Seks i wirus. - Netkobiety.pl

To są przypadki, w których proszenie się o seks sprawia, że tej stronie, która nie chce, się nie chce jeszcze bardziej. I tu leży problem. Jedyne rozwiązanie byłoby takie, że te Wasze kobiety same próbowałyby szukać pomocy czy to u specjalistów czy u Was czy same w sobie szukałyby jakichś rozwiązań. Bo przecież one sobie zdają sprawę z tego, że Wy potrzeby macie. Ale nie ma się co spodziewać, że wybuchnie jakiś wulkan namiętności, bo nie wybuchnie.

A ultimatum da kolejną presję i kolejny czynnik, który jej wcale ochoty nie doda, a zabierze to, co jeszcze gdzieś w niej jest. W ten sposób można łatwo zabić jakąkolwiek namiętność.
I serio, ja przerobiłam dużo opcji jako właśnie ta strona, która nie ma ochoty, łącznie z uciekaniem z łóżka wczesnym rankiem czy ogólnie uciekaniem z domu na jak najdłużej się da. Wiadomo, że w dłuższej perspektywie nic mi to nie dało, ale to było koło pół roku bez seksu. I ja oczywiście byłam świadoma tego, że to nie jest ok, byłam gotowa się wyprowadzić, byłam gotowa zerwać i dać spokój, żeby mój facet się nie męczył. Jakoś po pół roku się przełamałam i teraz jest 1-2x w tygodniu, ale nie jest to czynność, do której ja mam jakiś wielki entuzjazm. Zdecydowanie bardziej wolę poleżeć sobie w łóżku z książką. A najśmieszniejsze jest to, że jeszcze z 4 lata temu mogłam uprawiać seks codziennie, tylko poprzedni partner wkopał moje poczucie własnej wartości w ziemię, przydeptał i przejechał czołgiem. I wszystkie aspekty mojego życia jakoś od tamtego czasu się poprawiły, a seks mi nie leży zupełnie. Gdyby nie to, że kiedyś miałam libido, to określałabym się teraz pewnie jako osoba aseksualna.
Mój partner też ma swoje problemy, chociaż on twierdzi, że to problemy nie są i to, że on może uprawiać seks przez godzinę zanim będzie miał orgazm (a zdarzało się, że i dłużej mu to zajmowało) nie sprawia, że mnie się chce bardziej, bo ja najnormalniej w świecie po 15-20min zaczynam się nudzić. I robi się to klasyczne patrzenie w ścianę i myślenie o tym, co zrobię jutro na obiad. Gdyby ten seks był krótszy, to pewnie częściej chciałoby mi się go inicjować i nie byłabym potem tak obolała. Na początku zastanawiałam się, czy to, że on tak długo nie może dojść nie jest moją winą, że nie wiem, jestem za mało atrakcyjna albo coś. Potem kilka razy się zdarzyły szybsze numerki (przy czym to występuje tylko i wyłącznie przy seksie oralnym), więc odpuściłam. Ale godzinna penetracja, gdzie on i tak nie jest w stanie dojść sprawia, że mnie się odechciewa. Zastanawiam się, jak my kiedyś będziemy starać się o dziecko, skoro ten seks wygląda tak jak wygląda i zawsze tak wyglądał czy był 3x w tygodniu czy jest raz albo raz na dwa tygodnie.
Czasami się zastanawiam czy inny partner jakoś zmieniłby moje nastawienie, ale łapię się na odruchach, że kiedy myślę o seksie z kimkolwiek to od razu jestem spięta i od razu mam odruchy obronne, więc po prostu nie nadaję się na partnerkę dla kogoś. Za dużo mam w sobie blokad i barier i za dużo cierpliwości i oswajania bym potrzebowała od drugiej strony, a nie wiem czy jakikolwiek 30-35letni facet byłby zdolny do takiej cierpliwości.

Sorry, rozpisałam się prywatą, ale już od dawna we mnie buzuje, żeby to gdzieś z siebie wyrzucić.

