Ach ta teściowa... - Netkobiety.pl

To nawet nie o wychowanie chodziło ale o fakt mieszkania z młodymi pod jedym dachem. "Bo przedtem jak matka powiedziała cos to święte było i człowiek miał 30 lat a rodziców słuchał, a teraz młodzi myślą, że wszystkie rozumy pozjadali i gadanie rodziców w d...e mają.." o to bardziej jej chodziło

Ważne jest ustalenie granic na samym początku w przeciwnym razie  teściowa może wejść człowiekowi na głowę, jeśli nie ma wyczucia. Zresztą, jeśli teściowa już jest wrednym babsztylem to bedzie się czepiać o COKOLWIEK; nic się jej nie będzie podobało.

Bubuś  ale ja do ciebie nie mam żadnych tam no...roszczeń:) nie odnoszę się do przeszłości (tj. "Trzeba było....") ale własciwie to rada dla kobiet i dla facetów w sumie też na przyszłość. Jest jak jest i należy rozwiązywać sprawy bieżące bo ani nie ma sie juz wpływu na przeszłość ani na cudzy charakter

Witam.
U mnie po staremu. Zaprosilam syna z rodziną na świąteczny obiad. Próbowałam dodzwonić się do synowej, ale.....nie odbierała telefonów ode mnie. I nie przyjechała. Syn z wnuczkiem przyjechali. Mały został z nami, syn wrócił do żony. Odebrali go wieczorem, jak zwykle. On przyszedł po dziecko, ona czekała w samochodzie. Chciałam wyjść i zaprosić ją do domu, ale mąż mnie powstrzymał. Że unika kontaktu, nie odbiera telefonów, więc żebym dała sobie spokój.
No to sobie daję. Co ma być to będzie.

E tam, zaraz ponizajaca odmowa. A ja mysle, ze gdyby marena poszla do niej i z usmiechem ja zaprosiła, a po odmowie nic sobie z tego nie robiła to dopiero synowa mialaby zagwozdkę. Bo nic tak nie wyprowadza z równowagi fochującego się jak zupełna obojętność tego na kogo się fochuje. Gdyby wszyscy powoli zaczynali zachowywać się normalnie i zupełnie nie zwracali uwagi na zachowanie synowej to ta w koncu by sie uspokoiła. To tak jak z małym dzieckiem, ktore siedzi w kacie i obrazone jest na wszystkich. Jak go wołaja i się nim interesują to siedzi i sie nie rusza, ale jak tylko zauwazy ze wszyscy sie swietnie bawia bez niego to od razu porzuca swoj kat i przylacza sie do zabawy.

Ja dziś wymiękłam całkowicie (((((((((

czuję się jakby mi ktoś dał w pysk ... A w czym rzecz?

Korzystamy z dotacji unijnych dla rolników. W tym roku mieliśmy dostać 2700 złotych, w zeszłym roku pierwszy raz składaliśmy wniosek, ale że teściowa była wtedy właścicielem gruntów, to na nią był składany wniosek. Umowa była taka, że to będą dla nas pieniądze na zakup opału i odkopanie fundamentów żeby ocieplić dom. Przed świętami teściowa dała mężowi 1500 złotych mówiąc, że resztę wybierze następnym razem, bo tylko tyle jej bankomat wypłacił. Do wczoraj cisza. Dziś mąż z pracy do niej zadzwonił, żeby wybrała resztę pieniędzy, bo mu potrzebne. A co ona na to? JA NIE MAM JUŻ PIENIĘDZY ... Boże jak można być takim człowiekiem? A cały marzec non stop coś kupowała, firanki za 200 złotych, jakieś duperele do kuchni, mocno przesadzone zakupy świąteczne, a mąż jej mówił: mam nadzieję, że to nie z dotacji ... to go solennie zapewniała, że jak tylko przyjdą, to nam da ...

Jezu ja rozumiem, że matka nie musi nic dzieciom dawać - ale żeby jeszcze zabierać? Co to za matka!! Nie potrafiła zachować się honorowo, wybrać tę kasę jak przyszła i dać nam, bo przecież mieliśmy plany związane z tym domem, nie planowaliśmy wydać tego na wakacje czy coś w tym rodzaju

Mój mąż ma taki wielki żal o to wszystko, a mnie się odechciało czegokolwiek ... Tak się staramy, żeby to wszystko jakoś remontować, ulepszać, to zabierze ci 1200 złotych i roztrwoni na głupoty ...

