"Spotykanie się" prawie 2 lata i... - Netkobiety.pl

Krejzolka82 napisał/a:

wilczysko72 napisał/a:

Skąd Ty wiesz co ta panna wiedziała, a co nie ? Czytasz w myślach ? Fakty to jedno, a Twoja interpretacja tych faktów to drugie. Nie masz bladego pojęcia co ona myślała. Z jakiś sobie znanych powodów przyjmujesz taką, a nie inną wersję, ale to absolutnie nie znaczy, że tak było. Daj mu postąpić w zgodzie ze sobą. Nic mu nie grozi. Jeśli będzie się lepiej czuł po tej rozmowie z nią to niech porozmawia. Możesz to wyszydzać, ale nie każdy jest taki jak Ty. A sprawiasz wrażenie dość nerwowego i chyba święcie przekonanego, że ma zawsze rację.

A Ty masz pojęcie co Ona myślała?
Dla Ciebie to jest normalne, że kobieta bez mrugnięcia okiem przyjmuje drogocenne podarunki od znajomego?

Przyszedł na forum, zapytać się, jak my to widzimy, no to piszemy Mu, jak to widzimy i tyle, i dlaczego akurat Ciebie ma posłuchać?

Oczywiście, że Mu grozi i to wiele.
Ponieważ jak znam życie to się tylko skompromituje i tyle, i po czasie będzie żałował tego spaceru.

Jestem kobietą, ale nie wyobrażam sobie przyjmować prezentów od znajomego, nie ma takiej opcji.
Wiadomo, że prezentów nie daje się o tak.

Nie mam pojęcia co ona myślała. Postawiłem tylko pewną hipotezę z opisu tego co się wydarzyło. Nie znamy dokładnego kontekstu sytuacji z prezentami. Może ona nie chciała ich przyjąć, ale Pol mocno nalegał ? Przecież to był prezent, a nie nerka. A on już nie był dla niej wtedy nieznajomym. Kiedy ktoś dla Ciebie zasługuje na miano znajomego ? Kiedy znajomy może Ci dać prezent ? To kwestia indywidualna.
Z tego co Pol napisał wydaje mi się, że jest facetem bardzo konsekwentnym w działaniu. Niestety w tym przypadku okazało się, że może nawet zbyt konsekwentnym Jeśli twierdzi, że zamierza tą znajomość zakończyć to nie widzę powodu, żeby mu nie wierzyć.

Krejzolka82 napisał/a:

wilczysko72 napisał/a:

Nie mam pojęcia co ona myślała. Postawiłem tylko pewną hipotezę z opisu tego co się wydarzyło. Nie znamy dokładnego kontekstu sytuacji z prezentami. Może ona nie chciała ich przyjąć, ale Pol mocno nalegał ? Przecież to był prezent, a nie nerka. A on już nie był dla niej wtedy nieznajomym. Kiedy ktoś dla Ciebie zasługuje na miano znajomego ? Kiedy znajomy może Ci dać prezent ? To kwestia indywidualna.
Z tego co Pol napisał wydaje mi się, że jest facetem bardzo konsekwentnym w działaniu. Niestety w tym przypadku okazało się, że może nawet zbyt konsekwentnym Jeśli twierdzi, że zamierza tą znajomość zakończyć to nie widzę powodu, żeby mu nie wierzyć.

Ale tak samo my przedstawiamy, jak to widzimy.
Możliwe, że nalegał, ale uwierz, że jak się czegoś nie chce przyjąć to się po prostu nie przyjmuje, jest wiele metod, aby dany prezent wrócił do obdarowującego.
Znajomy to człowiek, którego znam i zazwyczaj jesteśmy na "dzień dobry", "cześć".
Kolega to więcej niż znajomy.
Ale na pewno w tych dwóch przypadkach nie mogłabym wziąć prezentu(no chyba, że jakieś specjalne okazje, typu urodziny).