I Twój facet przez całą godzinę ma 100% erekcji? Szacun

Tak czytając ten wątek, szczególnie wypowiedzi Kolegów i Loki, popadłem trochę w przygnębienie. Pojawiający się poważny problem powoduje rozłam czy konflikt w związku. I kurka ani w jedną ani w drugą stronę się nie da, bo jedna strona nie może naciskać, żeby druga się nie poczuła jeszcze bardziej osaczona. A ta druga nie chce nic zmieniać, bo jest jej dobrze. I każde z nich, jeśli nawet potrafi wczuć się w rolę drugiego, to i tak będzie cierpieć, bo swoich potrzeb nie zaspokoi. Niekoniecznie mowa to tylko o seksie, ale o całej masie innych aspektów,choćby owej przestrzeni, w której każdy powinien się czuć komfortowo. Z drugiej strony ktoś może powiedzieć, że związek to sztuka kompromisu i wzajemności, zatem kiedy dochodzi do pretensji czy żalu, to już pierwsza droga do rozpadu. Jak się ludzie niby dobrze dobiorą na początku to wydaje się, że sytuacja się rozwija pomyślnie a potem przychodzi jakiś wstrząs i ścieżki się rozchodzą...

Dzięki wielu wpisom kobiet, m.in. jak Lady Loki zrozumiałem, gdzie popełniam błąd. Inaczej, że sam zapędzam się w ślepą uliczkę.
Chociaż przeprowadziliśmy już rozmowę w październiku, bo zwyczajnie w świecie nie wytrzymałem psychicznie jej gierek, to nie była ona miła dla obu stron. Wyglądała jak wyzej opisano, że wszystko zwaliło się na nią. Byłem jednocześnie zły na siebie, że ujawniłem swoje słabości, ale też w końcu zrzuciłem pewien ciężar.
Zyskałem to, że uświadomiłem ją, że mnie to nie bawi. Niewiele straciłem, bo nic się nie zmieniło. Może troszkę, może czasem stara się być nieco bardziej spontaniczna.
Mówiąc o rozmowie nie chce wracać do tamtej. Nie chcę obarczać jej winą. Pogodziłem się z tym, że musze dopasować się do niej, że nic na siłę nie ugram.
Natomiast chciałbym rozmawiać o potrzebach, nie wiem, o fantazjach, czy chciałaby coś zmienić. Widzicie, jeśli dobrze liczę, to 3 lata temu sama mówiła o kupowaniu zabawek, wspólnym oglądaniu porno, więcej pieprzu w łóżku. Nagle zmieniło się wszystko o 180. Stąd nie wiem nic o jej potrzebach, poza tym co sam wyczuje kiedy się kochamy. Kilka nocy, kilka razy po alkoholu (na szczęście bardzo rzadko się zdarza) robiła rzeczy, które mógłbym ująć w kategorii bardzo ostrych. Mówiąc, że boi się tej rozmowy, myślę że boi się czy sobie źle o niej pomyślę. Kilka razy się zdarzało, że po jakiejś akcji, według mnie w granicach akceptacji i normalności jeśli obojgu to odpowiada, uznawała, że jest zbyt zboczona.
Dwa lata temu coś ją zamknęło na zwierzanie się.
Przykładowo, nie zdziwilbym się, gdyby chciała zaproponować seks z kobietą lub inny motyw, ale boi się mojej reakcji. A dobrze wie, ze jestem otwarty na takie rozmowy.
To, w połączeniu z obniżonym libido sprawia, że moje pożycie małżeńskie w łóżku nie ma takiego kolorytu jak wcześniej.

Pomijając fakt, że komunikacja wyraźnie u Was szwankuje, to czy jest coś, cokolwiek, co Twoim zdaniem tak diametralnie mogło zmienić jej nastawienie? Są kobiety, które w ten sposób reagują na postawę partnera - kiedy nie czują się komfortowo, wystarczająco atrakcyjne, ważne, kiedy napotykają na dystans lub wręcz wyraźny opór. Może w tamtym czasie coś się między Wami wydarzyło, mieliście jakiś poważniejszy kryzys, padły przykre słowa? Jeśli wiesz, że to w niej siedzi, to trzeba znaleźć przyczynę i sposób, żeby u żony na powrót to wydobyć.

Edit:
Właśnie przeczytałam Twój temat i już mniej więcej wiem o co chodzi, a przynajmniej, że to raczej nie ten typ problemu, który miałam na myśli. Posta nie będę jednak edytować.

