Mąż od wszystkiego, a żona??? - Netkobiety.pl

babcia, opiekunka? trzeba urwać trochę czasu dla siebie by nie zwariować..  a moze ktoś kto posprząta i ugotuje?
albo siaśc z żoną  kartka z długopisem i rozpisać jakiś grafik.? aby każde z was miało w DOMU trochę czasu dla siebie?

Popieram opcje grafiku. Próbowaliscie coś takiego ustalić? Nie musi być co do najmniejszych czynności i co do minuty ale mniej więcej podział co kto kiedy robi.

A jakie są układy u szanownej teściowej? Obawiam się, że żona przejęła wzorce z domu, gdzie pewnie teść robi za pantofla i poza przynoszeniem kasy do domu, ma niewiele do powiedzenia. Jeśli jest tak jak myślę, no to przegapiłeś czas na "przemodelowanie" związku. Gdy jeszcze żona chciała coś dla ciebie robić. Teraz można próbować, ale będzie strasznie ciężko.

To tylko twoja perspektywa, ale za pewne twoja żona zasuwa na dwa etaty w domu. Ogarnięcie całego domu, sprzątnie, zakupy i jeszcze siedzenie z dzieckiem. Nie wiem czego oczekujesz pisząc się na dziecko, że będziesz sobie wygodnie ospoczywal po pracy a żona pracowała 24/7? Z opisu wynika że w praktycznie każdej chwili każde z was wykonuje jakieś obowiązki, rozwiązań jest kilka:
- zatrudnij sprzątaczkę, niańkę, gosposie a wy z żoną będziecie mieli codziennie czasem na odpoczynek
- weź rozwód i będziesz miał codziennie czas dla siebie i z dzieckiem widywał raz w tygodniu/miesiącu.

Sorry bardzo ale to nie jest niemowlak tylko roczne dziecko więc nie ma noszenia non stop na rękach i ciągłe karmienie i usypianie a możliwe że i przesypia noce. Sprzątanie i zakupy chyba są na głowie autora i w pracy też raczej nie leży bykiem. Po pracy pomaga żonie więc po co ten atak?

No bez przesady z tym kieratem. Wychowałem dwójkę i jakoś dawałem spokojnie radę. Autor po pracy przejmuje obowiązki. Dodatkowo w wikendy robi zakupy generalnie sprzątanie i też ma prawo na chwilę dla siebie gdyż z tego co rozumiem popołudnia są dla żony. Awantury wybuchają gdy to on chcę chwilę odpocząć to o co chodzi. Nie ma prawa odpocząć? I to stwierdzenie że odpoczywa w pracy 8h to normalnie brak szacunku. Na miejscu autora zastanowił bym się nad ewentualnym drugim dzieckiem. Btw, a babcia nie mogła by trochę pomóc przy dziecku skoro córka taka zarobiona?

Jakie dwa? Pięć! A zresztą - przelicytuję, dziesięć Aż się zastanawiam na ile etatów zapychały nasze prababki mając po dziesięcioro dzieci, nie mając za to pralek, lodówek, pieluch jednorazowych itd. Zajmowanie się jednym dzieckiem - martyrologia

W ogóle kwestia tego, kto ile godzin spędza dzieckiem, kto idzie po zakupy, kto zmywa naczynia albo czyści kibel jest poboczna. I wcale nie o to chodzi. I rozwiązaniem nie będzie ołówek i grafik, bo rozjazd jest na dużo głębszym poziomie niż zaplanowanie, kto co robi w niedzielę.

Kiedy wasz związek i rodzina przestały być byciem razem "na dobre i na złe" a stało się miejscem na wyrywanie sprawiedliwości, wolnego czasu i licytacji, kto robi więcej? Gdzie podziało się dzielenie się zmartwieniami, sukcesami, wspólne planowanie co dalej, rozmowy, bycie blisko, przytulanie się i zabawa...? Ano niestety, jak w wielu związkach, jak kobieta ma dziecko, to na jakiś czas przyjmuje rolę tylko i wyłącznie matki. Przestaje być żoną, pracowniczką, kobietą, kochanką. Przestaje czerpać z innych sfer życia, a to jest z jednej strony wspaniałe (jaka ze mnie dobra, poświęcająca się matka! nie mam ani chwili dla siebie!), a z drugiej jest kompetną katastrofą dla rodziny. Kiedy mężczyzna w tym czasie wejdzie w rolę tylko i wyłącznie kogoś, kto zarabia na utrzymanie, związek przestaje istnieć. No bo co to za związek... równie dobrze można mieć dziecko z sąsiadką i podzielić na karteczce, kto co robi.
Częsty schemat i trudny do przełamania, bo wymaga od was tego, żeby spojrzeć na siebie znów jak na kobietę i mężczyznę, którzy po coś jednak weszli w ten związek. Żeby to zrobić, trzeba dużo dobrej woli i czasu dla siebie. Nie zacietrzewienia się w swoim poczuciu niesprawiedliwości (nawet jeśli ona jest bardzo oczywista!), tylko powrotu do tego, co było pierwsze - wy.

