Straciłem zaufanie - Netkobiety.pl

Best zaczynam mieć wrażenie, że jesteś trollem!
Co to do cholery znaczy, że się zmieniłeś? Jak? Przestałeś się godzinę szykować w łazience, kupować kwiatów, zapraszać na romantyczne randki, patrzyć jej głęboko w oczy? Uwaga informacja dla Ciebie: Każdy się tak zmienia, to normalne!
Więc nie zraniłeś jej niczym, nie masz czego naprawiać! Kochałeś ją, dbałeś o nią i zachowywałeś się jak normalny chłopak. A że czasem ją olewałeś? To też normalne. Faceci jak zdobędą kobietę, to potem zaczynają się mniej starać. Ale o tym się (UWAGA) rozmawia!

Wybacz za te podkreślenia moje, nie mam Cię za głąba, ale też nie mam Cię za prawdziwego faceta. Dałeś się wyrolować. Kobieta miała wszystko przy Tobie. Miała opiekę w kryzysowych sytuacjach, wsparcie, kochałeś ją, dbałeś o nią, zależało Ci na niej. Więc proszę wytłumacz mi jaki miała powód, żeby Cię zostawić co?

Uwierz mi, że chciałbym być trollem, ale taka prawda, że nim nie jestem No mówię Ci wszystko tak jak jest. Stwierdziła, że z poważnego faceta zmieniłem się w dzieciucha, który nie zważa na słowa, gada głupoty. No, ale nie myślę, że też nie jestem bez winy, może faktycznie trochę przesadziła. Sam już nie wiem...

Ósemka
Dwa lata

To co, miałem ją do ściany przymocować? Ona nie rzuca słów na wiatr, zawsze mówi to co myśli. I jak ona mówi, to tak ma być. Wybacz, ale jak ona zdecydowała się na taki krok, to co ja mogłem? Próbowałem o tym rozmawiać, ale powiedziała, że na razie nie widzi dla nas przyszłości, może kiedyś

Tutaj masz całkowitą rację. Wielokrotnie było tak, że jak coś źle się działo, to nie potrafiła o tym rozmawiać.

Rozumiem, wziąłem sobie te uwagi do siebie. Tylko nie chciałbym, aby to wyglądało tak, że jak to powiem, to całą winę zrzucę na nią, bo tak nie może to wyglądać, prawda?

Prawda. Coś jest złego w Tobie, co ją od Ciebie odpycha i musisz dowiedzieć się co to jest. To na pewno nie jest ta Twoja zmiana i brak starań z Twojej strony.
Ty własnie za dużo się starałeś. Idź do niej i zapytaj się jej, co ją w tobie denerwuje, nich Ci prosto w oczy to powie, najgorszą prawdę. Pojedź do domu i to przemyśl.
Ja obstawiam, że denerwuje ją to, że może z Tobą wszystko robić, a ty jej we wszystkim przytakniesz. Denerwuje ją to, że nie potrafisz (albo nie chcesz) mówić jej, co Tobie nie pasuje.
Czy nie jest czasem tak, że ona też potrafi Ci szpilę wbić? Jak Ty wtedy na to reagujesz? Spuszczasz głowę, smutno Ci, przykro, że tak robi? A mówisz jej to, by tak nie robiła? Na początku podobno mówiłeś. Działało? Działało, bo podobno zmieniła to.

I na tym polega związek, że sygnalizuje się, co druga osoba robi źle.

Nic z tych rzeczy. Żadnych kontrol, nie byłem zazdrosny, w tym związku była sama prawda, bez kłamstw, o wszystkim sobie mówiliśmy. Nie czuję się tak, że ona mnie kontroluje, robi ze mną co chcę.  Nigdy czegoś takiego nie było, naprawdę. Wszystko tutaj piszę, tak jak było. Niczego nie ukrywam, to główny powód, że ze mną zerwała. Tłumaczyła się, że ma uraz do mnie, że w głowie siedzi itp. No czasami jak się zdenerwuję na mnie, to potrafi tą szpilę wbić. Zazwyczaj wtedy doda jeszcze dwa zdania do tego i dziewczyny na dany dzień nie ma, bo musi ochłonąć. Troszkę mi jest przykro, ale jak wiem, że to z mojej winy to wtedy się tłumaczę. Wielokrotnie było tak, że wbijała tą szpilę, ale bez żadnych podstaw, wtedy jej o tym mówiłem. Sama zazwyczaj dochodziła do takiego wniosku i ona wtedy przepraszała, tłumaczyła się.

