Gdzie tak naprawdę szukać drugiej połówki ? - Netkobiety.pl

Witajcie,

Chciałbym was zapytać – gdzie szukać tej drugiej połówki? Muszę przyznać, że nie jestem najłatwiejszym przypadkiem. Mam dość introwertyczną naturę, a jedyne kontakty z ludźmi mam tak naprawdę w pracy. Poza nią… no cóż, właściwie nic szczególnego nie robię. Wracam do domu, przygotowuję sobie posiłek, siadam przed komputerem i idę spać. Do tego nie jestem kimś wybitnie przystojnym – w najlepszym razie po prostu normalnym. Mam 175 cm wzrostu, ważę około 80 kg, bez szczególnych mięśni, po prostu zwyczajna budowa. Czasem zastanawiam się, czy w ogóle kiedykolwiek ktoś mnie zechce.

Nie jestem przy tym mega zdesperowany i nie czuję, że muszę kogoś mieć na już. Nawet jeśli przez kolejne 10–15 lat pozostanę sam, myślę, że dam radę. No trudno – nie ja pierwszy i nie ja ostatni pewnie zostanę singlem na dłużej. Jednak mimo wszystko ta samotność bywa dokuczliwa. Gdy na przykład jestem nad jeziorem, czuję lekką pustkę – wolałbym dzielić takie chwile z kimś bliskim.

Od razu dodam, że opcje w stylu „zagadaj do kogoś na ulicy” czy „idź do klubu” raczej do mnie nie przemawiają. Najbezpieczniej czuję się online, ale z drugiej strony portale randkowe… no cóż, często można je o kant potłuc. Więc co właściwie zostaje?

SamotnaWilczyca napisał/a:

Brzoskwinia1 napisał/a:

Witajcie,

Chciałbym was zapytać – gdzie szukać tej drugiej połówki? Muszę przyznać, że nie jestem najłatwiejszym przypadkiem. Mam dość introwertyczną naturę, a jedyne kontakty z ludźmi mam tak naprawdę w pracy. Poza nią… no cóż, właściwie nic szczególnego nie robię. Wracam do domu, przygotowuję sobie posiłek, siadam przed komputerem i idę spać. Do tego nie jestem kimś wybitnie przystojnym – w najlepszym razie po prostu normalnym. Mam 175 cm wzrostu, ważę około 80 kg, bez szczególnych mięśni, po prostu zwyczajna budowa. Czasem zastanawiam się, czy w ogóle kiedykolwiek ktoś mnie zechce.

Nie jestem przy tym mega zdesperowany i nie czuję, że muszę kogoś mieć na już. Nawet jeśli przez kolejne 10–15 lat pozostanę sam, myślę, że dam radę. No trudno – nie ja pierwszy i nie ja ostatni pewnie zostanę singlem na dłużej. Jednak mimo wszystko ta samotność bywa dokuczliwa. Gdy na przykład jestem nad jeziorem, czuję lekką pustkę – wolałbym dzielić takie chwile z kimś bliskim.

Od razu dodam, że opcje w stylu „zagadaj do kogoś na ulicy” czy „idź do klubu” raczej do mnie nie przemawiają. Najbezpieczniej czuję się online, ale z drugiej strony portale randkowe… no cóż, często można je o kant potłuc. Więc co właściwie zostaje?

To oczywiste - więcej wyjeżdżaj, wychodź z domu. Jest wiele opcji, dlaczego na myśl przychodzi Ci tylko klub? To wymówka?

Poza tym rób to dla siebie, bez presji "Muszę kogoś poznać".

Jak już pisałem to nie mam aż takiej presji na poznawanie kogoś za wszelką cenę, jak się nie uda, to się nie uda no trudno, nie każdemu jest najwyżej to pisane. Za bardzo też nie wiem gdzie ja mam niby wychodzić ?

Brzoskwinia1 napisał/a:

SamotnaWilczyca napisał/a:

To oczywiste - więcej wyjeżdżaj, wychodź z domu. Jest wiele opcji, dlaczego na myśl przychodzi Ci tylko klub? To wymówka?

Poza tym rób to dla siebie, bez presji "Muszę kogoś poznać".

