"Spotykanie się" prawie 2 lata i... - Netkobiety.pl

No na pewno, z klasą szczerze powiedzieć co się myśli, rozumieć też drugą stronę, nie narzucać się, nie błagać itp.

Na pewno napiszę, tylko jakoś pewnie przy końcu dnia.

No dobra, strasznie jestem ciekaw coś ty tam wymyślił

Tak tak, "a świstak siedzi i zawija..."
To on jest wyszkolony przez tą laskę. Zrobiła z niego przyjaciółeczkę z ptaszkiem a dodatkowo może liczyć na różne atrakcje - wycieczki, upominki itp., żyć nie umierać.

Z jednej strony ruchacze-dupki a z drugiej takie nieogary, normalnych nie ma (znaczy się jest jeden - ja) ^^

Dwa lata... To trochę przechodziłeś tą znajomość. Panna mogła być przez jakiś czas trochę skołowana tym czego od niej oczekujesz, bo z jednej strony dążyłeś do kontaktu z nią, a z drugiej być może ją nie adorowałeś, nie okazywałeś jej tej szczególnej atencji. Mogła dojść do wniosku, że jesteś gejem ? W każdym razie ponieważ mimo wszystko dobrze się czuła w Twoim towarzystwie to przyjęła tą formę znajomości z "dobrodziejstwem inwentarza". Szkoda, że się wcześniej nie zadeklarowałeś, bo oszczędziłbyś sobie przynajmniej czas. Ale ja Cię dobrze rozumiem, bo w tych sprawach też byłem tak samo nieśmiały jak Ty. Musisz na przyszłość wyciągnąć z tego wnioski. A w przyjaźń z tą panną nie polecam Ci wchodzić (tak jak inni tu na forum), nie dlatego, że miałbym coś przeciwko niej, ale taka przyjaźń nic Ci nie da. Ona wcześniej, czy później znajdzie sobie kogoś i co wtedy zrobisz ? Poza tym Ty też w końcu skupisz się na kimś innym.

No dobra, ja rozumiem chronologię wydarzeń, ale Ty nie bierzesz pod uwagę tego, że dwa lata to jednak wystarczająco, żeby jej podejście się zmieniało. Ja sobie tylko "gdybam". Nie twierdzę, że tak było na pewno. Oczywiście, że panna na początku miała pewne sprecyzowane oczekiwania od tej znajomości. Albo przynajmniej dopuszczała pewien rozwój sytuacji. Była ciekawa autora. Coś ją w nim zaintrygowało. Spotykali się i spotykali, ale mijały tygodnie, miesiące, a on...jakby się "zawiesił" na pewnym etapie. To ją pewnie skonfundowało. Być może stwierdziła, że gościowi wystarcza taka relacja, że ona go nie pociąga fizycznie (on nie dążył do bliskości), ale ponieważ oboje spędzali miło czas w swoim towarzystwie, a ona nie miała pewnie innej ciekawszej alternatywy to postanowiła tego nie kończyć. W końcu oboje są dorośli. Z czasem też ona doszła do wniosku, poznawszy go bliżej, że jednak oczekuje od swojego partnera czegoś innego i dlatego autor jako potencjalny kandydat odpadł. Ale znajomość trwała. I raptem po dwóch latach nastąpił, być może z jej punktu widzenia, mocno spóźniony zwrot akcji. Panna przedstawiła szczerze swoje stanowisko i tyle. Być może mocno oswoiła się z myślą o autorze jako swoim przyjacielu i teraz odczuła pewną złość i rozczarowanie jego deklaracją. To wszystko niekoniecznie musi być jakimś zimnym wykorzystaniem z jej strony. Autor sam był inicjatorem swojego postępowania. Ona go do niczego nie przymuszała.

