Gdzie może poznać faceta kobieta 40 plus? - Netkobiety.pl

Internet, internet, internet. Przy obecnym trybie zycia tj. sniadanie w domu, dojazd do pracy, praca, obiad, powrot z pracy, akupy, kolacja - czasu nie ma na nic. Inni ludzie tez nie maja czasu. Wole sa wieczory i noce kiedy mozna przeczesywac nieskonczone zasoby internetu. Warto tylko wiedxisc KOGO  sie szuka.

niepodobna doskonale zrozumiala , o co mi chodzilo. 

no ale panowie uważają, na podstawie moich postow, że jestem rozżaloną frustratką, ktora uwaza ,że faceci to zło" . No niezupełnie tak, panowie.
można raz , drugi, dziesiąty starać się kogos poznawac, ale jesli pan nawet na początku nie rokuje - tzn. obraza przy mnie, obcej osobie,  swoja poprzednia kobietę( może kiedyś tak będzie mowił o mnie), wyraża poglądy radykalnie odmienne od moich, chwali się swoim  postępowaniem, które jest totalnie odmienne od mojego, to  naprawdę, nie ma sensu znajomości ciągnąć dalej. A na swoich doświadczeniach wyłapuję z miejsca osoby, ktore mi nie odpowiadają.  Jak choćby ostatnio - podczas kwadransa przypadkowej rozmowy w windzie dowiedzialam się, że ( nie zapytawszy go o nic, poza IMIę kota, którego miał)  pan własnie zakończył drugie małzenstwo; jego była go zdradzała; ma 3 dzieci , dwojkę z ostatnia zoną; 50 tys długu; miejsce pracy i zawód wykonywany .... halooo? to normalne? 

a , i informacja do panow: tak, wielokrotnie słyszałam, że mam za wysokie wymagania.  Panowie wobec mnie mają zazwyczaj też parę wymagań, których ja z kolei nie spełniam. No więc niestety. A być w jakimśtam bylejakim związku, byle być - to nie moje klimaty

I tu jest pies pogrzebany. Bo z wiekiem rosną wymagania i spada tolerancja.
O ile mlodzi patrzą przez pryzmat miłości, to dojrzały patrzy na bazie długoletnich (często negatywnych) doświadczeń, swoich przyzwyczajeń, wymagań. I te wymagania coraz ostrzejsze a chęć do zmiany swojej postawy coraz mniejsza
Bo w grę już wchodzi jakiś majątek, praca, rodzina, środowisko.

Jeśli słyszę, że ktoś wyrzuca z siebie potok żalu na temat swojego/jej ex, to może mi się lampka zapalić od razu, chociaż tak do końca przecież nie wiemy, po czyjej stronie leży wina.

ha, owszem, ale w zasadzie naprawdę rzadko wina jest po tylko jednej stronie.   
przypuszczam, że gdyby nie alkoholizm tego mojego pierwszego, to - dopóki nie dowiedziałabym się, że mnie zdradza( a nie miałam o tym pojęcia przez 6 lat związku) nadal bym w tym tkwiła.  Moją winą była  młodzieńcza naiwność i wiara w jego kłamstwa.  Ale jesli kogoś poznaję, to ten temat nie jest pierwszym, nawet drugim ani dziesiątym. Jak z kimś idę na spotkanie, to chcę się czegoś o nim dowiedziec, o tym, kim jest i co lubi, a nie tego, że nadal myśli o swojej byłej.

mając już jakieś życiowe doświadczenie,  można wyłapać na samym początku oznaki  dziwnych zachowań, nałogów, sposobu bycia , które nam są nie po  drodze i urwać nierokującą znajomość.
jak sie jest młodym i naiwnym, to wierzy się, że " przestanę, kiedy tylko zechcę", " no ja tylko żartowałem o tym biciu kobiet" ' " nigdy nie spowodowałem wypadku " itp.  i z wiekiem spada tolerancja dla osob w nałogach, dziwkarzy,  alkoholikow  czy złodziei...

no tak, rozumiem,  że dla wielu Polakow, ktorzy nałogowo jeżdzą po pijaku(  co chwile słychać o wypadkach pijanych kierowcow) , sprawcow przemocy domowej, gdzie tatuś czy siostrzeniec bije dwulatka, aż ten ląduje w szpitalu,  dla tych Polakow cotygodniowe popijawy na umór sa raczej normą , niż wyjątkiem, a słowa'' ty zajeb... ku.. wo''  - pieszczotą w stronę ukochanej. 