Jak już pisałem to nie mam aż takiej presji na poznawanie kogoś za wszelką cenę, jak się nie uda, to się nie uda no trudno, nie każdemu jest najwyżej to pisane. Za bardzo też nie wiem gdzie ja mam niby wychodzić ?

Nie wiem, może przeprowadź się do miejsca, które ma więcej do zaoferowania, skoro w obecnym nie masz gdzie i po co wychodzić.

Jakie wycieczki ? Poza tym co innego poznać, a co innego być z kimś.

Na wycieczki raczej ludzie nie jeżdżą poznawać ludzi tylko wypocząć i z reguły już robią to ze swoimi drugimi połówkami. Oczywiście czasami do kogoś tam się zagada, ale to raczej na mało istotne tematy typu "a skąd jesteś"

Brzoskwinia1 napisał/a:

Mam 175 cm wzrostu, ważę około 80 kg, bez szczególnych mięśni, po prostu zwyczajna budowa.

To jest nadwaga, a nie zwyczajna budowa.

Brzoskwinia1 napisał/a:

Nawet jeśli przez kolejne 10–15 lat pozostanę sam, myślę, że dam radę.

A ile lat masz? bo jak 10 to może faktycznie zaczekaj jeszcze te 10

Jack Sparrow napisał/a:

Brzoskwinia1 napisał/a:

Mam 175 cm wzrostu, ważę około 80 kg, bez szczególnych mięśni, po prostu zwyczajna budowa.

To jest nadwaga, a nie zwyczajna budowa.

No tak matematycznie wychodzi lekka nadwaga, ogólnie jak wstaje na wadze to raz waga pokazuje np 78 innym razem 80 i tak w okolicach tych wartości krążę. Nie sądzę żeby 2kg w te czy wewte miało aż takie znaczenie. Próbowałem kiedyś schudnąć do 70kg np zmieniając dietę po przez redukcję cukru i zwiększenie wysiłku fizycznego, ale nie mam cierpliwości i siły robić tak regularnie i dłuższy czas. Herbata czy kawa ze słodzikami jest po prostu niedobra, wysiłek fizyczny powoduje że mi nogi bolą w pracy, a bez słodyczy dłuższy czas nie wytrzymam.

Z własnego i cudzego doświadczenia wiem, że kogoś fajnego, interesujacego można poznać wszędzie

Brzoskwinia1 napisał/a:

Jack Sparrow napisał/a:

To jest nadwaga, a nie zwyczajna budowa.

No tak matematycznie wychodzi lekka nadwaga, ogólnie jak wstaje na wadze to raz waga pokazuje np 78 innym razem 80 i tak w okolicach tych wartości krążę. Nie sądzę żeby 2kg w te czy wewte miało aż takie znaczenie. Próbowałem kiedyś schudnąć do 70kg np zmieniając dietę po przez redukcję cukru i zwiększenie wysiłku fizycznego, ale nie mam cierpliwości i siły robić tak regularnie i dłuższy czas. Herbata czy kawa ze słodzikami jest po prostu niedobra, wysiłek fizyczny powoduje że mi nogi bolą w pracy, a bez słodyczy dłuższy czas nie wytrzymam.

Jak nie masz kondycji i mięśni do tego stopnia, to nawet jak BMI będzie ci wskazywało normę, to będziesz sprawiał wrażenie otłuszczonej kluchy. Takie coś nie podoba się nikomu. Skoro więc charakter i osobowość masz mocno przeciętne, to musisz popracować nad ciałem. Ale z takim podejściem, to nie wróżę ci sukcesów.

Jeżeli każda kobieta ma aż tak wygórowane wymagania odnośnie faceta

A o jakich konkretnie wycieczkach grupowych do mnie piszesz ? Sorry, ale średnio jestem w tym temacie.

Brzoskwinia1 napisał/a:

Jednak mimo wszystko ta samotność bywa dokuczliwa. Gdy na przykład jestem nad jeziorem, czuję lekką pustkę – wolałbym dzielić takie chwile z kimś bliskim.

Z tego co piszesz to nie potrzebna Ci kobieta tylko koledzy.

Pytanie do Ciebie - dlaczego ich nie masz?
Moze jestes zbyt egoistyczny aby miec motywacje do "wysilku", ktory trzeba wlozyc w jakakolwiek relacje?