Bagiennik mnie się jednak wydaje, że bliżej prawdy jest Lady Loka. Po prostu kobieta nie widzi problemu w braku seksu, nie chce go i tyle. Wcale nie musi grać w żadną grę, nie siedzi w głowie mężczyzny, nigdy nie odczuła braku seksu, więc najzwyczajniej w świecie nie rozumie co się z nim dzieje i jakie to dla niego ważne, bo ona ma inne priorytety . Mąż może jej wszystko powiedzieć, ale to nadal będą jego odczucia i jego potrzeby a nie jej. To taka przysłowiowa rozmowa ze ślepym o kolorach.

Paslawek chyba mi już ten fragment umknął. Rzeczywiście takie szczucie może być rozstrajające i raczej nie jest nieświadome u kobiety z pewnym doświadczeniem, bo przecież nastolatką- dziewicą nie jest i zdaje sobie sprawę z konsekwencji. Przychodzi mi tylko do głowy , ze w ten sposób może potwierdzac swoją atrakcyjność i sprawdzać czy jeszcze działa na męża, ale chyba niewłaściwą drogę obrała.

Ja juz w temacie M4jkela pisałam i dalej podtrzymuję moją opinię, że M4jkel powinien żonie jasno i wprost powiedzieć, że jeżeli seksu nie chce to ok, nie będzie, ale niech go nie zaczepia i nie nakręca specjalnie jeżeli wie, że potem nie będzie niczego.

wg mnie jakiś czas temu u M4jkela nastąpiło jakieś tąpnięcie. Tu się zgadzam z Olinką.
To mogło być coś w sferze seksualnej lub psychicznej co w jej głowie zmieniło postrzeganie jego osoby.
Może gdyby mieli dobrą komunikację i zaufanie, wyszliby z tego zakrętu.
Nie jest tajemnicą, że mężczyzni i kobiety trochę inaczej traktują seks, ona mogła coś zinterpretowac w jego zachowaniu tak a nie inaczej.
Te gierki pokazują, że jest zła, dostajesz karę.
Boi się otworzyć, bo wtedy ..na dwoje babka wróżyła: może rozwiać swoje obawy lub je potwierdzić- a chyba nie chce rozpadu waszego związku przynajmniej świadomie.
Dlaczego sądzisz że żona chciałaby trójkąta? Większość kobiet zareagowałaby na nie- bo seks to dla nich bardziej intymność niż szukanie atrakcji..
masz jakąś podstawę by tak sądzić?
A może jakoś psychicznie dominujesz w tym związku i jej zdarzyło się zrobić coś wbrew sobie?

Chyba nie doczytałam, że żona M4jkela czuje się nieatrakcyjna i zdominowana przez męża. Trochę te jej podchody w ciągu dnia i jej fochy, gdy on próbuje rozmawiać, mi z tym kolidują.
Za to pamiętam, jak M4jkel pisał, że żona ostatnio zaniechała depilacji stref intymnych i tylko wspomina, że czas z tym coś zrobić, nic z tym specjalnie nie robiąc. Jakby chciała być atrakcyjna, to by dbała o takie szczegóły. Raczej nie chce być atrakcyjna.
To może te sprzeczności, brak logiki i racjonalności.
Dopóki się o pewnych rzeczach nie pogada, nie spojrzy z innej perspektywy (w tym przypadku partnera), to trudno uświadamiać sobie pewne aspekty tej sytuacji. To a propos świadomości.

Jeszcze jedna sprawa, która facetom często umyka, to reaktywność kobiet, a wystarczy sięgnąć do pierwszej z brzegu książki albo wykładu (np. na youtube) chyba najsłynniejszego polskiego seksuologa prof. Starowicza, żeby dowiedzieć się, że ok. 80% kobiet jest reaktywnych. To oznacza, że potrzebują pobudzenia z zewnątrz (ktoś się kiedyś zastanawiał dlaczego kobiety mają tak wiele stref erogennych, a panowie zostali w tym obszarze bardzo skąpo wyposażeni przez naturę?), albo potrzebują być nakręcone własnymi uczuciami, myślami i fantazjami. Jak coś tu stoi w sprzeczności z pożądaniem, to lipa.