Na tym forum pełno jest postow młodych dziewczyn, naiwnych,że swojego misia nałogowca i przemocowca zmienią w aniołka stąpającego w chmurkach, ale to tak nie działa.  A jak ktoś widzi ''pozory'', to reszty już sie nawet boi sprawdzać.    Co ewidentnie widać u panow - wystarczy, że dziewczyna - kobieta nie jest w ich fizycznym, wizualnym typie, to nawet nie pomyslą by się zainteresować. No chyba, że pani ma mnostwo kasy, a pan zadatki na zigolaka po pięćdziesiątce. 

Wiadomo, że pewnych spraw sie nie przeskoczy, bo jak ktoś nie jest w czyims typie, no to trudno; i dlatego do nikogo nie mam pretensji, że w moim typie nie mieszczą się przemocowcy czy  nałogowcy  itp. 
A nawet i w pracy - poza tym, że większośc zonata i nie w pdpowiednim wieku - to alkoholicy w osiemdziesięciu procentach

ale o to chodzi. Alkoholik zazwyczaj nie uważa się za alkoholika , on " zawsze może przestać pić" , choć np. pije cyklicznie , zalewając się w kazdy weekend, albo co wieczor pijąc tylko lampkę wina , ale CO WIECZOR, a jak się nie napije , to do nocnego poleci albo się na kimś wyżyje. 
Albo chleje tylko na wyjazdach slużbowych, bo mu w domu ' zona nie pozwala" ..... A co ja, mam za cerbera robić? Pilnować mężczyzny i bronić mu chlania, jakby był bezmózgą istotą, która nie potrafi się powstrzymać - a wiele kobiet jest z takimi panami, moimi kolegami z pracy. Ja za taki " interes " dziekuję bardzo. 
Jeśli w środku dnia, o g. 13. 30, w powszedni dzień i nie jest to piątek,  w autobusie widzę meżczyznę, z piwkiem w kieszeni, który ma za pazuchą setkę wodki, ktorą " dyskretnie " popija ( tak, jest zakaz picia w komunikacji publicznej) , to niestety, pan jest dla mnie alkoholikiem.   

I wcale się nie dziwię, że kobieta po 40 ma kłopot ze znalezieniem partnera, bo rozwodnicy zazwyczaj rozwodzą się bo pija, albo zdradzają lub biją - najczęstsze przyczyny rozwodow.  A panowie i tak zazwyczaj szukają młodszych. Młodszym nadal można nawijac makaron na uszy, starsza kobieta, w wieku 40 latka już nie jest tak naiwna , nie można sie nią przed kolegami pochwalić, jaka to ładna i zgrabna i nie łyka wszelkich głodnych kawałków.  NO i nie da się jej już przywiązać do siebie dzieckiem, bo ta zazwyczaj ma już własne, a po co rozwodnikowi kolejny balast? on chce, po urwaniu się ze smyczy,  poszaleć...

@Cataga, musisz miec kiepskie doswiadczenia skoro tak piszesz. Jednak zbyt uoholniasz. Istnieja 40 latkowie co alkoholu nie pija bo im po prostu nie smakuje albo mają po nim kaca bo nie są przyzwyczajeni do picia. Wiekszosc facetow nie jest przemocowcami. Przemoc, agresja i alkohol czesto sie lączą ale takze wielu facetow w tym wieku nie ma z nimi nic wspolnego. Zdrowi psychicznie faceci nie wchodzą w zwiazki aby chwalic sie kolegom jaka maja zgrabna kobiete. Wchodza w zwiazku bo szukaja partnerki. Nie wybieraja mlodszych od siebie kobiet bo sa one ładniejsze czy bardziej naiwne. Wybierają je bo mlodszr kobiety sa mniej zgorzkniałe, bardziej optymistyczne i z wieksza chęcia na życie. Ich poglądy o facetach sa przeciwienstwem tego co sama powyzej piszesz. Dlatego tacy faceci beda omijać Ciebie i osoby o podobnych poglądach bo jie chcą sie wiazac ze zhorzkniałymi osobami co widza tylko negatywne cechy u facetow.

