Oops, I did it again. I played with my heart. - Netkobiety.pl

Przypomnij mi jeszcze, czemu nie:
1. Odejdziesz od faceta.
2. Znajdziesz na stałe kogoś z kim seks będzie boski, a na dodatek będzie cię kochał.
3. Będziesz żyła miło i zestarzejesz się w gronie bliskich ci osób.

Za dużo wysiłku?

Biały, napisałeś to w ten sposób, jakby to była najprostsza rzecz pod słońcem..
Może jest? Być może Ala z jakiegoś powodu wybiera sobie "niedostępnych" mężczyzn, by tak naprawdę nie zbliżyć się do kogoś za bardzo?
Partner w domu też może być taki wbrew pozorom- i stąd to poszukiwanie emocji?
A może Gary ma rację i trzeba łapać chwile?
Każdy podejmuje decyzje na swój rachunek- by potem nie powiedzieć- OOOps.. zagrałam swoim sercem..
Przemyśl to sobie Ala..
jeżeli w twoim życiu coś się powtarza i przez to cierpisz, warto to zmienić lub pewne rzeczy zaakceptować takimi jakie są.

Hej
Masz dużo racji, bycie niezadowolona z sytuacji w której się znajduje i narzekanie/ użalanie się nad sobą przy braku zmian jest pewnym schematem mojego zachowania.
Obecnie cierpię bo jestem w miejscu, którego nie lubię.
Moj formalny związek jest taki sobie - niby są w nim słowne potwierdzenia uczucia i zapewnienia o miłości, ale praktyka jest ciut inna.
Teraz on gra po raz szósty w tygodniu z kolegami w jakieś komputerowe gry, nie ważne nawet wole żeby teraz tak było.
Może oddalimy się od siebie a ja bez poczucia winy będę mogła odejść aby żyć w sposób, który sprawia mi jakaś satysfakcję.
Dziś się trochę upiłam i wiec się rozpisze.
Czuje, ze z moim obecnym partnerem mamy jednocześnie tak wiele i nic wspólnego.
Różni nas przedewszystkim podejście do codzienności, do tego co uważamy za ważne w życiu codziennym, sposób spędzania czasu wolnego, poglądy religijne, opinia na temar społeczeństwa, w którym żyjemy.
Łączy emocjonalny sposób w jaki reagujemy na różne sytuacje
Wynikający z podobnych historii życiowych. Lubię jego poczucie humoru.

Nieosiągalne może być dla mnie sposobem poprawiania własnej wartości.
Choc może tylko w jakiś specyficzny dla siebie sposób wybieram sytuacje, które niasa potencjał niespełnienia nieosiągalności.

Wyobcowanie, to chyba mało powiedziane - ja powoli zaczynam wariować, pewno duży udział w tym ma fakt, ze na razie nie pracuje - szukam pracy ale marnie mi to wychodzi.
Czynne potwierdzenie naszej więzi - próbuje i zaraz jestem miażdżona tym, ze
za dużo oczekuje,
on się dla mnie niesamowicie zmienił a ja w ogóle się nie zmieniłam dla niego,
dla niego pewne rzeczy są trudne i wymagają czasu,
jak łamiącym głosem mówi mi jaka dla niego zmiana jest trudna, jak mu zależy, jak mu źle z tym, że po raz kolejny nie wyszło mu to co zaplanował, to nie wiem co mam robić.
Z jednej strony nie chce go ranić, a z drugiej jestem zmęczona.
Chyba przestałam go kochać i nie wiem jak mam mu o tym powiedzieć. Czuje jak nie wiele nas łączy, jak nasze światy się rozchodzą.

Szczerze myślę, że ani ja jego ani on mnie nigdy naprawdę nie pociągał - tak trochę przez przypadek zostaliśmy parą i siłą rozmachu i z wielu różnych mniej związanych z związkiem przyczyn zostaliśmy razem na dłużej.
Chyba to mi bardzo przeszkadza, to że zarówno on mnie jak i ja jego nie pociągam.
Tylko on to praktyczna osoba, może i chciałby kogoś bardziej atrakcyjnego ode mnie, ale po co - nie chciałoby mu się starać, zabiegać, wie, że poszłyby z tym zwiększone koszty  ( niekoniecznie materialne) ale po co mu to.