Prezenty bez okazji to ja mogę przyjmować od mojego faceta, albo mojej Rodziny i bardzo bliskich Przyjaciół.

Gdyby na prawdę chciał zakończyć znajomość to nie bawiłby się w żaden spacer, żadne tłumaczenie.
A wiesz skąd wiem?
Bo jestem człowiekiem i nieraz jedno mówiłam a drugie robiłam.

A ile razy robiłaś to co mówiłaś ?

Ta dyskusja staje się już trochę bez sensu. Jutro Pol zrobi to co zaplanował, albo tego nie zrobi. To już będzie jego decyzja.

wilczysko72 napisał/a:

Nie mam pojęcia co ona myślała.

Na tym polega cały urok kobiety, że nikt nigdy nie ma pojęcia co ona myśli
Jednak abstrahując od filozoficznych dywagacji na tematy poboczne i zupełnie nieistotne w tym akurat momencie,
skupmy się może na problemie z którym mamy tutaj do czynienia i jak można go rozwiązać, a więc kto pierwszy?
Może kolega wilczysko na ochotnika Co Ty byś zrobił będąc dzisiaj na miejscu autora wątku?
Na początek trzymajmy się wersji "nie mam pojęcia co ona myślała". No więc minęły dwa lata, ona jasno się określiła itd.
Co z tym robisz?

Rzeczywiście nie wiemy co ona myślała. Gdybym ja w wieku 36 lat poznała na szybkiej randce faceta i zaczęła się z nim umawiać, to najpierw żylabym nadzieja białej sukni i marsza weselnego, która blaklaby z każdym dniem, w którym facet nie zrobił żadnego kroku. Żadnego kontaktu fizycznego, żadnych deklaracji i ustaleń co do dalszej przyszłości. Czułabym się zwodzona przez dwa lata i wykorzystana. Oczekiwalabym wręcz przeprosin, a te nędzne bransoletki w żaden sposób nie cofną zegara biologicznego bijacego  coraz szybciej.
Może mam na to niewłaściwa optyke, ale ja nie postrzegam naszego autora jedynie jako ofiary...

wilczysko72 napisał/a:

Eeeehhh.... To jest straszne teoretyzowanie. Po jaką cholerę ?

No nie wiem... czas w robocie szybciej mija?

anderstud napisał/a:

wilczysko72 napisał/a:

Nie mam pojęcia co ona myślała.

trzymajmy się wersji "nie mam pojęcia co ona myślała". No więc minęły dwa lata, ona jasno się określiła itd.
Co z tym robisz?

Pytanie, czy ona się jasno określiła. Jeśli tak, to dla mnie jest całkowicie po sprawie.