Wszyscy macie trochę racji. Rozumiem jednak ostrożność catagi. Ja z doświadczeniami zdrad w małżeństwie i mnóstwem podobnych historii wokół wiem, że nie chciałabym świadomie wchodzić w relację z mężczyzną, który zdradzal swoją partnerkę. Wiem, sytuacje są różne, może coś zrozumiał itp. Ale też pytanie, czy mężczyzna będzie miał odwagę powiedzieć prawdę o przyczynie rozpadu poprzedniej relacji.
Mnie zdrady mojego jm poturbowaly mocno i tyle. Wciąż wierzę w ludzi, ale już nie tak naiwnie jak kiedyś

Oczywistą sprawą jest, że człowiek po przejściach jest zdecydowanie bardziej ostrożniejszy. Jednak czasami ta ostrożność zaczyna przechodzić w drugą stronę, kiedy np kogoś oceniamy po prostu zbyt pochopnie i zbyt szybko. Sparzymy się na kimś, z jakiś powodów i potem zaczyna nam przeszkadzać niekoniecznie tylko to, co nas zraziło.
Kwestia picia..Jeżeli mamy uznać kogoś za pijaka czy alkoholika po jednorazowym incydencie, to cieżko pojąć, że mamy nieco spaczoną ocenę. Może być tak, że na siłę zaczynamy szukać w kimś wad, nie zauważając zalet. Biorąc pod uwagę, że ludzie po 40-stce są często po rozwodzie - o czym mają rozmawiać? A raczej, czy musza uktrywać przed kolejnym partnerem szczegółów poprzedniego życia? Myślę, że ze strony każdej z płci mogą padać takie właśnie stwierdzenia, że ta druga jest nic nie warta, że trzeba być ostrożnym, że wiele rzeczy się nam nie podoba (zapatrzenie w siebie, oczernianie byłych itp.)Tylko, jak będziemy prezentować cały czas takie podejście to zamkniemy się w ciasnej twierdzy bez dostępu do świata zewnętrznego.

Moje obserwacje nie potwierdzają tego, że większość czterdziestolatków to alkoholicy.
Może w pewnych miejscach jest więcej alkoholików i cataga trafiła na takie zagęszczenie?
Za to widze inny problem. Duże, bardzo duże ego w połączeniu z kryzysem średniego wieku.
Panowie, którzy nie przyjmują do wiadomości, że dla nich też czas nie stoi w miejscu, nie tylko dla kobiet, i koniecznie chcą sobie udowodnić, że tak nie jest. Wszelkie związane z tym odpały naprawdę trudno zaakceptować.
Ale zgodzę się z tym, Catago, że zamykasz się w jakiś sposób w swoich negatywnych doświadczeniach i odczuciach. Nie wiem, czy gdybyś spotkała teraz fajnego faceta, to byłabyś w stanie go pokochać, bo ciągle kotłują się w Tobie te złe emocje, przeżycia i być może brakuje miejsca na dobre. Najgorzej jest, kiedy walczymy z tym i zamiast przeżyć i zamknąć, jesteśmy z nimi na pozycji wroga. Sama mam tak, że kiedy nie godzę się z czymś,  wojuję albo odcinam jako wrogie, to tracę przestrzeń na dobre uczucia. Tego wroga trzeba wpuścić i zintegrować Wtedy powoli traci "powera".

No właśnie na mój gust zbyt ostrożna i zbyt podejrzliwa. Zresztą to normalne u kobiet 40+. Nie ty pierwsza i nie ostatnia. No ale teraz jak facet się z taką spotka i jest sprawdzany i przesłuchiwany jak na policji to szybko mu ochota na pogłębianie znajomości przejdzie. Co mnie szczególnie zastanawia to właśnie ta podejrzliwość u kobiet w średnim wieku. Pomimo tego że nie masz złych intencji, próbujesz być otwarty, cierpliwy i wyrozumiały, to zawsze znajdą coś do czego się można się przyczepić. Tak jakby wybierały towar w sklepie od razu szukając ukrytych wad.

Najwyraźniej intuicja Cię zawiodła za młodu, ale niestety bez choćby najmniejszego kredytu zaufania szanse na jakikolwiek związek czy chociażby relację są zerowe. Inną sprawą jest odpowiednia wstępna segregacja potencjalnych kandydatów.

Co do Polaków alkoholików, to wśród znajomych nie znam w ogóle. Sam nie piję, ojciec i dziadek nie pił. No i nie mam w rodzinie ani bliższej ani dalszej alkoholików.