Chyba mimo wieku, jestem niesamowicie infantylna - ten mój nieszczęsny romans, pozwolił mi się na chwilę poczuć jak bohaterce taniego Harlequina - gdzie on i ona wzajemnie się pożądają, uważają za atrakcyjnych a nie tylko wystarczających. A może tylko zawróciło mi w głowie to, że spodobałam się atrakcyjnemu dla mnie mężczyźnie.
Nigdy wcześniej mi się to nie zdarzyło - i chyba jak już pisałam mam jakąś fiksacje na tym punkcie.

Zrezygnować z marzeń to gorsze niż popełnić samobójstwo, ja po prostu przestałam marzyć. Moje, życie jest do du_y nie za bardzo oczekuje, że coś się zmieni.
W moim życiu jest tak wiele nie halo, ze mogłabym chyba pisać dzień i noc i jeszcze jeden dzień.
Cześć z tego nie halo zauważyłeś - mam super ogromny problem z asertywnością ; więc jak sąsiad jest za głośno na pewno nie pójdę poprosić aby był cicho, najpierw kupie zatyczki, a jak nie podziała to będę się denerwować i narzekać w nieskończoność.

Dlaczego piszę i czego oczekuje - wracając na obczyznę obiecałam sobie, ze tym razem nie zostanę tu długo - choć podświadomie wiem, że nic w swoim pieprzon_ _ życiu nie zmienię, ale obiecać sobie zawszę mogę.
Piszę bo chcę i jakiś sposób ocalić resztki motywacji do zmiany, otaczająca rzeczywistość wyssała mnie w wir niemożliwości zmiany, i każdy dzień powoli mnie niszczy, zabija jakiekolwiek poczucie wartości, przekonanie, że ma wpływ i mogę kontrolować swoje życie.

Poszukać kogoś kto mnie pokocha niby znalazłam - mój obecny partner twierdzi, że mnie kocha. Tyko czy ja jeszcze kocham? W każdym związku namiętność wygasa po jakiś czasie i wtedy się kontynuuje na tym co się zbudowało, w naszym związku namiętności nigdy chyba nie było. Pożądanie tak, ale nie pożądanie siebie nawzajem, bardziej potrzeba seksualnego zaspokojenia.
Nie będę się odnosić do zdania o wacku i pochwie - bo nie chce kierować tego tematu na niepożądane dla mnie tory.
Taki układ jest moralnie naganny, czy by mi wystarczał gdyby ani on ani ja nie mieliśmy partnerów - pewno nie. Ale ja mam prawe 40 lat i jak się już powtarzam nie doświadczyłam do the pory namiętności - nie potrafiłam z tego zrezygnować.

Uczucie to nie miłość.

Bieganie tak od emocji do emocji Cię wyniszczy.
Tu pisze, tu milczy, tu pisze, tu milczy.
Pozwolisz sobie na życie na emocjonalnej karuzeli?

ja o tym mówię:

Jeżeli on jest sprawcą tego, że Twoje życie odzyskuje sens, a bez niego Twoje życie ten sens traci to jesteś na takiej emocjonalnej huśtawce.
W dalszym ciągu uważam, że pora z niej wysiąść i coś ogarnąć.
Czemu nie chcesz zacząć całkowicie od nowa ze wszystkim? To jest trudne, ale realne. A Ty się będziesz męczyć przez kolejne lata w ten sam sposób.

On pokazuje Ci, że można inaczej. Bez partnera, którego nie kochasz, bez życia, którego nie lubisz.
Ja Ci to już pisałam ostatnio. Żebyś zmieniała to, co jeszcze możesz zmienić póki jeszcze jest na to czas.
Chodzisz na terapię?