Nie gadałam i nie zamierzam. Tyle razy się jej mąż pytał przy różnych nietypowych zakupach, czy to czasem nie są te pieniądze. Ostro zaprzeczała. W piątek przed świętami dała nam 1500 z zapewnieniem że reszte wybierze z bankomatu. A dziś "ona nie ma". Kurcze krew mnie zalewa, nie chcę z nią gadać, bo powiem za dużo ... ja tylko nie potrafię sobie wyobrazić, jak można być tak lekkomyślnym człowiekiem, tak okrutnie się zachować wobec własnych dzieci.

Żeby było zabawniej, to ja się wystarałam o te dotacje. Dowiedziałam się, co i gdzie się wypełnia, mąż skompletował papiery, ona tylko jechała je złożyć w ARiMR ... Ja wiem, że może to nie są kolosalne pieniądze, ale złość we mnie kipi, że nawet w takiej kwestii nie można było jej zaufać, bo zagrabiła coś, co nie należało do niej i co w ogóle w tej sytuacji można zrobić?

Mąż z nią rozmawiał, zakończyła hasłem "Czego wy ode mnie chcecie, dajcie mi spokój" ... Ona po prostu jest chora psychicznie, bo jaki normalny człowiek by roztrwonił cudze pieniądze na głupoty i żeby go jakiekolwiek wyrzuty sumienia nie ruszyły ... Czym ona ma zamiar to wyjaśnic? Że zamiast opału na ten rok bardziej były dla niej niezbędne firanki?!

Witam.

Czy ta umowa na jaki cel zostaną przez Was przeznaczone pieniądze z dotacji została zawarta we wniosku, czy też tylko między teściową, a Wami?

Czy możecie  korzystać z dotacji corocznie, składając wniosek już na męża, jako właściciela gruntu?

Bardolka, nie odpowiedziałaś mi na to pytanie:

Myśląc logicznie, to chyba (?) trzeba okazać się jakimiś rachunkami (rozliczyć się), że pieniądze zostały spożytkowane zgodnie z określonym celem. Przecież teściowa nie okaże paragonu za zakup firanek i innych "gadżetów".

Żyworódko nie zauważyłam pytania. Umowa była po prostu między nami. Jeśli chodzi o wykorzystanie tych dotacji, nic nikomu nie trzeba okazywać. Żadnych faktur ani paragonów, można je wydać na dowolny cel. Ale skoro umawialiśmy się jak dorośli ludzie, to nawet nie wątpiłam. Ale jak pokazuje doświadczenie, mojej teściowej ufać nie wolno.

Już nie mówię o awanturach, jakie się odbyły potem ....

Żyworódka i Teo, ja sobie pomyślałam, ze może mojej synowej jest głupio, dlatego chciałam do niej wyjść.
Wcale mi nie zależało na zerwaniu z nią stosunków, tylko na wyjaśnieniu ich, przypomnieniu gdzie są granice.
Wnuka widujemy regularnie, syn na pytanie "co tam u was" odpowiada, że ok., co niedzielę razem (bez mamusi synowej) wyjeżdżają. No, widzę efekty tej konfrontacji. Fakt, syn się pozbierał, ale gdyby synowa nie współpracowała, to nic by z tego nie było. Dlatego właśnie pomyślałam, że jej głupio.
Mnie jakoś ciąży to jej siedzenie w samochodzie. Mam wrażenie, że każda kolejna niedziela pogłębia przepaść, a ja tego nie chcę. Tak sobie myślę, że gdyby synowa absolutnie nie chciała żadnych kontaktów, to kazałaby się odwieźć do domu (to tylko parę km), a potem wysłałaby męża po dziecko. To jej siedzenie w aucie czemuś ma służyć. Może upewnieniu się, że mamy ją w d....? A wcale nie mamy!

Dzisiaj jest niedziela. I jeśli będzie tak samo, to dzisiaj wyjdę do niej i zaproszę do domu na sernik i herbatę. Ona lubi mój sernik, wiele razy go robiłam "na wynos" dla niej i syna. Mam nadzieję, że ten sernik będzie takim małym sygnałem, że myślę o niej. Bo myślę.

Tego co postanowione trzymamy się. Syn zaczyna remont mieszkania, do którego się wprowadzą. Umowa użyczenia spisana. Babcia i jej koty już zainstalowane w naszym domu. Wszystko jest jasne i oczywiste.