New_life, bardzo fajne podejście - patrzenie z optymizmem w przyszłość i ciekawość ludzi.
Tylko chciałabym zwrócić uwagę na jedną rzecz. Tym co szkodzi, nie zawsze są INTENCJE. O ilu osobach, które w życiu źle na Ciebie wpłynęły, powiedziałabyś, że zdecydowanie miały złe intencje, chciały Ci zaszkodzić i już? Nie, przeważnie każdy uważa, że postępuje dobrze, a kuku robi się przy okazji jakoś samo.
Także nie wystarczy, że ktoś chce w swoim mniemaniu dobrze czy choćby nie chce źle, bo o tym jaka będzie relacja decydują rzeczywiste skutki różnych zachowań, a nie zamiary i założenia. Każdy wie, jakie te skutki dla niego są.
Dlatego popieram ciekawość, ale jeszcze bardziej uważność (właśnie bardziej uważność a nie ostrożność, która kojarzy się ze strachem). Bo czasem naprawdę nie trzeba przerabiać całego cyklu, gdy widać, że już teraz miga nie ta lampka, a Ty to 'coś' znasz.
Ryzykować i wchodzić można gdy wydaje się OK, ale dajesz sobie margines błędu, a nie gdy od początku zgrzyta, bo wtedy to nie ryzyko, tylko proszenie się o kłopoty.
Nawiasem mówiąc nie zgodziłabym się z tym, że podejrzliwość wynika z wieku, bardziej z wielości zaobserwowanych sytuacji i znajomości związków między zjawiskami.

Niepodobna oczywiście, to był duży skrót myślowy, bardziej chodziło mi o nawiązanie do intencji, o których wspomniał Peter4x. Niczego z góry nie zakładam, po prostu mam nadzieję, że kiedyś przyjdzie czas, że w kolejnej relacji sprawdzę, czego nauczyłam się w pierwszej

To chyba nie tak. Po prostu dostałes kosza wcześniej  potem tylko pretekst..

No niestety, takie widoki nawet wcześnie rano są częste, gdy miałam swego czasu nieprzyjemność pracować na nocki, to wracając widziałam sporo panów z piwem w garści, wódą za pazuchą albo już zrobionych i idących zygzakiem. Albo już o świcie wchodzą do monopolowych i widać że w pilnej potrzebie, czy też o 6.00 stoją przed osiedlowymi barami, bo co bardziej świadomi potrzeb klienta właściciele mają o tej godzinie otwarte.
Ale jeśli spotkasz po drodze takich 10, to trudno na tej podstawie wnioskować o masowym alkoholizmie... A ilu będzie normalnie, grzecznie wracających z roboty czy z kościoła w niedzielę?

Śledząc ten i kilka innych wątków przyszło mi do głowy pytanie zupełnie serio: nie myśleliście, żeby spotkać się na żywo z kimś z forum? Jesteśmy w większości po 40tce, zależy nam na zbudowaniu relacji, widać, że dobrze nam się rozmawia. Nie ukrywam, że wypowiedzi niektórych mężczyzn robią na mnie wrażenie Może dlatego, że wśród swoich bliskich znajomych nie mam mężczyzn, z którymi można dojrzale porozmawiać o życiu? Tylko taki pomysł, miejsce dobre jak każde inne. W końcu to internet, podobno najlepsze medium do poznawania nowych osób

No, ja niestety, jak widać po metryce jeszcze do 40-stki trochę sobie muszę poczekać

Ktoś by się znalazł Czyli już taki pomysł był, fajnie.

Pomijając fakt ze osoba z Krakowa i osoba ze Szczecina bedzia miała trudno sie spotkac, to jaki bylby cel tego spotkania.
Ponarzekac na życie?
Spić sie?
Dobrać sie w pary na jeden wieczór?

just a thought

Hmm, a czy wszystko musi koniecznie do czegoś prowadzić?

Bywa, że ludzie się poznają na takich spotkaniach i przypadają sobie do gustu, na przykład mój kolega poznał dziewczynę na zlocie z Filmwebu, mieszkali dość daleko, ale po jakimś czasie on przeprowadził się do jej miasta. Bo jak już sobie przypadną mocniej, to sprawa odległości jest do rozwiązania.

Ale najlepiej chyba podejść do takiego zlotu jak do towarzyskiego spotkania z fajnymi ludźmi, czy to jest strata czasu, jeśli pary z tego nie będzie? No częściej nie ma niż jest, ale może być miły dzień w sympatycznym towarzystwie i może okazja do zobaczenia czegoś ciekawego. Reszty nikt nie wie.

