Rozstanie po 9 mies, ona nie wie czy to miłość. - Netkobiety.pl

wszystko było takie płytkie, bez wyrazu i dało się też wyczuć asekurację.

Screwdriver napisał/a:

Właśnie w tym problem, że ona złe emocje to okazuje bez problemu, a z tym dobrymi jest gorzej, nie wiem czy ona uważa że dobroć i czułość to oznaka słabości czy jak?
  Priotytetem jest moja córka i ona, jako dojrzała kobieta powinna o tym wiedzieć że dzieci są na pierwszym miejscu, a nie robić z tego powodu awantury i fochy, a Ty Iceni to się jakiejś merytoryki trzymasz, czy bronisz wszystkich kobiet tak dla zasady? Czyli Ty uważasz, że powinienem być z kobietą, która uważa że mnie nie kocha tak?

Priorytetem okazała się matka, a nie córka.

Dlaczego nie zabrałeś corki i nie pojechałeś do niej?

Iceni napisał/a:

Screwdriver napisał/a:

Właśnie w tym problem, że ona złe emocje to okazuje bez problemu, a z tym dobrymi jest gorzej, nie wiem czy ona uważa że dobroć i czułość to oznaka słabości czy jak?
  Priotytetem jest moja córka i ona, jako dojrzała kobieta powinna o tym wiedzieć że dzieci są na pierwszym miejscu, a nie robić z tego powodu awantury i fochy, a Ty Iceni to się jakiejś merytoryki trzymasz, czy bronisz wszystkich kobiet tak dla zasady? Czyli Ty uważasz, że powinienem być z kobietą, która uważa że mnie nie kocha tak?

Priorytetem okazała się matka, a nie córka.

Dlaczego nie zabrałeś corki i nie pojechałeś do niej?

Nie chciała. Nie odgrzewaj tu proszę starego tematu, tamten uważam za zakończony. Poza tym zaraz wkroczy tu mod i się będzie czepiał.

Tak, właśnie takie słowa usłyszałem ja (42 l)od dziewczyny (44 l) po 9 miesiącach trwania związku na odległość (200km) i regularnym odwiedzaniu się co każdy weekend. Stało się to podczas poważnej rozmowy na Skype między nami, szczerze mówiąc to ja przerwałem ten związek, bo po tak długim czasie mam prawo oczekiwać jej stanowiska na temat tego co do mnie czuje. Podczas tych spotkań weekendowych było spanie ze sobą, seks, wspolne spacery, czynności itp, lecz brakło wyznań z jej strony, czułych słów, wsparcia emocjonalnego no i tych najważniejszych słów "kocham cię", ja wiem ze miłość to nie tylko słowa ale ona nie chciała tego nigdy powiedzieć nawet wtedy, gdy ją o to pytałem. Były tylko wykręty oraz zmiana tematu. Jej argument po tej rozmowie i moim "koniec" to taki, że ona nie oczekuje ode mnie miłości a jej priorytety to stabilizacja, spokój i takie inne tam, a że ja stawiam miłość na pierwszym miejscu to źle. Według mnie to nie jest dojrzałe podejście do związku który chyba tylko tak z definicji się nazywał, u mnie cierpliwość skończyła się i powiedziałem, że bez uczuć nie będę tego kontynuował bo czekałem już dość długo na jej uczucia i nie da się tego tak dłużej ciągnąć. Myślę że postąpiłem słusznie bo znam swoją wartość i nie pozwolę aby ktoś rzucał mi ochłapy, oczekuję takich samych uczuć jakie ja daję. Ona na to, że się czepiam, że jest dobrze tak jak jest a moją decyzję o przerwaniu przyjęła z wielkim chłodem, w ogóle nie wykazując woli naprawy czegokolwiek i walki o ten związek czyli takie "nie chcesz tak, to nie, do widzenia". A Wy jak uważacie, dobrze postąpiłem przerywając ten związek? Dodam tylko, że powiedziałem jej jeszcze że nie zamykam furtki, jeśli jednak poczuje że mnie kocha, wyciągnę ponownie do niej rękę. Źle mi bez niej, kocham ją, przywiązałem się do niej, ale z drugiej strony wiem że tolerowanie takiej sytuacji może skończyć się katastrofą, więc kiedy jeszcze na dobre nie wpadłem po uszy (ona tym chłodem emocjonalnym też skutecznie blokowała moje uczucia, nie potrafię tak calym sercem pokochać bez wzajemności), zdobyłem się na duży wysiłek woli i zakończyłem, czy zawiesiłem nasze spotkania.