Zabieram się za ten sernik.

Witajcie leszczynek i AnnaJot
Bardzo przydatne jest takie świeże spojrzenie osób, na problemy poruszane w tym wątku.

Marena, oczywiście, że nie chodzi o to, żebyście Wy teściowie wyeliminowali synową z Waszego życia. Czy dobrze teraz zrozumiałam, że co niedziela jest taka sama scenka: syn przywozi wnuka sam, natomiast potem przyjeżdżają po niego oboje, ale tylko syn wchodzi do Was, a synowa pozostaje w samochodzie.

Myślałam, że to była tylko jednorazowa taka sytuacja.
Zatem piecz ten sernik i zaproś synową osobiście. Może rzeczywiście czeka na ten gest...a jeżeli Ci odmówi, to będzie jasno, że to taka demonstracja z jej strony.

I smacznego...uwielbiam serniki, ale u mnie to synowe je pieką.

Witajcie dziewczyny! Jestem nowa na tym forum, założyłam 1 wątek o mojej chorej zazdrości o ładniejszą szwagierkę i mojej niskiej samoocenie, na razie nikt nie napisał, a szkoda...
Ale skoro trafiłam na taki wątek to chciała bym Was o coś zapytac bo widzę że jest tutaj wiele mądrych Kobiet, synowych a także teściowych.

Napiszę bardzo krótko. Moja przyszła teściowa razem z teściem chcą nam, mnie i chłopakowi, po naszym ślubie przepisac mieszkanie, górne piętro. Oni mieszkają na dole. Swojej córce przepisali działkę. Z tym że córka dodatkowo chce też górne piętro na pół z nami - nie chcę się wtrącac,  to totalnie nie moja sprawa, ale czy nie uważacie że to trochę nie wporządku? że syn dostaje górę a córka górę i dosc dużą działkę pod budowę?
I mam do Was pytanie, czy to będzie wporządku z mojej strony, jeśli to przyjmę? Oczywiście góra wymaga remontu i ten remont zrobię ja z moim przyszłym mężem, za moje i jego pieniądze, bo chcę w przyszłości byc niezależna finansowo. Także jakiś wkład w to mieszkanie też będę miała. Ja posiadam mieszkanie po zmarłych rodzicach ale jest to mieszkanie moje na współę z moim rodzeństwem.

Od razu przyznaję, że nie czytałam wszystkich postów, ale zapewniam, że nie jest to wyrazem mojej ignorancji, a wyłącznie braku czasu. Temat mnie jednak na tyle zainteresował, że chciałabym dorzucić do niego dwa słowa.

Kiedy urodził się mój syn, notabene jedyny wnuk moich rodziców, to mama była najszczęśliwszą babcią pod słońcem, nieba by mu przychyliła, co jej zresztą zostało do dzisiaj. Dziecko miało mnóstwo ubranek i zabawek, były one przeważnie nowe, a wszystkie ładne i kolorowe. Mały naprawdę miał wszystko, co było mu potrzebne, ale mimo tego kiedy podrastał mama wyciągała ze strychu stare misie, dokładnie te same, którymi ja się bawiłam kiedy byłam mała (zatem one miały nie po 15, ale po 25 lat!). Prała je bardzo starannie, niektóre czesała, wiązała im krawaty i kokardki, przy czym wkładała w to tak wiele serca, że wielokrotnie patrząc na nią byłam szczerze wzruszona. Potem na trawniku przed domem, na moim starym (!) dziecięcym kocyku, oboje razem się tymi zabawkami bawili. Mały był zachwycony, bo one były inne od tych, które miał w domu, mówił o nich nawet, że są ,,babusiowe" . Jeden z misiów jeszcze bardzo długo służył mu jako przytulanka w łóżeczku, a inne były atrakcją każdego przyjazdu do dziadków. I doprawdy NIGDY nie przyszło mi do głowy, że w ten sposób mama wkracza na moje terytorium, że robi tym dziecku czy mi krzywdę albo też występuje przeciwko mojej osobie.