No niestety czasu nie cofniesz. Też coś podobnego przerabiałem, więc znam to. Następnym razem musisz być bardziej... transparentny w działaniu

Przepraszam, przeczytałam tylko kilka odpowiedzi na pierwszej stronie, więc nie wiem jak się dyskusja potoczyła, ale moim zdaniem ona wcale Cię nie wykorzystała.
To Ty wszystko spieprzy*eś.
Domyślam się że nigdy jej nie pocałowałeś, nigdy nie dotknąłeś w specjalny sposób?
Ja pomyślałabym że jesteś gejem lub sam traktujesz mnie jak koleżankę, więc dlaczego miałabym się z Tobą nie spotykać, dlaczego miałabym nie przyjmować prezentów skoro mi je dajesz?
Zachowywałeś się jak cipka to teraz masz za swoje. Kobieta chce być pożądana, kobieta chce by facet wpił się w jej usta. A Ty 2 LATA (szok na szokiem!) nie zrobiłeś NIC!
Należy Ci się Order Cipkowatości.

Zgadzam się z Elą.

Przeczytalam Twoj watek i niestety uwazam ze ta kobieta Cie zwyczajnie wykorzystala Autorze. Fakt ze sam sie dales wykorzystac tez.
Trzeba byc bez wyobrazni i bez klasy zeby przyjmowac prezenty (nie jakies drobiazgi tylko konkretne upominki) od faceta co do ktorego ma sie przekonanie ze jest tylko kolega. Co z tego ze on te prezenty daje z wasnej woli. Moze jestem starej daty ale mnie takie cos by mega krepowalo i zwyczajnie bym ich nie przyjmowala albo przynajmniej po pierwszym prezencie podziekowalabym grzecznie i zaznaczyla ze wiecej takich upominkow sobie nie zycze. Ta pani je przyjmowala bez problemu wiec albo doskonale wiedziala jaki charakter ma przynajmiej w Twoich oczach ta znajomosc albo jest poprostu bez klasy i chetnie przytula materialne podarki od panow z ktorymi laczy ja luzna znajomosc.  Mysle jednak ze chodzi o wariant nr 1 i ona wiedziala co do niej czujesz Autorze. Sama chyba tego nie odwzajemnia ale poniewaz nigdy nie uczyniles zadnego konkretnego gestu ( i tu Twoj blad) to ona mogla jechac na tej niby "nieswiadomosci" sytuacji bez konsekwencji,i dalej korzystac z urokow znajomosci z Toba. Gdybys wczesniej sie okreslil to i ona rowniez musialaby sie okreslic.

No właśnie o to między innymi mnie się rozchodzi O te dwa lata konkretnie.
Ja rozumiem miesiąc, dwa, trzy, pół roku, żeby dojść do wniosku, że to nie to, nie tego szukam, nie tego chcę.
Dziękujemy sobie za miło spędzony wspólnie czas, żegnamy się i każdy idzie w swoją stronę. No i gitara.
Ale dwa lata? To jest już grube przegięcie i obrzydliwe działanie z premedytacją wyrachowanej laski.
Autor teraz szuka winy w sobie i bierze na siebie cały ciężar odpowiedzialności za zmarnowane dwa lata życia,
bo to on tak prowadził znajomość i coś tam coś tam... no dobra i teraz co, mam w to uwierzyć że się jemu nagle odmieniło
i dopiero po dwóch latach wzięło go na amory? No bądźmy poważni. Głównie to do autora się zwracam w tej chwili.
Próbujesz być kulturalny, opanowany i miły do końca, wypierając oczywiste oczywistości, że panna cały czas cię zwodziła,
a jej postępowanie tłumaczysz tym, że to wszystko twoja wina, bo to ty tak prowadziłeś tą znajomość, że ona biedna się nie domyśliła?
Przeciętnie inteligentna kobieta w średnim wieku orientuje się w mig czego dorosły facet może od niej chcieć jeszcze zanim on się do niej odezwie,
tym bardziej że nie poznaliście się na kółku różańcowym, ani na targu rybnym czy w aptece, tylko na szybkich randkach o ile mnie pamięć nie myli,
więc już samo to powoduje, że przejmujące historyjki o jej rzekomej niewiedzy w temacie co ty możesz od niej chcieć odkładamy na półkę z bajkami,
bo nikt w to tutaj nie uwierzy, że ona sama nie wpadła na to, po co jakiś koleś zabiera ją na wycieczki czy do teatru i kupuje kosztowne prezenty.
Uwierz, że gdyby tylko chciała, to sama by próbowała cię jakoś podejść, czy to w kwestii seksu, czy też spraw bardziej ogólnych dotyczących waszej relacji.
Zazwyczaj są to jakieś esemesy z podtekstem, gra słów przy okazji rozmowy o czymkolwiek, żarty, wygłupy, no jest całe mnóstwo technik i sposobów,
żeby z trybu oficjalnego przenieść relację na tory bardziej "ten tego" bo czasami idzie samo, czasami jak po grudzie, ale da się, tylko trzeba chcieć.
Z jakiegoś powodu nie chciała, co jednak nie przeszkadzało jej jakoś w przyjmowaniu podarunków i udawaniu tępej dzidy, która nie kuma co jest grane.
Bardzo dobrze kuma od pierwszego spotkania co jest grane i nie daj sobie wmówić, że to wszystko jest twoja wina, bo mnie coś tu trafi zaraz na miejscu.
Jeśli z takim nastawieniem zamierzasz iść na to spotkanie, to lepiej zostań w domu, naprawdę. Moim zdaniem nie jesteś przygotowany na taką rozmowę,
a to co zamierzasz tylko jeszcze bardziej cię pogrąży w jej oczach. Obym się mylił. No to dawaj tą petardę, którą chcesz przed nią odpalić

