Mąż się odsunął i ma kochanke - Netkobiety.pl

Zgadzam sie z josz. Maz nie jest zainteresowany swoja rodzina wiec nie ma chyba sensu tego dalej ciagnac i sie oszukiwac ze moze sie zmieni, moze bedzie tak jak dawniej. Przestan tez analizowac co zrobi on albo ona.

Teraz musisz zabezpieczyc siebie i dzieci.
Czy chcialabys sie wyprowadzic z tego mieszkania czy wolisz zeby to on sie wyprowadzil?
Dlaczego nie chcesz nic od niego? Wolisz zeby te pieniadze ktore powinny byc zabezpieczeniem dla rodziny on wydawal na kochanke?

Teraz swieta, potem Sylwester, Wielkanoc? Pewnie beda to nastepne swieta w pelnej rodzinie, bo przeciez bedziesz chciala zeby dzieci pamietaly "rodzinne" swieta, zajaczka, koszyczek, smingus-dyngus. Mozna tak ciagnac w nieskonczonosc.

Ciebie ta sytuacja po prostu nie wku&*ia?

Czasami to nie ciekawość a głupota takowego osobnika małżonków I na oczy rzuca to jego szlajanie

Czasy głupich blondynek minęły bezpowrotnie

Rozwój technologii bardzo ułatwia romansowanie, ale tylko tym inteligentnym

Ja obstawiam, że Twój mąż będzie bardziej żałosny.
- że ciężko pracuje
- że nuda w małżeństwie
- nikt go nie rozumie
- że tęsknota za krajem
Itp

Andaluzja34 jak sobie radzisz?

Juz prawie po nich. Teraz myśl o sobie! I dzieciach.

Jeszcze kilka dni i ten koszmar sie skończy nie będę musiała nic udawac. Teraz tylko bije sie z myślami czy powiedzieć tylko mężowi czy jej i jej mężowi tez.  Kompletnie sie juz poglubilam rano jestem silna wiem co mam robić a później zaczynam we wszystko wątpić. Ile to jeszcze moze trwać. I co będzie po ujawnieniu ze wiem tego sie chyba boje najbardziej.

Nie będę w żadnym zawieszeniu chce przed rozmowa z mężem wiedzieć wszystko na co mogę liczyć chce być przygotowana. Nie wiem dlaczego ale nigdy nie miałam etapu złości. Wiem ze to ja będę musiała oposcic dom bo on sie na inne rozwiązanie nie zgodzi znam go co mam sie z nim szarpać a dzieci maja na to wszystko patrzeć juz im i tak będzie bardzo trudno jak stracą tatusia.  Kochanka tutaj sie nie wprowadzi nie chce opuszczać polski i na razie nie moze nawet męża oposcic tak twierdzi.

Andaluzja Twoja spolegliwość w stosunku do męża faktycznie jest niepokojąca. Rozumiem, że należysz do osób niekonfliktowych i chyba dość bojaźliwych, ale w sytuacjach takich jak Twoja, należy się bronić i zadbać o interes dzieci, a nie schodzić z drogi zwykłemu fiutowi. Generalnie, to teraz już mało ważne jest co Twój mąż chce... sprawdź swoje prawa i nie zawahaj się ich użyć. On rozwalił Wasz dom i to on przy odrobinie przyzwoitości powinien spakować walizy. Skoro chłopiec sam tego nie rozumie, to należy mu to wyjaśnić w kilku żołnierskich słowach. Naucz się bronić. Nie pozwalaj mężowi żyć w przekonaniu, że można bezkarnie krzywdzić innych. Myślę, że ta cała sytuacja ma własnie w Tobie obudzić chęć działania i odpowiedzialności za jakość własnego życia. Odrób tę lekcję...

Żeby to było takie łatwe nauczyć sie bronić. W tym momencie to ja muszę sobie poradzić z nauczeniem sie żyć bo na razie to wegetuje.

Tu nie ma się czego uczyć...wystarczy, że nie pozwolisz się przestawiać po kątach. Nie chodzi o to, żebyś go atakowała... masz tylko używać rozumu i dbać o interes własny oraz dzieci. Najgorzej jest się mentalnie przełamać, ale spróbuj. Zdziwisz się ile siły w sobie odkryjesz. Mina współmałżonka bezcenna. Masz dzieci, masz dowody na jego zdradę... więc masz nad nim przewagę.
Rozumiem, ze jesteś aktualnie przybita tym wszystkim, to nic dziwnego, bo każdy na Twoim miejscu czułby się tak samo. Jednak im szybciej zrozumiesz, że tak naprawdę nie masz innego wyjścia jak zebrać się do kupy, tym lepiej dla Ciebie. Twoja siła jest jego słabością, Twoja słabość jest jego siłą. Nie chce mi się wierzyć, że on może Cię z dziećmi z domu siłą wyrzucić... prawo jest raczej po Twojej stronie. Nie wierze również, że nie masz w okolicy instytucji, które mogłyby Cię prawnie wesprzeć...