Dobrze zrobiłeś kończąc to, bo jak dla mnie ona wyraźnie powiedziała, że tu nie ma i nie będzie żadnych uczuć. Oferuje Ci związek, u którego podstawy leży kalkulacja i na Twoją odmowę takiego układu zareagowała nie to nie, fuck off. Wrażliwiec z niej Jeżeli chcesz związku opartego na zaangażowaniu i na uczuciach to nie ten adres. Bardziej wyraźnie nie mogła tego przekazać. Stąd pojawia się więc pytanie: na co ta furtka otwarta? Myślisz, że ją teraz strzała amora trafi? Musiałbyś być niepełnosprytny. Zakładam, że taki nie jesteś, więc wychodzi na to, że zostawiasz jej otwartą furtkę po to by sobie jeszcze raz przekalkulowała i być może aby doszła do wniosku, że wypowiedziane na odwal się kocham Cię nie jest zbyt wysoką ceną za to co chce osiągnąć... Jeżeli rzeczywiście chcesz uczuć i czułości w związku to zatrzaśnij tą furtkę i poszukaj gdzie indziej.

Nie zależy mi na strzale amora, tylko na tym aby spróbowała jednak poczuć trochę sercem, a nie używać tylko chłodnej kalkulacji. Ja wiem, że jak chce to potrafi, wystarczy posłuchać jak odnosi się ładnie np do swojego kota. Myślę też że ona może nie ufać ludziom, a budowanie związku opartego na braku zaufania, to nie jest na pewno to czego szukam. Ona myślała chyba że tak się uda, żyć tym co jest a nie martwić się czy to przetrwa i nie robić wszystkiego, żeby ten związek przetrwał. Nie chciała nic deklarować ani dać żadnych zapewnień. Według mnie to ochłap.

To tytuł ksiazki :]

No, ale jeżeli jedynym celem założenia kolejnego tematu była potrzeba poklepania po ramieniu ("Dobrze zrobiłeś, staaary!) to rzeczywiscie nie mam co tutaj robić  : )

Screwdriver napisał/a:

Nie zależy mi na strzale amora, tylko na tym aby spróbowała jednak poczuć trochę sercem, a nie używać tylko chłodnej kalkulacji. Ja wiem, że jak chce to potrafi, wystarczy posłuchać jak odnosi się ładnie np do swojego kota. Myślę też że ona może nie ufać ludziom, a budowanie związku opartego na braku zaufania, to nie jest na pewno to czego szukam. Ona myślała chyba że tak się uda, żyć tym co jest a nie martwić się czy to przetrwa i nie robić wszystkiego, żeby ten związek przetrwał. Nie chciała nic deklarować ani dać żadnych zapewnień. Według mnie to ochłap.

Troszkę ręce opadają, gdy się czyta coś takiego...
Może zrób jej od razu plan treningowy dzięki któremu osiągnęłaby to poczucie sercem w stosunku do Ciebie Kobieta Cię nie kocha i wbij sobie do głowy, że pod względem uczuć i czułości będziesz w tyle za jej kotem. Ona potrafi czuć, ale akurat nie w stosunku do Ciebie. Tu nie będzie nagłych zwrotów akcji, chyba że przekalkuluje, a Ty łykniesz jak pelikan. Przy czym otrzeźwić Cię powinna potem różnica między stosunkiem do Ciebie i stosunkiem do kota

Zaszantazowales ja, bo pozostawiles furtkę. Czyli przekaz "podprogowy" jest taki, że albo cię pokocha, albo sayonara, niech zaluje.
Pokazałeś jej, ze jesli nie bedzie taka jak chcesz, to sobie pojdziesz.

A ty sam nie jestes pewien, czy dobrze zrobiłeś.

Ja się obawiam, że ty wcale nie chciałeś od niej odchodzić, tylko sprawdzić jak bardzo jek na tobie zalezy,  wstrząsnąć nią, by zobaczyla co traci i to moze "otworzylo jek oczy"...