Otóż to. Teraz to już jest musztarda po obiedzie, ale i bezcenna nauka na przyszłość. Szkoda tylko że kosztowała cię aż dwa z najlepszych lat życia,
bo ja osobiście nie mam najmniejszych złudzeń co usłyszysz podczas tej rozmowy i można było rozwiązać tą kwestię znacznie wcześniej,
jednak jak to mówią starzy górale (a może to byli indianie...) oby ta nauka nie poszła w las. I nic się nie łam, im szybciej to zakończysz, tym lepiej.

Większość wpisów tutaj próbuje zedrzeć z Ciebie skórę naiwności - i się nie udało - nie wiem czy to dobrze czy to źle, ale to Twój zmarnowany czy nie czas i Twoje, górnolotnie to napiszę (jakoś wydaje mi się że to Twój styl), serce.

Osobiście, mi taka postawa koresponduje - mam na myśli nie poddawanie się przy zainwestowanych dwóch latach - choć trzeźwo patrząc - no cóż, obyś za bardzo się nie rozczarował.
Spróbuj, przyjmij ewentualny cios na klatę, napisz jeśli możesz co się wydarzyło... Różnorodnych rad tu wiele ale i dobrej woli nie brakuje - najwyżej jeszcze raz usłyszysz ześ jeleń...

Daj se siana. Nikogo to nie obchodzi i nikt nie chce tego słuchać. Wynurzenia o chorobach też sobie daruj.
Cała reszta jest moim zdaniem okej, naprawdę mi się podoba, tylko już nic nie kombinuj i niczego nie dodawaj.
Że ci bardzo na niej zależy, że dla niej możesz się zmienić, że coś tam innego co ci do łba strzeli jak tylko poczujesz, że tracisz grunt pod nogami.
Masz ostatnią szansę, żeby jej pokazać, że jesteś pewnym siebie, silnym i poważnym facetem, a nie jakimś mientkim płaczkiem z bańką w nosie
i nie przyszedłeś jej o nic prosić ani błagać o litość, tylko przyszedłeś wyjaśnić pewną kwestię, która od jakiegoś czasu cię nurtuje i co ona na to.
No i tutaj mamy trzy najbardziej prawdopodobne scenariusze. Zacznijmy jednak od tego najmniej prawdopodobnego, a więc sceny z filmu
w której ona po wysłuchaniu co masz do powiedzenia rzuca ci się na szyję i ze łzami w oczach mówi "kocham cię" Na to bym nie liczył, sorry.
Bardziej prawdopodobne będzie to, że uda ciężko zdziwioną tym co właśnie usłyszała, potem uda głębokie zamyślenie nad zaistniałą sytuacją,
a następnie spróbuje delikatnie dać ci do zrozumienia, że chyba cię pogięło, możecie dalej być przyjaciółmi, ale na nic więcej nie licz. Niestety.
No i ostatnia możliwość, moim zdaniem najbardziej prawdopodobna, to będzie znów udawane zdziwienie połączone z udawanym zamyśleniem,
tylko dla odmiany zakończone udawaniem, że teraz to ona musi to wszystko na spokojnie przemyśleć i jakoś sobie poukładać. Na to bym stawiał.
Oczywiście konkretnej odpowiedzi nie doczekasz się nigdy, ale byłoby mocno wskazane, gdybyś jednak nadal zabiegał o podtrzymanie znajomości,
a więc nie od rzeczy byłoby zaproszenie na wspólne wyjście do kina czy do teatru, poprzedzone oczywiście jakimś miłym podarunkiem? Oczywiście

