Czym jest opętanie? - Netkobiety.pl

I tak i nie Przykładowo - ktoś potrzebuje materiału do powieści, ale nie chce jeszcze zdradzać, że pisze. Może w tym momencie nawet założyć temat np. czym są demony takie czy inne, albo kim upadli aniołowie (że tak pozostanę przy temacie związanym z demonologią). Albo czym są wampiry lub jakiekolwiek inne stworzenie "nadprzyrodzone". Możemy tak samo dyskutować o duszy - czym ona jest. Dla mnie w tak sformułowanym temacie dyskusja na temat tego, czy przedmiot dyskusji istnieje czy nie jest całkowicie zbędny, bo, w mojej opinii, chodzi o poszczególne koncepcje. Czym innym będzie na przykład dusza u Platona, a czym innym będzie dusza w ujęciu judeo-chrześcijańskim, jeszcze inaczej będzie ujmowana w filozofii wschodniej. Podobnie na przykład kwestia życia po śmierci - w religiach monoteistycznych sprawa jest dość jasna, różne są szczegóły i w zasadzie w religiach politeistycznych będzie względnie podobnie. Ale inaczej już się sprawy mają gdy idzie o kwestię reinkarnacji, która również może być różnie postrzegana w zależności od koncepcji. Oczywiście ateiści znowu powiedzą, że żadnego życia "po życiu" nie ma, ale kwestia wiary bądź niewiary naprawdę moim zdaniem nie ma tu znaczenia.
Tak samo tutaj w wypadku opętania - ogólnie czym jest opętanie wydaje się być jasne, ale różne religie będą różnie widzieć przyczyny i skutki opętania Trzeba pamiętać, że nie tylko chrześcijaństwo mówi o opętaniu. W każdej kulturze, gdzie obecna była jakaś religia, a tym samym istniały nadprzyrodzone siły dobra i zła, można było mówić o opętaniu. Ale skutki opętania jak i przyczyny mogły być różne, z tego, co mi wiadomo.
Temat ten można uznać za dyskusję wokół mitologii, tak myślę A nie trzeba wierzyć w prawdziwość mitologii np Greków, Rzymian, Celtów, Słowian czy Egipcjan, nie trzeba być wyznawcą kultu bóstw Solarnych etc, żeby podejmować dyskusje o nich

Osobiście podzielam zdanie ApoteozaPrawdy.

Nigdy nie negowałam istnienia opętania, jednak uważam, że często jest wytłumaczeniem własnych porażek i błędów. Niestety również można nim zasłonić chorobę psychiczną oraz opóźnić diagnozę i leczenie.

Proboszcz parafii, do której należę jest egzorcystą. Bardzo sceptycznie podchodzi do stwierdzenia opętania. Kiedyś wyjaśniał, że na setki podejrzewających u siebie działanie złego ducha, tylko jednostki są pod jego wpływem. Odebrał staranne przygotowanie do swojej służby i rozróżnia kiedy jest potrzebny lekarz, a kiedy duszpasterz. Takie słowa przynajmniej słyszałam i czytałam.

Długo uważałam, że opętanie jest czymś, co doskonale promuje produkcje filmowe i funduje odbiorcy odrobinę adrenaliny, której potrzebuje.

Na wiele sytuacji paranormalnych znalazła wytłumaczenie naukowe. Na przykład, osławiona godzina trzecia nad ranem, w której zdarza się najwięcej przewidzeń. Oglądałam program, według którego mózg znajduje się w kilkunastej godzinie bez snu, jest zmęczony i podatny na sugestie zmysłowe i nie panuje nad ich kierunkiem. Również brak światła słonecznego i częste opary oraz spadek temperatury powietrza nie są w tym przypadku bez znaczenia.