Dopiero teraz doczytalem:

Brzoskwinia1 napisał/a:

wysiłek fizyczny powoduje że mi nogi bolą w pracy

Nie ma dla Ciebie rady. Prosciej byloby gdybys urodzil sie na nowo.

Nie sportowca, ale jak piszesz, że masz nadwagę, a kondycję tak złą, ze nawet po prostym treningu nie jesteś w stanie pracować, bo ciebie "nogi bolą", to jest to dziecinne tłumaczenie jakiegoś rozpieszczonego maminsynka.

Normalnych ludzi nie bolą nogi jak po pracy pójdą na basen, albo pograć w kosza czy pojeżdżą trochę na rowerze.

Objazdówki są fajne — ale nie jako casting na żonę ...

Jeżdżę na objazdówki i bardzo je lubię, ale nie traktuję ich jako okazji do szukania partnerki. Jasne, ludzie się tam poznają, czasem nawet integrują, ale to raczej przypadkowe rozmowy z osobami z całej Polski. Nikt nie jedzie na wycieczkę z myślą: „może wrócę z mężem albo żoną”. To nie „Love Island”, tylko wakacje.

Jeśli ktoś naprawdę chce kogoś poznać, to niech spróbuje na portalu randkowym — ale niech ma świadomość, że to nie jest gra z równymi szansami. Tam kobiety wybierają, a mężczyźni... no cóż, czekają w kolejce. A że panów jest kilka razy więcej niż pań, to konkurencja przypomina casting do roli Romea w wersji premium.

Przeciętniak ma szansę niewielką, ale jak się nie próbuje, to się nie wygrywa. W końcu nawet w dużego lotka ktoś czasem trafia szóstkę — mimo że statystyki mówią, że szybciej zostaniesz porwany przez UFO niż wygrasz.

Więc może warto próbować. Tylko bez złudzeń i bez presji. Bo miłość to nie promocja w Lidlu — nie zawsze jest dostępna, nawet jak bardzo jej szukasz.

Brzoskwinia1 napisał/a:

Znaczy wiesz, jeżeli mam np wstawać rano, biegać, podciągać się na drążku, a po pracy np pływać, robić brzuszki i pompki, to sorry, ale nie ten adres, zwłaszcza że też pracuje fizycznie więc ostatniej rzeczy jaką potrzebuje to dodatkowy wysiłek fizyczny. Jeżeli każda kobieta ma aż tak wygórowane wymagania odnośnie faceta to rzeczywiście nie ma sensu się poświęcać, szanujmy się chociaż trochę. Zwłaszcza że też nie każda kobieta jest wyglądem 10/10.

W takim razie jaki jest twój adres? Co byś mógł ewentualnie...?

Jack Sparrow napisał/a:

Nie sportowca, ale jak piszesz, że masz nadwagę, a kondycję tak złą, ze nawet po prostym treningu nie jesteś w stanie pracować, bo ciebie "nogi bolą", to jest to dziecinne tłumaczenie jakiegoś rozpieszczonego maminsynka.

Normalnych ludzi nie bolą nogi jak po pracy pójdą na basen, albo pograć w kosza czy pojeżdżą trochę na rowerze.

Co to sa za glupoty,ze normalnych ludzi nogi nie bola? To jak kogos bola nogi to jest nienormalny?

Brzoskwinia1 napisał/a:

Palec Boga napisał/a:

gadki możesz się nauczyć
śmiałości też
zarabiać więcej tez możesz
wygląd na siłowni da się podciągnąć.

tadaaaammm!!!

Sprawa rozwiązana. Temat do zamknięcia. Nie musisz dziękować.

Facile dictu, sed difficile factu

Z Twoim podejściem na pewno.
Siedzisz pod kocykiem i nie wychodzisz do ludzi, a potem dziwisz się, że nikogo nie poznajesz.
No dlaczego to się wszystko nie udaje. No kto by pomyślał.

Brzoskwinia1 napisał/a:

Palec Boga napisał/a:

Z Twoim podejściem na pewno.
Siedzisz pod kocykiem i nie wychodzisz do ludzi, a potem dziwisz się, że nikogo nie poznajesz.
No dlaczego to się wszystko nie udaje. No kto by pomyślał.