Tylko wtedy to już chyba zaczyna się tworzyć jakieś błędne koło..Gdzie tutaj w takim razie porozumienie? Skoro strona bierna i niechętna, w tym przypadku do uprawiania seksu, i tak jest skazana na wygraną to ta druga będzie cały czas pogrążona w stresie i frustracji, bo przecież tak samo pragnie tego zbliżenia i czułości jak tamta odnosi się do współżycia z niechęcią. Można się w ten sposób licytować, czyje potrzeby są ważniejsze i kto ma ustąpić, kiedy raczej nikt ustąpić nie będzie w stanie i nie powinno być tutaj wygranych ani przegranych. Ale wiadomo, że to tylko w teorii. Jako, że to zwykle facet jest poszkodowany w kwestii braku seksu, to jemu się obrywa, gdy chce choćby poruszyć ten temat z żoną, tak jak próbował to wielokrotnie robić m4jkel. Dlatego zachowanie jego żony wygląda bardziej właśnie jak rozgrywanie jakiejś gry, w celu tylko jej wiadomym, gdzie on zakłada od razu, ze mąż ma być w tym ofiarą. Jeśli nawet w przyczynie zmiany jej zachowania jest jego wina, to nie dopuszcza do tego, aby on rozwiązał ten problem.
Jeżeli np jest tak, jak sugeruje magdalena, gdzie w zachowaniu żony Kolegi nie ma nawet krzty racjonalności, to pozostaje mi głęboko współczuć m4jkelowi, bo czego by nie próbował zrobić, to i tak dostanie rykoszetem. Zakładając, że oczywiście kocha żonę i jej na niej zależy( w co nie wątpię), stara się jak może aby wczuć się w jej położenie, ona zaś pozostaje głucha i ślepa na jego argumenty. Facet( zresztą pewnie nie tylko on) nie może pojąc, dlaczego kobieta nie chce się zwyczajnie otworzyć przed nim, wychodząc z założenia, że jeśli istnieje problem to trzeba go rozwiązać a nie dalej bawić się w takie podchody i teatrzyki. Skoro żona m4jkela je cały czas uskutecznia, to znaczy chyba, ze coś jej dają, pytanie tylko co? Poza oczywiście ciężką do wytłumaczenia satysfakcją z ukarania faceta..
Jeśli Was Panie tak to cieszy, to ja się naprawdę zaczynam bać...

Nie mówię, że to jest spotykane u większości, tylko się zastanawiam, jaki cel mają te, które tak postępują..Co chcą osiągnąć i dlaczego daje im to pewną satysfakcje czy korzyści( jeśli daje).
Z opisu, jaki podał Kolega m4jkel jego żona tak właśnie postępuje. Przykre jest też to, że niestety często po iluś tam odmowach facet decyduje się na skok w bok. Zostaje potem zmieszany z błotem, bo od razu przypina mu się łatkę, że wykorzystał pierwszą nadarzającą się okazję. Kto w takim wypadku łatwo uwierzy w inną wersję wydarzeń? Choćby taką, że facet próbował dojść z małżonką do porozumienia a traktowany był cały czas tak, jak m4jkel. Czy chociażby to, że dla faceta seks może być równie ważny i istotny aspekt związku, co dla kobiety bliskość, czułość i emocjonalność? Przecież już samo brzmienie tych słów wywołałoby kpinę niektórych: " Jak to seks ważniejszy od emocjonalności czy czułości, czy też bardziej poczucia bycia atrakcyjną, docenioną itp. Tylko, jak słusznie zauważyłaś seks to też(czy może przede wszystkim) czułość i bliskość między partnerami a nie tylko pożądanie? Chyba, że taka kobieta uznaje, żę facet czerpie z seksu tylko i wyłącznie to drugie... Kolega, jak widać szczerze żonę kocha i nie wyobraża sobie skoku w bok. Już samo to, że ona tego nie widzi( czyli można przypuszczać, że nie widzi, iż JEST atrakcyjna dla męża), sprawia, że Koledze jest przykro.

Hmm, ciekawa zależność..W takim razie wychodzi na to, że co by facet nie myślał i nie mówił, czy nawet nie okazywał kobiecie, jak bardzo jest dla niego cudowna, to ona i tak będzie twarda jak mur- beton, twierdząc, że jednak coś z nią nie tak? W takim przypadku się nie dziwię m4jkelowi, bo uświadomienie komuś rzeczywistego stanu jest prawie niemożliwe, kiedy ktoś buduje wokół siebie zaporę nie do przebycia.