Chcesz zmienic?

Muszę a nie tylko chce tak sie nie da żyć. Tylko nie mam pojęcia jak nie potrafię jestem za słaba psychicznie na to wszystko a wiem ze będzie jeszcze gorzej

OK, no to powoli ruszaj do przodu.

Jaki masz plan?

Chyba ze nie masz i wolisz sie nad soba uzalac. Bardzo wygodne, tylko dzieci szkoda bo nie robisz nic zeby zapewnic im przyszlosc. Za chwile wyladujesz z nimi na ulicy ale bardziej interesuje cie to zeby nie denerwowac "meza" oraz jego kochanke.

Mój plan od stycznia szukam pracy dowiem sie na jaka pomoc mogę liczyć na poczatek, rozmowa z mężem moze z nią i jej mężem tez nad tym dopiero myślę. A dalej zobaczymy jak sie sprawy potocza.

Dowody masz, wiecej nie musisz. Dobrze ze nie czytasz bo nie ma co sie wkrecac.

Tutaj musisz sie zastanowic jak to rozegrac. Jesli chcesz zeby to on sie wyprowadzil to musisz sie zastanowic czy stac cie na oplacenie tego mieszkania. Jesli ty chcesz sie wyprowadzic to tez bedziesz miala oplaty ( w tym chyba depozyt) i dodatkowo szukanie czegos do wynajecia. Nie bedzie to latwe jesli nie masz pracy. Ja bym mu powiedziala ze wiem o kochance i go po prostu go spakowala, powiadomila tez najblizszych i zakonczyla to przedstawienie dla swojego dobra psychicznego.

No to juz jakis konkret. Jak juz ktos pisal, do Polski nie masz po co wracac bo finansowo chyba nie dasz rady. Moze lepiej niech ktos z PL przyjedzie do ciebie i pomoze ci przy dzieciach.

Mozesz sie tez dowiedziec ze to ty go zdradzilas, wyjechalas do kochanka do PL i zlamalas mu serce. Przestan sie zajmowac tym co on mysli i przestan tanczyc na palcach dookola meza. Oczywiscie ze on sie bedzie zachowywal jakby nic sie nie dzialo bo mu na to pozwalasz a jemu jest tak wygodnie.
Zajmij sie soba i dziecmi. Badz egoistka i rob tak zeby tobie bylo wygodnie. Odpowiedz sobie na pytanie - co bedzie najlepsze dla ciebie i dzieci?

Na razie on sobie wymyślił ze nie wie co sie z nim dzieje i ze moze bym z dziećmi na jakiś czas pojechała do polski stwierdzilam ze do czerwca nie mogę bo córka ma szkole wiec on teraz jest przekonany ze w czerwcu spakuje walizki i znikne a on później cos wymysli żeby sie nie wydało ze juz od dawna mnie zdradza. Nie zajmuje sie tym co on mysli i czuje ale ciężko z dnia na dzien przestać kochać. Najgorsze dla mnie są te jego zmiany nastrojów nigdy nie wiem czego sie spodziewać jak wrócę do domu jak próbuje z nią rozmawiać o nich i cały czas słyszy ze ona nie moze odejść na razie moze mu kiedyś powie dlaczego to w domu jest masakra strach na niego patrzeć ale zaraz mu poslodzi jaki to jest piękny dobry i biedny ze wytrzymuje z ta straszna zona i wtedy euforia. Masakra jakaś.  Jeśli chodzi o mieszkanie pewnie ze bym wolała zostać tutaj mamy bardzo tani czynsz  wszystko zrobione po swojemu dzieci by tak nie odczuly zmiany ale jestem pewna ze on tez będzie chciał zostać jest za wygodny żeby wszystko zaczynać od poczatku niestety

A czy ty nie rozumiesz ze nie wyląduje na ulicy pierwsza rzeczą jakiej sie do wiedziałam było czy ma takie prawo i juz wiem ze nie jeżeli on nie będzie sie chciał wyprowadzić ja to zrobię ale to trochę moze potrwać i będę musiała sie z nim trochę po męczyć. Ja nic nie analizuje po prostu wiem co pisał i juz.