A pod kątem tematu wątku, to im więcej kontaktów, tym chyba lepiej, a gdy się chce kogoś poznać koniecznie blisko, a nie po prostu kogoś dopasowanego, to trochę zalatuje kalkulacją, a i szanse na wartościowe spotkanie maleją. No ale tu każdy sam ocenia, co ma sens, a co nie.

Kazdy sposob jest dobry; pewnie moj post byl spowodowany zbyt duza iloscia obejrzanych amerykanskich filmow gdzie scenariusz wyjscia do knajpy jest zawsze taki sam i obejmuje picie, palenie trawki a nad ranem okazuje sie ze ktos kogos przelaciał w tym przynajmniej jedna para byla tej samej płci. Ach, amerykanska kultura.

No i znowu się muszę z Tobą zgodzić Chciałem napisać coś podobnego ale widzę że nie muszę.

Takie rzeczy to jak człowiek miał 20 lat. Po 40-tce jest jednak trochę inaczej.

Wciąż bronię i bronić będę zdania, że najfajniejsza jest normalność, a w obcowaniu z ludźmi - pewna bezinteresowność, niezadręczanie się oczekiwaniami. Czy spotkam kogoś, czy nie, czy zostanę z nim dłużej, pokaże czas, ale komfort psychiczny w obu postawach (szukania i nieszukania) jest nieporównywalny.
Ja trochę próbowałam poznawać, szukać (uważam, że wszystko jest dla ludzi i zamiast dręczyć się samotnością, lepiej wyskoczyć z kimś na randkę), ale ostatecznie mój obecny przyjaciel znalazł się sam, zupełnie bez pomagania losowi.
Bardzo sobie cenię poczucie, że nie muszę z nim być, lecz chcę, że jeśli się to skończy, nie będę żałować ani chwili i że ewentualnego rozstania wcale się nie boję.
Po prostu spokój... Kurrrczę!

Albo trafiasz na niepoprawnych romantyków, albo napalonych lowelasów.
Bo jeśli za każdym razem się tak zachowują, to chyba naprawdę szukasz nie w tym miejscu co trzeba..skutecznie odsiewając innych kandydatów. W innych wątkach na forum, czasami pojawia się tendencja autorów do ustawicznego nacinania się na nieodpowiednie osoby. Jeśli zdarza się to raz czy dwa, to mozna to zrzucić na zwykły pech, ale w przypadku jeżeli się to powtarza, to wyjścia są dwa:
- albo coś kogoś do takich partnerów ciągnie, nawet podświadomie, pomimo oczywistych znaków ostrzegawczych
- albo też tych znaków się zwyczajnei nie dostrzega, całą uwagę skupiając na tych cechach, które zamazują nam całościowy obraz

Z drugiej strony są przecież osoby bardziej nieśmiałe i tylko jedna strona oczekuje inicjatywy, nie dając nic od siebie, to potem tak to wychodzi..

Piegowata idealnie to ujęła, wydaje mi się, zę więcej ludzi powinno mieć takie podejście

Niezły przepis na pozyskanie faceta, nie ma co Ale sama prawda, nic dodać, nic ująć

szanowny panie, po raz enty słysze, że to we mnie jest wina, bo " przyciągam takich" . A otoz i nie, moje kolezanki , w wieku od 20 - 55 spotykają się z podobnymi osobnikami rownież.  I nie, nie opowiadam nigdy nikomu na wstępie o swoich straszliwych wymaganiach wobec mężczyzn,  nie torturuję opowieściami o gromadce dzieci  i marzeniach o domku z białym płotkiem. próbuję się czegoś o nich dowiedzieć.  Jak juz ktos zaciekawi mnie na tyle, że zgodzę sie na spotkania, to raczej słucham, niz mówię, chyba, ze pan milczy jak zaklęty wgapiając sie w moje dwie kulki poniżej ust - wtedy szybko wymyślam pretekst i spływam.  Doskonale wiem, czego chciałabym, mając świadomośc, że niekoniecznie mogę to dostać, i lubie odwdzięczać się za to , co otrzymuję, ale nie lubię też być wykorzystywana; więc jeśli  pan marzy tylko o jednym, to niech spływa w podskokach.

Mam wady, mężczyźni też je mają, ale skoro ja NIE PIJĘ, nie szlajam się, nie zdradzam - oczekuję wzajemności.

