchłań?, w języku staropolskim ?do piekieł? oznacza ? do odchłani?.

?Sytuacja w której Umysł staje się dla człowieka bogiem niewiele różni się od jakiejkolwiek ideologii i religii.? ? to się zgadza

Co do reszty, owszem bywa, że ludzie są strachliwi i można dyskutować jaka jest geneza starych religii, ale dlaczego całkowicie wykluczasz istnienie b/Boga? Dlaczego Ci co ufają sobie nie mogą ufać, że się nie mylą co do istnienia b/Boga.  Marioosh tylko proszę nie wyskakuj z ?Jezu ufam t/Tobie? i całą ideologią pokory. Pytam serio dlaczego nie można ufać swojemu przekonaniu, że b/Bóg istnieje, bez względu na to jak sobie tego b/Boga wyobrażamy?

Jakie może być miejsce bez Boga (Szeol), jak nie miejscem cierpienia? Szeol i Hades to przeczucia rzeczywistości piekła. Piekło to przepaść, widać to w zatwierdzonych przez Kościół objawieniach błogosławionej Katarzyny Emmerich i świętej Faustyny Kowalskiej

Wreszcie zbliżył się Jezus do jądra tej przepaści, do samego piekła, które wydawało mi się kształtem jako ogromna, nieprzejrzana okiem budowa skalna, straszna, czarna, połyskująca metalicznym blaskiem; wejścia strzegły olbrzymie, straszne bramy, opatrzone mnóstwem rygli i zamków, widokiem swym wzbudzające dreszcz i trwogę. Za zbliżeniem się Jezusa dał się słyszeć ryk potężny i okrzyk trwogi, bramy rozwarły się na oścież i ukazała się przepaść, pełna ohydy, ciemności i okropności.

Dziś byłam w przepaściach piekła, wprowadzona przez Anioła. Jest to miejsce wielkiej kaźni, jakiż jest obszar jego strasznie wielki.

Dla mnie piekło to miejsce bez logiki w które wpadnie każdy kto jest przeciw Prawdzie. To miejsce bez Boga, który jest Prawdą, i dlatego piekło jest rzeczywistością zbudowaną z samego fałszu. Możesz myśleć, że piekło  nie istnieje, jednak ono istnieje, choć inaczej istnieje prawda a inaczej fałsz. Gdyby ktoś powiedział, że fałsz nie istnieje powiedziałby nieprawdę, bo fałsz istnieje w sposób właściwy dla fałszu.
Dlatego właśnie wpadniecie do tej rzeczywistości (otchłani piekła) jest strasznym nieszczęściem, gdyż tam nie istnieje się w Prawdzie lecz w rzeczywistości fałszywej.

Jakie moze byc zycie bez tego wymyslu jak nie szczesliwe i wolne od strachu?
Jacy nieszczesliwi ci co szczescia oczekuja dopiero po smierci Prawdziwa cywilizacja smierci.
Za duzo horrorow i picia wina w piwnicy a za malo spacerow i odbija niektorym porzadnie, mozliwe ze opetanie psychiczne, tak czy siak tylko wspolczuc podobnych nadziei ze ktos chce tam sie pojawic bo do zadnych "rajow" fanatycy religijni nie kwalifikuja sie, mieliby poczucie winy z powodu radosci

Marioosh, a co według Ciebie jest prawdziwą dojrzałością?

Marioosh nie wiem, czy Cię dobrze rozumiem...
"to przekonanie nie jest nasze" - to znaczy czyje? Nie wiem co masz konkretnie na myśli ... naszego mózgu? czy u/Umysłu - źródła, którego nierozerwalną częścią jesteśmy? czy coś innego? zewnętrznej manipulacji?
Dlaczego u/Umysł skoro nie jest b/Bogiem piszesz z dużej litery? - rozdzielasz umysł pojedynczego człowieka, czy myślisz o u/Umyśle jako jakiejś "s/Superświadomości"
(Umysł w sensie rozumu to się zgadzam "jest jednym z narzędzi jakie posiadamy", ale ta duża literka mi do niego nie pasuje)
"żadnego boga nie ma. Jaka emocja się pojawiła?" - pytasz jaka emocja towarzyszyłaby odkryciu, że żaden absolut nie istnieje, czy gdyby b/Bóg w którego wierzę okazałby się fałszywym?

Kanawkin
Pierwsze to mówiłam  w kontekście b/Biblii.
Drugie Szeol to miejsce gdzie trafiają umarli i oczekują na s/Sąd o/Ostateczny.
O objawieniach nie podejmuje dyskusji.

Jesteś o tym absolutnie przekonany?