Słusznie ktoś tu zauważył - to są tylko rzeczy, a liczyć powinny się głównie intencje i emocje jakie takim gestom towarzyszą. Dziadków trzeba jednak chcieć zrozumieć, zauważyć, że robią to wszystko, bo tak czują, a nie po to, aby komukolwiek zrobić na złość. To jest ich sposób na pokazywanie jak bardzo to maleństwo jest dla nich ważne, jak mocno je kochają, jaką radość sprawia im przebywanie z nim, opieka i zabawa. Tak więc - moim zdaniem - nawet jeśli czasem bywają przy tym nachalni czy irytujący, to naprawdę warto przymknąć na to oko i pozwolić im poczuć się przez tę krótką chwilę szczęśliwszymi, a może i potrzebnymi. 

P.S. Teściowej niestety nie mam, zmarła jeszcze przed naszym ślubem, nie mam więc w tego rodzaju relacjach żadnych doświadczeń, dlatego pisałam o mamie.

Smutny Misiu, wiem dobrze że to teściowie zdecydują co zrobią. Ale to że córka teściowej chcę połowę góry dowiedziałam się sama od przyszłej teściowej. Siedziałyśmy ja, mój facet i jego matka w Mc Donaldzie, i ona sama nam powiedziała że córka chce, wręcz żąda tej góry dla siebie i męża a ona sama z teściem nie jest zadowolona z tego pomysłu, powiedziała że nie wie czy się na to zgodzi bo córki mąż też ma mieszkanie swoje. Teściowa nie chce z tego co wiem abyśmy później cisnęli się w jednym mieszkaniu, w końcu jej synowi też się coś należy a równie dobrze on mógłby zażądac połowę działki, czyż nie?
Takie jest moje zdanie ale co zrobią teściowie to oczywiście ich sprawa i nie mam prawa się wtrącac. Mimo że bardzo lubię siostrę chłopaka to jednak to co wymyśliła wydaje mi się troszkę nie fair.

Oczywiście zastanawiałam się nad wspólnym mieszkaniem, jak to będzie itd. Mój przyszły mąż mówi że u niego mamy świetne warunki, góra domu jest dosc spora, (góra i dół to dwa osobne mieszkania) i jest ogromny ogród gdzie nasze przyszłe dzieci będą się bawic, jest cisza i spokój. Moje mieszkanie które mam na współę z rodzeństwem to mieszkanie w bloku.
Cały czas rozważamy to choc nie ukrywam, chciała bym zostac tutaj. Bo nie wiem czy pisałam ale od około roku z narzeczonym mieszkamy już na górze. Jego rodziców zdążyłam już poznac dosyc dobrze, teśc jest dobrym człowiekiem, nie wtrąca się w nasze sprawy. Teściowa na pewno nie jest taką jak niektóre wasze teściowe (czytam Wasze historie i włos na głowie się jeży), jest czasem upierdliwa ale wiem że mnie lubi, traktuje mnie jak własną córkę, zawsze staje po mojej stronie, choc różnimy się bardzo charakterami to jednak dogadujemy się. Może nie mamy tego samego zdania w każdej kwestii ale nie jest to aż tak wielkim balastem.

mareno7,
GRATULUJĘ!

I Twej postawy, i decyzji o serniku , i (mimo wszystko) synowej, która zrozumiała.

marena no fantastycznie! To wielki przełom i teraz zapewne będzie już tylko lepiej Wam obu była potrzebna taka terapia szokowa i wiszę, że wyszła tylko na dobre Taka uzdrawiająca kłótnia

Olinko temat ubranek ze strychu już dawno przeminął, ale dobrze jest poczytać inny punkt widzenia Ja się z Tobą zgadzam, jedyne co mogę powiedzieć na obronę Autorki, która wspominała o tych starych rzeczach, to to, że pisała, iż są one naprawdę stare, wyblakłe i po prostu brzydkie, już nie wspomnę o higienie i o tym, że to wszystko trzeba było by najpierw wygotować w spirytusie

Madzialenka oczywiście na razie nie jest to Twoją sprawą co teściowie zrobią z majątkiem, ALE uważam, że jako zaakceptowana przyszła synowa masz prawo głosu. Na Twoim miejscu spokojnie powiedziałabym, że Twoim zdaniem taki podział jest nie do końca sprawiedliwy. Szwagierka rości sobie prawo do połowy góry, którą wy sami wyremontujecie. Albo podzielicie wszystko na 3 z koniecznością spłaty jednej ze stron jeżeli będzie taka możliwość, albo nie zgadzaj się na żadne dzielenie, bo bierzesz sobie dodatkowy kłopot i problem na głowę. I oczywiście, że równie dobrze może syn zażądać połowy działki. To są kwestie delikatne, ale bardzo ważne, które wszyscy razem powinniście ustalić przed ślubem, żeby potem nie było nieprzyjemności.

