Bardziej doświadczona partnerka - Netkobiety.pl

Zgadzam się że to upokarzające prosić się o pożądanie. Upokarzające jest proszenie się w ogóle o odwzajemnienie uczuć i komplementów. Brak mi zdecydowania i asertywności ale tak nawet jak zacząłem czuć upokorzenie . Blisko siedem miesięcy relacji to wyjątkowo długi czas żeby wykształcić uczucia wobec partnera. Jeśli na ten moment tego nie ma to nie ma szans żeby coś się cudownie odmieniło i miłość i pożądanie nagle wybuchły.
Dojrzała kobieta w wieku 32 lat która miała stałych partnerów i która mieszkała z nimi ma doświadczenie i wie czego potrzebuje mężczyzna. To jest jakieś głupie udawanie i jakaś pierdolona gra której mam dość. Czuję podświadomie że to jest wszystko jakieś sztuczne.

Co do tego czekania aż ona się wyszukuje w końcu. Duży błąd z mojej strony. Zwróciłem uwagę dopiero po którymś razie że tracimy po prostu na to czas bo skoro ja jestem w stanie się naszykować i przejechać do niej blisko godzinę przez miasto to z jej strony jest to brak szacunku jeśli ja muszę potem czekać na nią w najlepszym wypadku koło pół godziny w jej mieszkaniu przed telewizorem a czas nam mija. Poskutkowało tym że raz naszykowała się na czas a potem znowu powrót do starego nawyku.
To jest właśnie to chyba że ona zupełnie nie bierze pod uwagę moich potrzeb i tego co ja czuję i to nie tylko w tym seksie ale w ogóle.

Chyba nie zrozumiałaś o co chodzi. To nie jest kwestia indywidualnego próbowania jak np jadłem zupę rybną i mi nie smakowała. Tu chodzi o wspólne doświadczanie i podejście do wzajemności oraz komunikacja na ten temat.

Masz jedną i tą samą sytuację:

- może zupka rybka?
- nie smakuje mi, ale jeśli chcesz możemy ugotować inną zupę lub jeśli masz ochotę na rybę to możemy jakąś usmażyć lub zrobić na grillu.

ale w historii autora wygląda ona tak:

- może zupka rybna?
- jadłam ją z innymi, a z tobą nie mam zamiaru

Sednem problemu jest gaszenie jak peta. A nie to czy ktoś czegoś chce czy nie chce próbować.

Nie pierwsza i nie ostatnia osoba, która nie ma sobie absolutnie niczego do zarzucenia...

A nie wiesz jak bylo z jej poprzednimi? Nie mówię o seksie tylko o zaangażowaniu i bliskosci. Moze ona tak ma ze ucieka przed bliskością? Bo to wszystko sie do tego sprowadza. Posabotowac zwiazek zeby nie byc za blisko, bzyknąć na odwal zeby nie byc za blisko, bez komplementów bo jeszcze sie za fajnie (za blisko) zrobi.

A nie odczuwasz jej braku zaufania do facetow? Nie mowi ze facet to świnia albo ze każdy odejdzie?

Wyobraź sobie, że masz do czynienia z rowerem z wypożyczalni.

Każdy go miał i nim jeździł do woli za stawki rynkowe.

Teraz ty bierzesz ten rower, słabo jeździ, często się psuje i do tego kosztuje ciebie podwójną stawkę.

Interes życia? Odkupiłbyś taki rower?

Jakich przerzutek. Z tego roweru tylko bagażnik zostal

To ty temu nadałeś poważny charakter. Większość ludzi nie ma z tym absolutnie żadnego problemu, że poznaje swoich partnerów (nie tylko tych jedynych) ze znajomymi i rodziną. Takich punktów styku unika się jedynie z jednorazowymi przygodami.

Przestań wałkować tą samą mantrę ze swojej krucjaty. Co ty kurwa żyjesz w klasztorze, że o wyzwoleniu kobiety świadczy to, że lubi wino, ma kolczyki i tatuaż?