Andaluzja, życie  z cymbałem pod jednym dachem, to bezsprzecznie żaden miód. Jeżeli Twój mąż się uprze i postawi wygodę własną ponad dobro dzieci, to nie będziesz miała wyjścia i w najgorszym wypadku się wyprowadzisz. Jednak jeżeli zawalczysz, to będziesz mogła to zrobić na swoich warunkach. Skoro on tak lawiruje, to jednak boi się, że informacja o kochance ujrzy światło dzienne i niewątpliwie skomplikuje mu rozstanie z Tobą. Dlatego, nie zakładaj niczego z góry, bo może się wyprowadzać nie będziesz musiała, albo nowe miejsce zamieszkania okaże się fajniejsze. Najważniejsze, żebyś nie tworzyła w głowie złych scenariuszy. Powtarzaj sobie, że skoro przyszedł czas na zmiany w Twoim życiu, to będę to zmiany na lepsze, chociaż teraz jeszcze tego nie dostrzegasz.

Ja to wszystko wiem wszystko będzie lepsze od tej meczarni która teraz przechodze ale tak strasznie sie boje jak sobie poradze jak dzieci sobie z tym poradza jak to wszystko załatwić nie umiem sobie tego wyobrazić nie umiem uwierzyć w siebie. On mnie dobrze zna i będzie sie starał za wszelka cenę żeby nie wyszło nic o jego romansie zaraz będzie tłumaczenie ze skrzywdzimy więcej ludzi co powie rodzina znajomi lepiej wszystko zachować dla siebie. Chyba tylko z tego powodu przez miesiąc katowalam sie tymi ich rozmowami żeby mieć jakiś dowod

Wiesz co? dla mnie to ty jesteś bardzo silna psychicznie. Jeżeli tyle czasu wiesz o romansie i potrafisz to ukryć to jak inaczej to nazwać? Uwierz mi, ja uważam, że jestem może nie silna...ale dość mocna a nie dałabym rady. Rozsypałabym się po kilku dniach. Fakt, że wiesz w jakiś sposób generuje się na twoją korzyść. możesz na spokojnie przygotować taktykę, wiesz co cię czeka. To ty możesz zadziałać z zaskoczenia i wykorzystaj to jakoś. Były takie sytuacje w moim życiu, że aby spełnić oczekiwania ukochanego tworzyłam w głowie wszystkie możliwe formy rozmowy jakie się mogą odbyć. Dzięki temu byłam błyskotliwa i zabawna. Wiem to chore ale i cały związek był chory.. Ale w twoim przypadku toczyć się będzie walka i nie daj się zaskoczyć,. Znasz męża mniej więcej wiesz jak zareaguje i co powie, pomyśl o kilku wariantach. Przede wszystkim czy jesteś gotowa to zakończyć i w jaki sposób albo w przypadku gdy on się ugnie czy mu wybaczysz i też w jaki sposób. Jak już sobie to ułożysz bądź konsekwentna, nikt inny za ciebie tego nie zrobi. Trzymam kciuki. Naprawdę masz siłę.

To chyba nie jest siła tylko głupota ze tak długo to wytrzymuje ale dzieci mialy ostatnie święta w pełnej rodzinie a na tym mi zależało wiem ze wszyscy mi doradzali inaczej ale taka podjelam decyzje. Jak juz tyle wytrzymalam to wiem ze dam rade do czasu rozmowy z dziewczyna z urzędu jak juz będę wiedziała na czym stoję przyjdzie pora na rozmowę z mężem muszę wytrzymać żeby niczym mnie nie zaskoczył. A ratować to myślę ze nie ma czego.

I co z tego ze juz wiesz ze on ciebie nie ma prawa wyrzucic. Wyladujesz na ulicy bo piszesz ze sie sama wyprowadzisz, idziesz mu na reke, nawet nie musi cie wyrzucac. Rozumiem ze na ten moment nie pracujesz. Wynajecie mieszkania to depozyt (optymistycznie kwota 1 miesiaca), oplata za miesiac biezacy i jeden miesiac do przodu. Tak wyglada rzeczywistosc. Stac cie?

Z tego co piszesz oplata za to mieszkanie w ktorym jestescie nie jest wysoka, chyba najlepsza opcja bedzie pozostanie tam gdzie jeses i namowienie meza do wyprowadzki. Powiedz mu ze wiesz i niech sie wyprowadzi do kochanki a za to ty nie powiadomisz wszystkich "krewnych i znajomych krolika" o jego nowej milosci. Problem w tym ze ty chyba tego nie chcesz.