No właśnie jesteś o tym przekonany?

Do tego to już się całkiem zgubiłam, Marioosh wydawało mi się, że jesteś buddystą i jesteś przekonany do istnienia reinkarnacji. Nie do końca się łapię w tym temacie, ale reinkarnacja nie mówi o tym, że po samoudoskonaleniu poczas iluś tam wcieleń wychodzi się z cyklu?  Jak to "życie się kończy"? jako ciało materialne? dane wcielenie? jako powrót do źródła? Tyle wcześniej mówiłeś o duszach, to co z tą duszą umiera, czy traci swoją indywidualność? No chyba nie sugerujesz teraz, że duszy nie ma?

A skąd ta pewność, że 1%, a nie np 50/50, a w ogóle jak to się mierzy?

Skoro piszesz, że ukryte, to jak możesz być pewien, że poznajesz rzeczywistość Prawdziwą a nie rzeczywistość fałszywą? Dla mnie podążając stopniami wtajemniczenia w buddyzmie a jednocześnie ignorując sygnały fałszu, stąpasz po coraz silniej pękającym lodzie i w pewnym momencie możesz być już tak daleko, że nie będziesz mógł zawrócić.  Wtedy nagle zetkniesz się z  taką rzeczywistością, że za chwilę otworzy Ci sie pod stopami otchłań. Medytacja w buddyzmie prowadzi do zniewolenia przez demona podczas gdy iluminacja którą rzekomo można osiągnąć dzięki tej filozofii jest fałszywym światłem Lucyfera.  Buddyzm  jest po prostu jeden z rodzajów stopniowego zniewolenia przez diabła, tyle że bardzo subtelnym i jednocześnie bardzo silnym gdyż wydaje Ci się, że "sam" się "rozwijasz". Bo człowiek najbardziej kocha to co w jego mniemaniu jest jego i przez niego samego wypracowane.

Tym lepiej, że podajesz jako przykład Lennona, który świadomie czy nie w swoim utworze śpiewa o fałszywej jedności, która jest wynalazkiem diabła. O jakiej jedności on śpiewa? Jedność może być tylko w Prawdzie. Czy mam się ściskać i bratać ze wszystkimi nawet jeżeli nie mają racji? Tak samo diabelskie jak ta piosenka było zaproszenie na II "Sobór" Watykański innych wyznań, czym jakby przyznano, że istnieje wiele prawd podczas gdy Prawda jest jedna i zawsze taka sama a wszystko co jest z Nią sprzeczne jest fałszem. Czy mam kochać bezwarunkowo członka rodziny który źle, fałszywie czyni? Jezus to właśnie chyba miał na myśli mówiąc ?Jeśli kto przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, nadto i siebie samego, nie może być moim uczniem? (Łk 14,26). Czy nie staje się często nieznośne dziecko, które jest bezwarunkowo kochane przez rodziców, jakby postawione w roli bożka w rodzinie? Czy mąż bezwarunkowo czczony jak bożek przez żonę nie degeneruje się? Czy nie degeneruje się ten, który przede wszystkim kocha siebie samego? Po tym poznacie fałsz diabła, że z pozornie dobrej rzeczy (bezwarunkowa miłość) wychodzi zło.

Człowiek sam z siebie nie jest zdolny do tworzenia myśli, widać to po tym, jak myśli najczęściej pojawiają się w głowie. Nie zdajemy sobie z tego w pełni sprawy, ale nasze życie jest jakby złożone z tego co przeczytaliśmy, obejrzeliśmy albo co nam napłynęło w inny sposób do głowy. Spróbuj napisać wiersz, ot tak po prostu! Mimo, że jesteś do tego zdolny to czym będzie ten wiersz bez natchnienia? I to jest właśnie dana nam łaska, bo anioł czy diabeł jest sam jakby całkowicie złożony z  myśli i działania więc nie może pomyśleć i działać inaczej niż wybrał na samym początku. A my, ludzie, możemy zmieniać się oraz możemy przebierać w tych myślach które nam napływają i to jest naszym wyborem i naszą wolna wolą. Ludzie nie zdający sobie z tego sprawy biorą impulsy, popędy i myśli jako "swoje własne" nie rozumiejąc że wszystko ma swoją duchową przyczynę. Wielu z nich zrozumie w chwili śmierci, gdy nagle załamie się pod nimi lód i wpadną do otchłani piekła.

Istnienie Boga wynika z konieczności Prawdy, która jest jaka jest. Popatrz na takie zdanie:

Nie istnieje absolutnie żadna prawda

Zdanie to nie może być prawdziwe. Jakby było, to już co najmniej jedno zdanie było by prawdziwe. Skoro to zdanie nie może być prawdziwe to jest fałszywe. Dlatego Prawda istnieje.