Ale od kiedy to się przyjmuje drogocenne prezenty od kolegi?

Nie masz w sobie za grosz honoru?

Sorki, ale przez takie jak Ty faceci mają takie mniemanie o kobietach, jakie mają.

A ja bym nie szła na ten spacer.
Dla mnie to co chcesz powiedzieć teraz nie miałoby sensu, a wręcz odebrałabym to jako manipulacje (chęć wymuszenia współczucia).
Na takie rozmowy miałeś  dwa lata, nie zrobiłeś tego z różnych powodów, więc teraz na siłę nie znajduj tych powodów.

"Krejzolka82" - no właśnie musze to przemyśleć dokładnie co chce powiedzieć, bo nie chce żadnego współczucia wymuszać, ale bardziej powiedzieć jak ja to odbieram tą całą sytuację.

Może też liczę, że ona mi też coś o sobie jeszcze powie. Nie chce błagać o nić, ale może coś tylko wyjaśnić ze swojej strony.

pol-81 posłuchaj... nie ma czego wyjaśniać, bo wszystko już zostało wyjaśnione. Przykro mi.
Dopóki z twojej strony nie padły żadne deklaracje, panna była w komfortowej sytuacji (z której jak widzę nie ma zamiaru rezygnować)
bo miała ciebie pod ręką na każde zawołanie, wyjścia, wycieczki, prezenciki, upominki, spacery, bajery, co i kiedy chciała to miała,
sama w zamian nie dając nic, nawet nie musiała się z tobą wiązać, ograniczać swobody, ani pewnie tłumaczyć z tego co kiedy i z kim robi.
No człowieku toż to dla niej żyć nie umierać taki układ. Po co miałaby się wikłać w jakieś związki z tobą, no weź pomyśl przez chwilę logicznie.
Wysyłając to serduszko zasiałeś w jej móżdżku niepokój, że próbujesz się wydostać ze strefy do której twój tyłek został przydzielony
i uznała, że warto ci przypomnieć, gdzie jest twoje miejsce w szeregu, zanim się rozpędzisz za bardzo i sprawy niepotrzebnie się skomplikują.
Dla niej ta kwestia została zamknięta i wszystko zostaje po staremu, a teraz ty chcesz znowu wyskoczyć i ją męczyć jakąś tam rozmową?
Człowieku opamiętaj się. Chcesz jej zepsuć Dzień Kobiet zawracaniem gitary jakimiś pierdołami? No weź daj spokój. A prezent chociaż masz?

Proszę Cię przestań, bo już naprawdę przeginasz.
Ja Ci kibicuję, bo wydajesz się fajnym Facetem, ale proszę Cię nie kompromituj się, nie warto.

Zrozum, Ona będzie z Tobą chciała być na takiej zasadzie, jakiej byliście przez dwa lata, więc nie zerwie z Tobą kontaktu.
Kurcze drogie prezenty nawet nie za seks, żyć nie umierać.