Dziewczyny, czuję się jakby mi spadł z serca kamień. Bo mi ta sprawa z synową leżała na nim od bardzo długiego czasu. I oglądałam ją z różnych stron próbując zrozumieć, a wyrazem tego jest to moje pisanie na forum.
Ale gdy zobaczyłam Ją taką "bez kolców", bez "ciężkiej zbroi" - to naprawdę mnie wzruszyło i poruszyło. Chwyciło za serce. Ona chwyciła mnie za serce.
Ta chwila w samochodzie, gdy obie się spłakałyśmy wszystko zmieniła. Po raz pierwszy odkąd Ją poznałam, poczułam, że to ktoś bliski. Jestem emocjonalnie w innym miejscu niż dotąd.

Witam.
Bardolka.
W tamtym roku załatwiłaś sprawę dotacji. Będzie przysługiwała Wam do 2014 roku, czyli przez okres trzech lat.
Dokumenty podpisała teściowa, bo wówczas jeszcze była właścicielem gospodarstwa. Nie wiem, czy dobrze rozumuję, ale kolejne dotacje będą już na męża jako właściciela gospodarstwa?

W tym roku wpłynęły pierwsze pieniądze w kwocie 2700 zł, na konto teściowej. Jak piszesz, otrzymujący nie jest zobowiązany do okazania rachunków na jaki cel zostały wydatkowane pieniądze z dotacji. Jest to wg mnie co najmniej nie logiczne, bo uważam, że jakaś kontrola w tym zakresie powinna być, aby nie trwonić tych pieniędzy na "bzdety", tylko na konkretne wydatki - ale, to takie moje uwagi.
Zatem od strony formalnej/prawnej jest wszystko w porządku.

Jednakże, między teściową, a Wami była niepisana umowa, że Wy jako obecni właściciele będziecie zarządzać pieniędzmi z dotacji - z przeznaczeniem na zakup opału i  szalunek domu (chyba dobrze pamiętam, bo nie mam podglądu). 
Tymczasem z kwoty 2700 zł teściowa dała Wam 1500 zł, pozostawiając sobie 1200 zł, które wydatkowała wg Ciebie na "farmazony".

W zupełności masz tutaj rację, bo za dotację nie powinno się inwestować w firanki. Można powiedzieć, że łatwo przyszło, łatwo poszło.

Jednakże tok rozumowania teściowej jest moim zdaniem następujący:
co prawda Ty załatwiałaś wszystkie formalności, ale dotacja na ten rok jest na nią, bo to ona podpisała dokumenty, dlatego uznała, że jej się też pewna kwota z tej puli należy, jeżeli nie cała. Wręcz uważa, że jest całkiem w porządku, bo jednak podzieliła się z Wami, a nie musiała skoro dotacja jest na nią.

Moim zdaniem teściowa coraz bardziej jest świadoma tego, że podpisała na siebie "cyrograf" (o czym już pisałam) i nie będzie już miała żadnych dodatkowych korzyści płynących z jej majątku.
Utrzymuje dosyć bliski kontakt z rodziną, gdzie z pewnością też utwierdzają ją w poczuciu błędu jaki popełniła przepisując majątek na syna, stając się lokatorką w swoim domu.

Myślę, że tak naprawdę nigdy nie dojdzie do porozumienia między Wami, okazywanie sobie nawzajem choćby jakiejś minimalnej tolerancji w życiu codziennym, bo za dużo dzieli Was sytuacji i zdarzeń przykrych dla obu stron, co nie rokuje na przyszłość polepszeniem wzajemnych stosunków - wręcz przeciwnie, wychodzą coraz to nowe problemy.

Oboje Ty i mąż, nie jesteście bez winy, skoro doszło do przepisania majątku teściowej na syna, w czym największą odpowiedzialnością teściowa obarcza z pewnością Ciebie (i tu jestem tego samego zdania), bo to Ty znasz się na przepisach, co niejednokrotnie wykazałaś nie tylko w tym wątku. Zatem jesteś w małżeństwie szyją, która głową (mężem) kręci.
Wszystko co wydarzyło się "po", jest już tylko łańcuszkiem...następstwem...