Przestań robić z siebie frajera próbując ją analizować, bo to ani twój problem, ani zmartwienie. Jej świat - jej kredki.

Jak przeczytasz mój wątek ze zrozumieniem to doczytasz że niczego nie wymuszam ani nie wymuszałem. Nie oceniam ani nie oceniałem. Starałem się zrozumieć i porozmawiać żeby lepiej komunikować. Ja nawet nigdy nie proponowałem takiej formy choć ona sama wspominała o tym że robiła i nie lubi tego.

Marnujesz swój czas z tą kobietą.

Tak - jesteś taką pizdą, że jak idziesz to zostawiasz za sobą ślad ślimaka. Widziałem.

Zejdź na ziemie, przestań pajacować i robić z siebie męczennika.

Dobra jakies tam mozliwosci - tak naprawdę to Twoja panna wie o co chodzi. Albo i nie wie ale my możemy tylko zgadywać

1. Możliwość 1 - nie kręcisz jej. Dlaczego? No to ona wie. Moze charakter, moze nuda, moze wyglad. Jakbym miał podejrzewać to jako facet nie stawiasz żadnych granic. Pozwalasz sie poniżać (umawianie sie i zmuszanie do czekania za każdym razem itp). Poprzeczkę powiesiłeś na wysokości kostek. Prosisz sie wiecznie i ciśniesz na "dogadanie sie". Dla babki moze to byc wygodne i fajne ale bedzie jednocześnie mało podniecające. Jestes dla niej facetem nijakim,  miłym, mało wymagającym. Do tego wie ze nie odejdziesz- wystarczy raz na miesiąc rzucić ochłapy i sie bedziesz cieszył. Nie ma u Was równowagi w zaangażowaniu. Ty sie starasz a ona ma Ciebie i Twoje potrzeby  gdzies. To powoduje zanik libido u niej. Po co ma sie starac? Przeciez wezmiesz co Ci da. Zero wyzwań, zero emocji, zero wysiłku. Z nia juz nic nie zmienisz ale na przyszlosc wymagaj minimum tyle ile dajesz.

2. Styl przywiązania. Opcja unikająca albo zdezorganizowana. Poczytaj, dowiedz sie z jakiej rodziny wyszła, jacy sa rodzice,  co spotkało ja z innymi facetami. Moze cos odkryjesz. W tym przypadku nic nie zrobisz (na 95%).

W obu przypadkach to nie jej wina. A w pierwszym tylko Twoja.  Przemysl swoje zachowania w przyszłości

I ok, ale tu nie chodzi o to próbowanie razem tylko o formę i uzasadnienie odmowy. Nie ma niczego dziwnego w tym, że się z partnerem/partnerką chce próbować tego czy tamtego.

Dlatego nie przyjmujesz do siebie tego, że nie darzy Cię uczuciem i nie pociągasz jej seksualnie.
Może nie liczy już na miłość i dlatego przy tobie tkwi.
Coś się zmieniło jak zacząłeś ją olewać, czy to tylko były słowa z twojej strony na forum?

Nie licz nawet na szacunek jak robisz z siebie petenta.

Jak nie potrafisz to siedź cicho i nie podskakuj
Jesteś taką ofiarą losu, to trudno, nikt cię przy niej na siłę nie trzyma, więc poczekaj, aż ona ciebie wystawi za drzwi.

Nie. Ty tworzysz problemy ciągłym i bezsensownym gadaniem po próżnicy.

Ciężko się z Tobą rozmawia, bo ty wkoło o jednym, brak ci jaj, to mało powiedzieć.
Odpowiedz chociaż na pytanie po co tkwisz przy dziewczynie która ci nie odpowiada?
Przecież jej nie zmienisz, nawet sam nie potrafisz siebie zmienić i żyjesz mrzonkami.
Cały życie ci zejdzie na zrozumieniu jej i tak będziesz z nią do końca życia? Jak sama nie wykopie cię z tego związku.

W jej rodzinie widać się nie rozmawiało. Każdy stoi przy swoim.

