Mąż i obowiązki - Netkobiety.pl

Jestem po ciężkich rozmowach (bez łez).
Okazuje się, że mąż doskonale wie, jak sytuacja się ma, tylko mu się nie chce. Zwyczajnie mu się nie chce.
Wyjaśnił mi, że tak jak jest teraz w domu, mu odpowiada i nie widzi potrzeby tego zmieniać.
Nie będzie stosował się do list, nie widzi potrzeby odpowiadania za wychowanie dzieci i angażowania się w cokolwiek. Może czasem pojedzie ze mną na zakupy i rozwiesi pranie.
Na terapię nie pójdzie. Za gosposię nie zapłaci.

Podczas rozmowy byłam rzeczowa, spokojna i nie dałam się zepchnąć do defensywy, że to moja wina bo coś tam, oraz nie pozwoliłam na zmianę tematu.

Idę z dziećmi na obiad na pizze. Trudno. Wdrożę plan tajemniczej75 - minimum dla męża.

No i ewidentnie widać, że choroba choroba, ale tu o zwykle lenistwo ivwygodnictwo chodzi. Zrezygnował z lepszej pracy, bo mu się robić nie chciało. W domu też mu się nic nie chce, dziećmi się niezajmie. Dla mnie to już żaden partner po cholere z nim byc. Ja bym się rozstała, ale rozumiem, że można chcieć być dalej w takim związku. W takim wypadku nic bym za niego nie robiła. Ba, nawet neta bym odciela, tzn hasło zmieniła zeby nie siedział. Jedzenie bym kupowania tylko dla siebie i dzieci, kłódka na lodówkę. Opłacanie opłat po połowie i wydatków na dzieci. Zero prania jego ubran. Zmywanie tylko po sobie i dzieciach, chowanie czystych naczyń żeby z nich nie korzystał, póki sam nie umyje itp.

No dla mnie prosta droga do zakończenia zwiazku jest postawa mm meza. Bo jak inaczej rozwiązać problem, gdy partner ma wszystko w dupie i jawnie o tym mówi?

Próbowałabym jeszcze rozmawiać...

Nawet jeżeli, to otwarty polega na tym, ze malzonek też może się spotykać z innymi. Raczej chyba nie padło ustalenie, ja będę chodziła na boki, ale ty nie możesz, nie martw się będę za ciebie robiła wszystko.

No to mógł się nie godzić. Natomiast moim zdaniem się zgodził bo jak widać ma na wszystko wywalone. Na gdzieś jak jest w chalupie,  ma gdzieś co z dziećmi, ma gdzieś czy żona chodzi na boki, na gdzieś dobrze płatna prace. On po prostu chce mieć święty spokój. Ja też tak chcę, ale niestety jak na się dzieci to trzeba być za nie odpowiedzialnym. Nie rozumiem dlaczego tylko jeden rodzic ma być odpowiedzialny.

To nie zwalnia z obowiązku dbania o dzieci. Ze znajomymi, którzy mają dzieci też pozwalamy sobie na wyjazdy turniejowe, ale nikt z tego powodu nie zawala rodziny czy pracy. Swoje trzeba odrobić i potem dopiero przyjemności.

Na związek w takiej formie się zgodził i nikt mu pistoletu nie przykładał do głowy.

Co do terapii właśnie to co piszesz jest problemem - dużo osób (myślę że w szczególności mężczyzn) myśli że jak pójdzie do psychiatry to zostanie im wytatuowane na czole 'psychol'. Lekarz jak każdy inny, to mu może serio pomóc a jak coś ma nie tak z hormonami czy coś to zostaną mu zlecone odpowiednie badania na pewno. Bez sensu badać się na ślepo na wszytko co możliwe zamiast iść prosto po diagnozę. Z bólem pleców albo skrecona kostka tak nie robisz tylko idziesz do specjalisty i on zleca Ci badania.