Bo być z kimś tylko, by były spodnie - to   uwłaczałoby mi.

I niestety, nie dam szansy alkoholikowi, damskiemu brutalowi ( facet potrafi na pierwszym spotkaniu, smieszkując, rzucić hasło" no boi wieesz, jak sie kobiety nie bije , to jej wątroba gnije" i tłumaczyć to "żartami" , a dla mnie oznacza to, że co najmniej jest chamski,  niewychowany , a prawdopodobnie jest damskim bokserem) i zdradzaczowi,  ( ile tu wątkow, gdzie po kilku spotkaniach pani nagle się dowiaduje, że jej ukochany ma już zonę? oczywiście to wredna harpia, jaaasne)  i kłamcy. ( pan pisze, że mieszka w A, potem na spotkaniu mówi, ze w B, raz okazuje się, że ma córke, potem, że jest bezdzietny, mija się w zeznaniach, kręci aż asfalt popękał) .Panowie ściemniają aż miło, rzucają takie głodne kawałki, naprawdę,aż ząl słuchac, że ktos mnie ma za aż tak naiwną idiotkę, nawet mu nie wstyd ...
Jesli dla wiekszości mezczyzn, z ktorymi zakończylam krotkie znajomości, moje zasady sa nie do przejscia - ja z tego powodu ubolewać nie zamierzam. 

A co do wad i zalet - to niekoniecznie każde z nich widać od razu. 

mogę tolerować, że pan przyjdzie w koszulce polo do teatru bo prosto po pracy i się nie przebrał, ale nie będę tolerowała, że pan przyjeżdża autem do baru i zamawia piwo. Wiem, czego chcę, ale jak widzę, rowniez po moich znajomych kolegach, większość mężczyzn przerasta nawet nieupijanie sie  do imentu na wyjazdach służbowych  - ' o czym tu mówić? 

i tylko smutne, że potem panowie biadolą na forum, że " nie mogę poznać żadnej kobiety",

Troszke brak Ci tolerancji. Dla Ciebie alkohol jest zbedny i tego oczekujesz od innej osoby. A jak trafisz na faceta co to  podobnie mysli 'dla mnie ciuchy, czy inne dobra materialne sa nieistotne, nie chodze po sķlepach, nie wydaję pueniedzy, buty, spidnie, kurtka służa mi az tracą swe własnosci - oczekuję wzajemnosci' to dostosujesz sie? Bedziesz chodzic z 1 torebką 9 lat albo aż się rozpadnie?

Rozumiem że namawiasz do akceptowania partnera uzależnionego od alkoholu? Nie wiem czy to żart czy na poważnie, ale jeżeli na poważnie to mi też brak tolerancji bo ja też nie byłbym w stanie tego zaakceptować, nawet w małych ilościach.

Ciekawi mnie jaki to region kraju/województwo że tam tyle alkoholików.

foggy, 'dostosujesz sie? Bedziesz chodzic z 1 torebką 9 lat albo aż się rozpadnie?''  - a co w tym dziwnego, tak robie, nie kupuję zbednych klamotów. 

kupuję kolejny ciuch czy torebkę, jak poprzedni mi się rozpadnie

Ela 210 i foggy - nie,  nie kazdego tak nazywam, ale jak pan przyjezdza autem na 12  w poludnie  i zamawia piwo - to sorry, brak mi tolerancji...
naprawdę  wystarczy napisać " nie toleruję alkoholu'' , liczba zagajen od panow zanika - do zera. Przykre. Osoba niepijąca w Polsce jest podejrzana, jest niezabawna, drętwa, nudna, nieinteresująca, w Polsce można sie bawić dobrze tylko wtedy, gdy się pije alkohol. Inaczej sie nie da, wg. znacznej większości panow. Nie mam nic przeciwko okazjonalnej lampce wina, ale dla alko , każdy pretekst jest okazją. Okazją jest nawet " brak okazji" ... I tak, nauczona doświadczeniem, wolę być sama, niz tolerować choćby i cotygodniowe popijawy faceta.

A region nie ma nic do rzeczy. 
W miastach piją w weekendy po stresującym tygodniu w korpo, czy w menelowniach w zapyzialych kamienicach, na wsiach piją, bo brak pracy, bo samotnośc, bo cięzka orka, bo dzieci wyjechały, bo  nie przyznano dotacji, bo tereny popegeerowskie...