Ale dlaczego ona ma mu tylek kryć i nie wyprowadzać się w zamian za coś? Nie rozumiem. Panu miłość uderzyła do głowy więc niech frunie z wiatrem i przecież skoro się zakochał to najbliżsi zrozumieją  co miał się chłopak męczyć

Oczywiście ze jak sie wszystko wyda ja nie mam zamiaru twierdzić ze tak po prostu sie rozstalismy ja mam czarno na białym dlaczego wiec jestem bardziej wiarygodna niż on. On mysli ze ja znikne i tutaj nikt sie nie dowie dlaczego i sie chyba zdziwi.

Nie napisalam ze. Sama chce sie wyprowadzić ale jak nie będzie innego wyjścia będę musiała nie wyobrazam sobie tkwic w tym bagnie dłużej niż to będzie konieczne. Mamy trochę oszczędności polowa należy sie mi wiec w razie czego na początek wystarczy a później cóż muszę sobie radzić.

Niestety do 8 stycznia czekam a później sie zacznie mam nadzieje ze nie będzie gorzej niż jest

Juz przed świętami pisalam ze do stycznia dopóki nie będę miała potwierdzonych informacji o pomocy dla mnie i dla dzieci nic nie powiem nie jestem silna i stanowcza osoba i dlatego muszę mieć konkrety żeby stać sie pewniejsza

No niestety trafia ale nie będzie tragedii bo on wtedy pracuje będziemy mieć spokoj.  Nie do polski nie wracam ta decyzja jest juz podjęta zostaje tutaj.

Dluuugi ten wątek i nic się nie dzieje:-)
Kochanka, kochanka - a oni spali ze sobą w ogóle? Co to za kochanka? Nie odnotowałem bo przy 7 stronie zacząłem przeskakiwać posty.
Rozumiem oni tylko gadu, gadu cały czas.

Jest bardzo prosty sposob, żeby to uciąć i to skutecznie a zarazem tak, żeby jej mąż nie wiedział i żył w spokoju.

Napisz do kochanki, że poinformujesz jej męża o wszystkim (pokaż że coś masz ciekawego - że nie żarty) chyba, że utnie kontakty z twoim mężem raz na zawsze.

Ona nie wie, że ty nie masz kontaktu z jej mężem -  Twój blef ale wież mi będzie miała pełne spodnie i w trybie ekspresowym odpuści sobie twojego faceta.
Na tym poziomie zaangażowania tak to zadziała.

Swoją drogą nie wiadomo czy ona nie ma jeszcze ze dwóch takich "kochanków" jak się bardzo nudzi w domu.

Gdybyś powiedziała jej mężowi mógłby w ferworze walki ja kopnąć w dupę (może to nie pierwsza taka jej akcja).
A tak załatwisz sprawę dyplomatycznie.

Możesz nawet przedstawić warunek, że twój mąż ma nic nie wiedzieć o twoim udziale - po prostu pani się odkochala i kropka.

Co ze swoim mężem zrobisz po tym to później zdecydujesz ale "romans" (co to za romans bez konsumpcji - wiem że wy kobiety inaczej to odbieracie) zakończ już dziś.

Do roboty...... Jak ładnie to sprzedasz to mąż się nie dowie. Bedzie chodził smutny przez dwa tygodnie i mu przejdzie.

Nie bardzo rozumiem po co na tym etapie straszyć kochankę...  żeby się wycofała, a mąż z braku laku siedział nadal  z  niedobrą żoną ? Zresztą jedynie kwestią czasu jest, kiedy pojawi się u niego kolejna "wielka miłość".  Facet, który rozpiernicza swoją rodzinę dla jakiejś mrzonki, nie rokuje dobrze.
Skoro kochanka jest suczką, to kim jest mąż autorki wątku ? Może jej się amorów odechce, ale czy wraz z jej niechęcią automatycznie amorów odechce się również amatorowi "suczek" ?

W mojej ocenie ratować nie ma czego, bo będzie to tylko przedłużenie agonii. Nie wiem też ile można zwojować w obcym kraju, wiem natomiast, że tkwienie w małżeństwie ze strachu  jest kiepskim rozwiązaniem. Takie życie z czasem "siada" człowiekowi na psychikę. Może jest wygodniej, czy też stabilniej materialnie, ale w dłuższej perspektywie korzyści nie warte są emocjonalnych kosztów.