Z tego rozumowania wynika, że Prawda istnieje koniecznie gdyż Prawda nie może nie istnieć.

Analogicznie: Fałsz może nie istnieć, jest jedynie zaprzeczeniem prawdy. Fałsz istnieje niekoniecznie.

Juz dawno nie spotkałam się z tym, że ktoś tak dokładnie udowadnia, ze jest niemyślący.
Zakładam, że jesteś przekonany, ze wszystkie twoje mysli, szczególnie te jakże pouczające, pochodzą od anioła a ty jedynie dokonałeś właściwego, słusznego wyboru? Czy nie przemawia przez ciebie pycha, która jest pierwszym krokiem do wyboru mysli pochodzących od diabła? przeświadczenie o własnej nieomylności powinno cię zaniepokoić (co najmniej zaniepokoić)
Sam się zapędziłeś w swoje retoryce i czytając wszystkie twoje wpisy.... niestety muszę stwierdzić, że długi spacer nie pomoże

Wskaż mi gdzie ja to napisałem. A jeżeli nie potrafisz, to z czego wynika Twoja myśl? Skoro nie ma jej w tekście, czyli ta myśl jest jakby znikąd, to nie była Twoja zanim się pojawiła. Ale teraz już jest Twoja bo ją wybrałaś.  Rozumiesz?

Skoro "zakładasz", czyli nie jesteś pewna, to dlaczego jednocześnie używasz słów oznaczającego pewność? "Juz dawno nie spotkałam się z tym, że ktoś tak dokładnie udowadnia, ze jest niemyślący" O zaczynaniu rozmowy od obrazy już nie wspominając.

To podaj na czym opierają się Twoje wnioski, bo jak nie rozmawiamy o tym co jest w tekście to o czym? Ja twierdzę tak: każdy kto głowił się nad trudnym zadaniem lub problemem nie może zaprzeczyć, że myśl pojawia sie w rozumie. Wybierasz tę myśl i jest Twoja  ze względu na wybór. Spośród podanych Ci myśli (dobrych i złych) swoją wolą i rozumem wybierasz to co uznałaś za "dobre".  Każdy człowiek ma pewien zestaw myśli do których jest przywiązany, ale to nie znaczy że on sam z siebie je tworzy. To są myśli, które wybrał spośród tego, co mu sie pojawiło w głowie lub gdzieś zobaczył albo usłyszał.

To dlaczego w ogóle mnie atakujesz nawet nie wskazując - tu i tu się mylisz bo ...

Skąd wiesz, że to od początku Twój niepokój?

Przecież w większości moich postów czekam aż ktoś wskaże mi błąd. Ale wskazanie błędu to nie same krzyki i szyderstwa. Jeżeli rzeczywiście czytałaś moje posty to zazwyczaj piszę o co mi chodzi i dlaczego myślę w pewien sposób. Tego samego chciałbym od innych.

Medytacja a modlitwa to nie to samo. Medytując, szukasz doskonałości w samym sobie. Medytacja prowadzi do pychy bo koncentrujesz się na sobie (współczucie w buddyźmie jest bardzo powierzchowne). Skutkiem medytacji jest obojętność i egoizm.

Tak całkowicie w oderwaniu od tego o czym wcześniej pisałem to nie mogę, bo to ważne, żeby zrozumieć.
Jest modlitwa właściwa i niewłaściwa (bardziej bodobna do medytacji)
Jeżeli medytujesz nad Pismem i interpretujesz je po swojemu używając jedynie własnego rozumu to bedziesz oszukana przez diabla i dostaniesz fałszywe objaśnienia. Jeżeli czytając Pismo pamiętasz o Duchu Świętym, który je natchnął, to On da Tobie objaśnienia prawdziwe.

Nasz "domorosly egzorcysta" slowek sie czepia i koniecznie chce by wykazac ze nie mysli co juz dawno stwierdzone na podstawie tego co sam nie wymyslil a klepie bezmyslnie gotowe osady jak prowadzony na smyczy kk piesek.
Duza pewnosc swoich osadow bierze sie z logiki czy rzeczywistych doswiadczen, nie rozumiem ludzi co opieraja sie na starych podaniach i tak to im zrujnowalo psychike ze nie potrafia juz pojac najprostszej rzeczy, hmm czy to nie przyklad nabytego uposledzenia myslenia ??
Jesli ktos jest pewny czegos slepo wg wiary to dziwie sie bardzo, pragmatyk ma na podstwie czego budowac swoj swiatopoglad bo w duzej mierze na codziennosci a ten co stoi mocno na ziemi nie bierze nawet serio innych "dziwnych opcji" jako wytlumaczenie czegokolwiek.
O tym co jest prawdziwe w duchowosci religie i sekty mowia tak samo - inni sie myla a ze nie moga wszyscy to naprawde - nikt z nich nie wie nic i tyle debaty nt szukania burzy w szklance wody.