Czasem nie ma sensu gadać.  Nie pytaj czemu nie rozmawiaj tylko POINFORMUJ: nie będę czekać tytlko jak nie będziesz gotowa to wydarzy się to.  I to ma się wydarzyć. Informacja a nie rozmowa--monolog

Rozumiem że dla większości z udzielających się tutaj gdy coś nie gra w relacji i są jakieś problemy to najlepszym rozwiązaniem jest odciąć się i krótko mówiąc spierdalać jak najdalej nie próbując nawet zrozumieć co się dzieje i czy można to jakoś rozwiązać.
Bardzo to wygodne podejście. Idealne do dzisiejszych czasów. Odciąć się w ramach dbania o swój komfort i dobrostan psychiczny.

Łatwo jest krytykować i oceniać kiedy sytuacja nie dotyczy nas bezpośrednio.

Ja chociaż próbowałem porozmawiać i postawić granicę. Usłyszałem wczoraj że ona ma wątpliwości i musi wszystko przemyśleć.
Nie czuje się komfortowo po tym co jej powiedziałem. Nie chce być kontrolowana i nie chce żeby ktoś narzucał jak może się zachowywać i co może powiedzieć.

Zgadzam się tylko nie dowiesz się czy jest chęć do rozmowy jeśli nie podejmiesz takiej próby.
Napewno warto stawiać granicę szybko i stanowczo i sygnalizować kiedy coś nam nie odpowiada choćby nawet wydawały się to być zupełnie oczywiste sprawy i sytuacje jak choćby zabieranie przyjaciółki do kina czy notoryczne bycie nieprzygotowanym w dniu spotkania.
Oszczędzi to zdziwienia i frustracji.

Otóż dla twojej wiadomości obecnie jestem w szczęśliwym związku małżeńskim od ponad dekady. Ale wcześniej byłem zaangażowany emocjonalnie w dwie inne relacje, a pomiędzy miałem przygód i układów bez liku.

Pierwszy to typowe szczeniackie zakochanie, jakieś tam licealne dramy i ostatecznie (za słusznym doradztwem mojego ojca) powiedziałem lasce, żeby wyświadczyła przysługę nam obojgu i zgubiła mój numer telefonu.

Drugi to moja ex narzeczona. Oboje studiowaliśmy i oboje pracowaliśmy, a nie mieszkaliśmy razem. Trochę więc trwało zanim się zorientowałem, że byłem karmiony takimi stęchłymi ochłapami. Bo im dalej w las - tym więcej drzew i jej tłumaczenia i wymówki w pewnym momencie zaczęły się podejrzanie rozjeżdżać w szczegółach. Pomyślałem, skonsultowałem też problem wychodząc poza moją bańkę, aby mieć różne perspektywy. I ostatecznie kazałem jej spierdalać ze swojego życia, bo szkoda mi tracić czas na naprawianie czegoś, co tak naprawdę nie było zepsute, a zwyczajnie nigdy nie działało w pierwszej kolejności. I słusznie zrobiłem, bo w międzyczasie się okazało, że mnie zdradzała. Człowiek młody, zaangażowany to i mu oczy pizdą czasem zarastają. I powiedzmy to szczerze- popełnianie błędów jest ok (a niektóre wręcz popełniło by się dwa razy z uśmiechem), ale tylko w sytuacji kiedy faktycznie coś z tego masz poza wieczną frustracją i błazenadą. Niech przynajmniej babka dobrze loda robi, albo przynajmniej smacznie gotuje. To albo jaja będziesz miał puste, albo brzuch pełny. A ty co masz z tej swojej relacji satysfakcjonującego? Lubisz robić za podnóżek? Za pieska na smyczy, dla którego nagrodą będzie lekko przerzuty i wypluty kawałek spleśniałego chleba?

Szanuj siebie chłopie. Sam robisz z siebie pizdowatego lalusia co to wiecznie gada i bajdurzy, a nigdy nic nie robi realnie, bo jedyne co potrafi to wchodzić babce w dupę tak głęboko, że nie rozróżnia już smaku gówna od czekolady.