Poza tym ok fragment o wsparciu jak najbardziej ma sens ale zastanówmy się ile Marata będzie w stanie jechac sama ze wszystkim na swoich barkach i bez wsparcia od nikogo. Gdyby on chociaż wykazywał jakiekolwiek chęci, był skory do rozmowy, sygnalizowal dlaczego jest jak jest to rozumiem ale skoro jemu wisi i powiewa wszystko to nie można w nieskończoność oczekiwać bezgranicznego zrozumienia i wsparcia ze strony partnerki. W tej sytuacji to bardziej ona pełni rolę wspomnianego wyżej woła. Nawet święty w końcu nie wyrobi.

Seksu nie ma od kilku miesięcy. Przynajmniej u mnie. Z tego co wiem, u niego też nie - komp i gierki.
Ja wracam wyrąbana do domu i na widok łóżka zasypiam. Nie mam sił na figle.
To z inicjatywy męża spotykaliśmy się w trójkątach, a potem tylko w jego obecności. Wyraźnie pisałam, że spotykanie się na boku jest niebezpieczne.
Burzowy, okropną Ci zagwozdkę moim życiem seksulnym zadałam.

No dobrze maz ma ZA.
Dobrze, moze miec jakies inne problemy. Chce isc na terapie? Nie. Chce isc do lekarza? Nie

Nie studiowalam psychologii pod katem takiej normalnej terapii czy problemow. Ale moja kolezanka od wielu lat jest psychologiem i prowadzi terapie. I ona zawsze mowi 'Kiedy masz przed soba kogos kto ma problemy byc moze i nic z nimi nie robi to nie ma znaczenia co mu dolega. Jedyne co mozesz zrobic to odpowiedziec na to co robi tobie, a nie na to co mu dolega'

Ten zwiazek jest totalnie bez sensu moim zdaniem i najgorsza jego czescia jest fakt, ze on nie chce zajmowac sie swoimi wlasnymi dziecmi.
Jego zachowanie nie bedzie mialo na dzieci dobrego wplywu i nie jest to dobry przyklad dla nich.
Ty z kolei musisz byc totalnie wykonczona bo z tego co opowiadasz i jak duzo masz obowiazkow to latwiej juz byloby (lub tak samo) bez meza. Wtedy bys nie musiala po nim sprzatac.

Co do tych wszystkich rozmow o meskich i damskich obowiazkach to nie maja one za bardzo sensu kiedy mezczyzna nie robi nic totalnie. Nawet po samym sobie. Nawet dla samego siebie bo jego ubrania czyste sa dla niego, jedzenie ktore zje jest dla niego, a nie dla niej.
Nie wiem z jakiego powodu kobieta mialaby nie byc w stanie wykonac 'meskich' obowiazkow. W koncu wiele kobiet mieszka samodzielnie i same wszystko wkolo siebie robia. Ja tez robilam i nawet wiecej niz w typowym domu bo bylam squatterka wiec czasem prysznic trzeba bylo zbudowac samemu lub wymyslic jak podlaczyc prad lub wode wlaczyc by dzialala w 8 pietrowym budynku. Ale to jest poza tematem do czego kobiety sa zdolne.

Moj maz nie robi w tej chwili nic w domu kompletnie, ale moj maz pracuje od 6 rano do 16:30 i jego jedyny wolny dzien to poniedzialek.  Ja sprzatam w domu i zamuje sie kotami, ale jemy glownie na miescie, a pranie zanosimy do pralni i odbieramy poskladane i czyste. Wiec nie ma jakos wiele obowiazkow. Nie lubimy sie zajmowac chalupa za bardzo, szczerze mowiac. Ale nie mamy dzieci i nasze mieszkanie to tzw studio wlasnie dlatego, ze takie zycie bez obowiazkow lubimy (poza praca). Ale tutaj Twoj Pan maz ma dzieci, ma zone no to juz nie ma tak zabawnie, jak chcial tak zyc to mogl byc albo kawalerem , albo tak sobie zycie ustawic  pod to.

Jesli Twoja teoria ma cos w sobie, bo to mozliwe, to co z dziecmi? Co jego dzieci maja wspolnego z tym?
Co jego praca ma wspolnego z tym?

Wydaje mi sie, ze masz pewne uprzedzenie i patrzysz poprzez pryzmat siebie samego, jak Ty bys sie czul w takiej sytuacji.

Podobno kobiety są empatyczne.