Niecałe 2 lata temu poznałem na tzw. szybkich randkach kobietę (3 lata starszą ode mnie), którą się mocno zainteresowałem, a następnie w której się zakochałem. Nasza znajomość szybko przekształciła się w regularny kontakt co weekend gł. wyjścia do kina, teatru, do ciekawej restauracji, od czasu do czasu zabierałem ją na ciekawe wyjazdy poza miasto (do jakiś ładnych miejsc typ: pałac, ogród itp). Oczywiście prezenty na święta, walentynki oraz 2 razy sylwester (ostatni wyjazdowy). Nasze spotkania zawsze przebiegały radośnie rozmawialiśmy o swoich codziennościach, o pracy, o różnych bieżących zabawnych sytuacjach. W tygodniu kontakt był ograniczony ze ze względu na jej dość angażującą pracę. Jednak co ważne nie porozmawialiśmy nigdy tak głęboko o sobie, czułem że ona może mieć jakaś barierę, że jest taka zachowawcza. Postanowiłem nie naciskać, być cierpliwy. Sam też niestety nie byłem dobry w konwersacjach o uczuciach i związkach. Bardziej umiałem to pokazać poprzez zaangażowanie czyli dbanie o ten regularny kontakt, poprzez masę małych i większych prezentów (kilka razy kupiłem dla niej biżuterię), poprzez spełnianie jej próśb o drobną pomoc. Po prostu byłem przy niej myślami. I gdy teraz wyjawiłem wprost co do niej czuje to zareagowała wielkim zdziwieniem, zaskoczeniem, jak ja to traktuję... że jakoś nie widziała z mojej strony sygnałów. Zwierzyłem się z tej sytuacji dobrej przyjaciółce, która powiedziała mi, że tylko ślepa kobieta by tego nie zauważyła, że się staram. Stanęło na tym, że ona bardzo chce się ze mną spotykać, ale na stopie przyjacielskiej. Ukłuło mnie to, że nie widziałem, żadnej oznaki jakiegoś takiego wczucia się w sytuację. Powiedziałem jej też, że nie jestem mistrzem w relacjach damsko-męskich, ale że chętnie się uczę. Może ta nieumiejętność została wyniesiona z domu gdzie te nasze relacje nie były takie zażyłe, ale miłość wyrażało się poprzez gesty i staranie o siebie. Cóż może patrząc z boku ktoś się zaśmieje z tego, ale każdy człowiek jest inny ja wierzyłem, że wszystko idzie w dobrym kierunku. Jest mi teraz oczywiście źle bo z jednej strony czuję stratę, że mogła być fajna relacja, ale z drugiej też zadaję sobie pytanie czy to odpowiednia dla mnie osoba. Uczucia są uczuciami i nie da się tego tak nakierować. Od przyjaciela mam radę, aby zerwać całkowicie tą znajomość. W planach mamy spacer, na którym chcemy porozmawiać o sobie... jednak ona się już jasno wyraziła, że nie chce mi robić nadziei. Cóż...

madoja napisał/a:

Przepraszam, przeczytałam tylko kilka odpowiedzi na pierwszej stronie, więc nie wiem jak się dyskusja potoczyła, ale moim zdaniem ona wcale Cię nie wykorzystała.
To Ty wszystko spieprzy*eś.
Domyślam się że nigdy jej nie pocałowałeś, nigdy nie dotknąłeś w specjalny sposób?
Ja pomyślałabym że jesteś gejem lub sam traktujesz mnie jak koleżankę, więc dlaczego miałabym się z Tobą nie spotykać, dlaczego miałabym nie przyjmować prezentów skoro mi je dajesz?
Zachowywałeś się jak cipka to teraz masz za swoje. Kobieta chce być pożądana, kobieta chce by facet wpił się w jej usta. A Ty 2 LATA (szok na szokiem!) nie zrobiłeś NIC!
Należy Ci się Order Cipkowatości.

Ale od kiedy to się przyjmuje drogocenne prezenty od kolegi?

Nie masz w sobie za grosz honoru?

Sorki, ale przez takie jak Ty faceci mają takie mniemanie o kobietach, jakie mają.

Krejzolka82 napisał/a:

madoja napisał/a:

Przepraszam, przeczytałam tylko kilka odpowiedzi na pierwszej stronie, więc nie wiem jak się dyskusja potoczyła, ale moim zdaniem ona wcale Cię nie wykorzystała.
To Ty wszystko spieprzy*eś.
Domyślam się że nigdy jej nie pocałowałeś, nigdy nie dotknąłeś w specjalny sposób?
Ja pomyślałabym że jesteś gejem lub sam traktujesz mnie jak koleżankę, więc dlaczego miałabym się z Tobą nie spotykać, dlaczego miałabym nie przyjmować prezentów skoro mi je dajesz?
Zachowywałeś się jak cipka to teraz masz za swoje. Kobieta chce być pożądana, kobieta chce by facet wpił się w jej usta. A Ty 2 LATA (szok na szokiem!) nie zrobiłeś NIC!
Należy Ci się Order Cipkowatości.

Ale od kiedy to się przyjmuje drogocenne prezenty od kolegi?

Nie masz w sobie za grosz honoru?

Sorki, ale przez takie jak Ty faceci mają takie mniemanie o kobietach, jakie mają.