Dobrze już na dziś mam dość W tym co piszecie macie racje... co tu wyjaśniać, itp. Był czas? był, teraz już jest pozamiatane...
Tak jak pisałem wcześniej, muszę nabrać dystansu, zabrać się z nowym rozdział w życiu...

Ale czemu Autora nazywacie tak brzydko?

Dobra, zepsuł to, ale Ona też mogła wyjść z jakąś inicjatywą, a nie tylko prezenciki brać.

Uuuu, widzę że jest paru gości po ostrym treningu... blogowym.
I przepisują regułki.
Autorze, no ale fakt jest taki że na początku była pewnie trochę zainteresowana, to że nie podjąłeś inicjatywy...  no i te regułki jakiś sens mają.
No cóż nawet zainteresowane laski jak nie dostaną w jakimś tam czasie komplementu na temat urody, ale nie że jesteś ładna, tylko właśnie dobieraniem się, jakimś pożądaniem, to się nudzą i tracą zainteresowanie. Okazując zainteresowanie jej fizys i chęcią sexu, mocno dajesz jej do zrozumienia że jest atrakcyjna. Inaczej zaczynają się nudzić. Ponieważ-
Taka ludzka natura, człowiek jest istotą biologiczną, religie i filozofie i inne tego nie zmienią, a naszym nadrzędnym biologicznym celem istnienia jest przedłużenie gatunku.
Dla tego piszą Ci o dążenie do sexu, ale nie pisane po co.
Jak dążysz do seksu to często wywołuje się silne bodźce sexualne, one maja ogromny wpływ na emocje u kobiet z których to się kobiety składają. Pomijając biologie, to po sexie kobieta jest najbardziej wrażliwa na partnera czyli najbardziej kocha zaraz po sexie :]. Bliskość wiąże, że tak powiem.
Dążenie do sexu, nie koniecznie musi oznaczać że ten sex dostaniesz przed związkiem, związek to tez efekt dążenia do sexu. Ale nadaje to odpowiedni kierunek relacji, zobacz że związek bez sexu to prawie to samo co przyjaźń.
Ale sam fakt że chcesz chęci wprowadzić w czyn sprawiają że twoje zachowania są bardziej męskie, cechuje nas wtedy większa pewność, mniejszy strach przed odrzuceniem, inicjatywa, znowu biologia :]
Tym bardziej że zapisane mamy pewne archetypy zachowań, działają w tle nie mamy na nie wpływu. TY dążysz ona reaguje. Biologia pomaga ażeby nawet nieraz mocno nietaktowne zachowania, były odebrane całkiem przychylnie
Można uzasadniać że się znudziła wykorzystywała itp, ale ewentualne uczucia czy emocje i odczucia względem Ciebie zostały wygaszone przez jakiś mechanizm, wew. ponieważ nie widząc zainteresowania pod kontem biologicznym z twojej strony plus to że się bałeś i drżałeś, czyli zdradzałeś nie pewność, strach, skreśliło Ciebie jako potencjalnego partnera, jednostkę słabą, jej podświadomość dostała sygnał, i zapisała Cibie jako niezdolnego do przedłużenia linii, ewentualnie jako kogoś zbyt słabego w odniesieniu do otoczenia. To tak luźno, żebyś na przyszłość pojął po co trzeba się do lasek dobierać :]
Ale dla pocieszenia skoro zaczęła się spotykać z Tobą bez względu na intencje, to znaczy że zakładała możliwość klasycznej relacji, a na pewno sexu
Fakt taki że jak się skapnęła że nic nie teges z Tobą, to uczciwie by było określić się wcześniej.
Ale ludzie się przyzwyczajają do pewnych sytuacji. W kwestii prezentów czy zwodzenia Ciebie, to właśnie kwestia przesuwania granicy jej jakiś tam zasad, czy moralności. Pozwalałeś to przyzwyczajałeś ją do tego. Pewnie gdyby ją postawić obok siebie z początku znajomości waszej, to na bank inne zasady by u niej funkcjonowały.
Trwało to aż dwa lata, bo dopiero niedawno wyjawiłeś jej uczucia, więc całkiem uczciwie powiedziała od razu halt. Wcześniej pewnie wiedziała, ale dopiero jak się określiłeś wyraźnie, to pewnie poczuła się zagrożona, czyli że będziesz podejmować jakieś inicjatywy jej nie miłe. Inaczej męczyć dupę o uczucie którego którego ona nie odwzajemni.
Spacer?
A idź i tak już gorzej nie będzie, za wiele się nie dowiesz, no bo co CI ma powiedzieć, pewnie sama nie wie czemu. Czyli czemu Cie nie chce skoro jesteś taki dobry, logicznie nie uzasadni, bo uczucia logiczne nie są. To znowu biologia, którą nie raz ciężko ubrać w słowa.
Nic nie wyjaśnisz to możesz sobie odhaczyć już teraz.
Będziesz się żalić, niby nie chcesz, ale na twojej twarzy będzie to wyraźnie zaznaczone, generalnie, jak by miała mieć jakieś wyrzuty sumienia, to zaraz po takim spacerze jej przejdą.
Na pocieszenie dodam że masz już swoje lata, więc nie będziesz jakoś mocno i przesadnie cierpiał. Przynajmniej nie powinieneś. Mam nadzieję.
A teraz takie szczere pytanie, bo to forum anonimowe, więc można śmiało.
Jesteś prawiczkiem?, albo ostatnie jakieś sytuacje intymne jak były to wiadomo że więcej niż 2 lata temu, ale doświadczeń w tym temacie nie masz żadnych albo bardzo nie wiele i z odległych czasów?
To nie jest pytanie żeby szydzić. Więc bez obaw. Ale istnieje pewna zależność, i można wtedy coś zaradzić.
Powodzenia
Pozdrawiam