Ostatnio jadąc blisko godzinną trasą komunikacją miejską , slyszałam wywody pana menelka: tu w wielkim skrocie ;

" no ja tylko po podstawowce, po co sie uczyć, nauka nic nie daje, bez szkoły jestem mądrzejszy ( etc. itd) , a  w więzieniu, jak byłem ostatnie póltora roku, zrobilem kurs pracownika zieleni miejskiej z elementami pilarstwa, no, ale piłę to nam tylko włączyli i wyłączyli , tyle z tego było, ... byla u mnie pani z mopsu, dała mi zasilek do podpisania, jeeezu, jedenaście stron, pierd...łem tym, nie będe tego czytal, powiedzialem, niech se sama czyta, nie chce mi się  no ale w końcu , podpisalem i ch... z tego, ale jakieś 350 zeta dostanę, no, ....  no nie ma gdzie pic, z dworca wyganiają,  na klatkach wszędzie domofony.... no do kumpla, do kumpla to trzeba mieć flaszke, bez niej cię nie wpuszczą nigdzie...itp itd...''

post arbuzicy 27 z jednego z tematow https://www.netkobiety.pl/t6172.html   ''Ja ciągle mu wypominam picie alkoholu. Może i nie dużo pije, bo ok. 2 piwa codziennie lub co drugi dzień. Ale ja nie mogę znieśc zapachu alkoholu. A on jak wypije zaczyna mnie poniżac, ubliżac. Czepia się mojej rodziny a swoją stawia za wzór idealności.

Próbujemy ze sobą rozmawiac ale to niewiele daje. Mąż przestaje pic na 3-4 dni a potem znów jest to samo. Teściowa twierdzi, że przesadzam, bo przecież dwa piwa to jeszcze nie alkoholizm.

Mam już dośc ciągłego niańczenia go. Mąż twierdzi, że nie ma przy mnie własnego zdania, że to ja chcę wszystkim żądzic. Prawda jest taka, że jak trzeba podjąc jakąś decyzję to on to zrzuca na mnie. Jak mówię, żeby to on zadecydował to słyszę, że jemu to jest obojętne i możemy zrobic po mojemu. Wolałabym mieć w domu mężczyznę a nie dziecko za które trzeba decydowac. Mam dośc zajmowania się wszystkimi problemami. Nie wiem o co tak naprawdę chodzi. Mi przeszkadza głównie jego picie. A on twierdzi, że pije bo ja go denerwuję i musi się odstresowac''  - klasyczny, jak dla mnie przykład zaprzeczającego nałogowi alkoholika. No i rodzina tegoz pana( jego matka) , tez problemu nie widzi.

2- 3 piwa tygodniowo to tez szerokie pojęcie. Bo jesli ktoś zaczyna z rana w sobote połlitrowym porterem ( jedno piwo) , to w sobote jest już bardzo pijany, poprawia w niedzielę drugim tylko zaledwie porterem, to oznacza, że cały weekend jest pijany... mało zabawne . A kumpelskie imprezy potrafią ciągnać się od czwartku do poniedzialku i tak co tydzien na okrągło, w pracy tez co krok kolega jakiś ma imieniny i " no zeemnąaa sieeem niee...;.napi...( hep) jeesz? ''

Cataga ma awersję do alkoholu. I OK. Ale niestety wrzuca wszystkich do jednego wora. Jak wypije piwo to pijany alkoholik, będzie bił, ubliżał.
To może brutalnie zabrzmi ale "gdzie Ty kurna mieszkasz?".
Wśród moich znajomych są osoby, które nie piją, które piją okazjonalnie i które piją dużo. Z tymi, które piją dużo trudno jest się często spotykać bo ich trudno złapać trzeźwych :-)
Ale reszta to jest jakieś 95%. A odnoszę wrażenie, że u Ciebie jest odwrotnie. Chyba musisz się przeprowadzić. Tak trochę przesiąkłaś nietypową atmosferą, że cały świat tak postrzegasz a to nie fair.
Kino, kolacja z lampką wina (uber) to źle? Sam znam mało osób, które dzień zaczynają od piwa czy małpki, w sumie to chyba żadnej o której wiem. Ale od Sprzedawcy z żabki obok mnie wiem, że takich jest dość dużo.
I powiem Wam, że trochę mnie argumenty Catagi zdołowały.
Wszystko, całe życie, wszystko dookoła zalewa alkoholem. Aż w oczy szczypie :-)