Nie wiem, czy to się uda. Niektórym kobietom niestety po wejściu w rolę matki do wylotu dzieci z gniazda nie udaje się mieć innych ról.

Sporej części się udaje: rola ofiary.
W sytuacji opisywanej przez Autora wątku żona ewidentnie przyjmuje rolę pokrzywdzonej i wcale nie jest to skutek takiego czy innego zachowania kogokolwiek, tylko pozycja wyjściowa.
Choćby skały srały, to jej jest źle. Choćby mąż wyjechał z dzieckiem na tydzień, to po powrocie dostanie w twarz pretensje: -Zostawiłeś mnie samą!

Nie o podział obowiązków tu chodzi i nie o grafik. Żonie Autora GENERALNIE nie pasuje jej aktualna sytuacja życiowa. Nie wiem - może naciskał na dziecko, a ona nie za bardzo chciała i teraz go wini?

Z tego co napisano, żona po prostu szuka zaczepki, żeby się wyżyć i nic tu żadnymi normalnymi metodami się wskórać nie da.
Trzeba dojść przyczyn - może taki model wiecznie pokrzywdzonej dostała w posagu od rodziców, może tak materializują się jej zadawnione żale, może to przewlekła deprecha poporodowa. Kto wie?

Bzdury.  Albo nie masz dzieci albo jesteś facetem
A prosta rada padla: zamiana ról.

Zgadzam się z przedmówcami, że kobieta siedząca tyle godzin codziennie z dzieckiem może już po prostu błagać o kontakt z ludźmi i z tego wynika jej wściekłość. Dlatego konieczne jest rozplanowanie tego inaczej.

Z drugiej strony wszyscy się rozczulają nad zapracowaniem żony. Skąd wiecie, co autor robi w pracy? Może pracuje fizycznie i jak wraca, to ledwo ręce czuje? Może pracuje w finansach i po dniu nad tabelkami i obliczeniami jest po prostu zmęczony psychicznie? Może ma dużo stresu, wymagającego szefa? Opieka nad dzieckiem to nie jedyna męczaca czynność na świecie. A żona uważa, że mąż w pracy odpoczywa. Ja gdybym coś takiego usłyszała, to powiedziałabym "tak? to ja biorę tacierzyński, a ty wracaj do roboty". Zaraz by były łezki i jednak wolałaby siedzenie w domu. Niejedną taką znam, co twierdziła, że bycie w domu z dzieckiem to najcięższa praca świata, a potem wyła za czasami siedzenia w domu pracując w korpo czy w sklepie, gdzie się skonczył luzik i trzeba było odpowiadać za to co się robi, pojawił się stres, deadline'y, klienci.

Już pomijając, że dla mnie chora sytuacja, że nawet kolacji nie jecie razem. Co za problem usiąść do tego wspólnie? Żona idealnie weszła w rolę matki polki męczennicy zapewne wspierana i podburzana przez teściową. Z drugiej strony Ty wszedłeś w rolę automatu od wykonywania pewnych czynności i narasta w Tobie w niechęć. To się skonczy źle.

Ale my znamy tylko jego wersję, gdyby ona opisała swoją to pewnie autor wyszedłby na nieroba...

W takich sprawach to powinniście iść do jakiejś poradni czy coś, żeby terapeuta poznał wersje dwóch osób i coś doradził. Coś mi się wydaje, że autor za bardzo przesadza i robi tutaj z żony nieroba, a z siebie złotego ojca. I generalnie to autor sam tutaj robi przedstawia siebie jako ofiarę, a nie żona. A z doświadczenia wiem, że ludzie lubią tak koloryzować jak im ciężko, dlatego bez wyjaśnien żony cięzko cokolwiek powiedzieć. Narzekać narzeka, ale sam nic z tym nie robi.

Nie sprzątaj nie prasuj nie biegaj na zakupy.
Może żona chce być ta opiekunka  7 do 15 a potem robić inne rzeczy by nie zwariować?
A mąż nie czuję się pewny zajmując się dzieckiem i ucieka w te prace?
Nawet rano wstaje w sobotę by nawiać do marketu? A może żoną by wolała przy okazji do fryzjera poszła?

Autor jak wysprząta to może się wypowie szczerze..;) czy to tresura czy unikanie

Peseloza to określenie Misinxa na sklerozę związaną z wiekiem. Która to skleroza Janixie każe Ci nie pamiętać że taki maluch co uczy się chodzić jest bardziej absorbujący o niemowlaka.
Tak to co wytlusciles jest straszne O ILE
żona mu Każe to robić a nie on to robi bo nie chce bobasem się zajmować

A co się takiego stało, że nagle zaczęło ci to przeszkadzać?