Dzięki za kolejne wpisy. Tak doświadczenia jakiekolwiek mam z odleglejszych czasów, nie ma co szczególnie wspominać, było to wszystko przypadkowo itp. Oczywiście nie mam takiego doświadczenia jak niektórzy moi koledzy...
Co do tematu to tak: trzeba stanąć w prawdzie, były wahania z mojej strony i brak zdecydowania i tego nie da się odrobić... Znajomość trzeba zakończyć i podziękować sobie.
Nauczyłem się czegoś o osobie, teraz każdą nową relację będę traktować zupełnie inaczej. Lepiej definiować to co się czuje, umieć to wyrażać... a jak jest chęć iść mocno do przodu.
No cóż mocna edukacja życiowa.

Przeżywanie tego, hmm... no na pewno nie tak jak kiedyś, bo nieszczęśliwe zakochania też uczą. Teraz muszę po prostu zabrać się za siebie, nabrać dystansu i równowagi.

Właśnie o to mi chodziło. Tak trzymaj

I bardzo dobrze. Znasz to powiedzenie, że "prawdziwego faceta można poznać po tym jak kończy "? Nie ma co strzelać focha.

To o czym wy przez te 2 lata rozmawialiście?
Serio pytam....

Paul zrozum że opowiadanie o swoich chorobach czy ciężkich przeżyciach tak nagle ni z gruszki ni z pietruszki to próba manipulacji i przez normalną osobę będzie odebrany jako żałosne.
Sam fakt że chcesz o tym opowiadać bardzo źle o tobie świadczy.
Teraz zobaczyłam że nie masz klasy. Ani jaj.
Co najwyżej ona straci do ciebie szacunek co nie zmienia faktu że może podtrzymywać tę znajomość bo jesteś dla niej czasoumilaczem i prezentodawaczem.