Co ciekawe jak zauwaza wielu lekarzy mnostwo pacjentow ze schizofrenia i innymi zaburzeniami umyslowymi bredzi w kolko o niewidzialnych istotach poza cala religijna menazeria ktorej nie warto wymieniac.  W takim miejscu nie biora tego serio ale spokojnie mozna to rozciagnac na reszte cywilizowanego swiata bo widze bywa to zarazliwe...
Wiadomo dobre jest wylacznie dla niego klepanie paciorkow, lezenie krzyzem, biczowanie sie, najlepsze jednak to tortury rozrywanie ludzi zywcem, przypiekanie i danie glowe - palenie "czarownic", tesknisz do takich czasow co kanawkin ?

Chcialbym by to bylo proste, jesli schorzenie nie ma podloza organicznego kazda 'terapia' moze byc skuteczna co niczego nie dowodzi poza pokazaniem zlozonosci psychologii, malo znanych jej obszarow.
Zgadzam sie religiom Nie, dosc juz zaszkodzily swiatu. Badania psychiki różnymi metodami ok, jesli ktos sfiksuje od tego trudno, wazne ze prywatnie oraz bez dorabiania do tego nadbudowki kultu i organizowania instytucji bliskiej sekcie.

W buddyźmie jest mnóstwo duchów i demonów, widać to na licznych rycinach przedstawiających demony czesto leżące u stóp oświeconych ludzi. A nie dlatego, że są podległe ale dlatego, że są tak sprytne, że udają że są podległe. Taki diabeł nawet usunie się z czakry czołowej jak się go poprosi, bo jakby złapał usuwającego za gardło to ten jeszcze mógłby się nawrócić. Bycie w zgodzie ze swoim diabłem to chyba najgorszy stan jaki może osiągnąć człowiek. Bo po co diabeł ma atakować człowieka, który już jest jego?

A że czasem się przyczepi nawet do buddysty to tylko dowód na to, że diabeł mimo swojej inteligencji jest przede wszystkim szaleńcem. Bo czy nie było dla diabła szaleństwem sprzeciwienie się Bogu?

Twój katolicki demon nazywa się ignorancja, ale niestety nie leży u Twoich stóp... Ty leżysz zadowolony i zniewolony pod jego butem i myślisz, że tak musi być do końca życia. Buddyści wiedzą co zrobić, żeby demon odszedł raz na zawsze

Nie pisałem o symbolach tylko o rzeczywistych bytach

Wspominając o tych rycinach nie pisałem o symbolach tylko o rzeczywistych bytach, choć w pewnym sensie one są symbolami bo istnieją w rzeczywistości fałszywej, czyli istniejącej w sposób właściwy dla fałszu tak jak całe piekło. Jeżeli ktoś nie potrafi sobie wyobrazić czym jest piekło, niech spojrzy na chorego psychicznie. Schizofrenik doświadcza już za życia niewielkiego fragmentu fałszywej rzeczywistości piekła. Ale żyje cześciowo w rzeczywistości gdzie jest Bóg i ma szansę się ratować. Z piekła już nie ma ratunku, bo nie ma tam Boga.

Dla wątpiącego ukrzyżowany Chrystus jest najpierw symbolem. Albo jeszcze gorzej - jest TYLKO symbolem. Bo on odrzuca dosłowne i zostawia sobie sam symbol bo pod symboliczne wszystko może sobie nagiąć a pod dosłowne już nie. Ponieważ dla niego wiara jest symboliczna więc symboliczne będzie też jego zbawienie - jeżeli się nie nawróci, jeżeli nie będzie chciał się ratować,  trafi do rzeczywistości fałszywej. I nie ma znaczenia czy za życia był ateistą czy nie, bo Bóg mówi do każdego, przez głos sumienia. Jesteśmy stworzeniami, nasza wiara nie determinuje istnienia Boga, nieba czy piekła.

Język Prawdy jest trudny. Dlaczego faryzeusze zatykali uszy i nie chcieli słuchać Chrystusa? Bo jego mowa była dla nich ciężka. Prawda to nie miła pogawędka i częstowanie ciastkami, szatan też był miły dla Ewy a okłamywał ją i chciał jej zguby.

Demon to zawsze to samo. Tak jak pisałem nasza wiara nie determinuje tego czym one są.