Tak, ja sobie w kasze nie dałem dmuchać. Jak coś mi nie pasowało, to od razu o tym mówiłem.

No własnie wychodzi na to, że nie mam racji.
Bo jeśli autor nie daje sobie w kaszę dmuchać, to nie powinna zainteresowania stracić. Kobiety lubią zdecydowanych facetów.
Ale nie pasuje mi to z tym, że autor się starał w tym związku, a jego była powód rozstania podała, że straciła do niego zaufanie, bo się zmienił.
Tylko, że problem w tym, że on się nie zmienił.
Chyba, że w kaszę sobie nie dawał dmuchać tylko na początku, wtedy pasuje.

Czasem nie idzie wydobyć od drugiej osoby tej właściwej przyczyny rozpadu typu straciła/ł zainteresowanie. Dlatego trzeba nauczyć się wyczuwać pewne zachowania i gesty. Jest to trudne, ale możliwe dla chcącego.

To, że Ty tego nie czujesz, to nas jakoś nie dziwi. Wielu tu było takich, co nie czuli, że baba rogi przyprawia, albo ściemnia.
Pytanie tylko: jaki Ty w tym związku byłeś i od kiedy czułeś, że zaczynało być coś nie tak?

Myślę, że nie byłem zły. Zawsze robiłem tak, aby każdą wolną chwilę spędzać z nią. Nawet jak miałem pracę, to zawsze próbowałem tak organizować, aby przyjechać do niej. Tutaj sobie nie mogę nic do zarzucenia, bo naprawdę robiłem wszystko, aby się widzieć jak najczęściej. A zaczęło się psuć wszystko od kiedy jej ukochany zwierzak umarł, a ja tego nie potrafiłem zauważyć i wspierać ją.  Nie licząc tej sytuacji, że ją zostawiłem w kawiarni sam. To takie przykłady, ale potem też nie byłem święty, bo też mnie zdenerwowała i we własnym domu, przedstawiłem ją w złym świetle przed swoimi rodzicami. To chyba była najgorsza sytuacja w naszym, bo wtedy mi powiedziała, że ostatnią szansę mi daje. To te sytuacje najgorzej wspominała.

Więc chyba faktycznie chciała Cię sobie wychować.
Tak, to są przykre sytuację i nie zachowałeś się wtedy fajnie. Nie wiem w sumie jak można kogoś wesprzeć, gdy mu zwierzak zdechnie (zależy jeszcze jaki), ale mi nigdy żaden nie zdechł. Może faktycznie jakiegoś wsparcia oczekiwała, ale chyba mogłeś o tym nie wiedzieć (ja bym pewnie tylko powiedziała ukochanemu, że mi przykro i zapytała bym np ile go lat miał). Jak to byłby pies lub kot, to faktycznie strata, ale jak np chomik, to taka mniejsza, bo chomiki krótko żyją. No dobra, ale jak mówię: ja zwierza nie miałam, to się nie wypowiadam. Może ją faktycznie zabolało, a Ty powinieneś to zauważyć.

Ale zdecydowanie to nie są powody do zerwania, tylko do poważniejszej dyskusji.
Kiedy zamierzasz z byłą się widzieć? Będziesz czekał na spotkanie, czy sam pojedziesz do niej i z nią jak facet pogadasz?