Kiedy wychodziłem z pracy dostałem wiadomość że wszystko sobie przemyślała i to już koniec. Nie potrafi dłużej być ze mną. Za dużo ją kosztowały ostatnie dwa tygodnie i bardzo to wszystko przeżyła. Odchodzi ponieważ musi zadbać o siebie i swoją psychikę ponieważ przeze mnie i moje nagłe obiekcje stała się kłębkiem nerwów.
Uważa że nie rozumie tego co zacząłem jak to określiła odpierdalać i dla niej wszystko to absurd. Napisała że poświęcała mi swój czas i uczucia ale moje zachowanie przelało czarę.
Zdała sobie sprawę że nie potrafi być z kimś kto wnikliwie analizuje i ocenia jej zachowania. Czuje się kontrolowana i teraz musiałaby uważać przy mnie co mówi bo mi wszystko przeszkadza i wszędzie widzę problemy.
Także to by było na tyle z wyjaśniania i próby rozmowy i stawiania granic.  Rozjebało mnie to wszystko finalnie.
Rozumiem że miałem pełnić rolę zabawiacza i animatora a w momencie kiedy się odezwałem i zacząłem zgłaszać swoje obiekcje stałem się niepotrzebny.
Ona uważa że od początku opiekowała się tym związkiem i nie potrafi nic więcej zrobić a ja tak naprawdę wymyślam sobie i przesadzam .

Nie widziałam z Twojej strony jeszcze tak tak jednoznacznej odpowiedzi.

Robi co w JEJ Mocy, czyli robi tyle ile chce i co jej zbyt wiele nie kosztuje i nie o forsę chodzi, żeby nie było.

Ja tak zbyt wiele o związkach nie wiem, bo wiele ich nie miałam w życiu, ale wiem jedno: Jak komuś zależy, to stanie na rzęsach, albo na końcach paznokci małych palców i będzie tak stał przez tydzień albo i dłużej, byleby tylko związek utrzymać. Jak ktoś walnie jak z rakiety: Jak ci się nie podoba to możesz mnie zostawić... To znaczy, że taką osobę trzeba zostawić, dla higieny zdrowia psychicznego własnego, oczywiście.

Uszy do góry, nigdy nie jest tak, że nie można spotkać kogoś właściwego... Tylko trzeba mieć oczy szeroko otwarte.

Trzymaj się.

Tak czytam i widze ze moj temat prawdopodobnie komus mogl pomoc. A co do mojego tematu to naprawde nie wiem jak reagowac, powiedziala mi ze widzi jak to wyglada od poczatku relacji, nie stara sie i widzi ze ja daje z siebie wszystko jest jej zle z tym i obstawiala ze jak zamieszkamy razem to po miesiacu uciekne. Powiedzialem jej ze na poczatek moze przestanie sabotowac zwiazek i przestanie w pracy siedziec calymi tygodniami + weekendy. Powiedzialem jej ze tu nie chodzi o seks, tylko o to zeby sie na mnie otwierala ze to bedzie poczatek, stwiedzila ze potrzebuje czasu ? no coż jej ex-partner ja bil jak zyto to wiem z relacji jej rodziny a ona mi sie przyznala ze chodzil na dziwki a pomimo z nim byla... Ja juz nawet nie jestem w szoku ale jestem ogromnie zawiedziony. Powiedzialem jej ze to zadna milosc nie jest a ta czy aby na pewno przeciez mi wydzwania od 5 lat po rozstaniu, ma go zablokowanego, pokazywala mi informacje ze numer zablokowany probowal sie dodzwonic, nie wiem juz nawet dlaczego mi to pokazywala... Ona sie na mnie nie otworzy nigdy 5 lat po zerwaniu z swoim ex ma wciaz go w glowie. Byla z nim 2 lata ale najwidoczniej to wystarczylo zeby chlop jej zniszczyl psychike, ja nie jestem terapeuta tylko niedoswiadczonym mezczyzna szukajacym milosci a widze ze tez nie ma to sensu. Bez sensu caly ten czas, starania sie i mysli wszystko to bylo nie potrzebne.... Zrobilem sie mega obojetny na to wszystko, na jej problemy na ta relacje.