Może nie dopominajcie się o tę resztę pieniędzy, jeżeli teściowa dobrowolnie ich Wam nie da - czasem dobrze odpuścić w imię spokoju, niech się nacieszy swoimi zakupami. Za następne lata weźmiecie już całość.

P.s.
Bardolka, mam nadzieję, że nie będziesz znowu przypisywać mi "naskakiwania" na Ciebie.
Każdy ma zagwarantowane prawo wypowiadania się, tym bardziej, że moje posty nie są obraźliwe, a wypowiadam się na podstawie li tylko faktów przez Ciebie przedstawionych.
W przeciwnym wypadu, nie będę jednak już odnosiła się do Twoich postów.

Marena, łzy oczyszczają, cieszę się razem z Tobą.   

Madzialenka, przeczytałam Twoje posty i odpowiem Ci tak:
Nie wtrącaj się w tą sprawę!  To jest sprawa pomiędzy Twoimi teściami i ich dziećmi. Niech oni to sobie we czwórkę rozwiążą. Może się pokłócą, poobrażają, ale w końcu dojdą do porozumienia. Ty natomiast, choć jesteś w dobrych stosunkach z teściami, jesteś osobą z zewnątrz. Nawet nie jesteś jeszcze żoną swojego chłopaka. Zachowaj neutralność. Oczywiście możesz porozmawiać o tym ze swoim chłopakiem, jednak unikaj ocen pod adresem szwagierki czy jego rodziców. Po prostu zapytaj go jak on to wszystko widzi i jakie ma stanowisko w tej sprawie. Możesz powiedzieć mu, ale delikatnie, jak Ty to widzisz. I tyle, nic więcej, a już absolutnie nie rozmawiaj o tym z teściową. Jeśli Cię zapyta o zdanie, powiedz, że to sprawa pomiędzy nimi i Ty nie zajmujesz stanowiska.
Twój chłopak jest dorosły i chyba potrafi zadbać o swoje interesy, tak jak jego siostra.

Co do wspólnego mieszkania to jestem z gruntu przeciwna, chyba że jest to absolutnie oddzielne mieszkanie, niezależne, z oddzielnym wejściem, wygłuszoną podłogą by móc swobodnie się kłócić, kochać i robić imprezy, z własnymi licznikami i co tam jeszcze. Wtedy tak, można żyć w miarę oddzielnie, choć nadal to bardzo blisko teściów, dla mnie zbyt blisko.

żyworódko tym razem to ja uważam, że naskoczyłaś na Bardolkę i robisz z niej jakiegoś potwora czyhającego na rozpadający się majątek teściowej. W niektórych kwestiach nie zgadzałam się z podejściem i postępowaniem Bardolki, ale w miarę tworzenia się nowych postów wychodzi na to, że teściowa jest niezłą manipulatorką. Dziewczyna już kilkakrotnie pisała, że nie chciała mieszkać w tym domu, że to mąż sie uparł, że teściowa wypłakała i wybłagała, no to dziewczyna mądrze zarządała zapisania majątku męzowi. No i się gehenna zaczęła. Może i teściowa zdała sobie sprawę, że podpisała "cyrograf", ale przecież sama chciała i sama o niego błagała. Idę o zakład, że gdyby dać teraz Bardolce możliwośc wyprowadzki to wybiegła by z domu jak stoi i wcale się nie oglądała na dom do remontu, ciągłe dokupowanie opału i szantażującą niezrównoważoną teściową, która cierpi na chroniczny brak atencji. Znam trochę ludzi i znam ten typ teściowej. To Bardolka sobie stryczek ukręciła na szyję a nie teściowa.

Trochę się wyjaśniło. Teściowa do tej pory jak rozumiem to wszystko opłacała, wy od niedawna, więc ok - wzięła co swoje, a teraz powinna trzymac się z daleka od finansów.
Jednak nadal uważam, że trafił swój na swego. Teściowa myślała, że trochę manipulacji i będzie na jej, a tu Bardolka wkroczyła do akcji. Generalnie każdy dba o swój interes i to jest zrozumiałe, dopóki nie przeginamy. Tak jak już kiedyś pisałam, rodzice też ludzie, nie są ani mniej ani bardziej bezinteresowni od innych. Tak samo dzieci, każdy ciągnie w swoją stronę, tak też zrobiła teściowa Bardolki. Mając syna pod ręką ma zapewnioną pomoc, rachunków nie płaci sama. Natomiast synowa też się czuje pokrzywdzona, a przecież też na tym korzysta, bo nie płacą ani za wynajem, ani w w pełni za utrzymanie domu czy mieszkania.