Jeśli to prawda, to musi być bardzo wyrachowana i funduje mu emocjonalny huragan, okropne są takie osoby. Myślę, że czas tu tylko pokaże, jaka jest prawda. Czy chodzi tylko o "wychowanie go sobie" i o to, by trochę pozabiegał, czy faktycznie jest wyrachowana i chce zwalić całą winę na niego.

No nie wydaje mi się, że chcę się mnie pozbyć Byłem u niej i szczerze z nią porozmawiałem. Rozmowa przebiegła bardzo pomyślnie, bez denerwowania. I co się okazało? Powiedziała, że dobrze sobie radzę i trzymał tak dalej Kocha mnie, ale to tak szybko nie przyjdzie, musisz uzbroić się w cierpliwość. Wspomniałem o tym, co Myszeczka23 mi powiedziała. Przyznała mi trochę rację, że też święta nie była i nie może mnie obarczać całą winą za zniszczenie tego. I nie, nie minęło zainteresowanie moją osobą. Na koniec buziak w policzek, przytulasek i do domciu. Całe spotkanie zajęło jakieś 30 minut, bo nie chciałem więcej, aby nie pomyślała, że mi śpieszno Więc nie uważam, ze jest tak źle z tą relacją po tym spotkaniu

Właśnie to robię, wszystko w swoim czasie, powoli do celu

Wiem, ale też ludzie starali się mnie tutaj opierdzielać i chwała im za to. No fakt, nie lubię krytyki, ale też trzeba pewne sytuacje, nawet te, które się nie podobają zaakceptować. Kinga, miałaś nosa, ale też wczułaś się w tą sytuację i wiedziałaś co może nastąpić

No tak, a buziaczek w policzek z chłopakiem, z którym nie chce się mieć w ogóle do czynienia oraz z którym zrywa się definitywnie to takie mądre

Tak jak pisał Zatroskany internauta trzeba umieć wyhaczyć te drobne gesty kobiety. Np jak dochodziło do pożegnania, to czy było widać, że chciała by inny pocałunek, czy raczej sama od razu podstawiła policzek?
Na spotkaniu było widać, że się cieszy na Twój widok? Może ona po prostu czeka teraz aż sam o nią zawalczysz? Fajnie, że teraz jesteś cierpliwy, to jej pokazuje, że nie będziesz za nią jak piesek latał. Ale gdy już jej pokażesz, że potrafisz się opanować, to ją zacznij zdobywać. Wiesz, w pewnym momencie też musisz wyczuć kiedy zaatakować. Najlepiej najpierw dobrze jest porozmawiać o tych miłych chwilach w związku jakie były, pogadać o tym, co zrozumieliście, jaki macie oboje plan na zmianę i po takiej przyjemnej rozmowie (gdzie obie strony patrzą pozytywnie w przyszłość) przytulić mocniej, pocałować.

Kingo: tylko problem w tym, że autor nie zrobił niczego takiego złego, żeby można było nie chcieć mieć z nim doczynienia i tu jest problem!

No jest dobrze. Tylko best ja Cię błagam, nie nazywaj to odbudowywaniem u niej zaufania, bo żadnego zaufania u niej nie straciłeś! Nie wiem po kiego grzyba jej jest to rozstanie, ale mam nadzieję, że ustaliliście, że ona też ma mówić od razu jak jej coś nie pasuje, a nie czekać, aż się problemy nawarstwią.

Po prostu jak ona użyje tego zdania, że długo musisz jeszcze zdobywać jej zaufanie, to zapytaj, kiedy je w ogóle straciłeś.
Ok, nie było miłe to, że ją w złym świetle przed swoimi rodzicami postawiłeś. Ale pytanie, co Ty rodzicom o niej takiego złego powiedziałeś?

No i miała prawo się wkurzyć.
No ok, jak coś to pisz.

Ciesze sie :-) Jednak nie za szybko na nowy zwiazek? Zazwyczaj warto pobyc troche samemu, potrzeba troche czasu. W koncu w 2 miesiace chyba nie przestales ot tak kochac bylej? No a wtedy ciezko o nowy zwiazek jak to nie jest jeszcze poukladane.