No bo sorry... Wybrałeś sobie za żonę księżniczkę która nawet obiadu ci nie ugotuje, wszystko było super, pasowało ci, a nagle dzonk... Co się stało, utyła?

Raczej nie tak bym to ujęła:)

Panowie biorą sobie za żony królewny, są szczęśliwi że taka królewna ich chciała, a potem proza życia... Trzeba prać sprzątać, dzieckiem się zajmować a i królewna jakaś taka mniej pociągająca się robi... No i problem gotowy, bo o czym tu rozmawiać z królewną której się sadełko zaczyna wylewać? Koledzy przestają zazdrościć takiej "laski"? To może czas zacząć narzekać?

Ale gdybanie.. autor niech się wypowie najpierw. Jak dziecko piersią nakarmi

Bo Ty Panie Autor z Jaśniepanią się ożeniłeś... Jest takie powiedzonko nawet: chciałeś mieć Panią, to zapier... na/za Nią.

I jeszcze sugestia co robić. Zacznij robić... NIC.

Sprawia Ci przyjemność naśmiewanie się z innych. Czasami lepiej się nie odzywać jak nie ma się nic do napisania. Za takie teksty ja swego czasu dostawałem ostrzeżenia.

Jak nie rozumiesz o czym piszę a takie odnoszę  wrażenie niestety to pomiń  moje wypowiedzi. Bo się do argumentów nijak nie odnosisz.

Salomonko dawno cię nie było, miło cie widzieć .

Autorze szkoda, że nie odpowiadasz na wspisy forumowiczów.
Nie napisałeś nic o waszej relacji. Jak do takiego podziału doszło. Jak wygląda wasza komunikacja. Byc może mozna cos z twojego wpisu wywnioskować, ale za mało by się wypowiedzieć sensownie. Czy w ogóle z żoną rozmawiacie ze sobą, czy jesteście oboje jak roboty bo dziecko wam się urodziło? Jak wcześniej komunikacja między wami wyglądała?

Ktoś tu filmy kręci. Nijak się to ma do problemu, który opisany był w temacie, same domysły, uogólnienia. Może więcej wiecie o Autorze niż napisał w temacie, ale trochę nieładnie wygląda takie ocenianie kogoś z góry, kiedy szuka rozwiązania swojego problemu.

Po prostu trafiła ci się leniwa krowa która myśli iż z racji tego że jest kobietą to wszystko może a ty jako facet masz się dostosować albo wypad.
Zrobisz to co uważasz za słuszne ale ja bym długo pewnie nie wytrzymał i kopnął ją w dupę.

A jednak sam, w poprzednim poście, od razu uznałeś że biedna żona to na dwa etaty zasuwa. I wtedy nie potrzebowałeś drugiej perspektywy. Tak samo jak bez niej wiesz że autor przesadza. Idź być simpem gdzie indziej.
A można zrobić tak jak zawsze się tu robi: starać się pomóc wychodząc z założenia że autor napisał prawdę. Nawet jeżeli komuś się wydaje to nieprawdopodobne że to facet może być poszkodowany w kwesti obowiązków w domu.
Autor wyraźnie napisał że problem zaczyna się kiedy próbuje mieć 5 min. dla siebie, wtedy małżonka stwierdza że mu się nie należy. Tutaj widzę popularną wśród niektórych kobiet narrację że skoro ona siedziała od rana z dzieckiem to on po powrocie z pracy powinien przejąć jej obowiązki żeby ona mogła odpocząć... Może warto pomyśleć o powrocie żony do pracy, żeby wiedziała że pieniędzy nie zarabia się odpoczywając... A dodatkową kasę przeznaczyć na opiekunkę.

Daleki jestem od wyzywania i obrażania kogokolwiek, ale w takich sytuacjach widać, jak bardzo każda ze stron próbuje przeforsować swoje racje. Przecież zarówno facet zasługuje na odpoczynek po swojej, ciężkiej nieraz pracy, dzięki której oboje żyją, jak i kobieta, chcąca oderwać się od obowiązków macierzyńskich! Czy tutaj rozwiazaniem nie będzie przejęcie części obowiązków przez ojca, kiedy żona zechce pójść do pracy i/lub wygospodarować trochę czsau dla siebie. Z opiekunkami bywa różnie, dlatego rozumiem rodziców podchodzących do tego sceptycznie, ale czemu od razu nawzajem sobie udowadniać czyja racja jest ważniejsza i kto bardziej zasługuje na odpoczynek: facet po pracy czy kobieta, która chce się oderwać choć na chwilę od roli matki.
Za dużo w tym wszytkim emocji i mamy to, co mamy..