Nie rozumiem dlaczego nie można obdarowywać się prezentami.
Ja np. bardzo często daję dość drogie prezenty mojemu przyjacielowi (gejowi) i zawsze podkreślam żeby mi się nie rewanżował bo wiem że kiepsko zarabia.
Chętnie kupuję też prezenty dzieciom mojej przyjaciółki.
Gdyby mi przyjaciel dawał prezenty, pewnie ze skrępowaniem ale i z radością - przyjmowałabym je. Prawdopodobnie kupowałabym coś w zamian czasami.
Ale co to za pomysł, że samo przyjmowanie prezentów to wykorzystywanie kogoś?
Nie okradała go, nie naciągała go na kasę. Chciał, to kupował i jej dawał.
Prawdopodobnie była w niej jakaś myśl, że się mu podoba, ale z drugiej strony - nie jestem tego na 100% pewna, skoro facet przez 2 lata jej nie tknął. Może pomyślała że woli penisy.

madoja napisał/a:

Krejzolka82 napisał/a:

Ale od kiedy to się przyjmuje drogocenne prezenty od kolegi?

Nie masz w sobie za grosz honoru?

Sorki, ale przez takie jak Ty faceci mają takie mniemanie o kobietach, jakie mają.

Nie rozumiem dlaczego nie można obdarowywać się prezentami.
Ja np. bardzo często daję dość drogie prezenty mojemu przyjacielowi (gejowi) i zawsze podkreślam żeby mi się nie rewanżował bo wiem że kiepsko zarabia.
Chętnie kupuję też prezenty dzieciom mojej przyjaciółki.
Gdyby mi przyjaciel dawał prezenty, pewnie ze skrępowaniem ale i z radością - przyjmowałabym je. Prawdopodobnie kupowałabym coś w zamian czasami.
Ale co to za pomysł, że samo przyjmowanie prezentów to wykorzystywanie kogoś?
Nie okradała go, nie naciągała go na kasę. Chciał, to kupował i jej dawał.
Prawdopodobnie była w niej jakaś myśl, że się mu podoba, ale z drugiej strony - nie jestem tego na 100% pewna, skoro facet przez 2 lata jej nie tknął. Może pomyślała że woli penisy.

Przyjaciel a znajomy to chyba jednak różnica, nieprawdaż?

wilczysko72 napisał/a:

Weź wklej mi fragment w którym ona się stanowczo określa, bo ja chyba jestem ślepy i go nie widzę.

Serio...

pol-81 napisał/a:

ona bardzo chce się ze mną spotykać, ale na stopie przyjacielskiej

pol-81 napisał/a:

ona się już jasno wyraziła, że nie chce mi robić nadziei

pol-81 napisał/a:

dziewczyna już tak oficjalnie powiedziała, że to tylko znajomość na zasadzie koleżeńskim

pol-81 napisał/a:

Co do przyjęcia ciosu na klatę - w zasadzie to już go dostałem. Kobieta wyraziła się jasno.

pol-81 napisał/a:

Na Dzień Kobiet wykonam tylko telefon z życzeniami i umówimy się na ten spacer.
W zasadzie to już nic nie zmieni, ponieważ powiedziała mi "że nie chce robić mi nadziei"

pol-81 napisał/a:

ja wyraziłem to co czuje i ona to wtedy powiedziała

Krejzolka82 napisał/a:

madoja napisał/a:

Nie rozumiem dlaczego nie można obdarowywać się prezentami.
Ja np. bardzo często daję dość drogie prezenty mojemu przyjacielowi (gejowi) i zawsze podkreślam żeby mi się nie rewanżował bo wiem że kiepsko zarabia.
Chętnie kupuję też prezenty dzieciom mojej przyjaciółki.
Gdyby mi przyjaciel dawał prezenty, pewnie ze skrępowaniem ale i z radością - przyjmowałabym je. Prawdopodobnie kupowałabym coś w zamian czasami.
Ale co to za pomysł, że samo przyjmowanie prezentów to wykorzystywanie kogoś?
Nie okradała go, nie naciągała go na kasę. Chciał, to kupował i jej dawał.
Prawdopodobnie była w niej jakaś myśl, że się mu podoba, ale z drugiej strony - nie jestem tego na 100% pewna, skoro facet przez 2 lata jej nie tknął. Może pomyślała że woli penisy.