Z taką pewnością twierdzę, że został bezwzględnie wykorzystany, bo mówimy tutaj o dwóch latach zmarnowanych na latanie za panną,
która już po kilku tygodniach czy tam nawet miesiącach wiedziała, że nie chce z gościem być. No trzymajmy się faktów koleżanki i koledzy.
Można to sobie nazywać jak się chce, dowolnie tłumaczyć i ubierać w ładne słówka, ale fakty są faktami, wiedziała że nic z tego nie będzie,
a mimo to podtrzymywała znajomość, która z takich czy innych względów jej się opłacała. Miłe spędzanie czasu na koszt frajera to jedno,
podregulowane ego laski to drugie, a w gratisie dodatkowo jeszcze drobne upominki czy kosztowne prezenty... i w zamian nic nie musi robić.
Poznając autora panna wygrała los na loterii i ciągnęła z tej relacji ile tylko się dało jak długo się dało. Takie są przecież fakty. No tak czy nie?
Cała reszta, to jest pierdzielenie czerstwych smutków na otarcie łez i poprawę samopoczucia autora, który w końcu sam do tego doszedł,
ale z jakiegoś powodu nie chce się z tym pogodzić. To mnie zresztą wcale nie dziwi, bo tak to zazwyczaj działa, że potrzeba trochę czasu,
żeby ochłonąć, stanąć z boku i zobaczyć to czego widzieć do tej pory się nie chciało, pogodzić się z faktami, przyjąć do wiadomości że to koniec
i postąpić tak jak powinno się postępować w takich przypadkach. Ona już dawno postawiła na tobie krzyżyk i ma centralnie wywalone na to
co ty tam sobie myślisz, co ty tam sobie gadasz, co ty tam sobie robisz, mówiąc po polsku ma ciebie w tyłku, no nazywajmy rzeczy po imieniu.
I teraz co ty zamierzasz zrobić? Akurat w Dniu Kobiet zaprosić ją na spacer, żeby się przed nią płaszczyć (nazywamy rzeczy po imieniu, tak?)
udawać przed nami i przed sobą samym, że wcale nie chodzi o to o co dobrze wiemy że chodzi (ona też to wie, bo sroce spod ogona nie wypadła)
żeby na koniec w ramach nagrody pocieszenia móc powiedzieć, że faceta z klasą poznaje się po tym jak kończy? Ha ha, dobre sobie, rewelacja.
A to ty teraz jesteś od pokazywania jej jak kończy facet z klasą, tak? No coś takiego. A ona uważasz miała klasę postępując tak z tobą przez te dwa lata?
Ach tak, zapomniałem, przecież spędzaliście razem miłe chwile. Czyżby? Na pewno były takie miłe? Na tych spacerach, kinach, teatrach czy wyjazdach
nigdy nie miałeś ochoty jej wziąć za rękę, objąć, przytulić, pocałować czy zwyczajnie rzucić na łóżko i się z nią kochać? Pewnie że chciałeś. Marzyłeś.
I myślisz, że ona o tym nie wiedziała? Że tego nie czuła? Że się nie domyślała? Ależ oczywiście, że tak. Przez cały czas miała tego pełną świadomość.
Ale sobie sprytnie wykombinowała, że dopóki trzyma cię na dystans, bez mrugnięcia okiem spełnisz każdą jej zachciankę. Tak to miało działać i działało.
Klasyka. Nic nowego. Dorabianie teraz na kolanie wzniosłych pierdół do banalnej historyjki jest co najmniej nie na miejscu (delikatnie rzecz ujmując)
a już silenie się na to, żeby jej teraz na koniec pokazać jak kończy facet z klasą... Nie wiem, nie masz jakiegoś kumpla, który by to przeczytał,
wziął cię za szmaty, porządnie potrząsnął i przywalił twoją czaszką w ścianę, żebyś oprzytomniał i wybił sobie z głowy podobne pomysły?
Tak ze trzy razy dla pewności? Masz wyklarowaną sytuację i czyste pole przed sobą. To na siłę szukasz krowiego placka, żeby w niego wdepnąć.
Dała ci kopa, to ją olej i niech sobie idzie w cholerę. Masz przynajmniej załatwioną kwestię pt. "jak zakończyć tą znajomość" i już nic nie rób.
Zostaw to tak jak jest i daj se siana z jakimiś życzeniami na Dzień Kobiet, bo tylko ją tym utwierdzisz w przekonaniu jak jesteś żałosny, że dalej próbujesz.
Oczywiście zaraz mi odpiszesz, że wcale nie próbujesz, że wcale nie o to chodzi, że to nie tak... gadaj sobie zdrów, a ja i tak swoje wiem.
Ta cała sprawa jest zbyt świeża i za długo to wszystko trwało, żebyś ot tak z dnia na dzień pogodził się z tym, że to koniec i już nic nie kombinował.
Ja to wiem, ty to wiesz i wszyscy na sali to wiedzą, że to tak nie działa. Cały czas próbujesz wymyślić sposób na to, żeby ją jeszcze do siebie przekonać
i o ile to akurat jestem w stanie zrozumieć, o tyle ty musisz też zrozumieć, że robisz to źle. Jedyne co możesz zrobić, to zostawić ją w spokoju i czekać.
Przez "zostawić w spokoju" rozumiem całkowite odcięcie i zupełny brak kontaktu. Jak ją tknie, to sama się odezwie. Jak się nie odezwie, to pies ją trącał.
Jakiś czas pocierpisz, jakiś czas będzie bolało, ale w końcu się od niej uwolnisz. Poznasz inną, potem następną, później jeszcze kolejną... i życie jest piękne.
Któregoś dnia spotkasz na swojej drodze tą z którą już zostaniesz na zawsze, a historia którą nam opowiedziałeś będzie już tylko mglistym wspomnieniem.
Tak właśnie będzie