Wszystkim dzieje się jednak krzywda.
Rozwiązanie jest proste, nie żenic się, ani nie wychodzi za mąż nie mając finansowego zaplecza.
A co tam, jakoś to będzie. Teściowa myśli, że jej będzie na wierzchu, a tymczasem ta sama myśl kiełkuje u synowej. Kończy się jak zawsze - sporym konfliktem, przy czym każda ze stron obwinia tą drugą.

Bardolko, mam nadzieję, że namówisz męża na budowę. To jest najlepsze rozwiązanie, owszem drogie, ale za jakiś czas mieszkając na swoim zrozumiesz moją argumentację. Będziesz też panią na swoich włościach, a im więcej własnej pracy i pieniedzy włożysz, tym bardziej będziesz rozumiec nasze zarzuty. Jeśli zaś teściowa będzie usiłowała szarogęsi się u was, to pierwsza po niej pojadę.

Skoro teściowa uważała, tak jak to dziewczyny sugerowały, że jej się części dotacji należy to powinna, jak każdy cywilizowany człowiek wyartykułować swoje potrzeby i dojść do porozumienia z młodymi. A nie, jak ona to zrobiła, zabrać pieniądze, wydać cichaczem, zapewniać, ze jak tylko dostanie dotacje to im da całą sumę, a jak przyszło co do czego to wydarła się, że ona nie ma, a wszyscy dookoła niej są niewdzięcznymi darmozjadami i pasożytami.

Teo - każdy normalny człowiek tak by to załatwił. Ale kto powiedział, że ona jest normalna?

Kilka stron wcześniej pisałam, że miała działalność gospodarczą, którą zadłużyła na 30 tysięcy złotych i co zrobiła? Pewnego ranka wyszła z domu, wsiadła w autobus i pojechała w siną dal na drugi koniec Polski ... czy to było normalne?

Więc kolejny dowód, choć wcale niepotrzebny, bo są sprawy ewidentne ...

Kurcze, mojemu mężowi jest teraz naprawdę cięzko. Widzi, że nie ma to racji bytu, ale nie może się z tym pogodzić. Zrobił się taki trochę zamknięty w sobie, a ja nie wiem, jak mu w tym pomóc. Pomocą na pewno nie będzie przejście nad tym do porządku dziennego, bo to się skończy rozpadem naszego małżeństwa (bo mnie coraz bardziej doskwiera życie z bombą zegarową za ścianą). Ehhhh ....

Bardolka - twoja tesciowa sie nie zmieni. Musisz przemyslec jak bedzie wygladalo twoje przyszle zycia z nia i z malym dzieckiem; kiedy sie ono w koncu pojawi....
Czy chcesz by te wszystkie "chore" historie rozgrywaly sie na oczach twojego malego dziecka??? Sadze ze nie.... Wyobraz sobie swoje zycie w obecnym ukladzie za rok, dwa czy tez 10.

Sadze, ze powinniscie sie odciac i zamieszkac w oddzielnym mieszkaniu. Zaproponuj ze oddacie tesciowej dom (sadze ze hipoteke mozecie obciazyc kwata, ktora poniesliscie na remont).
Jesli sie nie da tego tak zalatwic to to moze odzaluj te stracone pieniadze i odejdzcie na swoje.
"Cut your loses" - czasami musisz zakonczyc sytuacje, ktora bedzie cie emocjonalnie "wykanczala"
przez wiele nastepnych lat.
Porozmawiaj o tym z mezem, powiedz mu ze rozumiesz jego zwiazek z mama ale ten uklad musi zostac rozwiazany; powiedz ze mama was moze odwiedzac, ale ty musisz odpoczac i zregenerowac sie po powrocie z pracy. Tesciowa mozecie odwiedzac - jak zacznie plakac to wyjedziecie i nie bedziecie poddawani emocjonalnemu szantazowi.
Ta sytuacja napewno nie sprzyja waszemu zwiazkowi - po jakims czasie zaczniesz miec zal do meza ze nie staje w twojej obronie. A czy chcesz spedzic znaczna czesc  swojego zycia - kolejne 30 lat (tesciowa jeszcze mloda) w takim zamecie? Sadze ze nie.