Zupelnie nie zgadzam sie z postawa "mniej zarabia, to lajza". Nikomu nie zycze, ale zycie jest przewrotne i moze kiedys znajdziesz sie na jej garnuszku. Co wtedy?

Tak z ciekawosci, to natretne wyliczanie ile zarabiasz czemu ma w tej dyskusji sluzyc?

Owszem jest to możliwe. Wypadki chodzą po ludziach, może mi gdzieś urwać ręce i nogi, choć raczej musiałoby mi urwać głowę, bo zarabiam głową.

Wtedy odpocznę, będę miał czas czytać książki, a jak mi nie urwie rąk, to mam ciekawe hobby, no i tyle gier komputerowych do nadrobienia...

Temu, że nawet facet o dość przeciętnej inteligencji, mając dwie ręce i nogi jeśli mu się chce jest w stanie zarobić na swoją rodzinę. Jeśli nie jest w stanie, jest utrzymankiem kobiety, to znaczy, że mu się nie chce.

I prawidłowo - impuls się pojawił i zaczął działać.
Daj znać, czy dalej się to będzie utrzymywało, żeby nie okazała się to "chwilowa zmiana", żebyś dała mu trochę spokoju.

Glowy nie musi urywac. Wystarczy, ze sie potkniesz na osniezonym schodku i uderzysz w glowe. Lekarze nie beda w stanie zdiagnozowac zrodla problemu, a Twoje zdolnosci kognitywne zostana w znacznym stopniu ograniczone. Lub, jesli wykonujesz regulowany zawod, popelnisz blad i Ci licencje cofna.

Pytanie odnosilo sie do poprzedzajacego je zdania.

Zupelnie nie widze zwiazku pomiedzy wyliczaniem Twoich zarobkow, a stwierdzeniem, ze facet zarabiajacy mniej od kobieta jest jej utrzymankiem. Poza tym, nie widze zadnego problemu jesli facet zarabia mniej, lub nic nie zarabia, ale zajmuje sie rodzina. Jesli to obydwojgu odpowiada, to w czym problem?!

Rownie dobrze moglabym napisac, ze facet, ktory zalozyl rodzine i skazal ja na mieszkanie prze 16 lat w bloku nie dorosl do swojej roli i jest zwyczajna lajza. Bo z mojej perspektywy tak to wyglada...

Właśnie dlatego zarabiam głową, że jestem w stanie przeczytać ze zrozumieniem tekst. Jeśli ja piszę, ktoś pisze o urwaniu głowy, to zazwyczaj nie ma na myśli fizycznej dekapitacji ale metaforyczną utratę zdolności w posługiwaniu się nią. Tak że ten… możesz już sobie darować przedstawianie innych możliwych, a zapewne przykrych w konsekwencjach przypadków jakie mogą człowieka pozbawić możliwości pracy. Kolejnym przywilejem wynikającym z używania głowy, czy też jej zawartości jest niełatwa zdolność do wyciągania szerszych wniosków z kontekstu. Dla przykładu, że taki ja piszę o przeciętnym przypadku zdrowego na ciele i umyśle osobnika płci męskiej. Oczywiście przy braku tej zdolności można mnożyć dowolną ilość chorób, przypadków i innych przypadłości, które z rzeczonego osobnika płci męskiej zrobią kaleką niezdolną nie tylko do utrzymania rodziny ale i samego siebie. W razie czego życzę powodzenia w przedstawianiu takowych, bo jest ich zapewne sporo...

Skoro już jestem przedstawicielem jednego z zawodów regulowanych i posiadam jakąś "licencję" (może nie na zabijanie ale zawsze ), to mogę z własnego, życiowego doświadczenia napisać, że nie posiadając tej licencji również utrzymywałem swój dom, żonę i dziecko. Ba, nie mając jej dziś mógłbym robić dalej to samo, bo widzisz nie licencja zdobi człowieka ale to co ma w głowie. Mógłbym też robić kilka innych rzeczy na podstawie tego co umiem i wiem. Co najważniejsze jednak, nawet odrzucając to wszystko, jako człowiek zmotywowany tj. kierujący się imperatywem dbania o rodzinę tj. żonę i dzieci podjąłbym się każdej innej pracy, która dawałaby niezły zarobek. Wbrew pozorom jak się człowiek pracy nie boi, to można znaleźć dobrze płatną pracę.
No i?