Osobiście nie bardzo się z tym zgadzam. Można czuć się dobrze samej ze sobą, można przeglądać się w oczach innych mężczyzn, co nas tylko upewnia we własnej atrakcyjności, jeśli jednak nie czuje się pożądania i nie widzi tego błysku w oku własnego partnera, na którym chyba każdej z nas nam zależy, to wraz z upływem czasu coś się w związku zaczyna sypać. Główną tego konsekwencją jest mniejsza ochota na seks z TYM mężczyzną, w tym brak otwartości, chęci na próbowanie czegoś nowego. Kobieta może zablokować się w danej relacji, co nie znaczy, że z kimś innym nie będzie chętna pójść o niebo dalej niż tu byłaby w stanie w ogóle brać to pod uwagę. Jednym słowem trzeba czuć się komfortowo, pewnie i absolutnie bezpiecznie, aby wychodzić z wyraźną inicjatywą. No chyba, że seks sprowadzi się wyłącznie do poziomu potrzeb fizycznych i potraktuje partnera nieco przedmiotowo.
W sumie ciekawa jestem co inni na to .

Hehe:)) no po raz enty się uśmiecham czytając na forum podobne wypowiedzi w duchu męskiego egocentryzmu.
Po prostu nie istnieje inna męska perspektywa niż to że wszystko co wiąże się z poczuciem atrakcyjności kobiety wiąże się z chęcią podobania się mężczyznom.
Może o to chodzi, że to zwykle kobiety mają gdzieś wbudowane poczucie estetyki, i nawet jakby nikogo nie spotkać, to rozczochrane i w łachmanach na ulicę nie wyjdą?

Dzięki, że próbujecie rozpracować mój problem i za słowa, że fajny że mnie facet
Odpowiadając na kilka sugestii powiem, że u nas zawsze był spontan. Takie rzeczy jak zabawki czy filmy, były zawsze spontaniczne. I nie było tego dużo. Ograniczała nas tylko wyobraźnia i fizjonomia w tych sprawach. Do tej pory potrafi mnie zaskoczyć.
Cały czas pożądam żony. Równie mocno jak 12 lat temu, gdy się pierwszy raz kochaliśmy.  Nie ma dla mnie znaczenia tusza, makijaż, wciąż ją kocham i pożądam. Nigdy nie dałem jej odczuć, że mnie fizycznie odpycha.
Jej gierki mocno się ukrucily, bo dałem niej wyraźnie znać, że ma nie zaczynać jeśli nie ma zamiaru skończyć. Zaczęła zatem okazywać więcej czułości, ale nadal poza łóżkiem.
Padło pytanie o tąpnięcie. Największe było po jej zmianie pracy. Ale wczoraj pojawiło się coś, co być może tłumaczy spadek zainteresowania moją osobą w tym czasie. Największy okres braku zainteresowania seksem byl z początkiem zeszłego roku. Wtedy też pojawiły się jej pytania o trójkąty, ale zgodnie ujelismy sprawę, że mamy siebie i jest ok. Czasami dla śmiechu rozmawialiśmy czy przykładowo mógłbym być pasywnym czy aktywnym gejem (spotkałem się z zainteresowaniem moja osobą przez gościa w klubie, centralnie mnie podrywał).
Natomiast wczoraj miałem w ręku jej stary telefon. Jest uszkodzony i służy dziewczynom jako uspokajacz rodziców czyt. bajki oglądają, tata odpoczywa. Czyscilem go z pamięci i plików, a także historię. Natrafiłem na pytania sugerujące w stylu "zakochana w kobiecie" czy "czy jestem lesbijką?". To by tłumaczyło jej ówczesne pytania o trójkąty, w powiązaniu z powyższym. Nie mam powodów do myślenia o zdradzie. Nie zachowywała się podejrzane, nie wymykała się, na chowała się z komórką, a też nie ma wiedzy jak się ukrywać w internecie.
Mimo to, zacząłem myśleć, że może to jest powodem. I jak tego nie robię, bo szanuję jej prywatność, to w obliczu tego odkrycia musiałem zerknąć na jej obecny telefon. Ani śladu treści lesbijskich. 
Za to więcej treści z gatunku b"ostrych", co pokrywa się z jej aktywnością w łóżku, gdy już się  kochamy, że wyraźnie woli ostrzej.