Screwdriver napisał/a:

Lady Loka napisał/a:

Od nikogo nie powinno się wymagać uczuć. To nie działa na zasadzie "ja już Cię kocham, więc teraz Ty kochaj mnie". Jedni potrzebują mniej, a inni więcej czasu na stwierdzenie, że to jest miłość.
A presja ze strony drugiej osoby bardziej przeszkadza niż pomaga.
Dla mnie też byłbyś skreślony, gdybyś tak naciskał. Nawet, gdyby zalążek jakiegoś uczucia już się tworzył.

Doceniam co piszesz, ale ja byłem pierwszy i to ja to skończyłem, dlatego że właśnie nie mogę wymagać od niej uczuć, których ona nie jest do mnie pewna. Nikogo do miłości nie można zmuszać ani też żebrać o miłość, takie właśnie byly moje ostatnie słowa do niej i tu się z Tobą całkowicie zgadzam.

No właśnie. A Ty sprawiłeś, że ona czuła presję.
Czujesz się jak wielki bohater, a w sumie sam wszystko zepsułeś i zupełnie nie widzisz w tym swojej winy. To niesamowite.

W sumie plus dla kobiety, nie będzie więcej nikt jej jęczał o miłość.

Screwdriver napisał/a:

summerka88 napisał/a:

Screwdriver,
Szkoda, że nie dopytałes, czym dla niej jest miłość; co ona musiałaby czuć, żeby powiedzieć, że kocha; czego jej brakuje w obecnej chwili, żeby uznać to, co jest między wami za miłość. Mogłoby się okazać, że to, co dla niej jest „nie wiem” dla ciebie jest właśnie tym, o co chodzi a jedynym problem jest to, co intuicyjnie wyczuleś

Ludzie często nie mówią tego, co czują, bo się boją, więc się asekurują i unikają sytuacji, w których będą musieli się odkryć i ustawić w pozycji tej osoby, której zależy.

No tak ale jeśli pytam i proszę o szczerość oraz otwartość (wiele razy!) a w odpowiedzi ciągle to samo, to co ja mam pomyśleć? Jeśli mówiła, że nie wie czy kocha, to ja to wziąłem za wyznanie szczere i z głębi serca, wszak jesteśmy poważnymi ludźmi i powinniśmy mówić sobie, jak jest. A że ona myśli co innego a mówi co innego, bo się boi, jak dedukujesz, to naprawdę ja nic za to nie mogę... Wiele razy prosiłem ją o to by mówiła jak czuje naprawdę.

Gdybyś CZUŁ miłość, to byś o nią NIE dopytywał
Wygląda to mniej więcej tak, że od nikogo poza rodzicami nie powinno się wymagać miłości. Miłość można od kogoś dostać, często nawet nie wiadomo za co Czasem się miłość traci, często wiadomo za co. Ale w sumie niewiele można zrobić, żeby ja otrzymać. Twoja partnerka nie jest w stanie wskrzesić w sobie tego uczucia nawet dla ciebie, No w każdym bądź razie jeśli chodzi tobie o szczere i pozbawione kalkulacji uczucie.

Dziewczyny nie rozumiem trochę Waszego podejścia. Byłyście kiedyś w takim związku? Wydaje mi sie, ze nie. Ja rozumiem autora, o co mu chodzi. 9 miesiecy do dosc sporo czasu, zeby wiedziec, czy sie kocha czy nie.

Rozumiem jak moze sie czuc czlowiek, ktory kocha i zwyczajnie chce, aby jego uczucie bylo odwzajemnione. Moze w tym wieku inaczej przezywa sie uczucie, ale skoro mowi, ze nie kocha po takim czasie to juz raczej nie pokocha.

Gdyby autor tez byl w tym zwiazku z wygody to ok, ale on chce byc kochany. Z kazdym dniem bedzie spadac poczucie jego wartosci i narastac frustracja. To bardzo destrukcyjne i trzeba uciekac z takich relacji jak najszybciej, zeby ratowac siebie.

   W każdym razie do serca wziąłem sobie te wszystkie krytyczne uwagi i w oparciu o nie wystosuję do niej odpowiednią wiadomość

summerka88 napisał/a:

Screwdriver napisał/a:

   W każdym razie do serca wziąłem sobie te wszystkie krytyczne uwagi i w oparciu o nie wystosuję do niej odpowiednią wiadomość

Z ciekawości, co oznacza „odpowiedia wiadomość”?