To, że nie widzisz związków, to już ustaliliśmy i litościwie nie będę tego drążył. Jeśli facet mniej zarabia, a więcej angażuje się w domu, to żaden problem. Jest równouprawnienie, nieprawdaż? Czy mąż autorki tematu tak właśnie uczynił? Rzucił dobrze płatną robotę aby rzucić się w wir prac domowych co by żona mogła robić karierę?

Ha, ha masz chyba słabiutkie te perspektywy. Moja kochana małżonka w piątą rocznicę ślubu wprowadziła się do nowiutkiego mieszkanka kupionego za gotowiznę. Takiego jak chciała i które przez ponad dekadę nam zupełnie wystarczało. Pojawiło się w perspektywie drugie dziecko i ukochana zażyczyła sobie własnego, nowiutkiego domu na wsi, to taki otrzymała. Ja tylko spełniam życzenia ukochanej

Podziwiam upór w udowadnianiu, że nie rozumiesz co czytasz.

Ojejej. Zmartwiłem się tym bardzo. Mówisz, że tak z dziesięć lat nie mogłem wykonywać zawodu? O matko, na pewno zaraz zajmie się mną jakiś prokurator!

Ojej, znowu to samo...

Stawka, jak stawka. Gryzie cię to?

No właśnie, no i?

Gratulacje! Moja małżonka jest bardzo cierpliwa i kochana. A jak tam u ciebie z długością fujary, bo my chłopaki lubimy sobie porównywać?

Byłem niekulturalny? A gdzie? Kolejna chce autorce robić off top. Pomachać wam czerwoną szmatą i zaraz zlatujecie się do szarży...matko jakie to przewidywalne...

[off top]

[off top]

Przyłączam się aczkolwiek bez większej nadziei, jako żem pół sierota. Choć sytuacja nie wygląda na tak beznadziejną. Przepaliło styki aż całą szafę bezpieczników wywaliło, niemniej po podłączeniu akumulatora do jaj obiekt wykazał pierwotne odruchy i objawy życia. Rusza kończynami i wykazuje zdolność logicznego połączenia braku jedzenia w domu z potrzebą kupienia chleba. Przy podkręceniu napięcia w akumulatorze prawdopodobnie okaże się, że jest jeszcze zdolny wykonywać inne czynności życiowe. Niestety ta jałowa pustka w oczach ale nałoży mu się ciemne okulary i będzie jak znalazł. Też jestem staromodny i uważam, że jak coś jeszcze jako tako działa, to nie wyrzuca się tego na śmietnik.

[off top]

Łaaał, tu cię boli... no jak sobie wybrałaś tak masz. Jednakowoż jeśli małżonek nadrabia w innych dziedzinach życia, pierze, gotuje, zmywa i sprząta, to nie jest łajzą tylko taki wybrał model życia! Tyle gwoli odpowiedzi do twojej wypowiedzi, choć pewnie wyleci to jako off top. W związku z tym nie prowokuj dalszych off topów odnośnie własnych odczuć w sprawie swojego męża, ewentualnie załóż w tej sprawie nowy temat albo możesz mi się wyżalić na mejla. Tu rozmawiamy o mężu Maraty.