Smutny mis - kazde z moich wielkich niszczesc przynioslo cos dobrego - wtedy kiedy sie to wydarzylo tak na to nie patrzylam i bardzo rozpaczalam - z perspektywy czasu tragedia zamienila sie w sukces. Sadze ze tobie tez sie to uda. Badz dobrej mysli.

Bardolka, w takiej sytuacji jak wy tkwicie, nie da się długo wytrzymać, bo moim zdaniem sytuacja nie rozwiąże się sama, a konflikt będzie sie tylko pogłębiał.
Nie chcę źle prorokować, ale u mnie było podobnie, prosiłam, błagałam o wyprowadzkę, bo psychicznie nie dawałam rady, bycia ciągle krytykowaną i kontrolowaną przez teściową. Mój mąż, podobnie jak Twój, miał głęboko wpojone poczucie obowiązku i opieki nad matką, pomimo, że ona takiej pomocy ani nie oczekiwała ani nie potrzebowała. Z czasem znienawidziłam go, za to, że udaje, że nie ma problemu i jest obojęty na zmianę zaistniałej, jak dla mnie "chorej" sytuacji.
Dlatego błagam Cię, ucz sie na cudzych błędach.

LOLIDOLI, dziekuję za słowa otuchy, muszę wierzyć, że wszystko kiedyś jednak ułozy mi się w  życiu, bo na chwilę obecną tylko to mi dzis zostało.

W wątku cisza ale u mnie wręcz przeciwnie .... oj dzieje się, dzieje. Teściowa była 2 tygodnie w szpitalu na rehabilitacji, jak odpoczęłam trochę psychicznie, ale radość nie trwała krótko. Przed pójśćiem do szpitala była historia z dotacjami, więc nie byłam u niej, ponieważ nie miałam przyjemności oglądać jej ani słuchać tego, co ma do powiedzenia. Natomiast po jej powrocie już mnie to nie ominęło... Oczywiście pretensje bo jej nie odwiedziłam (oczywiście amnezja na wyzwiska wobec mnie ...)

Kurcze kończę, dopiszę potem ...

No i jestem z powrotem ... kurcze, ja już nie wiem jak to opisać. Dyskusja teściowej żenująca, żałuję tylko że dałam się w nią wciągnąć bez obecności mojego męża, no cóż, ostatni raz. Ta kobieta jest po prostu szalona, brak mi słów żeby to szaleństwo opisać.
Wsiadłam w auto, pojechałam do rodziców. Mąż przyjechał niedługo później (musiał posprzątać kosiarki itp bo akurat pracował w ogrodzie), zostaliśmy na noc. Nie chciałam wracać w ogóle, ostatecznie wróciliśmy, bo mój mąż był cały w rozsypce. Smutne, ale jego też wciągnęła w to szaleństwo ... postawiłam sobie za cel, aby przekonać go do terapii, która pozwoliłaby się mu od tego wszystkiego uwolnić ....

Bubuś, nie zrozumiałam. Mieszkasz z teściami, czy jak?

Drzwi nie otwieraj i tyle.;)

A witajcie

nie zaglądałam całe wieki, ale lato nie sprzyja internetowaniu

Jak u mnie? Trochę się zmieniło muszę powiedzieć. Jako głównej przyczyny tych zmian upatruję tego, że teściowa przyjmuje leki. Po tych ogromnych nieprzyjemnościach, o których pisałam wcześniej, teraz to się uspokoiło. Co prawda nie padło słowo "przepraszam", ani nic na ten kształt, ale machnęłam ręką. Była u nas na tydzień moja szwagierka z dwójką dzieci, tesciowa chyba też zauwazyła, że mimo że córka jest najwspanialszą istotą na świecie, to jej obecność również może byc męcząca ... i tak jakby bardziej stara się wobec mnie i męża - robiliśmy dalszy ciąg remontu domu, to w tym czasie starała się gotować, żebyśmy się nie odrywali od pracy - wreszcie to jej zachowanie stało się takie ludzkie, w porzadku. Tak jakby przestała robić rzeczy na siłę, a wreszcie zaczęła z nami rozmawiać, czy w czymś nam nie pomóc. Nie chcę chwalić za bardzo żeby się nie popsuło ( ) ale teraz jest w porzadku. Szkoda tych miesięcy naszej męki, bo jak widać, leki oględnie mówiąc załatwiły sprawę ...

Ale w duchu cieszę się, ze tak przejaśniało

To dlaczego tam mieszkasz?