No a po co wszedlem na to forum? Zeby sie klocic? Skoro chcialem zasiegnac porady bezstronnych osob, oznacza to ze nie bylem do konca przekonany co do mojego dosc ostrego ruchu. Widac po podzielonych wpisach, ze byl on troche za ostry, ale tez i sluszny. Chce wiec napisac do niej ze nie moge stawiac jej czasowych ram bo milosc u kazdego jest inna i kazdy mierzy ja swoja miara. I za to chce przeprosic, obojetnie jakie to bedzie mialo skutki. Uwazam ze dojrzaly facet powinien tak postapic.

Podczytuje ten temat i uwazam ze Screwdriver postapil slusznie. Usłyszeć od osoby z którą jest się 9 m-cy że chce tylko stabilizacji, że nie ma w tym uczuc - to straszne.
I można tu usprawiedliwiać dziewczynę...Ma swoje traumy. Ale skoro tak, to niech zajmie się sobą, zamiast wchodzić w związki. On jej psychologiem być nie musi.
W życiu nie stolerowałabym czegoś takiego, sugestii że to nie miłość, że chodzi o praktyczną stronę życia, nie o uczucia. I że ktoś nie wie co czuje. To niech się dowie a nie wkręca mnie w związek.

Screwdriver napisał/a:

Lady Loka napisał/a:

To jest trochę wkurzające, kiedy osoba A pisze coś, osoba B komentuje, a osoba A stwierdza "nie prosiłem o rady".
Nie chcesz komentarzy na jakiś temat, to go nie poruszaj.

Ale na temat przeprosin rady nie oczekiwalem. Byla to tylko odpowiedz na pytanie Summerki, zluzuj gumke

Daruj sobie głupawe uwagi

edit.
Zdążyłeś w międzyczasie jeszcze napisać posta
przepraszam. Ale wkurza mnie strasznie to, jak czytam tutaj, że będąc w związku poniekąd nie powinnam doradzać ludziom po rozstaniu, bo niby nie potrafię się wczuć w ich sytuację. Dopasowany związek nie zmienia tego, że w przeszłości było różnie. I też swoje kiedyś przeżywałam.
Swoją drogą też doświadczyłam tego, że druga strona wyznawała miłość zanim ja jeszcze nawet myślałam o takim etapie relacji i też wiem, jak bardzo to jest stresujące i jak szybko tak naprawdę zabija wszystkie uczucia w człowieku.
Ja w takiej sytuacji miałam w głowie panikę. Całe zauroczenie wywietrzało w momencie. Bo wiedziałam, że druga osoba choćby podświadomie oczekuje wzajemności, bo ja jeszcze tej wzajemności dać nie mogę i co ja teraz mam zrobić. Byłam wtedy chyba najbliżej rozstania jak tylko mogło być. Ale powiedziałam wprost, że doceniam wyznania, tylko ja jeszcze sama potrzebuję trochę więcej czasu. I dostałam ten czas i nie żałuję.

Może
a z drugiej strony też raz błagałam i prosiłam o powrót. I to było najgorsze, co mogłam sobie w życiu zrobić, bo i tak się rozleciało tylko później.
Te wszystkie wydarzenia za to tworzą to, kim jestem teraz i jak buduję obecny związek, więc po prostu każdy niech się uczy na swoich błędach.

Tak mi jeszcze przyszło do głowy (o ile mnie nie linczujesz za radzenie nie w tym co trzeba ), że w pewnym wieku też człowiekowi ciężej idzie zaufać i pokochać. Mam taką znajomą, zadbana kobieta po 40-tce, dzieci ma i też próbuje tworzyć związki. I sama mówi, że nie oczekuje fajerwerków, zauroczenia i nagłych porywów miłości, raczej partnerstwa, zrozumienia i wzajemnej sympatii. A do stworzenia czegoś takiego też trzeba czasu. Może ona po prostu ma inną definicję miłości niż Ty?

Screwdriver mi Lesia przypomnial..

Ach, prawie za nim zatesknilam!...

Ta sygnatura to nie cos w stylu gorzkich zali? Twoje rady sa cenne i moj brat tez Cie czyta czesto i z Toba rozmawia (nicka nie zdradze ), mysle ze masz swoje miejsce na tym forum i niepotrzebne, tak mysle sa te slowa. I mozesz mnie zlinczowac w rewanzu za tamto, ze doradzam Ci w sprawie o ktora nie pytalas