Mam to samo tyle że mój mąż spędza pół życia w pracy a drugie pół na budowie naszego domu. Ja ledwo ogarniam dom, dziecko i pracę zawodową na cały etat plus naukę, bo mój zawód wymaga ciągłych szkoleń. Zakupy, lekarze, przedszkole, dodatkowe zajęcia tylko na mojej głowie. Czasem jak wracam z pracy i widzę syf w domu mam ochotę usiąść i płakać. Pranie, sprzątanie, mycie kibla, prasowanie,odkurzanie, ogarnianie zabawek, kurzu, zmiana pościeli, pilnowanie dziecka i cała reszta odkąd pamiętam to wszystko robię tylko ja bo mąż jest w kółko nieobecny. Czuję się wypompowana i czuję też że nikt mnie nie rozumie. To jest chyba najgorsze. Wszystkie kobiety w rodzinie mojej i męża albo nie pracują, albo nie mają dzieci albo ani nie pracują ani nie mają dzieci, a co za tym idzie mają kupę czasu na wszystko. Jakie to zdziwienie że ja nie mam czasu na obiady, grządki, placki i przetwory i zwyczajnie tego nie robię. No jak można tego nie robić... Czasem marzę żeby wrócić do mojego dawnego życia kiedy to miałam czas na sport i dla siebie. Córka jest jeszcze mała więc na fitness czy bieganie jej nie wezmę, do kosmetyczki też nie. Mąż oczywiście nie ma czasu z nią zostać żebym ja mogła pójść pobiegać czy zrobić paznokcie. Czy mi się już nic od życia nie należy poza pracą... Czasem czuję że wegetuje, nie żyje.

Tak Lucku na razie trend utrzymuje się
Yessa, to jest przykre, co piszesz.
Twój facet buduje dom, rozumiem, że budujecie sposobem gospodarczym?
To ogromny wysiłek dla Was obojga - Ty masz obecny dom na głowie i jesteś przemęczona, on dwie prace i także jest mu ciężko.
Może pojedźcie gdzieś razem "odchamić się", powybierać firanki do przyszłego domu, pooglądać meble.
Może dobrym pomysłem jest zrobienie sobie krótkiej przerwy od codziennego kieratu?
Albo po prostu zostaw mu córkę i powiedz, że wracasz za godzinę. I wyjdź z domu. Bez gadania, tłumaczenia i innych tam takich.

Wszystkie rady są super, niestety problem polega też na tym że jeszcze mieszkamy z tesciami i dokąd pamiętam jak tylko zostawilam córkę z mężem bo pojechałam do kosmetyczki, na zakupy czy na kurs (który zwykle trwał do wieczora) wracając corka była juz z teściowa a mąż na budowie. Nie lubię takich sytuacji bo wiem, że predzej czy później skończy sie to wypominaniem albo gadaniem typu: teściowa siedzi jej z dzieckiem a ona się szlaja po kosmetyczkach. Dlatego zawsze odpuszczam i rezygnuje z zakupów czy paznokci, jestem albo w pracy a córka w przedszkolu, albo z córką. Druga sprawa jest taka ze ciezko jest mi miec do męża pretensje ze w tym czasie pracuje na budowie, bo mi to dopiero zależy na tym zeby skończyc jak najszybciej ten dom i sie wyniesc od tesciowej! Tynki robila nam ekipa i mamy to już za sobą, ale mąż sam uklada płytki, o dobrego plytkarza ciężko a nawet jesli jest to terminy rok, dwa w przód. Nie pozostaje mi nic innego jak zacisnac zęby i żyć nadzieją że po przeprowadzce zaczne w końcu zyc, nie wegetować.

Yessa, to już wykończeniówka idzie
Już niedługo i będziecie na swoim.
Trzymam za Was kciuki.

Super. Jak się Wam udało wypracować te zmiany?

Nie działo się to stopniowo.
Najpierw była terapia wstrząsowa - brak gotowania i wyjaśnienie, że to jest także jego dom i obowiązki. Jeśli to jest tylko mój dom i moje obowiązki, to może się pakować.
Kebab, frytki i pizza mogą wykończyć każdego najwyraźniej, chociaż dzieciaki były szczęśliwe.
I tyle, chyba sobie przemyślał kilka spraw i na powrót jest dobrze.
Sam proponuje różne atrakcje dla dzieciaków, zajął się synem i bierze go ze sobą gdy ma coś załatwić. Okazało się na powrót, że mają wspólne tematy
Z córą gorzej, ale widzę, że ma dla niej czas, gdy tego młoda wymaga.
Już nie komputer jest najważniejszy. Widzę, że ogranicza czas na gry i ma go więcej dla nas.
Chociaż śpimy z tabletem Ale najwyraźniej potrzebuje ględzenia starych dziadów, w łóżku.

Cudzysłów, bo kiedyś nie było z tym problemów. Poza tym, to nie małpa do tresowania, tylko dorosły facet.

Ale pochodzi od małpy