Gdy analizuję sobie cały zeszły rok, to wszystko mi się układa. Fascynacja kobietami, mąż w odstawkę. Mija ta fascynacja, pojawia się pikanteria. Nieśmiało wraca do męża i domaga się intensywniejszych pieszczot. Znam żonę, wiem jak potrafi być podatna na to, co ogląda lub czyta. Jak z "50 Twarzami Greya", gdzie mówi się o zwiększonej ochocie na bdsm po lekturze tej skądinąd kiepskiej książki.

Sam już nie wiem.

Sęk w tym, że nie jest. Na początku zeszłego roku dużo zwracała uwagi na, ze tak to ujmę, estetyczne walory kobiety. Kobiece ciało jest ładniejsze dla oka, atrakcyjniejsze itd. Stąd nie jestem jakoś zszokowany odkryciem na starym telefonie. W drugiej połowie roku zaś zmieniła retorykę i zaczęła podkreślać archetyp męski w postaci np. długiej brody i tężyzny fizycznej coś a'la Wiking. Przy tym ostrzejszy i dominujący ja w seksie.
Raz na miesiąc, co prawda, ale tak jest.
Musiałbym kilkadziesiąt stron napisac, aby oddać każdy aspekt zachowania mojej żony, wszystkie sprzeczności, za i przeciw różnym argumentom, której sami przytaczacie.
Nie wiem czy to przychodzi z wiekiem, czy wynika z nudy i rutyny w moim małżeństwie, co próbuję zmienić. Wiem za to, że gdyby powiedziała wprost czego pragnie, gdyby się na nowo otworzyła, to dziś nie pisałbym na forum.

Śledzę cały czas ten wątek i to co wszyscy piszą w sprawie m4jkela, ale niestety coraz bardziej odkrywam, że jego sytuacja dość mocno różni się od mojej. W moim związku tak naprawdę nigdy tego ognia w seksie nie było. Dla mnie jest to wciąż sfera dość problematyczna, w której ciężko mi przychodzi się całkiem wyluzować. Zdaję sobie doskonale sprawę, że moje problemy w tej kwestii mogły mocno wpłynąć na żonę i ją stopniowo "wygaszać". Niestety dla mnie problem jest ogólnie szerszy, bo żona generalnie jest emocjonalnie oschła. Ja swojej żony nie mogę pocałować w usta. Kiedy ją przytulam to nie ma żadnej interakcji. W ogóle nic. Ona miała zawsze problem nawet w okazywaniu ciepła wobec syna. I tak jakby do niej nie docierały wielokrotnie przedstawiane argumenty, że to po prostu cholernie boli.
O ile nic się nie zmieniło, to dzisiaj ma umówioną jakąś wstępną konsultację z potencjalnym terapeutą. Nie wiem, czy to aktualne. Obawiam się trochę, że ona pójdzie na terapię, ale będzie całkowicie teflonowa na to co usłyszy. Nawet jej najlepsza przyjaciółka mi kiedyś powiedziała, że do niej nic nie dociera. Nawet jeśli wie, że coś robi źle.

Mnie zastanawia czy wcześniej przed ślubem też taka była oziębła. Nie widziałeś tego, czy nie chciałeś widzieć? A może wcześniej Ci to nie przeszkadzało, bo wiadomo, że pewne niedociągnięcia z czasem zaczynają ciążyć coraz bardziej. Co znaczy że od początku nie było ognia, nie podniecała Cię,  nie pragnąłeś jej, czy byłeś wycofany, skrępowany lub zawstydzony?

Jeśli przez task długi czas i mimo terapii nie udało się tego zmienić, to musicie się z tym pogodzić i oprzeć związek na czymś innym. A tu uporczywie jedno od drugiego oczekuje zmiany.Może separacja wyklarowałaby wam sytuację.

Muszę nieco zrewidować mój wpis o kwarantannie i braku zmian.
Nastąpił u niej "pstryk".
Od 7 nocy (co noc) mięsień dolny prąciowy jest intensywnie używany w warunkach bojowych.
Ponoć "bo jestem jakaś, taka wypoczęta".

To chyba mogę tylko pozazdrościć.
Ja w głowie coraz bardziej oswajam się z myślą o rozstaniu.

m4jkel Pozostaje tylko pogratulować i życzyć jak największej satysfakcji ze wspólnego życia O szczegółach nie musisz opowiadać, przynajmniej dla mnie

No to świetnie.Jak się skończy pandemia to radzę dalej trzymać żonę od czynnika stresującego Już wiesz ,w gdzieś na zewnątrz domu on jest.:)