Do kogo mam niby wychodzić i gdzie ? Konkrety ?

Zostały Ci podane powyżej, przez innych użytkowników.
Wszystkie storpedowałeś swoim "tak, ALE....."
Więc nie ma dla Ciebie ratunku w tej chwili, dopóki nie zmienisz swojego podejścia.
Tylko ono Cie tutaj blokuje.

Mogę Ci napisać i 100 porad tutaj i teraz.
Jak każdy z nas.
Z Twoim nastawieniem znajdziesz kontrargument dla każdej z nich.

Witajcie,

Chciałbym was zapytać – gdzie szukać tej drugiej połówki? Muszę przyznać, że nie jestem najłatwiejszym przypadkiem. Mam dość introwertyczną naturę, a jedyne kontakty z ludźmi mam tak naprawdę w pracy. Poza nią… no cóż, właściwie nic szczególnego nie robię. Wracam do domu, przygotowuję sobie posiłek, siadam przed komputerem i idę spać. Do tego nie jestem kimś wybitnie przystojnym – w najlepszym razie po prostu normalnym. Mam 175 cm wzrostu, ważę około 80 kg, bez szczególnych mięśni, po prostu zwyczajna budowa. Czasem zastanawiam się, czy w ogóle kiedykolwiek ktoś mnie zechce.

Nie jestem przy tym mega zdesperowany i nie czuję, że muszę kogoś mieć na już. Nawet jeśli przez kolejne 10–15 lat pozostanę sam, myślę, że dam radę. No trudno – nie ja pierwszy i nie ja ostatni pewnie zostanę singlem na dłużej. Jednak mimo wszystko ta samotność bywa dokuczliwa. Gdy na przykład jestem nad jeziorem, czuję lekką pustkę – wolałbym dzielić takie chwile z kimś bliskim.

Od razu dodam, że opcje w stylu „zagadaj do kogoś na ulicy” czy „idź do klubu” raczej do mnie nie przemawiają. Najbezpieczniej czuję się online, ale z drugiej strony portale randkowe… no cóż, często można je o kant potłuc. Więc co właściwie zostaje?

Brzoskwinia1 napisał/a:

Witajcie,

Chciałbym was zapytać – gdzie szukać tej drugiej połówki? Muszę przyznać, że nie jestem najłatwiejszym przypadkiem. Mam dość introwertyczną naturę, a jedyne kontakty z ludźmi mam tak naprawdę w pracy. Poza nią… no cóż, właściwie nic szczególnego nie robię. Wracam do domu, przygotowuję sobie posiłek, siadam przed komputerem i idę spać. Do tego nie jestem kimś wybitnie przystojnym – w najlepszym razie po prostu normalnym. Mam 175 cm wzrostu, ważę około 80 kg, bez szczególnych mięśni, po prostu zwyczajna budowa. Czasem zastanawiam się, czy w ogóle kiedykolwiek ktoś mnie zechce.

Nie jestem przy tym mega zdesperowany i nie czuję, że muszę kogoś mieć na już. Nawet jeśli przez kolejne 10–15 lat pozostanę sam, myślę, że dam radę. No trudno – nie ja pierwszy i nie ja ostatni pewnie zostanę singlem na dłużej. Jednak mimo wszystko ta samotność bywa dokuczliwa. Gdy na przykład jestem nad jeziorem, czuję lekką pustkę – wolałbym dzielić takie chwile z kimś bliskim.

Od razu dodam, że opcje w stylu „zagadaj do kogoś na ulicy” czy „idź do klubu” raczej do mnie nie przemawiają. Najbezpieczniej czuję się online, ale z drugiej strony portale randkowe… no cóż, często można je o kant potłuc. Więc co właściwie zostaje?