Serog12 powiedzmy sobie jasno i otwarcie, jesteś dla niej spokojną przystanią.

Kolego Serog12 to jest bardzo podobno sytuacja do mojej dlatego dopisałem się do twojego wątku.
Nie wiem tylko po co tak mocno od początku zaangażowała w to rodzinę a teraz po próbach rozmów nagle zdecydowała że to koniec i nie chce tego kontynuować.
U ciebie jest taka sytuacja że partnerka coś widzi i zdaje sobie z tego sprawę a u mnie było całkowite zdziwienie i odrzucanie wszystkiego o czym mówiłem. Całkowite zaprzeczenie wszystkiego i udawanie że nie wie kompletnie o co mi chodzi.
A teraz okazało się że ją to tak poruszyło że się obraziła i koniec.
Dwa tygodnie temu ciągnęła mnie na święta z rodziną a teraz odcina się i niczego nie słyszy z tego co do niej mówię.
Ja nie krytykowałem ani nie oskarżałem tylko w łagodny sposób przedstawiłem co mi przeszkadza w relacji cały czas przy tym podkreślając swoje zaangażowanie i chęć komunikacji. Czy w taki sposób reaguje dorosła wykształcona kobieta ?
U nas był ten problem ze relacja na odległość i ona tak samo pochłonięta praca. Praca ważniejsza od wszystkiego tylko jeśli pracujesz w tygodniu i częściowo w weekendy to nie pakujesz się w żadne relacje bo ta druga strona będzie dostawać ochłapy.
Nie wiem sam , jestem ze spokojnego domu i u mnie się o wszystkim rozmawiało . Dlatego jestem empatyczny i staram się zrozumieć każdego może nawet za bardzo. Przez to też napewno naiwny i dlatego nie rozumiem dlaczego jeśli robisz coś dla kogoś to ta druga osoba nie odpowiada tym samym.
Mój błąd.

Zacznijmy od tego, że w taki sposób jak ty nie zachowuje się nikt dorosły bez względu na płeć. Nie wiem czy jest tu ktokolwiek, kto wierzy w tą historię. Niemniej jednak z gówna bata nie ukręcisz i nikomu nie trzeba tłumaczyć dlaczego. A ty rozbijasz gówno na atomy i liczysz że to cokolwiek zmieni.

Nie jesteś spokojny i empatyczny tylko jesteś chodzącą pizdą bez wyrazu i charakteru. Wyhoduj sobie parę jajec i nie smęć.

Nope. W obu przypadkach to dorośli ludzie, a nie nastolatki w wieku szkolnym.

-edit- przynajmniej jako bohaterowie tych opowieści, IRL to w sumie może i nastolatki.

I za ten otwarty umysł szacun

Już się nie produkuj, bo nie ma sensu.

Do pani o nicku Wieka.  Jeśli to dla pani problem proszę tu nie zaglądać, nie czytać i samej się nie produkować. Nikt tego od pani nie wymaga. Przecież ja nie karze nikomu na siłę brać udziału w tym wątku. Proszę zająć się sobą i cieszyć życiem a nie przesiadywać na forum. Jeśli sprawia to pani dyskomfort może warto się przewietrzyć i złapać trochę dystansu.
Nikogo nie zmuszam do czytania i brania udziału. Robię to dla siebie.

Niektórzy potrafią konstruktywnie odnieść się jak użytkownik Jack (który robi to co prawda w specyficzny sposób ale potrafi coś przekazać) i parę innych osób za co dziękuję.

Dało mi do myślenia i zacząłem czytać o tych zaburzeniach wiązki b które zasugerował jeden z użytkowników i myślę że wiele to może tłumaczyć choć zupełnie nie znałem tematu.
Ktoś coś wie na ten temat ? Spotkał się z czymś takim ?