Nie potrafię jednak wytłumaczyć zdarzenia, w którym miałam okazję uczestniczyć. We mszy brała udział opętana kobieta, o czym nie wiedziałam. Zanim rozpoczęła się msza doznałam dziwnego uczucia napięcia. W kościele odmawiało litanię ok. stu osób, a gardłowy głos kobiety górował. Nie robiła nic specjalnego. Żadnych scen rodem filmu grozy, mimo to ławki drżały. Uznałam, że to wynik strachu i ludzi, którzy opierali się o te ławki. Ciała trzęsły się ze strachu i przeniosły wibracje na meble. Ciekawe było, że odzywała się tylko przy modlitwach do Matki Boskiej. Pomyślałam nawet, że kulminacja powinna nastąpić przy przemienieniu, ale tak się nie stało. Kobieta po przyjęciu komunii św. zemdlała. Ksiądz prałat walczył z jej opętaniem jeszcze kilka dni. Egzorcyzmy odbywały się poza zasięgiem oczu parafian, a msze z udziałem opętanej miały na celu motywację wiernych w modlitwie za nią. Księdzu nie udało się wypędzić złego/złych z kobiety, takie przynajmniej krążą plotki.
Co ciekawe osoba ta leczyła się równocześnie psychiatrycznie. Ona i jej rodzina szukali pomocy na wiele sposobów. Nie trudno się o niej czegokolwiek dowiedzieć, bo mieszka w naszym rejonie i dużo plotek krąży na jej temat. Jej nie pomógł ani psychiatra, ani egzorcysta.
Zdania ludzi na temat jej przypadku są podzielone, jedni uznają, że jest opętana, inni, że psychicznie chora.

Osobiście mogę powiedzieć tylko, że zanim kobieta się odezwała, w czasie wspomnianej przeze mnie mszy, poczułam coś nieracjonalnego. Gdy odmawiałam "Zdrowaś Mario" palce silniej mi się zaciskały na dłoniach. Pomyślałam nawet, że powróciły moje problemy neurologiczne, bo nie panowałam nad odruchem. Nie miałam pojęcia o obecności kobiety w kościele, nawet wcześniej nie słyszałam plotek na jej temat.

PawełM
Diabeł jest władcą tego świata i wszyscy prawdziwi chrześcijanie muszą walczyć z tym groźnym i inteligentnym przeciwnikiem. W Psalmie 91:3 nazwano go ptasznikiem sprowadzającym niedolę. Diabeł obserwuje każdego z osobna. Widzi nasze zwyczaje i cechy i zastawia ukryte pułapki, by złowić nas żywcem. Gdy dajemy się schwytać, często może doprowadzić nas do ruiny duchowej, a w końcu do zagłady. W 13 wersecie tegoż Psalmu psalmista przyrównał Diabła do młodego lwa lub kobry. On nie tylko wykorzystuje sytuację, a wręcz poluje na ludzi. Jakże ważne jest rozpoznanie  różnych metod knowania tego przeciwnika. A metody te to np. strach przed człowiekiem, materializm, pułapka niezdrowej rozrywki czy choćby nieporozumienia. Tak jak zwiódł Ewę tak nadal zwodzi ludzkość. To tylko niektóre z jego metod, ale jakże skuteczne. W Liście do Efezjan spisana jest przestroga "Nie zostawiajcie miejsca Diabłu". Oszczercze wypowiedzi i kłamliwe oskarżenia to cecha Diabła. My także możemy się stać oszczercami, gdybyśmy wydawali o kimś opinię nie znając wszystkich faktów. Jakże trzeba być czujnym , by nie wpaść w sidło Szatana , który kusił także Jezusa?  Zamiast pozwalać, aby duch świata nami kierował poddajmy się raczej kierownictwu ducha Bożego, który umożliwia nam okazywanie takich przymiotów jak miłość i panowanie nad sobą. Dzięki temu możemy odpierać ataki Szatana, który chce byśmy pałali gniewem, po to tylko byśmy wyrządzali zło.

Dzięki Paweł za to "skromne świadectwo"

Pozdrawiam