Eeeehhh... A było utopić jak jeszcze było ślepe

ŻART ! ŻART !

A może to nie jest historia  księżniczką, a rozczarowaną i sfrustrowaną zwyczajną kobietą?
Może macierzyństwo okazało się całkiem inne niż to wynika z licznych cukierkowych opowieści?
Może zrobił się covid, z domu wyjść najpierw nie, bo dziecko małe, a potem nie, bo się zarazi? 
Może dziecko jest trudne?
A może była depresja poporodowa, a pomocy z nikąd?
Może się okazało, że są zgrzyty na innych polach małżeńskich, o których autor nic nie napisał? Napisał, że żona nie izoluje go od dziecka, wręcz wymaga jego obecności przy zabawie, kąpieli i kładzeniu spać. Może zwyczajnie tez jest zmęczona, ale ciągłym przesiadywaniem w domu?
Nie wiemy, czy była wczesniej aktywna zawodowo, czy chciała tego dziecka, jakie były jej wyobrażenia na temat macierzyństwa, czy miał być żłobek, czy planowała urlop wychowawczy.
Tak na prawdę nic nie wiemy, znamy tylko frustrację jednej ze stron, gdzie nie ma słowa o wspólnym spędzaniu czasu, czy jakiś rozmowach, nie ma słowa o seksie (czy jest), nie ma słowa o jakimkolwiek wspólnym życiu. Jest tylko zmęczony, sfrustrowany ojciec, który nie ma czasu dla siebie, i jedyne czego chce, to chwili tylko dla siebie.
Nie dla nich obojga. Nie dla wspólnie spędzonego czasu. Tylko dla siebie.

Zawsze tam, gdzie sytuację przedstawia jedna strona nie ma całkowicie obiektywnej prawdziwej historii. Zawsze jest jakiś aspekt, na który jedna strona nie zwraca uwagi, a druga strona uważa, że jest mega ważny. Zawsze są jakieś przemilczane emocje. To nie zakłamanie czy zatajanie prawdy tylko po prostu bycie człowiekiem.
Nie jesteśmy w stanie przedstawić obiektywnie sytuacji, w której uczestniczymy, bo angażujemy się emocjonalnie.

Jedno jest pewne: gdyby w opisanej tu historii wszystko było identyczne, poza płcią Autora, to nikt, powtarzam NIKT by nawet nie napomknął o perspektywie drugiej strony.
Byłyby tylko rozważania o tym gdzie i z jaką siłą należałoby kogoś kopnąć.

Oczywiści subiektywizm opisu sytuacji jest oczywisty i być może druga strona widzi i czuje to inaczej. Jednakowoż bazując na wpisie Autora nie da się nie uznać, że z jego żoną coś jest mocno nie teges.

Staram się nie wyciągać takich wniosków, bo tak możemy się w nieskończoność przepychać, która z płci ma większe prawa czy która strona ma rację/ ważniejsze potrzeby do spełnienia.
Widąć tutaj jedno: zbytnie naładowane emocjami, które może trwac bez końca, póki OBOJE się nie uspokoją i nie pogadają na spokojnie.

Bzdura. Były tu już opisywane sytuacje z drugiej strony i rady były podobne.

Zawsze znajdą się ludzie, którzy będą twierdzić, że wszystko jest zawsze winą faceta, ale czy serio musimy wszystkich słuchać?

I dla tego nie piszemy (uwaga ironia):
1. Po pracy powinieneś być tak stęskniony za swoim bombelkiem, że jedyne czego powinieneś pragnąć to spędzić resztę życia na układaniu z nim klocków, i być szczęśliwy, gdy kolejny raz wyleje na Ciebie papkę z brokułów.
2. Chciałeś mieć dziecko, to baw się z nim.
3. No ale czego się spodziewałeś zakładając rodzinę? Przecież to oczywiste, że prawdziwy facet powinien....
4. Powinieneś być wdzięczny, że zona w ogóle zechciała za Ciebie wyjść, robisz i tak za mało, bo nie jesteś jej w ogóle wart. Ona jest dawcą życia, łaskawie urodziła Twoje dziecko i do końca swojego istnienia powinieneś sprzątać każdy pyłek z jej drogi.
ITD.

Autor dostał na początek proste i łatwe do wdrożenia rozwiązania domowe, które powinny poprawić trochę sytuację i jego żony, i jego samego.
Część osób zainteresowała sie innymi aspektami jego pożycia małżeńskiego z doświadczenia wiedząc, że pierwsze dziecko i pierwszych kilka lat jego wychowywania bywa ciężkie dla małżeństwa.
I to właśnie na tym okropnym, nastawionym według Ciebie antysamczo forum.