Przyjaciel a znajomy to chyba jednak różnica, nieprawdaż?

A to chyba indywidualna kwestia kto kogo uważa za przyjaciela lub znajomego. Skąd wiesz za kogo ona go uważała ?

Krejzolka82 napisał/a:

wilczysko72 napisał/a:

A to chyba indywidualna kwestia kto kogo uważa za przyjaciela lub znajomego. Skąd wiesz za kogo ona go uważała ?

A no tak, przecież przyjaciele nie rozmawiają ze sobą szczerze, oj wybacz.
Oczywiście, że byli przyjaciółmi, bo przyjaźń polega na sponsorowaniu wycieczek, kupowaniu drogiej biżuterii a nie na rozmowie i to szczerej rozmowie.
Muszę sobie przemyśleć i zweryfikować swoją definicję"przyjaźni", bo całkowicie się różni od Twojej.

Po co ten atak ? Tu nie chodzi o moją definicję przyjaźni, ani o Twoją, tylko o jej. Wiesz jaka ona jest ? Nie wiesz. Żeby mieć cały obraz sytuacji to trzeba by mieć relacje obu stron. Pol przedstawił swój punkt widzenia, ale nie wiemy jaki był jej. Możemy tylko gdybać. Ale zawsze to będzie tylko gdybanie.

feniks35 napisał/a:

Popieram Krezji. To w takim razie najlepiej kazdego faceta uwazac z gory za przyjaciela bo mozna wtedy bez skrepowania przyjmowac od niego bizuterie i inne podarki. Dla mnie to jest niewyobrazalne. Z przyjacielem wie sie na czym sie stoi, nie ma niedopowiedzianych kwestii. A tutaj dwie osoby  poznaly sie na jakims portalu randkowym i spotykaly dwa lata i dla jednej ze stron dziwnym trafem oczywiste bylo to ze wspolne wyjazdy i prezenty mialy na celu zawiazanie przyjazni a nie dazenie do czegos wiecej. Bo samotny facet nie ma zapewne co robic z kasa i czasem tylko szuka przyjaciolki zeby ja obkupic zamiast realizowac wlasne marzenia  i potrzeby finansowe. Kurde szkoda ze ja nie umiem palic takiego glupa i udawac niezorientowanej ..mialabym niezla kolekcje bizuterii a tak musze liczyc na wlasne sily i meza

Aleście się uczepili tych prezentów. Nawet cholera nie wiecie jaka to była biżuteria. Pewnie Wam przed oczami stają jakieś bransoletki z Aparta, a może to było coś znacznie tańszego.
Ja już kończę z tym tematem, bo ta dyskusja jest bez sensu.

A gdy już spotkasz fajną babkę, po prostu nie cykaj się z przygarnięciem jej do siebie i pocałowaniem jej. Nie pytaj czy możesz, nie biadol, nie rozmawiaj o przyjaźni ani o uczuciach. Po prostu zrób to do cholery!

madoja napisał/a:

A gdy już spotkasz fajną babkę, po prostu nie cykaj się z przygarnięciem jej do siebie i pocałowaniem jej. Nie pytaj czy możesz, nie biadol, nie rozmawiaj o przyjaźni ani o uczuciach. Po prostu zrób to do cholery!

Dokładnie. Wtedy masz 2 scenariusze: będziecie się całować i potem już z górki, albo dostaniesz w twarz lub odmowę w bardziej cywilizowany sposób. W obu przypadkach jest zajebiście, bo czujesz, że żyjesz. Trzeba ryzykować, a nie oszukiwać swoje uczucia