A próbowałeś tindera czy aplikacji w tym stylu? Albo jakiś portali? Przez internet spróbować

Latooo napisał/a:

Brzoskwinia1 napisał/a:

Witajcie,

Chciałbym was zapytać – gdzie szukać tej drugiej połówki? Muszę przyznać, że nie jestem najłatwiejszym przypadkiem. Mam dość introwertyczną naturę, a jedyne kontakty z ludźmi mam tak naprawdę w pracy. Poza nią… no cóż, właściwie nic szczególnego nie robię. Wracam do domu, przygotowuję sobie posiłek, siadam przed komputerem i idę spać. Do tego nie jestem kimś wybitnie przystojnym – w najlepszym razie po prostu normalnym. Mam 175 cm wzrostu, ważę około 80 kg, bez szczególnych mięśni, po prostu zwyczajna budowa. Czasem zastanawiam się, czy w ogóle kiedykolwiek ktoś mnie zechce.

Nie jestem przy tym mega zdesperowany i nie czuję, że muszę kogoś mieć na już. Nawet jeśli przez kolejne 10–15 lat pozostanę sam, myślę, że dam radę. No trudno – nie ja pierwszy i nie ja ostatni pewnie zostanę singlem na dłużej. Jednak mimo wszystko ta samotność bywa dokuczliwa. Gdy na przykład jestem nad jeziorem, czuję lekką pustkę – wolałbym dzielić takie chwile z kimś bliskim.

Od razu dodam, że opcje w stylu „zagadaj do kogoś na ulicy” czy „idź do klubu” raczej do mnie nie przemawiają. Najbezpieczniej czuję się online, ale z drugiej strony portale randkowe… no cóż, często można je o kant potłuc. Więc co właściwie zostaje?

A próbowałeś tindera czy aplikacji w tym stylu? Albo jakiś portali? Przez internet spróbować

Kiedyś coś tam próbowałem, ale jak ktoś tu słusznie zauważył to z portalami jest tak, że jak jesteś kobietą to na następny dzień dostaniesz 100 wiadomości od facetów, w drugą stronę to dobrze jak po 100 dniach otrzymasz jedną wiadomość.

Palec Boga napisał/a:

Jak wyżej. Widzę, że cokolwiek ktokolwiek tutaj napisze, napiszesz, że to nie to.
Więc zostań w swoim bunkrze i absolutnie z niego nie wychodź.
Okop się głębiej w poglądach, że nic się nie da zrobić i cały świat jest zły.
I dziw się dalej, że nie ma efektu.

No jak piszą jakieś głupoty o tym że jadąc na jakieś wycieczki czy jeżdżąc na rowerze kogoś poznam...no to jak inaczej mam na takie absurdy odpowiadać ?

To już chyba lepiej jakbyś do klubów na potańcówki chodził, ale wcześniej zapisz się na naukę tańca, tam masz najlepszą szansę na poznanie dziewczyny, a przy okazji nauczysz się dobrze tańczyć, a to działa in plus w relacji.

Brzoskwinia1 napisał/a:

Palec Boga napisał/a:

Jak wyżej. Widzę, że cokolwiek ktokolwiek tutaj napisze, napiszesz, że to nie to.
Więc zostań w swoim bunkrze i absolutnie z niego nie wychodź.
Okop się głębiej w poglądach, że nic się nie da zrobić i cały świat jest zły.
I dziw się dalej, że nie ma efektu.

No jak piszą jakieś głupoty o tym że jadąc na jakieś wycieczki czy jeżdżąc na rowerze kogoś poznam...no to jak inaczej mam na takie absurdy odpowiadać ?

A próbowałeś? Byłeś? Widziałeś? Czy tak sobie piszesz od niechcenia?
Skąd wiesz, że to są głupoty? Cokolwiek by nie napisać, to dla ciebie głupoty, więc jak masz kogoś poznać?  Nikogo nie poznasz, choćby tabun przyszłych partnerek napisało ci, że chce się z tobą spotkać i pograć w planszówki. Zawsze znajdziesz pretekst na nie.

Brzoskwinia1 napisał/a:

Palec Boga napisał/a:

Jak wspomniałem. Z takim podejściem pogódź się z tym, że będziesz samotny do końca życia.

Obie te opcje, szczególnie wycieczki, to świetny pomysł na poszerzanie kręgu znajomych. A co potem z tych znajomości wyniknie? A może kolejne i kolejne?

No to daj przykład jakby to miałoby niby działać ?

Już Ci napisałem właśnie jak to działa . Prościej się naprawdę nie da.