Dobra, ostatnie pytanie. Weź no ty mnie chłopie wytłumacz, ale tak żebym zrozumiał, po jaką cholerę chcesz się z nią jeszcze spotykać?
Wydukałeś w końcu co do niej czujesz, tak? No dobrze, umówmy się na chwilę, że ona sama na to wcześniej nie wpadła. No i co było dalej?
Powiedziała ci wprost, że jesteś dla niej nikim, tak? No dobrze, może użyła przy tym innych słów, ale przekaz był chyba jasny, prawda?
No to na mój chłopski rozum kwestia została wyjaśniona, a sprawa załatwiona. No tak czy nie? Pominąłem jakiś ważny szczegół?
A więc, przynajmniej według znanych mi obyczajów i zwyczajów, nie masz obowiązku już niczego kończyć, tłumaczyć, składać życzeń,
rozmawiać z nią, a tym bardziej spotykać się gdziekolwiek pod jakimkolwiek dowolnie wymyślnym pretekstem. Nie musisz, rozumiesz?
No to po co za wszelką cenę do tego dążysz? Potrafisz to jakoś logicznie wyjaśnić? Bo ty chcesz? Okej, rozumiem. Ale pytanie brzmi - po co?

Dzięki "anderstud" - poradziłem się też paru osób, jeszcze raz napiszę chce zakończyć tą znajomość, normalnie na spokojnie - po prostu oczekiwania były inne, ja się nie określałem wcześniej jednoznacznie, ona też mogła itp. Żadnych wyrzutów, przecież wszystko robiłem z własnej nie przymuszonej woli. Skoro już się wstępnie umówiłem na ten spacer to pójdę na niego, niech się to tak zakończy - normalna rozmowa jednak bez żadnych jakiś niebywałych rzeczy na mój temat, bo jak to ktoś słusznie zauważył byłoby to nie na miejscu. Podziękować za znajomość, nie wyszyło, z życzeniami szczęścia. Muszę być odpowiedzialny za siebie. A Wasze opinie mi pomogły, choć oczywiście nie da się wszystkich niuansów opisać.

Izi kolego, izi. Coś się tak nadpobudził zupełnie niepotrzebnie. Jesteśmy na publicznym forum i wyrażam własne zdanie. Chyba mogę? Bo już nie wiem...
Wiem za to na pewno, że ta rozmowa do niczego nie doprowadzi, a tylko przedłuży męki autora tematu, który według mnie cały czas robi sobie nadzieję,
że jednak coś z tego wyniknie, więc próbuję go odwieźć od głupich moim zdaniem pomysłów, żeby oszczędzić mu bolesnych rozczarowań. Tylko tyle.

P.S.
Nie pij tyle kawy i bierz witaminy